Jessica Cox

Η Τζέσικα γεννήθηκε χωρίς χέρια εξ αιτίας μιας σπάνιας εκ γενετής αρρώστιας.
Όπως κάθε παιδί, δεν καταλάβαινε γιατί δεν είχε χέρια όπως τα άλλα παιδιά.
«Ήταν δύσκολο να είσαι διαφορετική».

Ανεξάρτητα από αυτό, έπαιρνε μέρος σε διάφορες δραστηριότητες, όπως η γυμναστική, ο χορός και το τραγούδι και συχνά συμμετείχε σε μεγάλες παρουσιάσεις

Όταν ήταν μικρή συχνά ένιωθε τσαλαπατημένη και στα πρόθυρα δακρύων, που προερχόταν από θυμό λόγω της έλλειψης χεριών, και γι’ αυτό έβαλε όλη της την ενέργεια στην εξάσκηση αθλημάτων.

Για την Τζέσικα, η μεγαλύτερη πρόκληση του να είναι γεννημένη χωρίς χέρια, ήταν η συνεχής αντίληψη των άλλων, παρά η σωματική δυσκολία.

«Είχα τη συνήθεια να αναστατώνομαι, όταν ο κόσμος με κοιτούσε, όταν περπατούσα στο δρόμο ή όταν έτρωγα με τα πόδια μου. Ωστόσο, έμαθα να βλέπω μόνο τη θετική πλευρά της κατάστασης και αυτό μου έδωσε την ικανότητα να χρησιμοποιώ αυτές τις θετικές κινήσεις για να γίνω ένα παράδειγμα αισιοδοξίας».

Η Τζέσικα θεωρεί τους γονείς της ως παράδειγμα προς μίμηση και ως κολώνες στηρίγματος γι’ αυτήν. «Η μητέρα μου είναι το πρότυπό μου και πάντα μου έλεγε, ότι μπορούσα να κάνω ότι ήθελα. Ο πατέρας μου δεν έχυσε ούτε ένα δάκρυ από τη γέννησή μου και δεν με θεωρεί θύμα. Είναι δύσκολο να είσαι ο πατέρας ενός ατόμου με ειδικές ανάγκες. Ήταν η βάση μου στις δύσκολες στιγμές και ήταν αυτός που σφυρηλάτησε το άτομο που είμαι σήμερα».

«Την πρώτη φορά που έμαθα να οδηγώ ένα αυτοκίνητο, ήταν χάρη σε μερικές μετατροπές. Ακόμη και μ’ αυτό, όταν έμαθα να οδηγώ καλά, αποφάσισα να αφαιρέσω τις μετατροπές στο αυτοκίνητο και τώρα έχω μία άδεια οδήγησης χωρίς περιορισμούς».

Είναι κάτοχος πτυχίου στην Ψυχολογία, από το πανεπιστήμιο της Αριζόνα και πάντα τραβάει την προσοχή. όταν γεμίζει το αυτοκίνητό της με βενζίνη.

Μπορεί να γράψει 25 λέξεις το λεπτό, να στεγνώσει τα μαλλιά της, να κάνει το μακιγιάζ της, να φορέσει τους φακούς επαφής με την ίδια άνεση των άλλων.

Η Τζέσικα, 26 χρόνων και 1.55 μέτρα ύψος, είναι η πρώτη κυρία στην ιστορία που πιλοτάρει αεροσκάφος, χωρίς χέρια.

Αυτή η εμπνευσμένη κυρία και ηρωίδα για πολλούς ανθρώπους, πάντα ακτινοβολεί χαρά και έχει αίσθηση του χιούμορ. Πέρυσι στην γιορτή της μητέρας, πέταξε μόνη της χωρίς να την συνοδεύει κανείς, τραβώντας μία ανακοίνωση που έλεγε απλά:
«Κοίτα μαμά, χωρίς χέρια!».

«Μερικές φορές ο φόβος αρχίζει, γιατί δεν γνωρίζουμε για το άγνωστο. Μόλις άρχισα να πετώ, κατάλαβα ότι φοβόμουν, γιατί γνώριζα πάρα πολλά για το θέμα».
Χάρη στην αυτοπεποίθησή της, την προετοιμασία και την φιλοδοξία της, η Τζέσικα έχει κάνει πολύ δρόμο, για να γίνει αυτό που είναι σήμερα.

Έχοντας γίνει μία εξέχουσα ομιλήτρια (www.rightfooted.com), ήταν επίσης και παιδικός οδηγός στο Διεθνές Δίκτυο Ανάπηρων Παιδιών (International Network of Children Amputees) τα τελευταία πέντε χρόνια.
Η Τζέσικα Κοξ ελπίζει να παντρευτεί και να κάνει παιδιά.
«Ξέρω ότι θα είναι δύσκολο να κάνω οικογένεια, αλλά ξέρω ότι θα γίνω μία καλή μητέρα».
Μεταξύ σοβαρού και αστείου, λέει ότι το πιο δύσκολο πράγμα θα είναι, όταν ο μνηστήρας της ζητήσει το χέρι της από τους γονείς της.
«Δεν έχω χέρια αλλά αυτό δεν καθορίζει, που μπορώ να πάω».
«Ο μεγαλύτερός μας φόβος δεν είναι τόσο πολύ αν έχουμε τις ικανότητες για κάτι, είναι ότι είμαστε πολύ πιο δυνατοί πέρα από κάθε μέτρο».
«Το ανθρώπινο ον πρέπει να ζήσει μερικές δύσκολες στιγμές στη ζωή, για να έχει συναισθηματικές στιγμές».
«Όσο πιο μεγάλη η δυσκολία, τόσο πιο μεγάλη η δόξα».

Και σένα, τι σου λείπει για να αγγίξεις τον ουρανό;

Plácido Domingo - José Carreras

Είναι μια ιστορία που λίγοι τη γνωρίζουν και αναφέρεται στους δύο από τους τρεις μεγάλους τενόρους, που τραγουδώντας μαζί μάγεψαν τον κόσμο!

Έστω και αν δεν έχετε πάει στην Ισπανία, θα πρέπει να έχετε ακούσει για την αντιπαλότητα που υπάρχει μεταξύ Καταλανών και Μαδριλένων. Κι αυτό γιατί οι Καταλανοί παλεύουν για την αυτονομία τους, σε μια Ισπανία ελεγχόμενη από τη Μαδρίτη.

Ο ένας από τους τενόρους, λοιπόν, ο Plácido Domingo είναι Μαδριλένος και ο άλλος, ο José Carreras, είναι Καταλανός. Για πολιτικές διαφορές το 1984, ο Carreras και ο Domingo έγιναν εχθροί!



Πάντα στις συναυλίες που τους καλούσαν να τραγουδήσουν, σε οποιοδήποτε μέρος της γης, έβαζαν και οι δύο στα συμβόλαιά τους σαν όρο απαράβατο, ότι δεν θα τραγουδήσουν, αν ο αντίπαλός ήταν καλεσμένος!

Το 1988 όμως, παρουσιάστηκε στον Carreras ένας εχθρός πολύ πιο ισχυρός από τον Plácido Domingo. Σε κάποιες εξετάσεις που έκανε, διαπιστώθηκε ότι είχε λευχαιμία! Η πάλη ενάντια στον καρκίνο ήταν πολύ δύσκολη. Οι μακροχρόνιες θεραπείες, η μεταμόσχευση νωτιαίου μυελού και οι συνεχείς αλλαγές του αίματός του, τον υποχρέωναν να ταξιδεύει κάθε μήνα στην Αμερική.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, του ήταν αδύνατον να δουλέψει. Και παρόλο που είχε μια μεγάλη περιουσία, όλα αυτά τα τεράστια έξοδα, τον έφεραν σε πολύ δύσκολη οικονομική θέση!
Όταν πια δεν είχε άλλα χρήματα, κάποιος φίλος του τον πληροφόρησε, ότι πρόσφατα στη Μαδρίτη δημιουργήθηκε ένα ίδρυμα, που θεράπευε δωρεάν αρρώστους με λευχαιμία.
Χάρη στη φροντίδα του ιδρύματος «FORMOZA», ο Carreras νίκησε την ασθένειά του και άρχισε να ξανατραγουδάει!
Αυτό του έφερε πάλι πολλά κέρδη, όπως άλλωστε το άξιζε και αποφάσισε να γίνει δωρητής του ιδρύματος!

Όταν διάβασε το καταστατικό, είδε με έκπληξη, ότι ιδρυτής και πρόεδρος του ιδρύματος ήταν ο Plácido Domingo!
Γρήγορα ανακάλυψε, ότι ο Domingo είχε δημιουργήσει αυτό το ίδρυμα για να τον βοηθήσει, και είχε ζητήσει να μη το μάθει o Carreras και νοιώσει ταπεινωμένος που θα αναγκαζόταν να δεχθεί την βοήθεια του εχθρού του!
Το πιο συγκινητικό όμως, ήταν η συνάντηση αυτών των δύο μεγάλων καλλιτεχνών!
Κατά την διάρκεια μιας συναυλίας του Plácido Domingo στην Μαδρίτη, o José Carreras ξάφνιασε τους πάντες. Διακόπτοντας την συναυλία ανέβηκε στη σκηνή, γονάτισε ταπεινά μπροστά στα πόδια του «εχθρού» του, του ζήτησε συγνώμη, και τον ευχαρίστησε δημόσια για το καλό που του έκανε!
Ο Plácido Domingo, τον βοήθησε να σηκωθεί, και με μία ζεστή αγκαλιά, ξεκίνησαν μια δυνατή και τρυφερή φιλία!

Μετά από καιρό, ένας δημοσιογράφος ρώτησε τον Domingo: «Γιατί δημιουργήσατε το ίδρυμα FORMOZA, αφού το ξέρατε καλά, ότι εκτός που θα βοηθούσατε έναν εχθρό σας, θα δίνατε τη δυνατότητα σ’ έναν αντίπαλο, να σας ανταγωνίζεται;».
Η απάντηση του ήταν σύντομη και καθοριστική:
«Γιατί θα ήταν άδικο να χαθεί μια φωνή σαν τη δική του!».

John Robert Walmsley Stott (1921-2011)

Ένας νέος γονάτισε δίπλα στο κρεβάτι του μια Κυριακή βράδυ στον κοιτώνα του σχολείου, όπου φοιτούσε. Ήταν 13 Φεβρουαρίου 1938. Με απλό και πολύ ειλικρινή τρόπο, εξομολογήθηκε τις αμαρτίες του, ευχαρίστησε τον Χριστό που πέθανε γι’ αυτόν και τον παρακάλεσε να έρθει στη ζωή του. Την επόμενη μέρα έγραφε στο ημερολόγιό του: «Η χθεσινή ήταν πράγματι μια σπουδαία μέρα! Μέχρι τώρα ο Χριστός ζούσε στην περιφέρεια. Στεκόταν στην πόρτα και χτυπούσε. Να όμως, που Τον άκουσα και τώρα είναι μέσα... κυβερνά Εκείνος πια».

Ο John Stott ήταν τότε 17 ετών. Στη διάρκεια των επόμενων δεκαετιών καταξιώθηκε ως ο αγαπητός και έμπιστος ηγέτης, δάσκαλος και εκπρόσωπος του παγκόσμιου ευαγγελικού κινήματος και ομολογουμένως ο πιο σημαίνων αγγλικανός κληρικός του 20ου αιώνα. Έγραψε περισσότερα από 50 βιβλία, που η παγκόσμια κυκλοφορία τους πλησιάζει το 10.000.000 αντίτυπα. Διηγήθηκε την ιστορία της μεταστροφής του, όταν ήταν μαθητής, στο βιβλίο «Βασικός Χριστιανισμός», που έχει κυκλοφορήσει σε περισσότερες από 50 γλώσσες (και στα ελληνικά).
Γεννήθηκε στις 27 Απριλίου 1921 και ήταν γιος του διάσημου γιατρού της Harley Street, Sir Arnold Stott. Μεγάλωσε μέσα στα γεωγραφικά πλαίσια της ενορίας της εκκλησίας των Αγίων Πάντων (All Souls), στο Langham Place του κεντρικού Λονδίνου, τη μοναδική εκκλησία που υπηρέτησε, αρχικά ως βοηθός εφημέριος και στη συνέχεια εφημέριος, για περισσότερο από 50 χρόνια, μετά την επιστροφή του το 1945 από τις σπουδές του στο Cambridge (Trinity College και Ridley Hall), όπου σπούδασε σύγχρονες γλώσσες και θεολογία.

Την εποχή εκείνη, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η ευαγγελική πτέρυγα της Εκκλησίας της Αγγλίας ήταν σχεδόν στην αφάνεια, μικρή, εσωστρεφής, διηρημένη. Η αλλαγή που επήλθε τα τελευταία 50 χρόνια είναι πράγματι εντυπωσιακή. Σε όλη την Αγγλία υπάρχει σήμερα όχι μόνον ένα δίκτυο δυναμικών εκκλησιών, που εμπνέονται από το ευαγγελικό πνεύμα, αλλά και ευαγγελικοί ηγέτες σε υψηλά εκκλησιαστικά αξιώματα. Η αλλαγή αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην εμπνευσμένη ηγεσία του John Stott. Μετέτρεψε τη δική του εκκλησία σε ένα δείγμα συντηρητικής, αλλά και ριζοσπαστικής βιβλικής πίστης. Πίστευε ότι η τοπική εκκλησία θα πρέπει να είναι το πρώτιστο μέσο ευαγγελισμού της κοινότητάς της και ότι όλα τα μέλη της θα πρέπει να εμπλέκονται στην αποστολή αυτή με μαρτυρία και υπηρεσία προς την κοινότητα.

Προικισμένος με το χάρισμα της επικοινωνίας υπήρξε τακτικός κήρυκας σε χριστιανικές εκστρατείες σε Πανεπιστήμια της Αγγλίας, των ΗΠΑ και άλλων χωρών, παρουσιάζοντας τη χριστιανική αλήθεια και έλκοντας την προσοχή ακόμα και των πιο κυνικών φοιτητών στις σελίδες της Καινής Διαθήκης. Αν και απόλυτα πιστός στη δική του εκκλησιαστική παράδοση, θεώρησε την αποστολή του ως μια αποστολή στην παγκόσμια εκκλησία.

Υπήρξε ο κύριος συντάκτης της λεγόμενης Διαθήκης της Λωζάννης, ενός σημαντικού εγγράφου που ενθάρρυνε τους Χριστιανούς να γίνουν περισσότερο ευαίσθητοι στις ανθρώπινες ανάγκες, να πρωτοστατούν σε κοινωνική δικαιοσύνη και να παρουσιάζουν το ευαγγέλιο στις αναπτυσσόμενες χώρες, όχι με τα δυτικά στερεότυπα, αλλά με σεβασμό στον τοπικό πολιτισμό. Το έγγραφο αυτό προέκυψε ως κατάληξη του Παγκόσμιου Συνεδρίου Ευαγγελισμού το 1974, το οποίο υπήρξε ένα ιστορικό ορόσημο στη σύγχρονη ιστορία της Εκκλησίας με συμμετοχή 5.000 αντιπροσώπων από όλα τα μήκη και πλάτη της γης.

Υπήρξε άνθρωπος αταλάντευτος στις πεποιθήσεις του, αλλά βαθιά ταπεινός και με έντονη ποιμαντική ευαισθησία. Υιοθέτησε έναν απλό τρόπο ζωής, επιλέγοντας να ζει σε δύο δωμάτια που του είχε παραχωρήσει η εκκλησία και έχοντας στην κατοχή του ένα μικρό εγκαταλελειμμένο αγρόκτημα στην Ουαλία, το Hookses, δίχως παροχή ρεύματος, τηλεφώνου κλπ., στο οποίο καμιά φορά αποσυρόταν για τη συγγραφή των βιβλίων του. Όλα τα έσοδα από τα πνευματικά δικαιώματα των βιβλίων του, που υπολογίζονται σε εκατομμύρια, διοχετεύονται σε κληροδοτήματα για υποτροφίες φοιτητών από αναπτυσσόμενες χώρες για θεολογικές σπουδές και για τον εμπλουτισμό των βιβλιοθηκών τους. Ο John Stott πέθανε στις 27 Ιουλίου 2011 και ήταν ανύπαντρος.

Σε ένα από τα τελευταία βιβλία του με τίτλο «Ζωτικά ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι Χριστιανοί σήμερα» (Decisive Issues Facing Christians Today), όπου διαπραγματεύεται ακανθώδη ζητήματα με τα οποία θα πρέπει να εμπλακούν οι Χριστιανοί, όπως, περιβάλλον, ανθρώπινα δικαιώματα, συνδικαλισμός, ανισότητες, γάμος και διαζύγιο, ομοφυλοφιλία κλπ., στο τέλος αναφέρει τα χαρακτηριστικά του Χριστιανού ηγέτη ως: όραμα, εργατικότητα, επιμονή, υπηρεσία, πειθαρχία. Χαρακτηριστικά του ίδιου, που η φιλοδοξία του ήταν: «να μοιάσω περισσότερο με τον Χριστό».

Είναι ώρα για χαρισματική μεταρρύθμιση

Εδώ και πέντε περίπου αιώνες, ο Μαρτίνος Λούθηρος εμφάνισε την πιο σημαντική διαμαρτυρία στην ιστορία. Ήταν ταραγμένος επειδή η Ρωμαιοκαθολική ηγεσία υποσχόταν στον λαό συγχώρηση ή πρόωρη διαφυγή από το καθαρτήριο, με αντάλλαγμα τη χορήγηση χρημάτων. Έτσι στις 31 Οκτωβρίου 1517, ο Λούθηρος κάρφωσε έναν μακρύ κατάλογο παραπόνων πάνω στην πόρτα της εκκλησίας στην πόλη Wittenberg, της Γερμανίας.

Οι διάσημες 95 θέσεις του Λούθηρου μεταφράστηκαν από τα λατινικά στα γερμανικά και διαδόθηκαν στο εξωτερικό. Σαν ένας Ιερεμίας του Μεσαίωνα, ο Λούθηρος τόλμησε να κάνει ερωτήσεις που ποτέ δεν είχαν γίνει, και αμφισβήτησε έναν Πάπα, που υποτίθεται ότι ήταν αλάθητος. Μέσω αυτού του γενναίου καλόγερου, το Άγιο Πνεύμα προκάλεσε την Προτεσταντική Μεταρρύθμιση και αποκατέστησε τη διδασκαλία της χάρης σε μια εκκλησία που είχε διαφθαρεί θρησκευτικά, που ήταν δυσλειτουργική, που είχε ανακατευθεί με την πολιτική και που ήταν πνευματικά νεκρή.

Δεν είμαι Λούθηρος, αλλά καταλαβαίνω πολύ καλά ότι η σημερινή επονομαζόμενη «πλήρους Πνεύματος» εκκλησία παλεύει με πολλά πράγματα που είναι ίδια με αυτά που αντιμετώπιζε η Καθολική εκκλησία το 1500. Σήμερα δεν έχουμε «συγχωροχάρτια», αλλά τηλε-μαραθώνιους, δεν έχουμε πάπες, αλλά υπερ-απόστολους, δεν υποστηρίζουμε μια άθικτη ιεροσύνη, αλλά δίνουμε τα χρήματά μας σε ευαγγελιστές διάσημους που έχουν στόλους ιδιωτικών αεροπλάνων.

Προς τιμή της Ημέρας της Μεταρρύθμισης, προσφέρω τη δική μου λίστα για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν στο δικό μας κίνημα. Κι εφόσον δεν μπορώ να τις θυροκολλήσω πάνω στην πόρτα της εκκλησίας στην πόλη Wittenberg, θα τις αναρτήσω στο internet. Αισθανθείτε ελεύθεροι να τις αναρτήσετε οπουδήποτε.

1. Ας μεταρρυθμίσουμε τη θεολογία μας: Το Άγιο Πνεύμα είναι το τρίτο πρόσωπο της Τριάδος. Είναι Θεός και είναι Άγιο. Δεν είναι «αυτό». Δεν είναι μια ενέργεια, ή μια έμφυτη δύναμη. Πρέπει να πάψουμε να το μανουβράρουμε, να το διατάζουμε και να το σκορπάμε τριγύρω.

2. Ας επιστρέψουμε στη Βίβλο: Ο Λόγος του Θεού είναι το θεμέλιο για τη χριστιανική εμπειρία. Κάθε συνταρακτική εμπειρία, ανεξάρτητα από το πόσο πνευματική φαίνεται, πρέπει να ελέγχεται από το Λόγο του Θεού και τη διάκριση του Αγίου Πνεύματος. Οι οράσεις, τα όνειρα, οι προφητείες και οι επαφές με αγγέλους πρέπει να συμφωνούν με τη Γραφή. Αν δεν τα ελέγχουμε αυτά, τότε μπορεί να καταλήξουμε να διαδίδουμε απάτες.

3. Είναι ώρα για προσωπική ευθύνη: Ως χαρισματικοί πρέπει να πάψουμε να κατηγορούμε για οτιδήποτε τα δαιμόνια. Οι άνθρωποι είναι συνήθως το πρόβλημα.

4. Σταματήστε να παίζετε παιγνίδια: Ο πνευματικός πόλεμος είναι πραγματικότητα, αλλά δεν πρόκειται να κερδίσουμε τον κόσμο στον Ιησού φωνάζοντας απλά στις δαιμονικές αρχές. Πρέπει να προσευχόμαστε, να κηρύττουμε και να επιμένουμε μέχρι να δούμε την τελική νίκη.

5. Σταματήστε τις ανοησίες: Σε ανθρώπους που χτυπούν, χαστουκίζουν ή σπρώχνουν άλλους στη διάρκεια προσευχής, θα πρέπει να τους ζητηθεί να κάτσουν κάτω μέχρις ότου μάθουν ότι η πραότητα είναι ένας καρπός του Αγίου Πνεύματος.

6. Σταματήστε κάθε πνευματικό εκβιασμό τώρα: Οι χριστιανικές τηλε-διακονίες πρέπει να σταματήσουν και να απέχουν από κάθε τακτική που έχει σκοπό να επηρεάσει τη συλλογή χρημάτων. Πρέπει να πάψουμε να δίνουμε τον άμβωνα σε εργάτες που κάνουν εξωτικούς ισχυρισμούς για υπερφυσικές επιστροφές χρημάτων, ιδίως όταν παραποιούν τη Γραφή, όταν επιβάλλουν χρονικά όρια και όταν εκμεταλλεύονται τους φτωχούς.

7. Όχι πλέον μοναχικοί καουμπόηδες: Όσοι ισχυρίζονται ότι είναι εργάτες του Θεού, είτε είναι περιοδεύοντες ευαγγελιστές, τοπικοί ποιμένες ή ηγέτες διακονιών, πρέπει να είναι υπόλογοι σε άλλους ηγέτες. Όποιος αρνείται να υποβάλλει τη ζωή του σε μια θεοσεβή πειθαρχία, θα πρέπει να σωφρονιστεί.

8. Αποκαλύψτε τα στραβοπατήματα: Οι εκκλησίες πρέπει να αρχίσουν να εξετάζουν το παρελθόν των εργατών που περιοδεύουν. Τους κήρυκες που έχουν αποκρύψει βεβαρυμμένα ποινικά μητρώα, που λένε ψέματα σχετικά με γάμους που έχουν συνάψει στο παρελθόν, που κυνηγούν γυναίκες ή που αρνούνται να πληρώνουν παιδική διατροφή, θα πρέπει να τους εκθέτουμε σαν αγύρτες και να τους αποφεύγουμε, αν δεν μετανοήσουν.

9. Σταματήστε να πλαστογραφείτε το χρίσμα: Ο Θεός είναι Θεός και δεν έχει ανάγκη τη «βοήθειά» μας για να φανερώσει τον Εαυτό Του. Αυτό σημαίνει ότι δεν ρίχνουμε πάνω μας χρυσόσκονη για να υποθέσουν οι άλλοι ότι η δόξα του Θεού είναι μαζί μας, δεν κρύβουμε ψεύτικα πετράδια στο πάτωμα για να αποδείξουμε ότι είμαστε χρισμένοι, ούτε βγάζουμε φτερά κότας από τα μανίκια μας προσποιούμενοι ότι υπάρχουν άγγελοι στην αίθουσα. Αυτό είναι ψέμα προς το Άγιο Πνεύμα.

10. Ας γυρίσουμε στην αγνότητα: Αρκετά σκάνδαλα είχαμε. Η χαρισματική εκκλησία πρέπει να αναπτύξει ένα σύστημα για την αποκατάσταση των εργατών που έπεσαν. Αυτοί οι οποίοι πέφτουν ηθικά, μπορούν να αποκατασταθούν, αλλά πρέπει να είναι πρόθυμοι να υποβληθούν σε μια θεραπευτική διαδικασία, αντί να ορμούν αμέσως ξανά στον άμβωνα.

11. Χρειαζόμαστε ταπεινοφροσύνη: Πνευματικοί εργάτες που απαιτούν να τους φέρονται οι άλλοι σαν να είναι διασημότητες, που ζητούν μεγάλους μισθούς κι επιμένουν σε τίτλους ή κοιτάζουν αφ’ υψηλού τους άλλους, είναι ένοχοι για πνευματική υπερηφάνεια.

12. Μη σκοπεύετε πλέον ψηλά: Οι απόστολοι είναι δούλοι Χριστού, και πρέπει να είναι τα πιο άμεμπτα πρότυπα ταπείνωσης. Οι αληθινοί απόστολοι δεν έχουν την ιεραρχική εξουσία πάνω στην εκκλησία. Υπηρετούν την εκκλησία από χαμηλά σαν αληθινοί υπηρέτες.

13. Μη προωθείτε ποτέ τα χαρίσματα σε βάρος του χαρακτήρα: Όσοι εξασκούν χαρίσματα προφητείας, θεραπείας και θαυμάτων πρέπει επίσης να εμφανίζουν τον καρπό του Πνεύματος. Και ενώ συνεχίζουμε να ενθαρρύνουμε το χάρισμα των γλωσσών, ας είμαστε σίγουροι ότι δεν το μεταχειριζόμαστε σαν σύμβολο υπεροχής. Ο κόσμος χρειάζεται να δει την αγάπη μας, όχι τη γλωσσολαλιά μας.

14. Κρατείστε τους προφήτες υπόλογους: Σε όσους αρνούνται να αναλάβουν την ευθύνη για ανακριβείς δηλώσεις που έκαναν, δεν θα πρέπει να τους δίνονται οι άμβωνες. «Προφήτες» που ζουν ανήθικη ζωή δεν αξίζει να έχουν δημόσιο λόγο.

15. Ας βάλουμε τα πρώτα πράγματα στην πρώτη θέση: Ο σκοπός του χρίσματος του Αγίου Πνεύματος είναι να μας ενδυναμώσει για να αγγίξουμε άλλους. Σήμερα βρισκόμαστε σ' ένα σταυροδρόμι: Είτε θα εξακολουθήσουμε να είμαστε έξω από την πορεία μας και θα διασκεδάζουμε με τα χαρισματικά μας θεάματα, είτε θα ριχτούμε στον ευαγγελισμό, στην ίδρυση εκκλησιών, στις ιεραποστολές, στη μαθητεία, και σε διακονίες ευσπλαχνίας που βοηθούν τον φτωχό και πολεμούν την αδικία. Όσες εκκλησίες αγκαλιάσουν αυτή τη Νέα Μεταρρύθμιση θα εστιάσουν πάνω στις προτεραιότητες του Θεού.

του J. Lee Grady

Οι Μορμόνοι: Ποιοι είναι και τι διδάσκουν

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΟΡΜΟΝΩΝ
«Ο Μορμονισμός άρχισε με 6 άτομα σ’ ένα σπίτι στο Φαγιέτ, στην πολιτεία της Ν. Υόρκης, στις 6 Απριλίου του 1830. Ιδρύθηκε από τον Ιωσήφ Σμιθ (Joseph Smith), ο οποίος ήταν γνωστός σαν ένας διαβόητος ψεύτης, χυδαίος στην ομιλία και ανήθικος. Το 1844 αυτός και ο αδελφός του συνελήφθηκαν και φυλακίστηκαν και στις 27 Ιουνίου ένας μαινόμενος όχλος όρμησε μέσα στο κελί τους και λυντσάρισε και τους δυο.

Ο Σμιθ κατασκεύασε τη δική του Βίβλο, που είναι γνωστή σαν το Βιβλίο των Μορμόνων. Ένα μυθιστόρημα, που είχε εγκαταλειφθεί από τον Σολομώντα Σπάλτινγκ στο τυπογραφείο του Πάττερσον στο Πίτσμπουργκ. Ο Σίντνεϊ Ρίνγτον το βρήκε και με τη βοήθεια του Ιωσήφ Σμιθ, επινόησε μια ιστορία για χρυσές πλάκες και ματογυάλια. Ο Σμιθ προσφέρθηκε να το «μεταφράσει» με τη βοήθεια, τάχα, αυτών των ματογυαλιών, και έτσι έχουμε τη Βίβλο των Μορμόνων.

Τον Ιωσήφ Σμιθ διαδέχτηκε ο Μπράιαμ Γιανγκ (Brigham Young), ο οποίος το 1864 οδήγησε τους Μορμόνους στη Γιούτα (Utah), όπου εκεί έδεσαν τους εαυτούς τους με μυστικούς όρκους, πρόσφεραν ανθρώπινες θυσίες, έκαναν αιματηρούς εξιλασμούς και διέπραξαν δολοφονία.

Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1857, μια ομάδα από Καλιφορνέζους μετανάστες σφαγιάστηκε (έτσι διαδόθηκε) από τους Μορμόνους υπό την αρχηγία του John D. Lee, ο οποίος 17 χρόνια αργότερα εκτελέστηκε για το έγκλημα. Ο Μπράιαμ Γιανγκ πέθανε στις 29 Αυγούστου του 1877, αφήνοντας πίσω του μια περιουσία, πάνω από δύο εκατομμύρια δολάρια, 25 συζύγους και 56 παιδιά».[1]

Ο Μορμονισμός είναι ένα ψεύτικο θρησκευτικό κατασκεύασμα, επειδή οι δοξασίες του είναι παγανιστικές και αντιγραφικές και οι πρακτικές εφαρμογές του αντιχριστιανικές. Κοσμικότητα χαρακτηρίζει τις συγκεντρώσεις του, εγκρίνει και επιτρέπει χορούς στους εκκλησιαστικούς χώρους και έτσι συντελεί στην προκλητικότητα της σάρκας.

Η αναδιοργανωμένη Εκκλησία των «Αγίων των Εσχάτων Ημερών» δεν διαφέρει σε τίποτα, εκτός του ότι αποδοκιμάζει την πολυγαμία και αρνείται τη διδασκαλία για τον Αδάμ-θεό των οπαδών του Μπράιαμ. Αλλά, όταν έγινε η διάσπαση, 20.000 πήγαν με τον Γιανγκ (που υποστήριζε την πολυγαμία) και μόνον 1.000 με τον Σμιθ. Ο Μπρόντι υποστηρίζει, ότι ο ίδιος ο Ιωσήφ Σμιθ είχε 48 συζύγους. Και αυτός ήταν που έγραψε το βιβλίο «Αποκάλυψη για τον Ουράνιο Γάμο».

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΙ ΜΟΡΜΟΝΟΙ
1) Πιστεύουν ότι δεν υπάρχει στη Βίβλο, έστω κι ένα χωρίο που να περιέχει ακριβώς την έννοια του πρωτοτύπου. Όμως παραθέτουν κατά γράμμα χιλιάδες εδάφια στο «Βιβλίο των Μορμόνων» που είναι παρμένα από αυτή τη Βίβλο.[2]

2) Πιστεύουν στον πολυθεϊσμό, συγκεκριμένα σε πολλούς θεούς και ότι αυτοί οι θεοί έχουν υλικό σώμα, ακριβώς όπως κι εμείς. «Ο Πατέρας έχει ένα σώμα από σάρκα και οστά, που είναι τόσο ψηλαφητά όσο και του ανθρώπου» (Joseph Smith). Αλλά η Βίβλος λέει: «Ο Θεός είναι Πνεύμα» (Ιωάννης 4:24).

3) Πιστεύουν ότι ο Αδάμ είναι ο θεός αυτού του κόσμου και ο μόνος θεός με τον οποίο έχουμε να κάνουμε και ότι η Εύα ήταν μια από τις συζύγους του: «Όταν ο πατέρας μας ο Αδάμ ήρθε μέσα στον κήπο της Εδέμ, αυτός μπήκε με ένα ουράνιο σώμα και έφερε μαζί του την Εύα, μια από τις συζύγους του. Αυτός βοήθησε να συγκροτηθεί και να οργανωθεί αυτός ο κόσμος. Αυτός είναι ο πατέρας μας και ο θεός μας και ο μόνος θεός με τον οποίον έχουμε να κάνουμε» (Brigham Young).

4) Πιστεύουν ότι οι θεοί γεννούν παιδιά, όπως κάνουν και οι άνθρωποι.

5) Διδάσκουν ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν ο φυσικός απόγονος του Αδάμ και της Μαρίας και όχι ότι Αυτός ήταν γεννημένος από το Άγιο Πνεύμα: «Όταν η Παρθένος Μαρία συνέλαβε το βρέφος Ιησούς, ο Πατέρας το είχε γεννήσει κατά τη δική του ομοίωση. Αυτός δεν ήταν γεννημένος από το Άγιο Πνεύμα. Και ποιος ήταν ο Πατέρας; Αυτός ήταν ο πρώτος από την ανθρώπινη οικογένεια. Ο Ιησούς, μεγαλύτερος αδελφός μας, γεννήθηκε με σάρκα από την ίδια προσωπικότητα που ήταν στον κήπο της Εδέμ και ο οποίος είναι ο ουράνιος πατέρας μας» (Brigham Young).

6) Δέχονται την πολυγαμία. Και παρόλο που το Βιβλίο τους τελικά το απαγορεύει αυτό, ο Ιωσήφ Σμιθ, έχοντας λάβει το 1843 μια «ειδική αποκάλυψη»,, έτσι λένε, το εγκρίνει: «Ο Αβραάμ έλαβε παλλακίδες και αυτές γέννησαν σ’ αυτόν παιδιά και λογαριάστηκε σ’ αυτόν σε δικαιοσύνη. Πηγαίνετε, λοιπόν, κι εσείς και κάνετε τα έργα του Αβραάμ. Συμμορφωθείτε με το νόμο μου και θα σωθείτε. Αλλά, αν δεν συμμορφωθείτε με το νόμο μου (της πολυγαμίας) δεν μπορείτε να λάβετε την επαγγελία του πατέρα μου την οποία έκανε στον Αβραάμ» (Joseph Smith). Οι Μορμόνοι πιστεύουν ότι και ο Ιησούς ανήκε στην κατηγορία τους: «Ο Ιησούς Χριστός ήταν πολύγαμος. Η Μαρία και η Μάρθα, οι αδελφές του Λαζάρου, ήταν δύο από τις συζύγους του και η Μαρία η Μαγδαληνή ήταν μια άλλη. Το γαμήλιο γλέντι στην Κανά ήταν μια περίπτωση για έναν από τους δικούς του γάμους» (Brigham Young).

7) Διδάσκουν ότι ένας άνθρωπος πιστός στον Μορμονισμό θα γίνει κι αυτός θεός, δημιουργώντας και κυβερνώντας κόσμους, πολλαπλασιάζοντάς τους με δικούς τους απογόνους: «Αυτοί θα γίνουν θεοί, δημιουργώντας και κυβερνώντας κόσμους και πολλαπλασιάζοντάς τους με δικούς τους απογόνους. Ό,τι ο θεός ήταν κάποτε είμαστε εμείς τώρα, ό,τι ο θεός είναι τώρα, και εμείς θα γίνουμε».

8) Πιστεύουν ότι η σύζυγος κάποιου θα συνεχίσει να γεννάει παιδιά και στον μέλλοντα κόσμο κι αυτό σημαίνει ότι είναι δική του ιερή υποχρέωση να εφαρμόζει την πολυγαμία: «Η γυναίκα κάποιου θα συνεχίσει να γεννάει σ’ αυτόν παιδιά και στον μέλλοντα κόσμο. Είναι, λοιπόν, δική του υποχρέωση να είναι πολύγαμος. Η γέννηση παιδιών πρέπει να είναι η κύρια απασχόληση της γυναίκας για τους αιώνες που έρχονται».

9) Διδάσκουν ότι το Άγιο Πνεύμα είναι μια «θεϊκή ρευστότητα», μια απρόσωπη ενέργεια ή κοσμική δύναμη.

10) Πιστεύουν σε μια «δεύτερη ευκαιρία» και εφαρμόζουν βάπτισμα για τους νεκρούς: «Εκατομμύρια γιοι και θυγατέρες της γης έχουν βγει από το σώμα, χωρίς να υπακούσουν στην εντολή του βαπτίσματος. Πολλοί από αυτούς με ευχαρίστηση θα δεχθούν το λόγο και την εντολή του Κυρίου, όταν θα απευθυνθεί σ’ αυτούς στον πνευματικό κόσμο. Αλλά εκεί δεν μπορούν αυτοί να παρακολουθήσουν διατάξεις οι οποίες ανήκουν σε άλλη σφαίρα, την οποία έχουν ήδη αφήσει. Δεν μπορεί τίποτα να γίνει τώρα γι’ αυτούς;... βέβαια... οι ζωντανοί μπορούν να βαπτιστούν για τους νεκρούς» (Penrose).

11) Δεν πιστεύουν στη μεγάλη βασική διδασκαλία της Βίβλου, στη δικαίωση με την πίστη. Γράφουν: «Η αιρετική διδασκαλία της δικαίωσης με την πίστη, έχει εξασκήσει μια επιρροή προς το κακό από τις πρώτες ημέρες της Χριστιανοσύνης» (Talmadge).

12) Βασίζουν τη συγχώρεση των αμαρτιών αποκλειστικά στην υπακοή των διδασκαλιών του Μορμονισμού και δηλώνουν ότι ο καθένας πρέπει να πιστεύει στον Ιωσήφ Σμιθ σαν προφήτη, καθώς και το Βιβλίο των Μορμόνων, για να σωθεί. Οι προϋποθέσεις για τη σωτηρία είναι μετάνοια, πίστη, βάπτισμα, επίθεση των χεριών από τους πρεσβυτέρους των Μορμόνων και υπακοή στην Εκκλησία των Μορμόνων.

13) Η Βίβλος των Μορμόνων δεν είναι η χριστιανική Βίβλος. Δεν είναι ο Λόγος του Θεού. Και, φυσικά, οι Μορμόνοι δεν είναι Χριστιανοί. Οι διδασκαλίες τους και οι πρακτικές τους είναι εντελώς αντίθετες με τις Γραφές και αποτροπιαστικές σε όλους εκείνους που έχουν καθαρό μυαλό. Αυτοί δεν γνωρίζουν τίποτα για το τέλειο και ολοκληρωμένο έργο του Χριστού.

Θα ήθελα να παραθέσω κάποιες περικοπές από τη Γραφή, σε όποιους από αυτούς ποθούν πραγματικά να σωθούν, όπως οι παρακάτω: Ησαΐας 53:5-6, Ιωάννης 1:12, 3:15-18,36, 5:24, Πράξεις 4:12, 16:30-31, Ρωμαίους 4:5, 6:23. Είθε ο Κύριος να ανοίξει τα μάτια τους.

Από το βιβλίο του Oswald J. Smith

«Who Are the False Prophets»

Μετάφραση: Σάκης Μακρής

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
[1] Αυτό είναι ένα περιληπτικό απόσπασμα από την ιστορία του Μορμονισμού, όπως αναγράφεται στη Βρετανική Εγκυκλοπαίδεια, 11η έκδοση 1911, τόμος 18ος, σελίδες 842-848.
[2] Ο συγγραφέας εννοεί τη Βίβλο στην πλέον γνωστή αγγλική μετάφραση, την King James’ Version.

Σύμφωνο διαβίωσης

Γράφουμε αυτό το σημείωμα με αφορμή την απόφαση του αρμόδιου Υπουργού Δικαιοσύνης να δημιουργήσει ένα νέο νομικό σχήμα, που θα ονομάζεται «Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης», με το οποίο θα μπορούν, όσοι το επιθυμούν, να συνάπτουν μια νομική σχέση εν είδη γάμου. Ζευγάρια που δεν θέλουν πολλές δεσμεύσεις, δεν θέλουν τη λέξη «γάμος» στη ζωή τους, που ζουν μαζί ή χωριστά, θα κάνουν αυτή τη συμφωνία μπροστά στον συμβολαιογράφο. Συνταξιοδοτικά και κληρονομικά δικαιώματα θα ακολουθούν. Το είδος θα μοιάζει με πολιτικό γάμο, αλλά σχημάτισα τη γνώμη ότι, αν και δεν ειπώθηκε ξεκάθαρα, θα αποτελέσει τη δίοδο για τη νομιμοποίηση των ομοφυλοφιλικών ζευγαριών.

Ο γάμος βάλλεται από παντού και βαθμιαία αποσυντίθεται. Έτσι, οτιδήποτε δεν προωθεί το Βιβλικό πρότυπο του γάμου είναι για μας λάθος. Η κοινωνία όμως δεν είναι χριστιανική. Υπάρχει αυτό το είδος της συμβίωσης, ζευγάρια να συζούν κλπ., για τα οποία ο νομοθέτης θέλει να πάρει κάποια μέριμνα. Τώρα, γιατί αυτή η μέριμνα να σημαίνει κληρονομούμενες συντάξεις και ασφαλιστικές ρυθμίσεις για την κάλυψη σχέσεων, τη στιγμή που το ασφαλιστικό σύστημα βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση, είναι άλλο θέμα. Όσον αφορά την ομοφυλοφιλία, είναι γνωστές οι Βιβλικές θέσεις. Υπάρχει το βιβλίο του καθηγητή Χρυσόστομου Καραγκούνη, που διαφωτίζει την υπόθεση σε πολλά σημεία της.

Τώρα ας μιλήσουμε για τις υπερβολικές αντιδράσεις.
Όταν θεσπίστηκε ο πολιτικός γάμος, στην αρχή της δεκαετίας του 1980, η επικρατούσα εκκλησία αντέδρασε έντονα, το ίδιο έκανε και τώρα (αν και ο Αρχιεπίσκοπος έδωσε μια νηφάλια απάντηση στο θέμα). Αυτό γιατί ως συνήθως οι αρμόδιοι πιστεύουν βαθιά μέσα τους ότι όποιος βαπτιστεί ή είναι Έλληνας («οι Έλληνες έχουν την πίστη στο γονιδίωμά τους», είπε σε κάποια περίπτωση ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος) είναι αυτομάτως Χριστιανός και μέλος της Εκκλησίας, και συνεπώς δεν πρέπει να του δίνονται ευκαιρίες να συνάπτει σχέσεις γάμου εκτός Εκκλησίας. Η πραγματικότητα όμως είναι δυστυχώς διαφορετική. Μεγάλο τμήμα του λαού μας αδιαφορεί για τη χριστιανική πίστη και την κρατάει μόνο για λόγους εθνικής υπερηφάνειας. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν συμφωνούν με τον γάμο ή τον Χριστιανισμό. Άσχετα με το αν συμφωνούμε με αυτούς σαν Χριστιανοί, αντιλαμβανόμαστε ότι η πολιτεία πρέπει να τους λάβει υπόψη της στις αποφάσεις της. Ο Παντελής Καλαϊτζίδης, Ορθόδοξος θεολόγος, γράφει σχετικά:

«Σε αντίθεση με τα όσα ανιστόρητα διατείνονται αυτοί οι κληρικοί και θεολόγοι που φωνάζουν στα τηλεπαράθυρα, για δέκα σχεδόν αιώνες ο γάμος και τα σχετικά με τη νομοθεσία του ανήκαν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της πολιτείας (πολιτικός γάμος). Η υποχρεωτική ιερολογία του γάμου ξεκινάει μόλις το 893 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ' τον Σοφό, ενώ και αυτή ακόμα η απλή νομική κατοχύρωση της εκκλησιαστικής ιερολογίας του γάμου (που έως το τέλος του 9ου αιώνα μ.Χ. δεν είναι πλήρως διαμορφωμένη) αρχίζει από την εποχή του Ιουστινιανού και μετά. Όσο ο γάμος ήταν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της κρατικής αρχής, η εκκλησιαστική ευλογία του δεν είχε κανένα σχεδόν τελετουργικό περιεχόμενο, και οι σύζυγοι νυμφεύονταν κατά την ευχαριστιακή σύναξη (Λειτουργία), όπως διαβάζουμε για παράδειγμα στις συγγραφές του αγίου Ιγνατίου Αντιόχειας (2ος μ.Χ. αιώνας). Όταν, όμως, η Εκκλησία απέκτησε νομικές/κοσμικές αρμοδιότητες επί του γάμου, μειώθηκε σημαντικά, αν δεν τέθηκε πλήρως στο περιθώριο, ο εκκλησιολογικός και μυσταγωγικός του χαρακτήρας και επικράτησε ο κοινωνικός κομφορμισμός».

Η επικρατούσα Εκκλησία μίλησε για «πορνεία», όταν δεν έχει εξηγήσει τι είναι πορνεία, προτιμώντας μέχρι τώρα να ασχολείται δημόσια και από την τηλεόραση, με το σκοπιανό ή με τα «φακελάκια» των γιατρών. Αυτή η κατάσταση ελπίζουμε να αλλάξει. Χρειάζεται ενημέρωση και χριστιανική συμβουλευτική, ποιμαντική, πριν το γάμο και ακόμα περισσότερο συμβουλευτική ενώπιον διαζυγίου. «Να ασχοληθεί επιτέλους σοβαρά με την κατήχηση και το στοιχειώδη θεολογικό καταρτισμό των μελών της, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα την πραγματικότητα της ανοιχτής κοινωνίας και ξεπερνώντας τις εθναρχικές της χίμαιρες και την αναχρονιστική καθήλωσή της στο παρελθόν», αναφέρει ο Καλαϊτζίδης. Η απάντηση της Εκκλησίας στο «Σύμφωνο» δεν πρέπει να είναι η τιμωρία όσων το επιλέξουν, αλλά η πρόταση ζωής που κάνει Χριστός και η ενημέρωση του κόσμου γι’ αυτήν την πρόταση του Χριστού.

Και κάτι τελευταίο. Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος στην ανακοίνωσή της αναφέρει: «Η Εκκλησία δηλαδή δέχεται και ευλογεί την παραδεδομένη τέλεση του γάμου κατά το ορθόδοξο τυπικό, ενώ θεωρεί πορνεία κάθε άλλη ‘συζυγική’ σχέση εκτός αυτού». Δηλαδή, Ευαγγελικοί και Καθολικοί στην Ελλάδα και σε όλη τη Γη ζουν σε πορνεία, γιατί δεν παντρεύτηκαν «κατά το ορθόδοξο τυπικό». Έλεος!

Τότε, με τον πολιτικό γάμο οι πολιτικοί είχαν αποφασίσει ο γάμος να είναι κανονικός και ισχύων σε δύο περιπτώσεις: ή αν ήταν ορθόδοξος ή αν ήταν πολιτικός, δηλαδή ο ευαγγελικό ή ο καθολικός γάμος ήταν εκτός νόμου. Ευτυχώς, τότε, με παραστάσεις και διαβήματα άλλαξε ο νόμος και μπορούν και αυτοί να έχουν την ευλογία της Εκκλησίας τους και την εγκυρότητα των γάμων τους.

Η Δημιουργία και η σχέση μας με αυτήν

Ο ΣΤΕΝΑΓΜΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ
(Ρωμαίους 8:20-23)
Ουρανοί και γη, αέρας και νερό, ήλιος, σελήνη και πλανήτες, έδαφος και βλάστηση, πέτρες, δέντρα, ποτάμια, ψάρια, πουλιά, ζώα της ξηράς: Είμαστε το δημιουργημένο σύμπαν. Είμαστε ύλη και ζωή, και έχουμε σημασία για τον Δημιουργό μας. Την ημέρα που Αυτός μας έκανε, είπε ότι ήμασταν πολύ καλά.

Τελειώνοντας με μας, ο Δημιουργός δεν τελείωσε. Ήθελε κάποιον που να Του μοιάζει, που να μας κυβερνάει με την ίδια φροντίδα που Εκείνος χρησιμοποίησε για να μας φτιάξει. Έτσι έκανε εσάς –άνθρωποι- και σας ευλόγησε με το προνόμιο και την υπευθυνότητα του να νοιάζεστε για τη Δημιουργία Του.

Κάτι τρομερό συνέβη λίγο καιρό μετά που αρχίσατε τα καθήκοντά σας. Όλα ήταν τόσο αγνά, τόσο πλήρη, στην αρχή, αλλά εκείνη η φυσική αρμονία εξαφανίστηκε μέσα σ' ένα κύμα πάλης και δυστυχίας. Τι συνέβη; Ακόμα είμαστε ένα μεγαλόπρεπο σύμπαν, αλλά κανείς από μας δεν είναι ο ίδιος από τότε.

Μαζί με σας, γνωρίζουμε τον βαθύ, ανεπαίσθητο στεναγμό ενός κόσμου πληγωμένου όταν ο άνθρωπος απείθησε στον Δημιουργό του. Αν και έννοια αδύνατο για μας, για σας η αμαρτία έγινε κάτι το φυσιολογικό, επηρεάζοντας όμως και εμάς επίσης.

Μερικοί άνθρωποι δεν μας δείχνουν σεβασμό, μας καταστρέφουν και μας υπερεκμεταλλεύονται για να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες τους. Αυτό μας αφήνει πληγωμένους και εξαντλημένους. Αν ήσασταν πιο ευγενικοί με μας, θα ήσασταν πιο έμπιστοι στον Δημιουργό σας.

Άλλοι από σας κάνουν το αντίθετο λάθος, να γονατίζουν μπροστά μας, μειώνοντας τη δόξα του Δημιουργού στη δική μας. Μην το κάνετε αυτό! Αξίζουμε τη φροντίδα σας και τη συνεργασία σας, αλλά όχι την προσκύνησή σας - ποτέ δεν μπορούμε, κα δεν θέλουμε, να πάρουμε τη θέση του Δημιουργού μας.

Τι βρίσκεται μπροστά; Η αποκατάστασή μας για την οποία στενάζουμε και μοχθούμε - η μεγάλη αλλαγή. Τότε θα είμαστε όπως αρχικά μάς ήθελε ο Δημιουργός. Αυτό δε θα συμβεί μέχρις ότου πρώτα αλλαχτείτε εσείς: απολύτρωση και ανάσταση. Είστε πρώτοι, πρέπει να ξέρετε, ο Δημιουργός το καθόρισε έτσι. Η αμαρτία σας έφερε πάνω μας μία οδυνηρή αλλαγή, έτσι και η σωτηρία σας, θα μας φέρει την ευλογημένη αλλαγή. Στενάζουμε τώρα, αλλά η αποκατάσταση έρχεται!

Και μέχρι τότε, θα είστε υπεύθυνοι. Μη μας ξεχνάτε, εντάξει; Γιατί να μην ξαναχρησιμοποιείτε, ανακυκλώνετε, αναδασώνετε, αποκαθιστάτε, ξαναχτίζετε, μειώνετε χρήσεις και επισκευάζετε καταστροφές, προστατεύετε και διατηρείτε ακόμα περισσότερο; Θα δείτε τη διαφορά σε μας.

ΚΥΡΙΟΙ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
«Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο σύμφωνα με τη δική Του εικόνα... και τους ευλόγησε ο Θεός και είπε σ’ αυτούς: Αυξάνεστε και πληθύνεστε και γεμίστε τη γη και κυριεύστε την, και εξουσιάζετε επάνω στα ψάρια της θάλασσας, και επάνω στα πουλιά του ουρανού, κι επάνω σε κάθε ζώο που κινείται επάνω στη γη... Και ο ΚΥΡΙΟΣ ο Θεός πήρε τον άνθρωπο και τον έβαλε στον κήπο της Εδέμ για να τον εργάζεται και να τον φυλάει... Γι’ αυτό ο ΚΥΡΙΟΣ ο Θεός τον έβγαλε έξω... για να εργάζεται τη γη από την οποία πάρθηκε» (Γένεση 1:27-28, 2:15, 3:23).

Αυτά τα εδάφια θέτουν το κύριο καθήκον του ανθρώπου πάνω στη γη. Το να γεμίσει ο άνθρωπος τη γη, το πετυχαίνει με τη θαυμαστή ικανότητα που του έδωσε ο Δημιουργός για αναπαραγωγή. Ο Θεός είχε σαν σκοπό εκείνοι που φέρουν την εικόνα Του να είναι καρποφόροι και οι απόγονοί τους να πολλαπλασιαστούν πάνω στη γη. Αυτή ίσως είναι η εντολή του Θεού στην οποία έγινε η καλύτερη υπακοή. Η γη, για πρώτη φορά, κοντεύει να γεμίσει από ανθρώπους.

Το να κυριεύσει ο άνθρωπος τη γη είναι το άλλο μισό της αρχικής εντολής του Θεού. Απ’ αυτήν την εντολή συνάγεται ότι η γη είναι κάτω από την εξουσία των ανθρώπων και εμείς είμαστε «κύριοι» (κατά κάποια έννοια) πάνω στη δημιουργία. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να φροντίζουμε τη γη, να τη φυλάμε όπως ήταν ο σκοπός του Θεού, να την προσέχουμε, να την προστατεύουμε, ακόμα και να τη σώζουμε αυτή είναι η σωστή σχέση εξουσίας, ο ανώτερος αγαπάει, φροντίζει, και προστατεύει τον κατώτερο. Ταυτόχρονα όμως ο άνθρωπος ωφελείται από τις υπηρεσίες που του προσφέρει η γη: τρέφεται, ντύνεται, στεγάζεται, διασκεδάζει από αυτήν.

Αυτή λοιπόν είναι η έννοια με την οποία υποτάσσουμε τη γη, γινόμαστε κύριοι πάνω στον κόσμο που ο Θεός δημιούργησε: υπηρετώντας ως φροντιστές, φύλακες, διαχειριστές. Η κυριαρχία μας πρέπει να αντανακλά Εκείνον του Οποίου φέρουμε την εικόνα. Πρέπει να διατηρούμε την ομορφιά, το σχέδιο, και την αξία που Αυτός έδωσε στη δημιουργία. Αυτά αντανακλούν τη δόξα του Θεού (Ψαλμός 19:1, 24:1, 72:19β). Πρέπει να φροντίζουμε τον φυσικό κόσμο όπως Εκείνος φροντίζει, γιατί φτιάχτηκε για την ευχαρίστησή Του (Αποκ.4:11).

ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ: ΠΡΟΝΟΜΙΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΗ ΜΑΣ
Χρησιμοποίησέ τον... μην τον καταχράσαι.
Υπόταξέ τον... μην τον μολύνεις.
Κυβέρνησέ τον... μην τον καταστρέφεις.
Φύλαξέ τον... μην τον ξοδεύεις.
Γεύσου τον... μην τον πετάς στα σκουπίδια.
Απόλαυσέ τον... μην τον εξαντλείς.
Συντήρησέ τον... μην τον καταναλώνεις.
Χτίσε τον... μην τον γκρεμίζεις.
Καλλιέργησέ τον... μην τον ξεριζώνεις.
Θαύμαζέ τον... μην τον λατρεύεις.

ΚΥΡΙΟΣ ΠΑΝΩ Σ’ ΕΜΑΣ
Ο ουρανός είναι ο θρόνος του Θεού, η γη το σκαμνί των ποδιών Του (Ησαΐας 66:1). Ο Θεός φροντίζει για τα ζώα, τα πουλιά, τα δέντρα, τη γη, και τη βλάστηση (Ματθ.6:26-30, 10:29, Λουκ.12:6, Δευτ.5:14, Λευιτ.25:2-5). Συνιστά να δείχνουμε έλεος στα ζώα (Παροιμ.12:10). Ο Θεός θα καταστρέψει εκείνους που καταστρέφουν τη γη (Αποκ.11:18). Είτε τρώμε είτε πίνουμε, είτε κάνουμε οτιδήποτε, αυτό θα πρέπει να γίνεται για τη δόξα του Δημιουργού (Α' Κορ.10:31).

Ο Ιησούς Χριστός θα επιστρέψει σ’ αυτή τη γη για την αποκατάσταση όλων των πραγμάτων (Πράξεις 3:20-21). Θα βασιλέψει στη γη (Αποκ.5:10). Η αρχική δημιουργία, μαζί με τη νέα δημιουργία (την εκκλησία των αναστημένων), θα λυτρωθεί από την κατάσταση της φθοράς στην οποία έχει πέσει εξαιτίας της αμαρτίας (Ρωμ.8:18-23). Ο κόσμος θα αποκατασταθεί στην αγνή και αναμάρτητη κατάσταση: ανακαινισμένοι ουρανοί και ανακαινισμένη γη (Β' Πετρ.3:10). Τίποτα ξανά δεν θα μολύνει εκείνη την αγνή γη (Αποκ.21:1,27). Ακόμα και τα ζώα θα χάσουν το φόβο τους το ένα για το άλλο και για τους ανθρώπους (Ησαΐας 11:6-8). Τίποτα ξανά δεν θα βλάψει τον άγιο τόπο του Θεού, γιατί η γη θα είναι γεμάτη από τη γνώση Του όπως τα νερά σκεπάζουν τη θάλασσα (εδ.9).

Η Αγία Γραφή έχει το καλύτερο και το πιο ελπιδοφόρο μήνυμα για το περιβάλλον! Ως διαχειριστές της γης, θα δώσουμε λόγο στον Δημιουργό της.

«Αυτός είναι ο Κόσμος του Πατέρα μου»
Αυτός είναι ο κόσμος του Πατέρα μου
Και στα αυτιά μου που ακούν
όλη η φύση ψάλλει, και γύρω μου ηχεί
Αυτός είναι ο κόσμος του Πατέρα μου
Η μάχη δεν τελείωσε,
ο Ιησούς δεν θα είναι ευχαριστημένος,
μέχρις ότου ουρανός και γη γίνουν ένα.

«Ο Θεός γράφει το Ευαγγέλιο, όχι μόνο στην Αγία Γραφή, αλλά επίσης πάνω στα δέντρα, στα λουλούδια, στα σύννεφα και στα αστέρια» Μαρτίνος Λούθηρος.

«Είναι η σοφία των ανθρώπων να ερευνούν τα έργα του Θεού, και να συγκεντρώνουν τον νου τους ολοκληρωτικά πάνω σ' αυτά. Και ο Θεός έχει επίσης καθορίσει ο κόσμος να είναι σαν ένα θέατρο πάνω στο οποίο να απολαμβάνουμε την αγαθότητά Του» Ιωάννης Καλβίνος.

«Κάθε τι που βλέπουμε στη φύση είναι αποκαλυμμένη αλήθεια, μόνο που δεν είμαστε ικανοί να την αναγνωρίσουμε μέχρις ότου η αλήθεια αποκαλυφθεί μέσα μας» Ιάκωβος Μπέμε.

«Το να διαβάζουμε για τη φύση είναι πολύ καλό, αλλά όταν ένα πρόσωπο περπατάει στα δάση και ακούει προσεκτικά, μπορεί να μάθει περισσότερα από αυτά βρίσκονται στα βιβλία, γιατί αυτά μιλούν με τη φωνή του Θεού» Τζωρτζ Ουάσινγκτον.

«Ο άνθρωπος είναι μέρος της φύσης, και ο πόλεμός του ενάντια στη φύση είναι αναπόφευκτα ένας πόλεμος ενάντια στον εαυτό του» Ραχήλ Κάνον.

«Καν' το με το δικό σου τρόπο!»

Τελευταία, θυμήθηκα μια φράση, η οποία συχνά επαναλαμβάνεται στο βιβλίο των Κριτών και λέει:

«Κατά τις ημέρες εκείνες δεν υπήρχε βασιλιάς στον Ισραήλ και κάθε ένας έκανε το αρεστό στα μάτια του».

Όταν τη θυμήθηκα, μου έκανε εντύπωση ότι αυτή η μικρή φράση εξηγεί πάρα πολλά προβλήματα που υπάρχουν στο Σώμα του Χριστού, τη χρονιά αυτή.

Δεν υπάρχει μια παγκόσμια αναγνωρισμένη κεντρική εξουσία στο Σώμα, με αποτέλεσμα, ο κάθε ένας να έχει αφεθεί στο να κάνει αυτό που ένας φίλος μου το λέει «Χριστιανισμός του Βασιλιά Burger», σύμφωνα με το διαφημιστικό ρητό της αμερικάνικης αλυσίδας εστιατορίων fast food, που λέει «Μπορείς να το έχεις με το τον δικό σου τρόπο!»

Σου αρέσει να είσαι μέλος μιας εκκλησιαστικής κοινότητας, αλλά δεν θέλεις να δίνεις προσφορές; Εντάξει, τότε μη πληρώνεις!

Νομίζεις ότι είσαι ένα καλό άτομο και σου αρέσει να σε αποκαλούν «Χριστιανό», επειδή θαυμάζεις τον Ιησού, αλλά θέλεις και να καπνίζεις και να έχεις σεξουαλικές σχέσεις με τον σύντροφό σου, με τον οποίον δεν είσαι παντρεμένος; Τότε καν' το! Και ποιοι είναι, τέλος πάντων, αυτοί οι επικριτικοί άνθρωποι που σου λένε ότι κάνεις κάτι λάθος; Μήπως νομίζουν ότι είναι θεοί ή κάτι τέτοιο;

Και τι γίνεται με τους ποιμένες που χωρίζουν τις γυναίκες τους και παντρεύονται τις γραμματείς τους, με τις οποίες κοιμόντουσαν και πριν ακόμα πάρουν διαζύγιο; Θα έπρεπε άραγε να τους ζητήσουμε να παραιτηθούν από τη θέση τους;

Τι γίνεται με τις εκκλησίες που δεν υποστηρίζουν το Ισραήλ, αλλά κάνουν ένα σωρό άλλα «καλά» πράγματα;

Θα καταδίκαζε άραγε ο Ιησούς αυτή τη συμπεριφορά;

Η απάντηση είναι: Όχι, δεν θα την καταδίκαζε.

Αλλά θα επιτιμούσε και θα διέταζε τον αμαρτωλό να μετανοήσει και να αλλάξει. Αν δεν συμμορφωνόταν, τελικά θα καταδικαζόταν από έναν Θεό, που ο Ίδιος δεν μπορεί να αμαρτήσει, ούτε μπορεί να ανεχθεί τον αμετανόητο, μη σωσμένο αμαρτωλό.

Ο Ιησούς θα μας επιτιμήσει, όταν αμαρτάνουμε, και το Άγιο Πνεύμα θα μας ελέγξει για την αμαρτία μας. Δεν θα μας τιμωρήσει από κακία, αλλά θα μας διορθώσει από αγάπη, για το δικό μας καλό, όπως ένας τρυφερός πατέρας διορθώνει τα παιδιά του για το δικό τους όφελος.

Σαν «Χριστιανοί» κάναμε την ελεύθερη επιλογή να γίνουμε πολίτες της Βασιλείας του Χριστού κι αυτό σημαίνει ότι βάλαμε τον εαυτό μας κάτω από την εξουσία Του, και τον κάναμε Βασιλιά στη ζωή μας. Δηλαδή, δεν είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε «ό,τι είναι αρεστό στα μάτια μας».

Η Βίβλος, στο σύνολό της, είναι ο Λόγος του Θεού, όχι μόνο τα κομμάτια που μας αρέσουν. Δεν είμαστε ελεύθεροι να μεταχειριζόμαστε τη Βίβλο σαν ένα salad bar, παίρνοντας αυτά που μας αρέσουν και αγνοώντας αυτά που δεν μας αρέσουν, ή που μας κάνουν να μη νιώθουμε άνετα.

Η Βίβλος είναι πολλά πράγματα και ένα από αυτά είναι ένα συμβόλαιο. Ένα γραπτό συμβόλαιο, όπως κάθε δικηγόρος θα μας πει, δε μπορεί να αλλάξει αργότερα, εκτός αν και οι δυο πλευρές συμφωνήσουν στις αλλαγές. Ο Θεός δε συμφωνεί στις αλλαγές που μας επιτρέπουν να «το έχουμε με το δικό μας τρόπο». Θέλει να το έχουμε με το δικό Του τρόπο, για τη δόξα Του και για το δικό μας όφελος.

Η Καθολική Εκκλησία έχει ένα «βασιλιά» με τη μορφή του Πάπα, που θεωρητικά αντλεί την Αποστολική του Εξουσία απευθείας από τον Ιησού. Η εξουσία του μετά μεταβιβάζεται στους Πατριάρχες, Αρχιεπισκόπους, Καρδινάλιους και μέχρι τους κατώτερους στην ιεραρχία.

Παρόλο, που σίγουρα δεν επιδοκιμάζω αυτό το σύστημα, ούτε πιστεύω στη βάση πάνω στην οποία στηρίζεται (ότι ο Πάπας είναι ο αντιπρόσωπος ή «βικάριος» του Χριστού πάνω στη Γη, γεμάτος με την εξουσία του Θεού και ότι μιλάει με τη φωνή Του), αναγκάζομαι να πω ότι το εναλλακτικό σύστημα, όπως εξασκείται από την αυτοαποκαλούμενη Προτεσταντική Εκκλησία, έχει κι αυτό ένα σωρό προβλήματα και θα προχωρούσα ακόμα παραπέρα στο να πω ότι αυτό δεν είναι και πολύ καλύτερο.

Ελπίζω ότι δεν είναι πολύ επαναστατικό για μένα το να πω εδώ, ότι δεν είναι αργά για την Εκκλησία, που πιστεύει στη Βίβλο, να σταματήσει να δρα σαν μια φιλελεύθερη δημοκρατία και να θυμηθεί ότι έχουμε κληθεί να είμαστε ένα Βασίλειο, με τον Χριστό πάνω στο θρόνο της προσωπικής μας ζωής και της ζωής της Εκκλησίας. Οι βασιλικές Του εντολές αναφέρονται με λεπτομέρεια στο Λόγο Του και δεν επιδέχονται ελαστικότητα ή ερμηνεία.

Η Βίβλος λέει αυτά που λέει. Δεν λέει πάντα αυτά που η σάρκα μας νομίζει ότι είναι «σωστά», ούτε διατάζει πρακτικές που η σάρκα μας θα έλεγε ότι προάγουν τη «δικαιοσύνη» ή την «ισότητα».

Αλλά, όπως είπα, όλοι μας έχουμε κάνει την ελεύθερη επιλογή να τηρήσουμε τους όρους του Βιβλικού συμβολαίου, κι αν αποτυγχάνουμε να ζούμε σύμφωνα με αυτούς, δεν μπορούμε να παραπονούμαστε για τα αποτελέσματα, σ’ αυτόν τον κόσμο και στον μέλλοντα.

Ο Θεός να σας ευλογεί όλους!

Ώρα για να προσευχηθούμε

Αν έχεις τα αυτιά σου στραμμένα προς το Θεό αυτές τις μέρες που ζούμε, υποψιάζομαι πως θα έχεις ακούσει τον Κύριο να σου λέει κάτι, σχετικά με την προσευχή. Σε καλεί να ξοδέψεις περισσότερη ώρα στην προσευχή, να την κάνεις ανώτερη προτεραιότητα της ζωής σου.

Πώς το ξέρω; Επειδή λέει και σε εμένα, εδώ και πολύ καιρό, το ίδιο. Στη πραγματικότητα σε όσους πιο πολλούς ανθρώπους μιλάω γι’ αυτό το θέμα, τόσο πιο πολύ είμαι πεπεισμένος πως ο Θεός καλεί όλο το λαό Του σε προσευχή. Η αιτία είναι απλή. Αυτές οι μέρες που ζούμε είναι οι τελευταίες των τελευταίων ημερών. Ο Θεός είναι έτοιμος να κινηθεί μέσα από μας με θαυμαστούς και υπερφυσικούς τρόπους. Αλλά δεν μπορεί να το κάνει αυτό όταν εμείς δεν περπατάμε κατά το πνεύμα. Δεν μπορεί να εργαστεί μέσα από ανθρώπους που είναι τόσο πολύ απασχολημένοι με τα σαρκικά πράγματα που δεν μπορούν να ακούσουν την φωνή Του.

Χρειάζεται ανθρώπους που θα προσεύχονται, όχι μόνον όταν συμβεί να το σκεφτούν ή να το θυμηθούν, αλλά ανθρώπους που θα προσεύχονται κάθε μέρα. Ανθρώπους που θα χτίσουν όλη τη ζωή τους γύρω από την προσευχή και θα την κάνουν πρωταρχική προτεραιότητά τους.

Έχεις προσέξει ποτέ πώς ο Ιησούς ενεργούσε, όταν ήταν εδώ στη γη; Έδινε πολύ μεγάλη σημασία στην προσευχή. Ήταν καταπληκτική η ζωή της προσευχής Του. Τη νύχτα πριν να διαλέξει τους 12 μαθητές, βρισκόταν σε προσευχή όλη τη νύχτα! Ο Ιησούς ποτέ δεν έκανε πράγματα με ένα τρόπο και μετά μας ζητάει να τα κάνουμε με διαφορετικό τρόπο. Περιμένει να ακολουθήσουμε το παράδειγμά Του.

Στην Α' επιστολή προς Θεσσαλονικείς καλούμαστε να «προσευχόμαστε αδιάκοπα» (5:17). Στην Εφεσίους καλούμαστε να «προσευχόμαστε σε κάθε καιρό, με κάθε προσευχή και δέηση, εν πνεύματι» (6:18). Σε όλη την Κ. Διαθήκη καλούμαστε να προσευχόμαστε! Και τώρα είναι η ώρα για μας να κάνουμε το μέρος μας. Και δεν εννοώ απλά ένας ή δύο από μας - εννοώ όλο το στράτευμα του Θεού.

Η φυσική σου ανθρώπινη αντίδραση στο κάλεσμα αυτό για προσευχή, ίσως είναι: «Μα, εγώ με δυσκολία βρίσκω χρόνο να χειριστώ τις κρίσεις της ζωής μου, όπως τώρα. Δεν μπορώ να ανταπεξέλθω ξοδεύοντας παραπάνω χρόνο στην προσευχή!» Η αλήθεια όμως είναι ότι δεν θα μπορέσεις να ανταπεξέλθεις όταν δεν προσεύχεσαι! Χρειάζεται να συλλάβεις μέσα σου το τί, η ώρα που αφιερώνεις με τον Πατέρα, μπορεί να κάνει για σένα.

Αυτό ακριβώς έκανα κι εγώ. Λίγο καιρό πριν, ο Κύριος μου είπε ότι αν Του έδινα το 1/10 του χρόνου μου, απλά μια ή δύο ώρες τη μέρα στην προσευχή και στη μελέτη του Λόγου, όλα θα ήταν καλά με μένα. Και όχι μόνο με μένα, αλλά ότι θα γινόμουν κι ευλογία στους ανθρώπους γύρω μου.

Έχει δώσει την ίδια υπόσχεση και σε σένα. Είναι εκεί ακριβώς για σένα, για να τη διαβάσεις στην επιστολή προς Ρωμαίους, όπου το Πνεύμα λέει: «Και ξέρουμε ότι όλα συνεργούν προς το αγαθό σ’ αυτούς που αγαπούν το Θεό, τους προσκαλεσμένους σύμφωνα με τον προορισμό Του» (8:28).

Οι περισσότεροι άνθρωποι βγάζουν αυτό το εδάφιο από τα συμφραζόμενα και λένε ότι η Γραφή υπόσχεται ότι όλα τα πράγματα (συμπεριλαμβανομένης και της  αρρώστιας, του θανάτου και της φτώχειας) δουλεύουν για το καλό. Και σταματάνε εκεί. Αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Αν κοιτάξεις λίγο πιο πριν και διαβάσεις τα προηγούμενα εδάφια, θα δεις ότι αυτή η υπόσχεση ακολουθείται μετά από μια συζήτηση-αναφορά που γίνεται για την προσευχή με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος, όπου αυτό μεσιτεύει για μας σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Θυμήσου ότι στο Ρωμαίους 8:26 λέει ότι το Πνεύμα μάς βοηθάει να προσευχηθούμε. Και αυτό δεν το κάνει ανεξάρτητα από μας. Το Άγιο Πνεύμα έρχεται και μας βοηθάει στην αδυναμία μας, όταν δε ξέρουμε πώς να προσευχηθούμε. Με τη βοήθειά Του, προσευχόμαστε εν πνεύματι το τέλειο θέλημα του Θεού.

Είναι όταν αρχίζουμε να κάνουμε την προσευχή την αρχική προτεραιότητά μας, δηλαδή όταν βάζουμε στην άκρη τα γήινα πράγματα και παίρνουμε τα πράγματα του Θεού και περπατάμε στη δύναμη του Πνεύματος, τότε η δόξα του Θεού θα αντανακλάται μέσα μας.

Εάν θέλουμε να έχουμε τη δύναμη του Θεού στη ζωή μας, χρειάζεται να απορρίψουμε αυτή τη θολή όραση που είχαμε εδώ και καιρό. Χρειάζεται να πάψουμε να ξοδεύουμε όλο το χρόνο μας σκεπτόμενοι τα δικά μας μικρά όρια, τις μικρές μας ζωές κι όλα όσα κάνουμε κάθε μέρα. Πρέπει να αρχίσουμε να ασχολούμαστε με πράγματα που θα κάνουν αιώνια διαφορά. Χρειάζεται να αρχίσουμε να ξοδεύουμε χρόνο στην προσευχή.

Ξέρεις, ο Θεός δε μας έβαλε εδώ στη γη για να περάσουμε απλά τη ζωή μας όσο πιο άνετα γίνεται και μετά να πάμε στον ουρανό, αλλά για να κυριαρχούμε στο φυσικό κόσμο όσο είμαστε εδώ και να κάνουμε τα έργα Του, όπως και ο Υιός Του, ο Ιησούς, έκανε. Ο Ιησούς είπε ότι θα κάνουμε μεγαλύτερα έργα από αυτά που έκανε ( Ιωάν.14:12).

Αλλά δε θα μπορέσουμε να ενδυναμωθούμε και να κάνουμε αυτά τα έργα όταν καθόμαστε και βλέπουμε τηλεόραση. Θα ενδυναμωθούμε να τα κάνουμε όταν αρχίσουμε να κάνουμε τις προτεραιότητες του Ιησού δικές μας προτεραιότητες. Όταν αρχίσουμε να θέλουμε αυτά που Αυτός θέλει, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Ο Θεός έχει ένδοξα σχέδια στην πνευματική σφαίρα. Αλλά αν εμείς δεν ξοδέψουμε χρόνο σ’ αυτή τη σφαίρα, προσευχόμενοι κι ακούγοντας τον Θεό, δε θα περπατήσουμε στα σχέδια αυτά.

Πριν από λίγο καιρό άκουσα μια ιστορία για μια ομάδα πιστών στην Ανατολική Ευρώπη, που εξηγεί ακριβώς αυτό για το οποίο μιλάμε. Συνέβη λίγα χρόνια πριν, όταν η Εκκλησία στην Ανατολική Ευρώπη χρειαζόταν να συναντιέται έξω στο δάσος και σε μυστικά μέρη για να μη συλληφθούν από την ΚGB.

Στη διάρκεια εκείνων των ημερών, υπήρχε αυτή η ομάδα των πιστών που είχαν ανάμεσά τους όμως έναν κατάσκοπο. Σαν αποτέλεσμα, η αστυνομία πάντα εμφανιζόταν, όπου και αν συναντιόντουσαν. Ξέρεις, λοιπόν, τί έκαναν; Σταμάτησαν να ανακοινώνουν το μέρος της επόμενης συνάντησης. Απλά έλεγαν «Θα συναντηθούμε όπου το Άγιο Πνεύμα μάς πει. Έτσι όποιος θέλει να είναι εκεί πρέπει να ακούσει από το Άγιο Πνεύμα για να βρει πού να έρθει». Την επόμενη φορά που συναντήθηκαν, όλα τα άτομα εμφανίστηκαν εκτός από ένα.

Όλοι μας μπορούμε να ακούμε μες στο πνεύμα μας τη φωνή του Αγίου Πνεύματος μ’ αυτόν τον τρόπο. Γιατί όμως πολλοί δεν το βιώνουν; Γιατί δεν προσεύχονται εν πνεύματι και δε στρέφουν την προσοχή τους στο να ακούσουν τον Θεό. Όσο πιο πολύ προσευχόμαστε εν πνεύματι και προσέχουμε στο να ακούσουμε από Αυτόν, τότε όλο και πιο καθαρά θα ακούμε τη φωνή Του.

Σκέψου το πνεύμα σου σαν ένα εσωτερικό ράδιο. Αν δε το συγχρονίσεις ακριβώς στη σωστή συχνότητα, το μόνο που θα λαμβάνεις θα είναι παράσιτα και ένα συνεχή θόρυβο. Εάν όμως συνδεθείς με τον σταθμό ακριβώς, η φωνή τότε έρχεται δυνατά και καθαρά.

Ο Θεός, μας θέλει να συνδεθούμε ακριβώς και σωστά με τη σφαίρα του πνεύματος. Θέλει να συνδέσουμε το πνεύμα μας ώστε να ακούμε από Αυτόν απόλυτα και καθαρά. Θέλει να είμαστε ικανοί να ακούμε τη φωνή Του ώστε να μπορούμε να την υπακούμε.

Οι πιο πολλοί, όμως, δεν είναι πρόθυμοι να ξοδέψουν χρόνο για να το κάνουν. Έχουμε φτάσει στο σημείο που λέμε ότι εάν γνωρίζαμε ότι ο Θεός θέλει κάτι από μας να κάνουμε, τότε θα το κάναμε. Όμως ενώ το λέμε, δεν παίρνουμε το χρόνο να μείνουμε ήσυχοι στην παρουσία Του όσο χρειαστεί, για να ακούσουμε να μας λέει τί θέλει να κάνουμε.

Γι’ αυτό ο Κύριος μας λέει να βάλουμε την προσευχή πρώτη, να κάνουμε την επικοινωνία μας μαζί Του την αρχική προτεραιότητά μας, να κλείσουμε έξω τον κόσμο και να ξοδέψουμε χρόνο στη προσευχή και στο Λόγο Του. Όταν το κάνουμε αυτό, θα αρχίσει το πνεύμα μας να συγχρονίζεται με το Πνεύμα Του για να ακούμε την φωνή Του. Πολλές φορές η φωνή Του είναι ασαφής σε μας, γιατί ξοδεύουμε τόσο πολύ χρόνο της ώρας μας ασχολούμενοι με τα σαρκικά-γήινα πράγματα. Όταν αρχίσουμε να φτάνουμε στο σημείο αυτό που θα ακούμε από τον Κύριο, θα είμαστε όλοι τόσο ενωμένοι και σε συμφωνία, επειδή όλοι θα γνωρίζουμε ποιο είναι το φρόνημα του Πνεύματος. Θα έχουμε εναρμονισμένα το μυαλό και τη καρδιά μας με το τί ο Θεός κάνει και έτσι, όταν μαζευόμαστε μαζί, θα έχουμε μία έκρηξη της δύναμης του Θεού που θα αλλάξει όλο τον κόσμο!

Αυτό το κάλεσμα, να ζήσουμε στο πνεύμα και στη δύναμη, μας ωθεί προς τα μπροστά. Στο πνεύμα μου μπορώ να το δω τόσο καθαρά. Είναι κοντά μας. Το μόνο που πρέπει να κάνουμε για να το πλησιάσουμε είναι να κάνουμε λίγα περισσότερα βήματα, να μάθουμε να ακούμε το Πνεύμα του Θεού και να κάνουμε τις απαραίτητες αλλαγές που χρειάζεται.

Πραγματικά είναι συναρπαστικό. Έχω βιώσει αρκετά αυτό το είδος της ζωής τού να είσαι διαθέσιμος στο Θεό, ώστε να γνωρίζω ότι δεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο πιο πολύτιμο. Αλλά αν πρόκειται κι εσύ να βαδίσεις σ’ αυτό θα χρειαστεί να ξοδέψεις χρόνο μένοντας ήσυχος μπροστά στο Θεό και στην προσευχή. Θα χρειαστεί να σταματήσεις να είσαι τόσο απασχολημένος με τις υποθέσεις αυτής της ζωής. Θα χρειαστεί να βάλεις στην άκρη όλη τη βοή του κόσμου και να μείνεις μόνος με το Θεό. «Μα», ίσως πεις, «απλά δεν ξέρεις πόσο φορτωμένο είναι το πρόγραμμά μου κι η ζωή μου. Δεν μπορώ να το κάνω αυτό». Ναι, μπορείς. Είναι απλά υπόθεση του να επανατοποθετήσεις τις προτεραιότητες σου.

Σκέψου το έτσι: Εάν περνούσες αύριο το πρωί μέσα από την κουζίνα σου, έτοιμος να πας στην πόρτα για να φύγεις για τη δουλειά και έβλεπες τον Ιησού να κάθεται στο τραπέζι της κουζίνας σου, τι θα έκανες; Θα έλεγες: «Ιησού! Χαίρομαι τόσο πολύ που σε βλέπω! Εύχομαι να είχα χρόνο να μείνω μαζί σου. Εάν είχα ξυπνήσει πιο νωρίς, θα μπορούσα να ξοδέψω λίγο χρόνο μαζί Σου. Αλλά έβλεπα τηλεόραση μέχρι αργά το βράδυ και ήμουν πολύ απασχολημένος τελευταία, τόση δουλειά στο γραφείο και σε όλα. Τι λες να προσπαθήσω να σε βρω αργότερα;»

Ανόητο, έτσι δεν είναι; Τι πραγματικά θα έκανες εάν ο Ιησούς καθόταν με φυσική μορφή στο τραπέζι της κουζίνας σου το πρωί;

Θα έπεφτες με το πρόσωπό σου μπροστά Του. Θα κρατιόσουν απ’ το κάθε λεπτό και θα Του έλεγες: «Δε θα πάω στη δουλειά σήμερα, Ιησού. Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που πρέπει να συζητήσουμε. Δεν μπορώ να προσπεράσω μια τέτοια ευκαιρία με τέτοιο τρόπο».

Δε θα είχε σημασία το αν ήσουν κουρασμένος. Δε θα είχε σημασία το πόσο πιεστικά ήταν τα πράγματα στο γραφείο και το πόση πολύ δουλειά είχες. Θα πήγαινες μπροστά Του και θα άρχιζες να Τον λατρεύεις και να απολαμβάνεις ώρες ανανέωσης και αναψυχής μπροστά στην παρουσία Του, μέχρι που το σώμα σου δεν θα ήταν πια κουρασμένο.

Μπορείς να νιώσεις ότι ο Ιησούς στη πραγματικότητα είναι πιο κοντά σου από το τραπέζι της κουζίνας σου; ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ! περιμένοντας να επικοινωνήσει μαζί σου. Όταν μπαίνεις στον πειρασμό να μην ξυπνήσεις νωρίτερα το πρωί για να έχεις μαζί Του επικοινωνία, και θέλεις να κοιμηθείς μέχρι αργά το πρωί χάνοντας όμως την ώρα σου μαζί Του, σκέψου το γλυκό Άγιο Πνεύμα του Θεού να λέει: «Θέλω να σε βοηθήσω αυτό το πρωινό. Είμαι εδώ για να σου δώσω δύναμη. Ξέρεις αυτό το πρόβλημα που αντιμετωπίζεις τελευταία; Θέλω να ασκήσω πνευματική δύναμη πάνω του για να φύγει από τη ζωή σου».

Σκέψου ότι ο Θεός περιμένει ΕΣΕΝΑ. Ότι έχει κάποια πράγματα που θέλει να σου δείξει. Πράγματα που για καιρό προσπάθησες να λύσεις μόνος σου, χωρίς αποτέλεσμα. Περιμένει εκεί, να σε συμβουλέψει, να σου δείξει την απάντηση. Θα στο πω: Ο Θεός δε θα σε πιέσει να προσευχηθείς. Ο Ιησούς δε θα σε πιέσει να προσευχηθείς. Το Άγιο Πνεύμα δε θα σε πιέσει να προσευχηθείς. Ο Θεός, όμως, σε καλεί να το κάνεις. Κι ετοιμάζεται να ενεργήσει τη στιγμή που εσύ θα ξεκινήσεις.

Ο Αιώνιος, ο Παντοδύναμος Θεός, ο Δημιουργός του ουρανού και της γης, είναι έτοιμος τη στιγμή αυτή να σε συναντήσει στην προσευχή! Τις προσευχές σου τις έχει κάνει προτεραιότητές Του. Το ερώτημα είναι ΕΣΥ;

Είμαστε κλέφτες, αγνώμονες και αχάριστοι

Εγκατέλειψα την Ελλάδα πριν από εφτά χρόνια. Τις καλές εποχές, δηλαδή. Ολυμπιακοί, ευρωπαϊκό, Eurovision και καφάσια οι άδειες σαμπάνιες στη Μύκονο. «Που πας;», με ρωτούσαν απορημένοι οι φίλοι μου. «Πουθενά δεν θα βρεις καλύτερα!». Τώρα πια η στάση τους έχει αλλάξει. «Μη τυχόν και γυρίσεις! Καλά είσαι εκεί. Δεν παλεύεται εδώ η κατάσταση».


Όχι, ουδεμία αίσθηση διορατικότητας είχα για τα δεινά που έμελε να ακολουθήσουν. Προφήτης δεν είμαι, πόσο δε μάλλον σοφός. Πολύ απλά δεν είχα «δόντι», κομματικό μέσο, γνωριμίες ή οικογενειακή επιχείρηση. Αλλά ούτε και τη διάθεση να ανταγωνιστώ αυτούς που τα είχαν. Με λίγα λόγια, καμία τύχη. Είχα ανάγκη από ένα σύστημα που να προστατεύει τον πολίτη από την ανομία. Ένα σύστημα που να αποδέχεται ως αλήθεια το αυτονόητο, να επιβραβεύει το άριστο και να απορρίπτει τον παραλογισμό. Τα κουβαδάκια μου, δηλαδή, και σε άλλη παραλία!

Θα μου πείτε τώρα, δικαίως, «τι δουλειά έχεις εσύ να εκφέρεις άποψη για τα τεκταινόμενα; Τι σε κόφτει; Αφού είσαι αμέτοχος, δεν σε αγγίζουν ούτε το μεσοπρόθεσμο, ούτε οι οριζόντιες μειώσεις μισθών και συντάξεων». Οι πιο παθιασμένοι θα βιαστούν να με κρίνουν. «Έξω από το χορό πολλά τραγούδια λες. Δεν κάθεσαι στα αυγά σου εκεί στο Λονδίνο και άσε μας εμάς να κάνουμε ό,τι νομίζουμε». Σωστό, εν μέρει. Αλλά επειδή ακριβώς είμαι αμέτοχος διαθέτω και το εξής πλεονέκτημα. Βλέπω τα πράγματα αποστασιοποιημένος από πάθη και συγκινησιακές φορτίσεις. Με ψυχρή λογική. Κι έτσι λογικά και ψυχρά επιθυμώ να εκφράσω την ακόλουθη απορία προς άπαντες αγανακτισμένους. Μα, αλήθεια, πραγματικά δεν γνωρίζετε ποιοι τα φάγανε τα λεφτά; Δεν έχετε την παραμικρή ιδέα ποιοι είναι οι κλέφτες, οι ψεύτες κι οι λωποδύτες; Θέλετε να τους ξετρυπώσετε, το γνωρίζω, μα πολύ φοβάμαι πως ψάχνετε σε λάθος κρυψώνες. Ας σας δώσω εγώ λοιπόν μερικά παραδείγματα (συγχωρέστε μου τις γενικεύσεις, προφανώς και υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις):

• Κλέφτες είναι οι χρυσοί ολυμπιονίκες, μας που αφού μας χάρισαν την ψευδαίσθηση εθνικής ανάτασης, τσεπώνοντας ταυτόχρονα τα πλουσιοπάροχα πριμ της πολιτείας, αποδείχτηκαν στην πλειοψηφία τους ντοπέ. Τσάμπα τα κροκοδείλια δάκρυα που έχυσαν μπροστά στις κάμερες. Ο Έλλην φορολογούμενος πλήρωσε!

• Κλέφτες, όπως αποδεικνύεται, είναι οι πρόεδροι των ομάδων σας τους οποίους αποθεώνετε τις Κυριακές μεσημέρια γιατί «στήνουν» παιχνίδια, ξεπλένουν βρώμικο χρήμα και ζημιώνουν τόσο το κράτος (ΟΠΑΠ), όσο και όσους δοκιμάζουν την τύχη τους παίζοντας στοίχημα.

• Κλέφτες επίσης οι ιδιοκτήτες πολλών νυχτερινών μαγαζιών όπου χρόνια ολόκληρα αφήνατε μηνιάτικα και δώρα (πάλε ποτέ) για μια ζεμπεκιά, για το καλό το πρώτο τραπέζι, για φιστίκια, αλκοόλ και γαρούφαλλα. Αποδεδειγμένες οικονομικές ατασθαλίες, εκτεταμένη φοροδιαφυγή, παραβίαση αδειών λειτουργίας κλπ.

• Κλέφτες αρκετοί από τους εθνικούς τροβαδούρους μας που ξέχασαν ή αμέλησαν να δηλώσουν τα εισοδήματά τους. Με πρώτο και καλύτερο βέβαια τον τραγουδιστή-αηδόνι, σύζυγο νυν βουλευτού και πρώην υπουργού. Μα, με ψίχουλα θα ασχολούμεθα τώρα κύριε δικαστά;

• Κλέφτης ο ταξιτζής που με χρεώνει διπλά και τριπλά για μία κούρσα αεροδρόμιο-Κολωνό κάθε φορά που επισκέπτομαι την Αθήνα. Λόγω κάποιας περίεργης σύμπτωσης μάλιστα το «καπέλο» αποδεικνύεται πάντα υψηλότερο τις φορές που παραδέχομαι πως ζω μόνιμα έξω. Αθάνατη Ελληνική φιλοξενία! Για απόδειξη δε ούτε ερώτημα.

• Κλέφτες οι μοναχοί που επιδίδονται σε business εκατομμυρίων με ξιπασμένους πολιτικούς καλώντας σας ταυτόχρονα σε προσευχή και νηστεία. Κατά τα άλλα, τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ.

• Κλέφτες και οι παπάδες που τσεπώνουν αδήλωτα τρακοσάρια «για την εκκλησία» από γάμους και βαφτίσια. Και ο δίσκος φυσικά να γυρίζει.

• Κλέφτης ο καφετζής στην Πλάκα στης Κρήτης που αρνείται πεισματικά να χτυπήσει στην ταμιακή του το φραπεδάκι που παραγγέλνω για την παραλία.

• Κλέφτης και ο εφημεριδοπώλης στο διπλανό χωριό της Ελούντας για τον ίδιο λόγο.

• Κλέφτες οι εφοριακοί που κάνουν τα στραβά μάτια στους φοροφυγάδες.

• Κλέφτες οι αστυνομικοί που χρηματίζονται για να παρέχουν προστασία σε άλλους κλέφτες.

• Κλέφτες όσοι παίρνουνε άδεια από τη σημαία, γιατί πληρώνονται χωρίς να παράγουν.

• Κλέφτες όσοι ζητάνε διευκολύνσεις και ρουσφέτια για «το παιδί που ζορίζεται στο στρατόπεδο» και «τη θυγατέρα με τα τέσσερα μάστερ που θέλει να δουλέψει στην τοπική ΔΕΚΟ».

• Κλέφτες οι δημόσιοι υπάλληλοι που την κοπανάνε από το γραφείο στις 12:30. Κλέφτες και οι συνάδελφοί τους που τους χτυπάνε την κάρτα. Αλλά είπαμε: μεταξύ κατεργάρηδων αλληλεγγύη.

• Κλέφτες οι υπάλληλοι δήμων και νομαρχιών που εκδίδουν μεν τιμολόγια αλλά πλαστά.

• Κλέφτες οι ιδιοκτήτες αυθαιρέτων γιατί πολύ απλά αυθαιρέτησαν.

• Κλέφτες και οι μηχανικοί που παραβαίνουν τους όρους δόμησης για να βγάλουν παραπάνω τετραγωνικά ως υπερυψωμένα υπόγεια και ημιυπαίθριους.

• Κλέφτες οι επίορκοι δικαστές και οι φίλοι τους δικηγόροι που εμπλέκονται σε κυκλώματα.

• Κλέφτες οι συνδικαλιστές που παραλύουν το κράτος, μας κόβουν το ρεύμα και ζημιώνουν όσους επιθυμούν να δουλέψουν.

• Κλέφτες οι εκπαιδευτικοί που λαμβάνουν μαύρα από ιδιαίτερα.

• Κλέφτες οι δημοσιογράφοι που κουβαλούν μετρητό αγνώστου προελεύσεως σε πλαστικές σακούλες απορριμμάτων.

• Κλέφτες οι καθηγητές πανεπιστημίου που διορίζουν παιδιά και εγγόνια στις σχολές τους με αδιαφανείς διαδικασίες. Αν δεν κοιτάξεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει.

• Κλέφτες αυτοί που πωλούν τενεκέδες λάδι παραγωγής τους, χωρίς να δηλώνουν το επιπλέον εισόδημα.

• Κλέφτες γιατροί και φαρμακοποιοί που στήνουν εισπρακτικές εταιρίες στην πλάτη των ασθενών γράφοντάς τους αχρείαστα φάρμακα, που ασφαλώς κάποιος εν τέλει πρέπει να πληρώσει (τα ασφαλιστικά ταμεία, γι' αυτούς που αναρωτιούνται).

• Κλέφτες οι νοικοκύρηδες που διατηρούν ανασφάλιστες οικονόμους και στερούν πόρους από τα ταμεία.

• Κλέφτες οι αιώνιοι φοιτητές γιατί καταναλώνουν κρατικούς πόρους και δεν κάνουν τίποτα.

Κλέφτες, κλέφτες, κλέφτες. Μιάμιση σελίδα κλέφτες (ενδεικτικά). Συμπέρασμα; Κλέφτες υπάρχουν πολλοί. Αλλά εσείς βεβαίως δεν ανήκετε σε καμία από τις παραπάνω κατηγορίες. Ούτε και που πήρε το μάτι σας κάτι ύποπτο, κάτι ανάρμοστο γύρω σας τόσα χρόνια. Όχι, εσείς είστε όλοι τα θύματα μίας μεγάλης πλεκτάνης. Μιας αμερικανοσιωνικής συνομωσίας ενάντια στο ταλαίπωρο Ελληνικό έθνος που αρνείται να καταναλώσει κουτόχορτο αντιστεκόμενο στα αντιλαϊκά σχέδια των πολυεθνικών. Κούνια που μας κούναγε! ΚΛΕΦΤΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ! ΕΓΩ, ΕΣΥ, Ο ΔΙΠΛΑΝΟΣ ΜΑΣ. ΟΛΟΙ ΜΑΣ!

Την αγανάκτησή σας λοιπόν δεν την συμμερίζομαι. Το αίσθημα αδικίας σας δεν το καταλαβαίνω. Για ένα πράγμα μονάχα εξακολουθώ να αναρωτιέμαι. ΠΟΥ ΠΗΓΕ Η ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ ΜΑΣ ΈΛΛΗΝΕΣ; Έχουμε καταντήσει οι ψωμοζήτουλες της Ευρώπης εξαρτώντας την επιβίωση μας από λεφτά άλλων. Και όταν αυτοί μας τα δίνουν (ναι, με τόκο βεβαίως - κι εμείς το ίδιο θα κάναμε), εμείς τους ζητάμε και τα ρέστα. Απαιτούμε. Εκβιάζουμε. Θεωρούμε πως μας έχουν ανάγκη. Πως μας οφείλουν χρέος μεγάλο επειδή κάπου κάποιοι κάποτε σε αυτόν τον τόπο παρήγαγαν πολιτισμό. Επειδή τότε εκείνοι κοιμόντουσαν ακόμα στις σπηλιές με τα αγρίμια. Οι εποχές άλλαξαν Έλληνες και εμείς αμελήσαμε να επιβιβαστούμε στο τρένο του χρόνου.

Ας πάρουμε μερικά μαθήματα από το παράδειγμα άλλων πραγματικά υπερήφανων λαών, όπως οι Ιάπωνες λόγου χάρη. Ξεφυλλίζω μία εκ των μεγαλύτερης κυκλοφορίας εφημερίδων στη Μ. Βρετανία λίγες εβδομάδες μετά την ανυπολόγιστη τραγωδία που χτύπησε το νησί τους. Ολοσέλιδη καταχώρηση υπογεγραμμένη από τον ίδιο τον Ιάπωνα πρωθυπουργό. Αναφέρεται στην οικονομική βοήθεια που προσέφερε ο Βρετανός φορολογούμενος στο δοκιμαζόμενο έθνος του. «Από τα βάθη της καρδιάς μας σας ευχαριστούμε για την αμέριστη συμπαράσταση σας τούτες τις δύσκολες ώρες. Ο Ιαπωνικός λαός δεν ξεχνά. Θα ορθοποδήσουμε. Θα ανταποδώσουμε. Ευχαριστούμε».

Ευχαριστούμε. Έτσι απλά. Αντρίκια. Λακωνικά. Εμείς εξακολουθούμε να θεωρούμε πως τα λεφτά που μας δανείζουν οι ξένοι ξεφυτρώνουν ως μάννα εξ' ουρανού. Δίχως κόπο. Δίχως ιδρώτα. Δίχως δουλειά. Έχουμε καταντήσει τόσο εγωπαθείς που αδυνατούμε να αντιληφθούμε πως τα λεφτά δεν ανήκουν σε αόρατους αιμοδιψείς τραπεζίτες, πως δεν είναι παρά οι οικονομίες νοικοκυριών και συνταξιούχων, οι καταθέσεις τους, τα αποθεματικά των ασφαλιστικών τους ταμείων, οι φόροι που έχουν πληρώσει στο κράτος τους. Και κάτι ακόμα: αρνούμαστε να δεχθούμε πως έχουν κάθε δικαίωμα να επιλέξουν τι θα τα κάνουν. Ακόμη και να τα κάψουν, που λέει ο λόγος, έχουν δικαίωμα παρά να τα δανείσουν σε εξυπνάκηδες κομπιναδόρους αρχοντοχωριάτες που πλαστογραφούνε στατιστικές προκειμένου να κοροϊδέψουν τους αγαθούς και τους αδαείς. Τους εαυτούς μας κοροϊδεύουμε Έλληνες. Κανέναν άλλον. Ξεχάσαμε το ευχαριστώ. Απαξιώσαμε το φιλότιμο. Γίναμε αγνώμονες. Αχάριστοι.

Την λύση φίλοι μου δεν θα τη βρείτε στους δρόμους και στις αγανακτισμένες πορείες. Η λύση είναι (ακόμα) στα χέρια σας. Μπροστά στα μάτια σας. Αντισταθείτε στην ανομία. Καταδικάστε την παρανομία ακόμη κι αν αυτή είναι μέσα στο σπίτι σας. Καταγγείλτε τον κλέφτη ακόμα κι αν αυτός είναι ο αδερφός σας. Περιθωριοποιείστε τον καταχραστή ακόμη κι αν τυγχάνει να είναι συνάδελφός σας (που μάλλον θα είναι εδώ που τα λέμε). Τιμωρήστε τον φοροδιαφυγά. Μην ψωνίζετε το παραμικρό από όσους δεν εκδίδουν αποδείξεις. Επιβραβεύστε τον τίμιο, τον σωστό, τον νομοταγή επαγγελματία. Μα, πάνω απ' όλα ΑΛΛΑΞΤΕ! Τους γύρω σας και τον εαυτό σας. Διαφορετικά κάντε την αγανάκτησή σας κορνίζα πάνω από το τζάκι να την βλέπουνε τα παιδιά μας και να την φτύνουν.

Δεν φταίω εγώ

Παρακολουθώντας τις εξελίξεις στην οικονομία της χώρας μας, κάποια στιγμή συνειδητοποίησα ότι δεν έχω ακούσει μέχρι τώρα κάποιον να αναγνωρίζει ότι έχει κάποια ευθύνη που φτάσαμε έως εδώ.

Κανένα πολιτικό κόμμα δεν έχει παραδεχτεί ότι σε κάτι έφταιξε. Πάντα αναφέρεται για τα λάθη των άλλων κομμάτων.

Καμία κοινωνική ομάδα δεν ασχολείται πως θα διορθώσει λάθη του παρελθόντος. Είναι απασχολημένη με το πώς θα προστατεύσει τα «κεκτημένα» της.

Κανένας υπερχρεωμένος δεν αναγνωρίζει ότι φταίει που ζούσε με δανικά. Οι τράπεζες φταίνε που του δώσανε τις πιστωτικές κάρτες.

Όχι μόνο δεν έχουμε τη συναίσθηση ότι σε κάτι φταίξαμε αλλά είμαστε και «αγανακτισμένοι» που οι δανειστές μας τολμούν να σκέφτονται ότι ίσως πρέπει να σταματήσουν να μας δίνουν άλλα δανικά γιατί μάλλον θα είναι «δανεικά κι αγύριστα».

Αυτό το φαινόμενο νομίζω ότι είναι ένα χαρακτηριστικό του λαού μας.

Δεν θυμάμαι κάποιο ιστορικό πρόσωπο που να αναγνώρισε τα λάθη του και τις ευθύνες του για άσχημες καταστάσεις στο έθνος μας.

Μήπως δεν έγιναν λάθη; Μήπως δεν είχαν τραγικές συνέπειες στο έθνος μας; Και όμως δεν βρέθηκε κάποιος να ομολογήσει ότι έκανε κάποιο λάθος.

Ακόμα και ο τρόπος που διδασκόμαστε την Ελληνική ιστορία, μας βοηθάει να μην συναισθανόμαστε τα λάθη μας σαν λαός. Για παράδειγμα, δεν φταίμε εμείς που η βυζαντινή αυτοκρατορία έσβησε από τον παγκόσμιο χάρτη. Φταίνε αυτοί οι κακοί οι Τούρκοι που ήρθαν και μας σκλαβώσανε. Και ασφαλώς αισθανόμαστε αγανακτισμένοι με αυτούς τους φταίχτες.

Την ίδια αντίδραση που είχαν και οι πρωτόπλαστοι όταν παράκουσαν την εντολή του Θεού.

«Ο Αδάμ είπε: Η γυναίκα που μου έδωσες για να είναι μαζί μου, αυτή μου έδωσε από το δέντρο και έφαγα». Δηλαδή δεν φταίω εγώ.

«Και η γυναίκα είπε: Το φίδι με εξαπάτησε, και έφαγα». Δηλαδή και πάλι άλλος φταίει.

Αυτή είναι η στρατηγική του Σατανά. Οδηγεί τον άνθρωπο ή έναν λαό στο λάθος - στην αμαρτία και όταν έρθουν οι συνέπειες του δίνει και τις ανάλογες δικαιολογίες.

Δεν έφταιξες εσύ που ζούσες τόσα χρόνια με δανεικά, ξοδεύοντας πολύ περισσότερα από τις οικονομικές σου δυνατότητες. Και οι άλλοι κάπως έτσι έκαναν.

Δεν έφταιξες εσύ ώστε τώρα να δεις τι πρέπει να κάνεις για να ξεχρεώσεις. Εξάλλου υπάρχει πιο εύκολη λύση: «Δεν πληρώνω – δεν πληρώνω».

Τι συνέπειες θα έχει αυτό; Δεν πειράζει. «ότι βρέξει ας κατεβάσει».

Και ο δρόμος των δικαιολογιών δεν έχει τέλος.

Και η εκκλησία του Ιησού Χριστού στην χώρα μας, οι «συνειδητοί Χριστιανοί», βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση.

Δεν συναισθάνεται ότι σε κάτι έχει και αυτή φταίξει που ο λαός μας είναι σε άσχημη πνευματική κατάσταση.

Δεν συναισθάνεται ότι δεν έχει επιτελέσει τον σκοπό της και να είναι το πνευματικό φως μέσα στο πνευματικό σκοτάδι. Να είναι πνευματικό αλάτι μέσα στην πνευματική σαπίλα.

Δεν συναισθάνεται (ακόμα) ότι αυτές τις κρίσιμες ώρες πρέπει να κλείσει την τηλεόραση, να αφήσει σε δεύτερη μοίρα την καριέρα και τις προσωπικές επιδιώξεις και να μπει σε αγώνα προσευχής για να έρθει μετάνοια στο λαό μας.

Πόσο μοιάζει με την εκκλησία της Λαοδίκειας στην Αποκάλυψη:

«Και προς τον άγγελο της εκκλησίας των Λαοδικέων, γράψε: Αυτά λέει ο Αμήν, ο πιστός και αληθινός μάρτυρας, η αρχή της κτίσης τού Θεού. Ξέρω τα έργα σου, ότι ούτε ψυχρός είσαι ούτε ζεστός. Είθε να ήσουν ψυχρός ή ζεστός. Έτσι, επειδή είσαι χλιαρός, και ούτε ψυχρός ούτε ζεστός, πρόκειται να σε ξεράσω από το στόμα μου. Επειδή, λες ότι: Είμαι πλούσιος, και πλούτισα, και δεν έχω ανάγκη από τίποτε, και δεν ξέρεις ότι εσύ είσαι ο ταλαίπωρος, και ο ελεεινός, και ο φτωχός, και ο τυφλός και ο γυμνός. Σε συμβουλεύω να αγοράσεις από μένα χρυσάφι δοκιμασμένο από τη φωτιά, για να πλουτίσεις, και ιμάτια λευκά για να ντυθείς, και να μη φανερωθεί η ντροπή της γύμνιας σου, και να χρίσεις τα μάτια σου με κολλύριο, για να βλέπεις. Εγώ, όσους αγαπάω, τους ελέγχω και τους περνάω από παιδεία. Γίνε, λοιπόν, ζηλωτής και μετανόησε. Πρόσεξε, στέκομαι στη θύρα και κρούω. Αν κάποιος ακούσει τη φωνή μου, και ανοίξει τη θύρα, θα μπω μέσα σ' αυτόν, και θα δειπνήσω μαζί του κι αυτός μαζί μου. Όποιος νικάει, θα του δώσω να καθίσει μαζί μου στον θρόνο μου, όπως κι εγώ νίκησα, και κάθισα μαζί με τον Πατέρα μου στον θρόνο του. Όποιος έχει αυτί, ας ακούσει τι λέει το Πνεύμα προς τις εκκλησίες» (Αποκάλυψη 3:14-22).

Αγαπητοί αδελφοί, πολλές φορές σκέφτομαι ότι περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον φταίμε εγώ και εσύ που ο λαός μας είναι εδώ που είναι και προχωράει μάλλον σε κάτι πολύ χειρότερο.

Αν εμείς είχαμε μπει στον αγώνα να ζήσουμε περισσότερο και περισσότερο το Άγιο θέλημα του Άγιου Θεού,

αν είχαμε σταθεί στην σκοπιά της προσευχής όσο έπρεπε,

αν είχαμε επιμεληθεί να γίνουμε περισσότερο υπηρέτες,

τότε σίγουρα θα είχαμε επηρεάσει τον λαό μας και θα είμαστε σε μια κατάσταση πολύ καλλίτερη και στη πνευματική αλλά και στη φυσική ζωή.

Αλλά δυστυχώς δεχτήκαμε τις εισηγήσεις του πονηρού ότι «είμαστε…» ότι «έχουμε…» και δεν χρειαζόμαστε κάτι περισσότερο. Δεχτήκαμε τις εισηγήσεις του πονηρού και αναλωθήκαμε με τα λάθη και τις ελλείψεις των άλλων και όχι με τα δικά μας.

Δεχτήκαμε τις εισηγήσεις του πονηρού ότι «δεν πειράζει» σε ότι υστερούμε, «ο Θεός δεν τα κοιτάει αυτά».

ΟΜΩΣ ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ
Η λύση για την χώρα μας δεν είναι να βρεθούν κάποιοι δανειστές να μας δώσουν όλα όσα μας λείπουν και ακόμα περισσότερα, ώστε να συνεχίσουμε στην ίδια λάθος πορεία.

Η λύση για την εκκλησία του Ιησού Χριστού δεν είναι ο «καλός» Θεός να σας συγχωρέσει όλες τις αμαρτίες, ώστε να συνεχίσουμε να κάνουμε και άλλες.

«γίνε, λοιπόν, ζηλωτής και μετανόησε»

Η λύση είναι η ειλικρινής ΜΕΤΑΝΟΙΑ και να επιμεληθούμε με ΖΗΛΟ να ζήσουμε το Άγιο θέλημα του Άγιου Θεού.

Αυτή η αλλαγή στάσης πρέπει να αρχίσει σε προσωπικό επίπεδο, μετά σε εκκλησιαστικό και τότε σίγουρα θα έρθει και στο λαό μας.
ΚΑΛΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΑΤΡΑ

Αργός χορός

Έχεις σταματήσει ποτέ να δεις τα παιδιά που παίζουν;
Ή να ακούσεις τον ήχο της βροχής που πέφτει στη γη;
Ή να κοιτάξεις την τρελή κούρσα μιας πεταλούδας;
Ή να δεις τον ήλιο που χάνεται μέσα στη νύχτα;

Κόψε ταχύτητα.
Μη χορεύεις τόσο γρήγορα.
Ο χρόνος είναι λίγος.
Η μουσική δε θα κρατήσει για πάντα.

Περνάς κάθε σου μέρα στα γρήγορα;
Όταν ρωτάς κάποιον «τι κάνεις;»,
ακούς ποτέ σου την απάντηση;
Στο τέλος της ημέρας ξαπλώνεις στο κρεβάτι σου
με χιλιάδες σκέψεις στο μυαλό σου;

Καλά θα κάνεις να κόψεις ταχύτητα.
Μη χορεύεις τόσο γρήγορα.
Ο χρόνος είναι λίγος.
Η μουσική δε θα κρατήσει για πάντα.

Είπες ποτέ στο παιδί σου «θα το κάνουμε αύριο»,
χωρίς να προσέξεις μες στη βιασύνη σου
την απογοήτευσή του;
Έχεις χάσει ποτέ σου έναν καλό φίλο, μόνο και μόνο
επειδή δεν εύρισκες το χρόνο να του τηλεφωνήσεις;

Καλά θα κάνεις να κόψεις ταχύτητα.
Μη χορεύεις τόσο γρήγορα.
Ο χρόνος είναι λίγος.
Η μουσική δε θα κρατήσει για πάντα.

Όταν αγχώνεσαι και τρέχεις όλη τη μέρα,
Είναι σαν να έχεις ένα δώρο που δεν το άνοιξες ποτέ...
Και που το πέταξες.

Η ζωή δεν είναι μια κούρσα ταχύτητας.
Ζήσε χαλαρά. Άκου τη μουσική.

από ένα κοριτσάκι με καρκίνο

Η χριστιανική στάση

O Ιησούς Χριστός, ο αρχηγός της πίστης όλων των Χριστιανών, ήρθε στη γη και πήρε το δρόμο του σταυρού.

Σήμερα πολλοί από τους οπαδούς Του αρέσκονται να απολαμβάνουν τίτλους, διακρίσεις και κοινωνική αναγνώριση ή το χειρότερο, είναι τόσο άφωνοι και ανύπαρκτοι, που δεν αξίζει τον κόπο να τους προσέξει κανείς.

Ο Ιησούς είπε: «Μακάριοι είστε, όταν σας ονειδίσουν και σας θέσουν υπό διωγμό...».

Ο υγιής βιβλικός Χριστιανισμός είναι μια πραγματική απειλή για την παγανιστική αποστασία από τον Θεό και την αμαρτία ενός κόσμου ξέχειλου από απληστία, υλισμό, και κάθε είδους ηθική κατάπτωση κάτω από τον έλεγχο δαιμονικών δυνάμεων.

Ο σημερινός Χριστιανισμός στις περισσότερες δυτικές χώρες είναι τόσο ακίνδυνος και ανεκτικός, που δε χρειάζεται να εξασκηθεί εναντίον του διωγμός.

Αν όμως οι Χριστιανοί αρχίσουν και πάλι να ζουν μέσα στα μέτρα και τα πρότυπα της Καινής Διαθήκης, αν για παράδειγμα αρχίσουν ν’ αποκαλούν την αμαρτία «αμαρτία», τότε η φυσική αντίδραση του κόσμου είναι και θα είναι αυτή που πάντα ήταν: Προσπάθεια μεταστροφής των Χριστιανών στα δικά του μέτρα και τελικά διωγμός.

Αντί να φωλιάζουμε αναπαυτικά στην προσωρινή ασφάλεια της θρησκευτικής ελευθερίας, είναι ώρα για κάθε αποφασισμένο Χριστιανό να προετοιμαστεί για τη μεγάλη κατηγορία που πρόκειται να μας αποδοθεί, για την ενοχή που θα μας επιρρίψουν, ότι είμαστε αντίθετοι στον παγκόσμιο ουμανισμό, στην απόλυτη εξύψωση του ανθρώπου.

Είναι ώρα ο κάθε Χριστιανός ν’ αντιληφθεί την κατασταλτική επίδραση που εξασκεί πάνω στο πνεύμα του η σημερινή «ανεκτικότητα» ενός κόσμου που έχει χάσει κάθε μέτρο και αρνείται να υπακούσει στις αρχές και στους θεσμούς του Δημιουργού Θεού και είναι ώρα ν’ αντιδράσει.

Καθώς οι διάφορες πλανερές ιδεολογίες επηρεάζουν τις συνειδήσεις των ανθρώπων, για να τους οδηγήσουν σε μια διαστρεβλωμένη πνευματικοποίηση της πολιτικής και της οικονομίας σε όλα τα επίπεδα, εμείς οι Χριστιανοί, ίσως ενωρίτερα απ’ ό,τι οι περισσότεροι υπολογίζουμε, θα έχουμε την ευκαιρία να υποστούμε κάθε κατηγορία, για να σταθούμε «μακάριοι» πλάι στον Ιησού.

Είναι ανάγκη να προετοιμαστούμε από τώρα για τα μέλλοντα να συμβούν, καλλιεργώντας ένα ανθεκτικό πνεύμα «νίκης εν Χριστώ» για κάθε είδους διωγμό, και μια δομή ζωής και λατρείας, που θα είναι επίσης ανθεκτική σε δύσκολες για την Εκκλησία ώρες.

Henk Vink

Προσευχή του Billy Graham για την Αμερική

«Ουράνιε Πατέρα, ερχόμαστε μπροστά σου με μετάνοια για να μας συγχωρήσεις και να μας δώσεις τη δική Σου οδηγία και κατεύθυνση.

Γνωρίζουμε ότι ο λόγος Σου λέει, ‘Ουαί σ' αυτούς που λένε το κακό ότι είναι καλό’, αλλά αυτό ακριβώς έχουμε κάνει.

Έχουμε χάσει την πνευματική μας ισορροπία κι έχουμε αντιστρέψει τις αξίες.

Έχουμε εκμεταλλευτεί τους φτωχούς, κι αυτό το ονομάσαμε «Λοταρία» (τυχερά παιγνίδια).

Έχουμε ανταμείψει την τεμπελιά και την ονομάσαμε «ευημερία».

Σκοτώσαμε τα αγέννητα παιδιά και το ονομάσαμε αυτό «επιλογή».

Δεν πειθαρχήσαμε τα παιδιά μας και το δικαιολογήσαμε αυτό «ανάπτυξη της προσωπικότητας κι αυτοεκτίμησής τους».

Καταχραστήκαμε την εξουσία και το αποκαλέσαμε αυτό «πολιτική».

Ιδιοποιηθήκαμε αυτά που ανήκαν σε άλλους και το ονομάσαμε αυτό «φιλοδοξία».

Μολύναμε την ατμόσφαιρα με ασέβεια και πορνογραφία και το αποκαλέσαμε αυτό «ελευθερία της έκφρασης».

Περιγελάσαμε τις διαχρονικές αξίες που μας κληροδότησαν οι πρόγονοί μας και το ονομάσαμε αυτό «διαφωτισμό».

Ερεύνησέ μας, Θεέ, και φανέρωσέ μας σήμερα την καρδιά μας.

Καθάρισέ μας από κάθε αμαρτία και ελευθέρωσέ μας.

ΑΜΗΝ».

Σημείωση Μεταφράστριας:
Το ίδιο ισχύει και για μας. Και μπορούμε να προσθέσουμε στα παραπάνω και τη στάση μας απέναντι στα σημεία των καιρών, στην ομοφυλοφιλία, στην αρχαιολατρία, στον αντισημιτισμό, στα κάθε είδους είδωλα και λοιπά...

Μια διακήρυξη από τον Πρόεδρο των Η.Π.Α.

Πριν σαράντα χρόνια, οι προστάτες και υποστηρικτές του Stonewall Inn στην πόλη της Νέας Υόρκης αντιστάθηκαν στην αστυνομική παρενόχληση, που ήταν τότε κάτι το συνηθισμένο για τα μέλη της Κοινότητας των Λεσβίων, Ομοφυλόφιλων, Αμφιφυλόφιλων και Τραβεστί (LGBT). Από την αντίσταση αυτή γεννήθηκε η Κίνηση των Δικαιωμάτων των LGBT. Κατά τη διάρκεια του μήνα που διακηρύττουμε ότι θα είναι προς τιμήν της αξιοπρέπειας των LGBT, τιμούμε και τη μνήμη των γεγονότων του Ιουνίου του 1969 και δεσμευόμαστε να πραγματοποιήσουμε δικαιοσύνη και ισότητα ως προς το Νόμο για τους LGBT Αμερικανούς.

Οι LGBT Αμερικανοί συνέβαλαν κι εξακολουθούν να συμβάλλουν κατά πολύ στην ισχυροποίηση της δομής της Αμερικανικής κοινωνίας. Υπάρχουν πολλοί αξιοσέβαστοι LGBT ηγέτες σε όλους τους επαγγελματικούς τομείς, συμπεριλαμβανομένων των Τεχνών και του Εμπορίου. Οι LGBT Αμερικανοί επίσης κινητοποίησαν το Έθνος ώστε να ανταποκριθεί στην καταπολέμηση της εντός της χώρας HIV/AIDS επιδημίας και έχουν παίξει ένα σημαντικό ρόλο στη διεύρυνση της συμμετοχής της χώρας για την καταπολέμηση της HIV πανδημίας παγκοσμίως.

Χάρη στην αξιόλογη αποφασιστικότητα και αγωνιστικότητα της Κίνησης για τα Δικαιώματα των LGBT, όλο και περισσότεροι LGBT Αμερικανοί μπορούν να ζουν τη ζωή τους ανοιχτά όσο ποτέ πριν. Είμαι περήφανος που είμαι ο πρώτος Πρόεδρος που τοποθέτησα δημόσια LGBT υποψήφιους σε επικυρωμένες από το Κοινοβούλιο θέσεις, μέσα στις πρώτες 100 ημέρες της θητείας μου. Τα άτομα αυτά εκφράζουν τις καλύτερες ιδιότητες που απαιτούνται για δημόσιους λειτουργούς και σε όλο το χώρο της Διοίκησής μου (στον Λευκό Οίκο και στις Ομοσπονδιακές Υπηρεσίες), οι LGBT υπάλληλοι εκτελούν τα δημόσια καθήκοντά τους με συνέπεια κι επαγγελματισμό.

Η Κίνηση των Δικαιωμάτων των LGBT έχει επιτύχει μεγάλη πρόοδο, υπάρχουν όμως ακόμη πολλά που πρέπει να γίνουν. Η LGBT νεολαία πρέπει να νιώθει ασφαλής να σπουδάζει χωρίς φόβο στιγματισμού και παρενόχλησης και οι LGBT οικογένειες και ηλικιωμένοι να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια και σεβασμό.

Η Κυβέρνησή μου συνεργάζεται με την LGBT Κοινότητα για να προωθήσει μια μεγάλη σειρά από πρωτοβουλίες. Σε διεθνές επίπεδο έχω ενώσει τις προσπάθειές μου με αυτές του Ο.Η.Ε., για να αποποινικοποιηθεί η ομοφυλοφιλία σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Εδώ, στη χώρα μας, εξακολουθώ να προωθώ μέτρα που θα καλύψουν όλο το φάσμα των ίσων δικαιωμάτων για τους LGBT Αμερικανούς. Αυτά τα μέτρα περιλαμβάνουν έμφαση και ισχυροποίηση στην νομοθεσία για αδικήματα διακρίσεων, πολιτική και Ομοσπονδιακή υποστήριξη των δικαιωμάτων των LGBT ζευγαριών, καμία νομική κάλυψη για οποιασδήποτε μορφής διάκριση στον χώρο εργασίας, εξασφάλιση του δικαιώματος υιοθεσίας, και ένα τέλος στην πολιτική του «Μη ρωτάς, μη λες», ώστε να ενισχυθούν οι Ένοπλες Δυνάμεις μας και οι Υπηρεσίες Ασφαλείας. Επίσης πρέπει να επιδοθούμε στην καταπολέμηση της HIV/AIDS επιδημίας, προσπαθώντας να μειώσουμε τον αριθμό των HIV μολύνσεων και προμηθεύοντας φροντίδα και υποστήριξη στα άτομα που υποφέρουν από HIV/AIDS μέσα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Τα θέματα αυτά δεν επηρεάζουν μόνον την κοινότητα των LGB, αλλά ολόκληρο το Έθνος. Όσο η υπόσχεση για ισότητα σε όλα για όλους παραμένει ανεκπλήρωτη, όλοι οι Αμερικανοί επηρεάζονται. Αν μπορέσουμε να συνεργαστούμε για να προωθήσουμε τις αρχές, πάνω στις οποίες θεμελιώθηκε το Έθνος μας, κάθε Αμερικανός θα ωφεληθεί. Κατά τη διάρκεια του μήνα προς τιμήν της αξιοπρέπειας των LGBT, καλώ την κοινότητα των LGBT, το Κογκρέσο και τον Αμερικανικό λαό, να συνεργαστούν για να προωθηθούν τα ίσα δικαιώματα για όλους, ανεξάρτητα από τον σεξουαλικό προσανατολισμό του καθενός ή το φύλο του.

Ως εκ τούτου λοιπόν, τώρα, εγώ, ο ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ, Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, με την ιδιότητα της εξουσίας που μου έχει δοθεί από το Σύνταγμα και τους Νόμους των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, ανακηρύσσω τον μήνα Ιούνιο του 2009, μήνα προς τιμήν της αξιοπρέπειας των Λεσβίων, Ομοφυλόφιλων, Αμφιφυλόφιλων και Τραβεστί. Καλώ το λαό των Ηνωμένων Πολιτειών να απορρίψουν τις διακρίσεις και τις προκαταλήψεις όπου αυτές υπάρχουν.

ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΟΣΩΝ ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΑΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ, θέτω την υπογραφή μου σήμερα, την πρώτη ημέρα του Ιουνίου, στο έτος του Κυρίου μας δύο χιλιάδες εννέα και στο διακοσιοστό τριακοστό τρίτο έτος από την Ανεξαρτησία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

BARACK OBAMA

1η Ιουνίου 2009

(Μήνας προς τιμή των λεσβίων, ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων και τραβεστί)

Καθένας που βασίζει την πίστη του στη Γραφή μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει για τον κόσμο στον οποίο ζούμε μια τέτοια ενέργεια. Νομίζω ότι δεν χρειάζονται άλλα σχόλια, αρκεί και μόνο να σκεφτούμε την περίπτωση των Σοδόμων.

Υποσημείωση:
Στις 6 Μαΐου 2009 η Βουλή των Αντιπροσώπων πέρασε το Νομοσχέδιο για τα «Αδικήματα εξαιτίας μίσους». Το Νομοσχέδιο αυτό, γνωστό σαν HR1913, ψηφίστηκε κατ’ αρχήν με 249 ψήφους υπέρ και 175 κατά. Στο Νομοσχέδιο αυτό προβλέπεται μεταξύ των άλλων, ότι χριστιανοί ιεροκήρυκες θα συλλαμβάνονται και θα καταδικάζονται, αν κάποιος διαπράξει ένα αδίκημα της παραπάνω κατηγορίας μετά από ακρόαση κηρύγματός τους. Αν κάποιος κηρύξει ενάντια στην ομοφυλοφιλία ή την άμβλωση, θα θεωρείται αυτός υπαίτιος για όποια ριζοσπαστική πράξη επακολουθήσει το κήρυγμά του, αδιάφορο ποιος θα την έχει διαπράξει.