Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΟΡΜΟΝΩΝ
«Ο Μορμονισμός άρχισε με 6 άτομα σ’ ένα σπίτι στο Φαγιέτ, στην πολιτεία της Ν. Υόρκης, στις 6 Απριλίου του 1830. Ιδρύθηκε από τον Ιωσήφ Σμιθ (Joseph Smith), ο οποίος ήταν γνωστός σαν ένας διαβόητος ψεύτης, χυδαίος στην ομιλία και ανήθικος. Το 1844 αυτός και ο αδελφός του συνελήφθηκαν και φυλακίστηκαν και στις 27 Ιουνίου ένας μαινόμενος όχλος όρμησε μέσα στο κελί τους και λυντσάρισε και τους δυο.
Ο Σμιθ κατασκεύασε τη δική του Βίβλο, που είναι γνωστή σαν το Βιβλίο των Μορμόνων. Ένα μυθιστόρημα, που είχε εγκαταλειφθεί από τον Σολομώντα Σπάλτινγκ στο τυπογραφείο του Πάττερσον στο Πίτσμπουργκ. Ο Σίντνεϊ Ρίνγτον το βρήκε και με τη βοήθεια του Ιωσήφ Σμιθ, επινόησε μια ιστορία για χρυσές πλάκες και ματογυάλια. Ο Σμιθ προσφέρθηκε να το «μεταφράσει» με τη βοήθεια, τάχα, αυτών των ματογυαλιών, και έτσι έχουμε τη Βίβλο των Μορμόνων.
Τον Ιωσήφ Σμιθ διαδέχτηκε ο Μπράιαμ Γιανγκ (Brigham Young), ο οποίος το 1864 οδήγησε τους Μορμόνους στη Γιούτα (Utah), όπου εκεί έδεσαν τους εαυτούς τους με μυστικούς όρκους, πρόσφεραν ανθρώπινες θυσίες, έκαναν αιματηρούς εξιλασμούς και διέπραξαν δολοφονία.
Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1857, μια ομάδα από Καλιφορνέζους μετανάστες σφαγιάστηκε (έτσι διαδόθηκε) από τους Μορμόνους υπό την αρχηγία του John D. Lee, ο οποίος 17 χρόνια αργότερα εκτελέστηκε για το έγκλημα. Ο Μπράιαμ Γιανγκ πέθανε στις 29 Αυγούστου του 1877, αφήνοντας πίσω του μια περιουσία, πάνω από δύο εκατομμύρια δολάρια, 25 συζύγους και 56 παιδιά».[1]
Ο Μορμονισμός είναι ένα ψεύτικο θρησκευτικό κατασκεύασμα, επειδή οι δοξασίες του είναι παγανιστικές και αντιγραφικές και οι πρακτικές εφαρμογές του αντιχριστιανικές. Κοσμικότητα χαρακτηρίζει τις συγκεντρώσεις του, εγκρίνει και επιτρέπει χορούς στους εκκλησιαστικούς χώρους και έτσι συντελεί στην προκλητικότητα της σάρκας.
Η αναδιοργανωμένη Εκκλησία των «Αγίων των Εσχάτων Ημερών» δεν διαφέρει σε τίποτα, εκτός του ότι αποδοκιμάζει την πολυγαμία και αρνείται τη διδασκαλία για τον Αδάμ-θεό των οπαδών του Μπράιαμ. Αλλά, όταν έγινε η διάσπαση, 20.000 πήγαν με τον Γιανγκ (που υποστήριζε την πολυγαμία) και μόνον 1.000 με τον Σμιθ. Ο Μπρόντι υποστηρίζει, ότι ο ίδιος ο Ιωσήφ Σμιθ είχε 48 συζύγους. Και αυτός ήταν που έγραψε το βιβλίο «Αποκάλυψη για τον Ουράνιο Γάμο».
ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΙ ΜΟΡΜΟΝΟΙ
1) Πιστεύουν ότι δεν υπάρχει στη Βίβλο, έστω κι ένα χωρίο που να περιέχει ακριβώς την έννοια του πρωτοτύπου. Όμως παραθέτουν κατά γράμμα χιλιάδες εδάφια στο «Βιβλίο των Μορμόνων» που είναι παρμένα από αυτή τη Βίβλο.[2]
2) Πιστεύουν στον πολυθεϊσμό, συγκεκριμένα σε πολλούς θεούς και ότι αυτοί οι θεοί έχουν υλικό σώμα, ακριβώς όπως κι εμείς. «Ο Πατέρας έχει ένα σώμα από σάρκα και οστά, που είναι τόσο ψηλαφητά όσο και του ανθρώπου» (Joseph Smith). Αλλά η Βίβλος λέει: «Ο Θεός είναι Πνεύμα» (Ιωάννης 4:24).
3) Πιστεύουν ότι ο Αδάμ είναι ο θεός αυτού του κόσμου και ο μόνος θεός με τον οποίο έχουμε να κάνουμε και ότι η Εύα ήταν μια από τις συζύγους του: «Όταν ο πατέρας μας ο Αδάμ ήρθε μέσα στον κήπο της Εδέμ, αυτός μπήκε με ένα ουράνιο σώμα και έφερε μαζί του την Εύα, μια από τις συζύγους του. Αυτός βοήθησε να συγκροτηθεί και να οργανωθεί αυτός ο κόσμος. Αυτός είναι ο πατέρας μας και ο θεός μας και ο μόνος θεός με τον οποίον έχουμε να κάνουμε» (Brigham Young).
4) Πιστεύουν ότι οι θεοί γεννούν παιδιά, όπως κάνουν και οι άνθρωποι.
5) Διδάσκουν ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν ο φυσικός απόγονος του Αδάμ και της Μαρίας και όχι ότι Αυτός ήταν γεννημένος από το Άγιο Πνεύμα: «Όταν η Παρθένος Μαρία συνέλαβε το βρέφος Ιησούς, ο Πατέρας το είχε γεννήσει κατά τη δική του ομοίωση. Αυτός δεν ήταν γεννημένος από το Άγιο Πνεύμα. Και ποιος ήταν ο Πατέρας; Αυτός ήταν ο πρώτος από την ανθρώπινη οικογένεια. Ο Ιησούς, μεγαλύτερος αδελφός μας, γεννήθηκε με σάρκα από την ίδια προσωπικότητα που ήταν στον κήπο της Εδέμ και ο οποίος είναι ο ουράνιος πατέρας μας» (Brigham Young).
6) Δέχονται την πολυγαμία. Και παρόλο που το Βιβλίο τους τελικά το απαγορεύει αυτό, ο Ιωσήφ Σμιθ, έχοντας λάβει το 1843 μια «ειδική αποκάλυψη»,, έτσι λένε, το εγκρίνει: «Ο Αβραάμ έλαβε παλλακίδες και αυτές γέννησαν σ’ αυτόν παιδιά και λογαριάστηκε σ’ αυτόν σε δικαιοσύνη. Πηγαίνετε, λοιπόν, κι εσείς και κάνετε τα έργα του Αβραάμ. Συμμορφωθείτε με το νόμο μου και θα σωθείτε. Αλλά, αν δεν συμμορφωθείτε με το νόμο μου (της πολυγαμίας) δεν μπορείτε να λάβετε την επαγγελία του πατέρα μου την οποία έκανε στον Αβραάμ» (Joseph Smith). Οι Μορμόνοι πιστεύουν ότι και ο Ιησούς ανήκε στην κατηγορία τους: «Ο Ιησούς Χριστός ήταν πολύγαμος. Η Μαρία και η Μάρθα, οι αδελφές του Λαζάρου, ήταν δύο από τις συζύγους του και η Μαρία η Μαγδαληνή ήταν μια άλλη. Το γαμήλιο γλέντι στην Κανά ήταν μια περίπτωση για έναν από τους δικούς του γάμους» (Brigham Young).
7) Διδάσκουν ότι ένας άνθρωπος πιστός στον Μορμονισμό θα γίνει κι αυτός θεός, δημιουργώντας και κυβερνώντας κόσμους, πολλαπλασιάζοντάς τους με δικούς τους απογόνους: «Αυτοί θα γίνουν θεοί, δημιουργώντας και κυβερνώντας κόσμους και πολλαπλασιάζοντάς τους με δικούς τους απογόνους. Ό,τι ο θεός ήταν κάποτε είμαστε εμείς τώρα, ό,τι ο θεός είναι τώρα, και εμείς θα γίνουμε».
8) Πιστεύουν ότι η σύζυγος κάποιου θα συνεχίσει να γεννάει παιδιά και στον μέλλοντα κόσμο κι αυτό σημαίνει ότι είναι δική του ιερή υποχρέωση να εφαρμόζει την πολυγαμία: «Η γυναίκα κάποιου θα συνεχίσει να γεννάει σ’ αυτόν παιδιά και στον μέλλοντα κόσμο. Είναι, λοιπόν, δική του υποχρέωση να είναι πολύγαμος. Η γέννηση παιδιών πρέπει να είναι η κύρια απασχόληση της γυναίκας για τους αιώνες που έρχονται».
9) Διδάσκουν ότι το Άγιο Πνεύμα είναι μια «θεϊκή ρευστότητα», μια απρόσωπη ενέργεια ή κοσμική δύναμη.
10) Πιστεύουν σε μια «δεύτερη ευκαιρία» και εφαρμόζουν βάπτισμα για τους νεκρούς: «Εκατομμύρια γιοι και θυγατέρες της γης έχουν βγει από το σώμα, χωρίς να υπακούσουν στην εντολή του βαπτίσματος. Πολλοί από αυτούς με ευχαρίστηση θα δεχθούν το λόγο και την εντολή του Κυρίου, όταν θα απευθυνθεί σ’ αυτούς στον πνευματικό κόσμο. Αλλά εκεί δεν μπορούν αυτοί να παρακολουθήσουν διατάξεις οι οποίες ανήκουν σε άλλη σφαίρα, την οποία έχουν ήδη αφήσει. Δεν μπορεί τίποτα να γίνει τώρα γι’ αυτούς;... βέβαια... οι ζωντανοί μπορούν να βαπτιστούν για τους νεκρούς» (Penrose).
11) Δεν πιστεύουν στη μεγάλη βασική διδασκαλία της Βίβλου, στη δικαίωση με την πίστη. Γράφουν: «Η αιρετική διδασκαλία της δικαίωσης με την πίστη, έχει εξασκήσει μια επιρροή προς το κακό από τις πρώτες ημέρες της Χριστιανοσύνης» (Talmadge).
12) Βασίζουν τη συγχώρεση των αμαρτιών αποκλειστικά στην υπακοή των διδασκαλιών του Μορμονισμού και δηλώνουν ότι ο καθένας πρέπει να πιστεύει στον Ιωσήφ Σμιθ σαν προφήτη, καθώς και το Βιβλίο των Μορμόνων, για να σωθεί. Οι προϋποθέσεις για τη σωτηρία είναι μετάνοια, πίστη, βάπτισμα, επίθεση των χεριών από τους πρεσβυτέρους των Μορμόνων και υπακοή στην Εκκλησία των Μορμόνων.
13) Η Βίβλος των Μορμόνων δεν είναι η χριστιανική Βίβλος. Δεν είναι ο Λόγος του Θεού. Και, φυσικά, οι Μορμόνοι δεν είναι Χριστιανοί. Οι διδασκαλίες τους και οι πρακτικές τους είναι εντελώς αντίθετες με τις Γραφές και αποτροπιαστικές σε όλους εκείνους που έχουν καθαρό μυαλό. Αυτοί δεν γνωρίζουν τίποτα για το τέλειο και ολοκληρωμένο έργο του Χριστού.
Θα ήθελα να παραθέσω κάποιες περικοπές από τη Γραφή, σε όποιους από αυτούς ποθούν πραγματικά να σωθούν, όπως οι παρακάτω: Ησαΐας 53:5-6, Ιωάννης 1:12, 3:15-18,36, 5:24, Πράξεις 4:12, 16:30-31, Ρωμαίους 4:5, 6:23. Είθε ο Κύριος να ανοίξει τα μάτια τους.
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
[1] Αυτό είναι ένα περιληπτικό απόσπασμα από την ιστορία του Μορμονισμού, όπως αναγράφεται στη Βρετανική Εγκυκλοπαίδεια, 11η έκδοση 1911, τόμος 18ος, σελίδες 842-848.
[2] Ο συγγραφέας εννοεί τη Βίβλο στην πλέον γνωστή αγγλική μετάφραση, την King James’ Version.
«Ο Μορμονισμός άρχισε με 6 άτομα σ’ ένα σπίτι στο Φαγιέτ, στην πολιτεία της Ν. Υόρκης, στις 6 Απριλίου του 1830. Ιδρύθηκε από τον Ιωσήφ Σμιθ (Joseph Smith), ο οποίος ήταν γνωστός σαν ένας διαβόητος ψεύτης, χυδαίος στην ομιλία και ανήθικος. Το 1844 αυτός και ο αδελφός του συνελήφθηκαν και φυλακίστηκαν και στις 27 Ιουνίου ένας μαινόμενος όχλος όρμησε μέσα στο κελί τους και λυντσάρισε και τους δυο.
Ο Σμιθ κατασκεύασε τη δική του Βίβλο, που είναι γνωστή σαν το Βιβλίο των Μορμόνων. Ένα μυθιστόρημα, που είχε εγκαταλειφθεί από τον Σολομώντα Σπάλτινγκ στο τυπογραφείο του Πάττερσον στο Πίτσμπουργκ. Ο Σίντνεϊ Ρίνγτον το βρήκε και με τη βοήθεια του Ιωσήφ Σμιθ, επινόησε μια ιστορία για χρυσές πλάκες και ματογυάλια. Ο Σμιθ προσφέρθηκε να το «μεταφράσει» με τη βοήθεια, τάχα, αυτών των ματογυαλιών, και έτσι έχουμε τη Βίβλο των Μορμόνων.
Τον Ιωσήφ Σμιθ διαδέχτηκε ο Μπράιαμ Γιανγκ (Brigham Young), ο οποίος το 1864 οδήγησε τους Μορμόνους στη Γιούτα (Utah), όπου εκεί έδεσαν τους εαυτούς τους με μυστικούς όρκους, πρόσφεραν ανθρώπινες θυσίες, έκαναν αιματηρούς εξιλασμούς και διέπραξαν δολοφονία.
Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1857, μια ομάδα από Καλιφορνέζους μετανάστες σφαγιάστηκε (έτσι διαδόθηκε) από τους Μορμόνους υπό την αρχηγία του John D. Lee, ο οποίος 17 χρόνια αργότερα εκτελέστηκε για το έγκλημα. Ο Μπράιαμ Γιανγκ πέθανε στις 29 Αυγούστου του 1877, αφήνοντας πίσω του μια περιουσία, πάνω από δύο εκατομμύρια δολάρια, 25 συζύγους και 56 παιδιά».[1]
Ο Μορμονισμός είναι ένα ψεύτικο θρησκευτικό κατασκεύασμα, επειδή οι δοξασίες του είναι παγανιστικές και αντιγραφικές και οι πρακτικές εφαρμογές του αντιχριστιανικές. Κοσμικότητα χαρακτηρίζει τις συγκεντρώσεις του, εγκρίνει και επιτρέπει χορούς στους εκκλησιαστικούς χώρους και έτσι συντελεί στην προκλητικότητα της σάρκας.
Η αναδιοργανωμένη Εκκλησία των «Αγίων των Εσχάτων Ημερών» δεν διαφέρει σε τίποτα, εκτός του ότι αποδοκιμάζει την πολυγαμία και αρνείται τη διδασκαλία για τον Αδάμ-θεό των οπαδών του Μπράιαμ. Αλλά, όταν έγινε η διάσπαση, 20.000 πήγαν με τον Γιανγκ (που υποστήριζε την πολυγαμία) και μόνον 1.000 με τον Σμιθ. Ο Μπρόντι υποστηρίζει, ότι ο ίδιος ο Ιωσήφ Σμιθ είχε 48 συζύγους. Και αυτός ήταν που έγραψε το βιβλίο «Αποκάλυψη για τον Ουράνιο Γάμο».
ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΙ ΜΟΡΜΟΝΟΙ
1) Πιστεύουν ότι δεν υπάρχει στη Βίβλο, έστω κι ένα χωρίο που να περιέχει ακριβώς την έννοια του πρωτοτύπου. Όμως παραθέτουν κατά γράμμα χιλιάδες εδάφια στο «Βιβλίο των Μορμόνων» που είναι παρμένα από αυτή τη Βίβλο.[2]
2) Πιστεύουν στον πολυθεϊσμό, συγκεκριμένα σε πολλούς θεούς και ότι αυτοί οι θεοί έχουν υλικό σώμα, ακριβώς όπως κι εμείς. «Ο Πατέρας έχει ένα σώμα από σάρκα και οστά, που είναι τόσο ψηλαφητά όσο και του ανθρώπου» (Joseph Smith). Αλλά η Βίβλος λέει: «Ο Θεός είναι Πνεύμα» (Ιωάννης 4:24).
3) Πιστεύουν ότι ο Αδάμ είναι ο θεός αυτού του κόσμου και ο μόνος θεός με τον οποίο έχουμε να κάνουμε και ότι η Εύα ήταν μια από τις συζύγους του: «Όταν ο πατέρας μας ο Αδάμ ήρθε μέσα στον κήπο της Εδέμ, αυτός μπήκε με ένα ουράνιο σώμα και έφερε μαζί του την Εύα, μια από τις συζύγους του. Αυτός βοήθησε να συγκροτηθεί και να οργανωθεί αυτός ο κόσμος. Αυτός είναι ο πατέρας μας και ο θεός μας και ο μόνος θεός με τον οποίον έχουμε να κάνουμε» (Brigham Young).
4) Πιστεύουν ότι οι θεοί γεννούν παιδιά, όπως κάνουν και οι άνθρωποι.
5) Διδάσκουν ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν ο φυσικός απόγονος του Αδάμ και της Μαρίας και όχι ότι Αυτός ήταν γεννημένος από το Άγιο Πνεύμα: «Όταν η Παρθένος Μαρία συνέλαβε το βρέφος Ιησούς, ο Πατέρας το είχε γεννήσει κατά τη δική του ομοίωση. Αυτός δεν ήταν γεννημένος από το Άγιο Πνεύμα. Και ποιος ήταν ο Πατέρας; Αυτός ήταν ο πρώτος από την ανθρώπινη οικογένεια. Ο Ιησούς, μεγαλύτερος αδελφός μας, γεννήθηκε με σάρκα από την ίδια προσωπικότητα που ήταν στον κήπο της Εδέμ και ο οποίος είναι ο ουράνιος πατέρας μας» (Brigham Young).
6) Δέχονται την πολυγαμία. Και παρόλο που το Βιβλίο τους τελικά το απαγορεύει αυτό, ο Ιωσήφ Σμιθ, έχοντας λάβει το 1843 μια «ειδική αποκάλυψη»,, έτσι λένε, το εγκρίνει: «Ο Αβραάμ έλαβε παλλακίδες και αυτές γέννησαν σ’ αυτόν παιδιά και λογαριάστηκε σ’ αυτόν σε δικαιοσύνη. Πηγαίνετε, λοιπόν, κι εσείς και κάνετε τα έργα του Αβραάμ. Συμμορφωθείτε με το νόμο μου και θα σωθείτε. Αλλά, αν δεν συμμορφωθείτε με το νόμο μου (της πολυγαμίας) δεν μπορείτε να λάβετε την επαγγελία του πατέρα μου την οποία έκανε στον Αβραάμ» (Joseph Smith). Οι Μορμόνοι πιστεύουν ότι και ο Ιησούς ανήκε στην κατηγορία τους: «Ο Ιησούς Χριστός ήταν πολύγαμος. Η Μαρία και η Μάρθα, οι αδελφές του Λαζάρου, ήταν δύο από τις συζύγους του και η Μαρία η Μαγδαληνή ήταν μια άλλη. Το γαμήλιο γλέντι στην Κανά ήταν μια περίπτωση για έναν από τους δικούς του γάμους» (Brigham Young).
7) Διδάσκουν ότι ένας άνθρωπος πιστός στον Μορμονισμό θα γίνει κι αυτός θεός, δημιουργώντας και κυβερνώντας κόσμους, πολλαπλασιάζοντάς τους με δικούς τους απογόνους: «Αυτοί θα γίνουν θεοί, δημιουργώντας και κυβερνώντας κόσμους και πολλαπλασιάζοντάς τους με δικούς τους απογόνους. Ό,τι ο θεός ήταν κάποτε είμαστε εμείς τώρα, ό,τι ο θεός είναι τώρα, και εμείς θα γίνουμε».
8) Πιστεύουν ότι η σύζυγος κάποιου θα συνεχίσει να γεννάει παιδιά και στον μέλλοντα κόσμο κι αυτό σημαίνει ότι είναι δική του ιερή υποχρέωση να εφαρμόζει την πολυγαμία: «Η γυναίκα κάποιου θα συνεχίσει να γεννάει σ’ αυτόν παιδιά και στον μέλλοντα κόσμο. Είναι, λοιπόν, δική του υποχρέωση να είναι πολύγαμος. Η γέννηση παιδιών πρέπει να είναι η κύρια απασχόληση της γυναίκας για τους αιώνες που έρχονται».
9) Διδάσκουν ότι το Άγιο Πνεύμα είναι μια «θεϊκή ρευστότητα», μια απρόσωπη ενέργεια ή κοσμική δύναμη.
10) Πιστεύουν σε μια «δεύτερη ευκαιρία» και εφαρμόζουν βάπτισμα για τους νεκρούς: «Εκατομμύρια γιοι και θυγατέρες της γης έχουν βγει από το σώμα, χωρίς να υπακούσουν στην εντολή του βαπτίσματος. Πολλοί από αυτούς με ευχαρίστηση θα δεχθούν το λόγο και την εντολή του Κυρίου, όταν θα απευθυνθεί σ’ αυτούς στον πνευματικό κόσμο. Αλλά εκεί δεν μπορούν αυτοί να παρακολουθήσουν διατάξεις οι οποίες ανήκουν σε άλλη σφαίρα, την οποία έχουν ήδη αφήσει. Δεν μπορεί τίποτα να γίνει τώρα γι’ αυτούς;... βέβαια... οι ζωντανοί μπορούν να βαπτιστούν για τους νεκρούς» (Penrose).
11) Δεν πιστεύουν στη μεγάλη βασική διδασκαλία της Βίβλου, στη δικαίωση με την πίστη. Γράφουν: «Η αιρετική διδασκαλία της δικαίωσης με την πίστη, έχει εξασκήσει μια επιρροή προς το κακό από τις πρώτες ημέρες της Χριστιανοσύνης» (Talmadge).
12) Βασίζουν τη συγχώρεση των αμαρτιών αποκλειστικά στην υπακοή των διδασκαλιών του Μορμονισμού και δηλώνουν ότι ο καθένας πρέπει να πιστεύει στον Ιωσήφ Σμιθ σαν προφήτη, καθώς και το Βιβλίο των Μορμόνων, για να σωθεί. Οι προϋποθέσεις για τη σωτηρία είναι μετάνοια, πίστη, βάπτισμα, επίθεση των χεριών από τους πρεσβυτέρους των Μορμόνων και υπακοή στην Εκκλησία των Μορμόνων.
13) Η Βίβλος των Μορμόνων δεν είναι η χριστιανική Βίβλος. Δεν είναι ο Λόγος του Θεού. Και, φυσικά, οι Μορμόνοι δεν είναι Χριστιανοί. Οι διδασκαλίες τους και οι πρακτικές τους είναι εντελώς αντίθετες με τις Γραφές και αποτροπιαστικές σε όλους εκείνους που έχουν καθαρό μυαλό. Αυτοί δεν γνωρίζουν τίποτα για το τέλειο και ολοκληρωμένο έργο του Χριστού.
Θα ήθελα να παραθέσω κάποιες περικοπές από τη Γραφή, σε όποιους από αυτούς ποθούν πραγματικά να σωθούν, όπως οι παρακάτω: Ησαΐας 53:5-6, Ιωάννης 1:12, 3:15-18,36, 5:24, Πράξεις 4:12, 16:30-31, Ρωμαίους 4:5, 6:23. Είθε ο Κύριος να ανοίξει τα μάτια τους.
Από το βιβλίο του Oswald J. Smith
«Who Are the False Prophets»
Μετάφραση: Σάκης Μακρής
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
[1] Αυτό είναι ένα περιληπτικό απόσπασμα από την ιστορία του Μορμονισμού, όπως αναγράφεται στη Βρετανική Εγκυκλοπαίδεια, 11η έκδοση 1911, τόμος 18ος, σελίδες 842-848.
[2] Ο συγγραφέας εννοεί τη Βίβλο στην πλέον γνωστή αγγλική μετάφραση, την King James’ Version.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου