ΚΑΚΑ - Το χρυσό αγόρι

«Ευχαριστώ τον Θεό που σήμερα μπορώ να είμαι εδώ», είπε ο Κακά, καθώς στις 2 Δεκεμβρίου του 2007 του απονεμήθηκε η «Χρυσή Σφαίρα». Πρόκειται για την πιο μεγάλη διάκριση σ’ έναν ποδοσφαιριστή στην Ευρώπη. Πριν από την απονομή, 96 δημοσιογράφοι από όλον τον κόσμο, ειδικοί στον τομέα των Σπορ, έδωσαν τις εκτιμήσεις τους. Ο μέσος της Milan πήρε 444 πόντους και βρέθηκε πολύ μπροστά από τον Πορτογάλο Ronaldo (227 πόντοι) και τον Αργεντινό Messi (255 πόντοι). Κι όμως, όλα αυτά δεν έφταναν. Για την επόμενη εκλογή, στις 17 Δεκεμβρίου 2007, στη Ζυρίχη, από τη FIFA, θεωρείται εξίσου το φαβορί.
Ο Ricardo Izecson dos Santos Leite,[1] πιο γνωστός ως Kaká ή Ricky Kaká, είναι ένας Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που παίζει ως προωθημένος μέσος για την Ιταλική ομάδα της Α' κατηγορίας, τη Milan και την Εθνική Βραζιλίας. Έλαβε και το βραβείο Ballon d'Or, και περιλήφθηκε στο περιοδικό TIME το 2008 μεταξύ των 100 προσωπικοτήτων του έτους. Το Φεβρουάριο του 2009, ο Kaká μαζί με τον Zlatan Ibrahimović της Internazionale είναι οι ποδοσφαιριστές με το μεγαλύτερο μισθό στον κόσμο.

Τα πρώτα χρόνια
Ο Kaká γεννήθηκε στις 22 Απριλίου 1982 στη Brasília, της Βραζιλίας. Ο πατέρας του ήταν ο Bosco Izecson Pereira Leite, μηχανικός και η μητέρα του η Simone Cristina dos Santos Leite, δασκάλα μαθηματικών. Ο μικρός του αδελφός, Rodrigo (γνωστός ως Digão), είναι κι αυτός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Όταν ήταν επτά ετών, η οικογένειά του πήγε στο São Paulo, όπου και μεγάλωσε ανάμεσα στις πλούσιες βίλες των ανθρώπων της μεσαίας τάξης.
Το παρατσούκλι Kaká προφέρεται έτσι όπως γράφεται, με τον τόνο στη δεύτερη συλλαβή κι είναι ένας χαϊδευτικός όρος του «Ricardo», κοινός στη Βραζιλία. Στην περίπτωση του Kaká, δημιουργήθηκε από το νεώτερο αδελφό του το Rodrigo που τον φώναζε «Caca», επειδή δεν μπορούσε να προφέρει το «Ricardo», όταν ήταν μικροί. Αυτό τελικά εξελίχθηκε σε Kaká. Σε μερικές περιπτώσεις αποκαλείται «Ricky Kaká» από τα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης.

Η ποδοσφαιρική καριέρα του
São Paulo (2001-2003)
Ο Kaká άρχισε να αναπτύσσει τα ποδοσφαιρικά του ταλέντα σε νεαρή ηλικία στη Βραζιλία. Το σχολείο του τον έβαλε να παίζει σε μια τοπική νεανική ομάδα που λεγόταν «Alphaville», που έφτασε μέχρι τον τελικό στο τοπικό πρωτάθλημα. Εκεί τον ανακάλυψε η Βραζιλιάνικη ομάδα São Paulo, που του πρόσφερε συμβόλαιο.
Ο Kaká άρχισε την ποδοσφαιρική καριέρα του με τη São Paulo στην ηλικία των 8 ετών. Υπέγραψε συμβόλαιο στα 15 του κι οδήγησε τη νεανική ομάδα της στη δόξα του Copa de Juvenil. Ο Kaká έκανε το ντεμπούτο του στην ομάδα των ανδρών τον Ιανουάριο του 2001 και έβαλε 12 τέρματα σε 27 εμφανίσεις και την οδήγησε να κερδίσει το πρώτο και μοναδικό της πρωτάθλημα στο Torneio Rio-São Paulo. Την επόμενη χρονιά έβαλε 10 τέρματα σε 22 αγώνες και τη φορά αυτή η εμφάνισή του γρήγορα τράβηξε την προσοχή των μεγαλύτερων Ευρωπαϊκών ομάδων. Ο Kaká έπαιξε συνολικά σε 49 παιχνίδια με τη São Paulo και σκόραρε 22 φορές.

Milan (2003-μέχρι σήμερα)
Ο Rivaldo, τότε παίχτης της Barcelona και βασικός της Εθνικής Βραζιλίας, είχε προειδοποιήσει τον κόσμο πριν 6 χρόνια: «Ο Kaká μπορεί να είναι αυτός που θα σκορπάει τη μαγική σκόνη αυτή τη φορά. Υπάρχει ένας νεαρός που παίζει στη Sao Paulo, λέγεται Kaká και παίζει ακριβώς πίσω από τους δυο προωθημένους κυνηγούς. Δεν ξέρετε τίποτα γι’ αυτόν στην Ευρώπη, αλλά προσέξτε τον, αν εκλεγεί για το Παγκόσμιο Κύπελλο. Έχει τις αρετές να γίνει μεγάλος σταρ».
Το σχόλιο του Rivaldo, που έγινε το 2002, ήρθε σαν έκπληξη. Ο Kaká ήταν η αντίθεσή του και ο Rivaldo μόλις είχε μιλήσει με πάθος για διακρίσεις στη Βραζιλία και το χάσμα στα πρότυπα ζωής ανάμεσα στη φτωχική του ανατροφή στα ΒΑ της χώρας και στη ζωή που απολάμβανε ο πρωτευουσιάνικος κύκλος του Sao Paulo. Ο Rivaldo προερχόταν από ένα περιβάλλον τόσο φτωχικό που βάδιζε μια απόσταση 15 μιλίων για να προπονηθεί σαν νεαρός.
Κι ο Kaká ήταν ένας πιθανός αντίπαλος, που παίζει στην ίδια θέση. Πράγματι, όταν ο Kaka έκανε το ντεμπούτο του στο Παγκόσμιο Κύπελλο αντικατάστησε το Rivaldo στα τελευταία 18 λεπτά σ’ ένα παιχνίδι των ομίλων ενάντια στην Costa Rica. Η Βραζιλία κέρδισε με 5-2, και παρόλο που δεν συμμετείχε στους υπόλοιπους αγώνες στην επιτυχία του 2002, ο Kaká απόλαυσε την εμπειρία, παρακολουθώντας και μαθαίνοντας από τους διάσημους συμπαίκτες του. Μέχρι το 2003, ο Kaká είχε παίξει σε 5 Κύπελλα Συνομοσπονδιών για τη Βραζιλία.
Το συνεχές ευρωπαϊκό ενδιαφέρον για τον Kaká αποκορυφώθηκε. Με ανιδιοτέλεια, ο Rivaldo σύστησε στην τότε ομάδα του, τη Milan, να αγοράσει τον Kaka. Αν και η Chelsea έκανε κι αυτή μια προσφορά, η Milan κερδίζει την κούρσα υπογράφοντας συμβολαίου με το νεαρό άσο. Ο Kaká πήγε στο San Siro το 2003 με αμοιβή 8,5 εκατομμύρια δολάρια, που ο ιδιοκτήτης της ομάδας Silvio Berlusconi περιέγραψε εκ των υστέρων ως «ψίχουλα».
Σίγουρα, ο Kaká θεωρείτο ότι θα περνούσε τη σαιζόν με τους αναπληρωματικούς της Milan. Αλλά μέσα σ’ ένα μήνα έγινε μόνιμος στη βασική ενδεκάδα και όπως είχε αντικαταστήσει τον Rivaldo στην εθνική Βραζιλίας, θα έκανε το ίδιο και στη Milan. Ο λίγο πιο πάνω από τα 6 πόδια ύψος (1,86 μ.) νεοφερμένος έβγαλε και αυτόν και τον υπέροχο Rui Costa στον πάγκο. Το ντεμπούτο του στην Α' εθνική κατηγορία ήταν στη νίκη της Milan με 2–0 επί της Αγκώνας. Κατάφερε να βάλει 10 τέρματα σε 30 συμμετοχές με τη Milan την περίοδο 2003-2004, βοηθώντας τους Rossoneri να κερδίσουν τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ιταλίας στην πρώτη του σαιζόν στη Milan και να σηκώσουν το ευρωπαϊκό Super Cup.
«Είναι απλά εξαιρετικός», είπε ο Rui Costa, σηκώνοντας τους ώμους. Κι ο Rivaldo; Έγινε ο μάνατζερ του Kaká. Στο μεταξύ, ο αδελφός του ο Rodrigo ακολούθησε τον Kaká στη Milan. Αν και πάλεψε για να δημιουργήσει την ίδια εντύπωση, τώρα είναι δανεικός στη Rimini στη Β' κατηγορία.
Ο Kaká ήταν αναπόσπαστο μέλος της ομάδας του την περίοδο 2004-05. Παρόλο που παίζει άνετα οπουδήποτε στη μεσαία γραμμή, ο Kaká συνήθως οδηγούσε τους 5 μεσαίους της Milan, παίρνοντας συνήθως θέση πίσω από τον επιθετικό Andrei Shevchenko. Έβαλε 7 τέρματα σε 36 συμμετοχές και η Milan τέλειωσε δεύτερη στο πρωτάθλημα.
Η καριέρα του Kaká άνθισε και οι ικανότητες και τα ταλέντα του υμνήθηκαν ευρέως από τον ποδοσφαιρικό κόσμο, όταν βραβεύτηκε ως ο καλύτερος μέσος του Champion’s League την σαιζόν 2004-2005, μπροστά και από τον Steven Gerrard, παρόλο που η Milan έχασε από τη Liverpool στον τελικό του Champions' League στα πέναλτι. Την επίδειξη του ποδοσφαιρικού του ταλέντου στη μεσαία γραμμή, οι ειδήμονες του ποδοσφαίρου τη συνέκριναν με αυτή του Diego Maradona. «Οι Βραζιλιάνοι είπαν ότι ο Kaká έπαιξε όπως ο Rai, ο Zico ή ο Rivaldo», είπε ο προπονητής της Milan, Carlo Ance-lotti, «αλλά ο Kaka μου θυμίζει τον Platini». Ο Pele είπε ότι ο Kaká ήταν ο νέος Johan Cruyff, ενώ ο Zico είπε ότι του θύμισε τον Socrates.
Το 2004, αναδείχθηκε 10ος στον κόσμο, με τον Rooney να κερδίζει το βραβείο του καλύτερου ποδοσφαιριστή της χρονιάς και το 2005 ήρθε 8ος βελτιώνοντας έτσι τη θέση του. Ο Rooney δεν κατάφερε να μπει στην πρώτη δεκάδα.
«Δεν ξέρω αν αυτός είναι ο καλύτερος παίχτης που είχε η Milan όσο είμαι εγώ εδώ», σημείωνε ο πρόεδρος της ομάδας, Silvio Berlusconi, «αλλά ποτέ μου δεν είδα έναν παίχτη τόσο νέο να κάνει τα πράγματα που αυτός κάνει για μας».
Την περίοδο 2005-06 ο Kaká σκόραρε τα πρώτα του hat-tricks σε ιταλικούς και ευρωπαϊκούς αγώνες. Στις 9 Απριλίου 2006, έβαλε το πρώτο του hat-trick κατά της Chievo. Επτά μήνες αργότερα, έβαλε το πρώτο του hat-trick στο Champions League στους αγώνες των ομίλων με νίκη 4–1 επί της Βελγικής Anderlecht. Ο ποδοσφαιρικός κόσμος άρχισε να προσέχει έναν superstar υπό κατασκευή. Το 2006 ο Kaká υπέγραψε ένα νέο συμβόλαιο με τη Milan που θα τον κρατήσει στο San Siro μέχρι το 2011.
Η μεταγραφή του Shevchenko στην Chelsea για την περίοδο 2006-07 επέτρεψε στον Kaká να γίνει ο βασικός στύλος άμυνας της Milan, καθώς άλλαζε θέση μεταξύ κέντρου και επίθεσης. Τέλειωσε πρώτος σκόρερ στους αγώνες του Champions League το 2006-07 με 10 τέρματα. Ένα από αυτά βοήθησε τη Milan να αποκλείσει τη Celtic για τη φάση των τεσσάρων με 1–0 και τρία άλλα αποδείχτηκαν μοιραία για τη Manchester United στους ημιτελικούς, αν και η Milan έχασε στον πρώτο αγώνα. Μετά την ήττα με 3–0 στον επαναληπτικό αγώνα στο San Siro, στις 2 Μαΐου, που απέκλεισε τους Άγγλους πρωταθλητές, ο προπονητής της Manchester United ο Sir Alex Ferguson δήλωνε ότι ο Kaká ήταν ένας από τους δύο καλύτερους παίχτες στον κόσμο, μαζί με τον Christiano Ronaldo.
Ο Kaká πρόσθεσε τον τίτλο του Champions League στα τρόπαιά του για πρώτη φορά όταν η Milan νίκησε τη Liverpool στις 23 Μαΐου 2007. Αν και δεν σκόραρε, κέρδισε ένα ελεύθερο χτύπημα που απέφερε το πρώτο από τα δύο γκολ τουFilippo Inzaghi και έδωσε την πάσα για το δεύτερο. Για όλο το ωραίο παίξιμό του σε όλη τη διοργάνωση, ψηφίστηκε ως ο παίχτης της σαιζόν σε μια ψηφοφορία πάνω από 100.000 επισκεπτών του site UEFA.com. Στις 30 Αυγούστου, ο Kaká ονομάστηκε από την UEFA ως ο κορυφαίος επιθετικός της περιόδου 2006–07 και ο καλύτερος ποδοσφαιριστής της χρονιάς.
Έπαιξε το 200ο ματς της καριέρας του με τη Milan στο ισόπαλο ματς 1–1 μέσα στο San Siro με την Κατάνια στις 30 Σεπτεμβρίου και στις 5 Οκτωβρίου, ονομάστηκε από τη FIFA ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής του κόσμου της χρονιάς 2006–07 . Στις 2 Δεκεμβρίου 2007, ο Kaká έγινε ο 8ος παίχτης της Milan που κέρδισε το Ballon d’Or, καθώς κέρδισε 444 ψήφους, πολύ πιο μπροστά από τον δεύτερο Cristiano Ronaldo. Στις 29 Φεβρουαρίου του 2008 ανανέωσε το συμβόλαιό του με τη Milan μέχρι το 2013.
Στις 2 Μαΐου, το περιοδικό Time περιέλαβε τον Kaká στο Time 100, έναν κατάλογο 100 ατόμων με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο. Στις 14 Οκτωβρίου, έβαλε τα αποτυπώματα του ποδιού του στο Estádio do Maracanã, σ’ ένα τμήμα αφιερωμένο στη μνήμη των κορυφαίων ποδοσφαιριστών της χώρας.
Στις 13 Ιανουαρίου 2009, ανακοινώθηκε από το BBC ότι η Manchester City έδινε προσφορά για τον Kaká πάνω από 100 εκατομμύρια λίρες. Στις 19 Ιανουαρίου, ο Berlusconi είπε ότι η Manchester City απέσυρε επίσημα την προσφορά της μετά από συζήτηση των δύο ομάδων και ότι ο Kaká θα παρέμενε στη Milan. Οι οπαδοί της Milan είχαν κάνει διαμαρτυρία έξω από τα κεντρικά γραφεία της ομάδας νωρίτερα εκείνο το βράδυ και αργότερα τραγουδούσαν έξω από το σπίτι του Kaká, όπου αυτός τους χαιρετούσε κουνώντας τη φανέλα του έξω από ένα παράθυρο. Πρόσφατα, ο μέσος της εθνικής Αγγλίας και της Chelsea, Frank Lampard, είπε στον Βρετανικό τύπο ότι ο μόνος παίχτης που θα άξιζε να δει είναι ο Kaká. Αν αναλογιστούμε ότι ο Lampard είναι κι αυτός ένας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, αυτό σημαίνει ότι πράγματι είναι μια μεγάλη αναγνώριση.

Εθνική ομάδα
Ο Kaká έγινε αναπόσπαστο μέλος της Εθνικής ομάδας της Βραζιλίας από τότε που έκανε το ντεμπούτο του τον Ιανουάριο του 2002 κατά της Βολιβίας. Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας που κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο το 2002, αλλά έπαιξε μόνο 25 λεπτά, και αυτά στο παιχνίδι του πρώτου γύρου εναντίον της Κόστα Ρίκα. Στη διάρκεια του τελικού με τη Γερμανία, ο προπονητής Luiz Felipe Scolari ανέφερε ότι θα έβαζε τον Kaká ως αντικαταστάτη, αλλά ποτέ δεν το έκανε στο παιχνίδι, καθώς ο διαιτητής δεν τον είδε που κουνούσε το χέρι του από τα πλάγια για να μπει στο γήπεδο.
Το 2003, ο Kaká ήταν ο αρχηγός για το τουρνουά του CONCACAF Gold Cup, όπου η Βραζιλία τερμάτισε δεύτερη κι αυτός έβαλε 3 γκολ. Τερμάτισε στη 10η θέση στη ψηφοφορία της FIFA για τον καλύτερο παίκτη του κόσμου του 2004, και την επόμενη χρονιά τερμάτισε δυο θέσεις ψηλότερα. Στις 29 Ιουνίου 2005, σκόραρε στη νίκη με 4–1 επί της Αργεντινής στον τελικό του Κυπέλου Συνομοσπονδιών το 2005.
Ο Kaká έχει ωριμάσει σ’ ένα δυναμό της μεσαίας γραμμής για τη Βραζιλία και τώρα θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους παίχτες της Εθνικής ομάδας. Ξεκίνησε τους πρώτους τελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλου το 2006, βάζοντας το πρώτο και μοναδικό του γκολ στο τουρνουά στη νίκη με 1–0 επί της Κροατίας στο εναρκτήριο ματς της Βραζιλίας. Παρά τη δυναμική του έναρξη στη φάση των ομίλων, δεν μπόρεσε να συμμετάσχει στο υπόλοιπο τουρνουά, καθώς η Βραζιλία αποκλείστηκε από τη Γαλλία στα προημιτελικά. Στις 3 Σεπτεμβρίου, δέχτηκε την μπάλα από απόκρουση κόρνερ που χτύπησαν οι Αργεντινοί και κατέβηκε με την μπάλα τα 3/4 του γηπέδου για να σκοράρει.
Στις 12 Μαΐου 2007, μετά από ένα εξαντλητικό πρόγραμμα στο πρωτάθλημα της Ιταλία, στο Champions League και στην Εθνική Βραζιλίας, ο Kaká αποσύρθηκε από το Copa America του 2007, που το κέρδισε η Βραζιλία. Επέστρεψε για να παίξει για 70’ στον φιλικό 1-1 της Βραζιλίας με την Αγγλία την 1η Ιουνίου, αλλά μόνο για 30’ στο χωρίς τέρματα αγώνα με την Τουρκία στις 5 Ιουνίου.
Ο συμπαίχτης του στην Εθνική Βραζιλίας, Ronaldinho, τον επιδοκιμάζει λέγοντας: «Ο Kaká είναι ένας μαγικός ποδοσφαιριστής που δημιουργεί στιγμές έμπνευσης. Και καθώς είναι θαυμάσιος πασαδόρος της μπάλας με έξοχες τοποθετήσεις, μπορεί να τρέχει να περνά τους παίχτες, να σουτάρει και να σκοράρει». Και οι δυο τους δείχνουν προς τον ουρανό όταν σκοράρουν.
Σε ηλικία μόλις 27 ετών τα ταλέντα του Kaká τον ανέδειξαν σ’ ένα παίχτη που τον σέβονται και στην Ευρωπαϊκή και στη Διεθνή σκηνή παίζοντας για τη Milan και την πατρίδα του.

Προσωπική ζωή και θρησκεία
Ο Kaká είναι αφιερωμένος Ευαγγελικός Χριστιανός και προέρχεται από χριστιανικό σπίτι. Η ζωή του με το Θεό ξεκίνησε, όταν ήταν 12 ετών: «Όταν βαφτίστηκα το 1994, έγινε κάτι υπερφυσικό», έλεγε ο ίδιος σε μια συνέντευξή του. Ύστερα από την εμπειρία αυτή, άρχισε να γνωρίζει βαθύτερα τον Θεό. «Έμαθα ότι η πίστη είναι αυτή που αποφασίζει για το αν θα γίνει κάτι ή όχι». Δημόσια έπεσε στα γόνατα μαζί με άλλους συμπαίκτες του στην Εθνική Βραζιλίας για να προσευχηθούν, μετά το σφύριγμα της λήξης του τελικού του 2002 στη Yokohama, όπου η Βραζιλία κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο και όταν η Milan πήρε το πρωτάθλημα του 2004 και μετά τους θριάμβους του Champions League, το 2007. Στη διάρκεια του εορτασμού μετά τη νίκη της Βραζιλίας με 4–1 επί της Αργεντινής, στον τελικό του Κυπέλου των Συνομοσπονδιών το 2005, αυτός και μερικοί από τους συμπαίκτες του φορούσαν φανέλες με τη φράση «Ο Ιησούς σε αγαπά» σε διάφορες γλώσσες.
Σε ηλικία 19 ετών, γνώρισε τη σημερινή του γυναίκα, την Caroline Celico, όταν αυτή ήταν 15. Για τον Κακά αυτό σήμαινε να περιμένει. Το 2003 άλλαξε ομάδα και πήγε στην ιταλική Milan. Η Καρολίνα δε μπορούσε να πάει μαζί του, επειδή ήταν πολύ νέα. Μετά από δύο χρόνια, στις 23 Δεκεμβρίου 2005, πριν τα Χριστούγεννα, παντρεύτηκε την παιδική του αγαπημένη στην Ευαγγελική Εκκλησία Reborn in Christ στο São Paulo. Το γεγονός ότι σήμερα και οι δυο τους, όπως λέει ο ίδιος, απολαμβάνουν μια όμορφη ζωή, το οφείλουν στο ότι πριν από το γάμο, ζούσαν μια ζωή εγκράτειας. «Και βέβαια η επιθυμία υπήρχε, αλλά και οι δυο μας βάζαμε φρένο στον εαυτό μας», έλεγε στο περιοδικό «Vanity Fair». Σύμφωνα δε με μια έρευνα, ο όμορφος ποδοσφαιριστής φροντίζει να παραμερίζει τους πειρασμούς. Έτσι, τα βράδια βγαίνει πολύ σπάνια, «το πολύ σε γιορταστικές εκδηλώσεις της Milan. Και τότε παίρνω μαζί μου τη γυναίκα μου». Πριν από το γάμο, καθώς η Καρολίνα ζούσε στη Βραζιλία, είχαν συμφωνήσει να μη μένει έξω αργά, παρά το πολύ μέχρι τα μεσάνυχτα και στη συνέχεια να τηλεφωνιούνται. Το πρώτο τους παιδί, η Luca Celico Leite, γεννήθηκε στο São Paulo στις 10 Ιουνίου 2008.
Ο Kaká είναι μέλος της οργάνωσης Atletas de Cristo («Αθλητές του Χριστού»). Ο γιορτασμός ενός γκολ που βάζει συνίσταται στο να δείχνει προς τον ουρανό σαν μια χειρονομία ευχαριστίας προς το Θεό. Η αγαπημένη μουσική του Kaká είναι η μουσική gospel, και το αγαπημένο του βιβλίο είναι η Βίβλος. Από το Νοέμβριο του 2004, υπηρετεί ως Πρεσβευτής κατά της Πείνας για το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Διατροφής των Ηνωμένων Εθνών και ήταν ο νεότερος την εποχή που διορίστηκε.
Ο Kaká ορκίστηκε Ιταλός πολίτης στις 12 Φεβρουαρίου 2007.

«Ο Θεός» πάνω στα ποδοσφαιρικά παπούτσια
Ενώ πολλοί νέοι ποδοσφαιριστές θέλουν να βλέπουν τον 27χρονο Βραζιλιάνο παίκτη της Εθνικής Βραζιλίας σαν είδωλο, ο Kaká είναι μεγάλο υπόδειγμα για τον Ιησού Χριστό. Το πιο αγαπημένο του χωρίο της Αγίας Γραφής βρίσκεται στην Επιστολή προς Φιλιππησίους 4:13 που λέει: «Όλα τα μπορώ, δια του Χριστού που με ενδυναμώνει». Πιο πετυχημένο χωρίο από αυτό, για την περίπτωσή του, δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Επειδή, το ότι σήμερα μπορεί και παίζει ποδόσφαιρο δεν είναι καθόλου αυτονόητο. Η ποδοσφαιρική του καριέρα κόντεψε να τερματιστεί πρόωρα όταν τον Σεπτέμβριο του 2000, σε ηλικία 18 ετών, καθώς έκανε βουτιά σε μια αβαθή πισίνα, έπαθε κάταγμα στη σπονδυλική του στήλη, που μπορούσε να του προκαλέσει παράλυση. Οι γιατροί του είπαν ότι η καριέρα του είχε τελειώσει κι ότι μπορεί να παρέλυαν τα πόδια του. Παρά τον τραυματισμό του, που απειλούσε την καριέρα του, ο Kaká είχε μια ασυνήθιστη τέλεια ανάρρωση. Το 2001, έκανε το ντεμπούτο του στην ομάδα Sao Paulo, ως αντικαταστάτης στον τελικό του Tornero Rio, με την ομάδα του και έβαλε ένα γκολ στα 14 λεπτά παιχνιδιού. Μετά από 2 λεπτά, ο Kaká έβαλε δεύτερο γκολ, και νίκησαν. Δεν έστρεψε τα μάτια του πίσω.
Και ενώ οι γιατροί έλεγαν ότι είχε μεγάλη τύχη, το ότι μπορούσε να περπατάει, η οικογένειά του μιλούσε για προστασία του Θεού. Ο ίδιος απέδωσε την ανάρρωσή του στον Θεό: «Ευχαριστώ το Θεό γι’ αυτό και σ’ Αυτόν οφείλεται που είχαν πλήρη ανάρρωση». Σήμερα, ύστερα από κάθε τέρμα που πετυχαίνει, ευχαριστεί το Θεό γι’ αυτό, που τότε τον είχε φυλάξει από μια πρόωρη διακοπή της καριέρας του. Ακόμα και σε άλλες ευκαιρίες διακρίνεται στο γήπεδο ο 27χρονος ποδοσφαιριστή. Κάτω από τη φανέλα του, φοράει ένα άλλο φανελάκι, με την επιγραφή «Ανήκω στον Ιησού» («I belong to Jesus») και μετά από κάθε επιτυχία του το δείχνει στους θεατές. Πάνω στα παπούτσια του υπάρχει ραμμένη τη φράση: «Ο Θεός είναι πιστός». Ακόμα και μέσα στο παιχνίδι καθρεφτίζεται κάθε φορά η χριστιανική του συμπεριφορά. Σε πάνω από 140 παιχνίδια με τη Milan, εισέπραξε μόνο τέσσερις κίτρινες κάρτες.

Η προετοιμασία του
Ο Βραζιλιάνος μέσος της Milan, Kaká, τελειώνει τη συνηθισμένη προετοιμασία του πριν από κάθε ματς. Όχι τόσο στο επίπεδο της προπόνησης, αλλά στην αφιέρωσή του στο Θεό. Διαβάζει τη Βίβλο («το αγαπημένο μου βιβλίο»), προσεύχεται και ακούει μουσική gospel. Πολλοί Νοτιαμερικανοί ποδοσφαιριστές έχουν ασπάζονται τις ίδιες αξίες δημόσια, όμως στο παρασκήνιο ενδιαφέρονται να ζουν μια ζωή τύπου playboy που αρέσει σε τόσο πολλούς νέους και πλούσιους ποδοσφαιριστές.
Ο Kaká επιμένει: «Δεν είναι δουλειά μου να κρίνω τη συμπεριφορά οποιουδήποτε ποδοσφαιριστή. Τα αμάξια και οι γυναίκες και πράγματα παρόμοια, ποτέ δεν ήταν σημαντικά για μένα. Η οικογένειά μου και η πίστη μου στο Θεό και τον Ιησού είναι αυτά που καθορίζουν τη ζωή μου. Θέλω να ζω τη ζωή μου με το σωστό τρόπο και να ζω τη ζωή μου κοντά στο Θεό».

Θέλει να γίνει ποιμένας
Σήμερα, στην ποδοσφαιρική αγορά η αξία του ανέρχεται σε 70 εκατομμύρια Ευρώ. Πίσω από το άλλο βραζιλιάνικο ταλέντο, τον Ronaldinho, είναι ο δεύτερος σε αξία ποδοσφαιριστής στον κόσμο. Όμως, ήδη για μετά την καριέρα του, ο 27χρονος ποδοσφαιριστής έχει σταθερά σχέδια: «Θα ήθελα ευχαρίστως να γίνω ποιμένας μιας Ευαγγελικής Εκκλησίας».
Ο Kaká μπορεί να ευχαριστεί το Θεό κάθε φορά που σκοράρει, αλλά και εμείς ευχαριστούμε το Θεό γι’ αυτόν τον υπέροχο ποδοσφαιριστή που μας έδωσε.

[1] Είναι ένα πορτογαλικό όνομα, το πρώτο επίθετο είναι dos Santos και το δεύτερο είναι Leite.

Nick Vujicic

Ο Λόγος του Θεού μάς λέει: «Αδελφοί μου, να χαίρεστε όταν δοκιμάζεστε από πολλούς και διαφόρους πειρασμούς» (Ιάκ.1:2).
Να θεωρούμε χαρά την κάθε δοκιμασία, τους πόνους και τους αγώνες μας; Οι γονείς μου σαν Χριστιανοί και ειδικά ο πατέρας μου σαν ιεροκήρυκας, γνώριζαν το συγκεκριμένο χωρίο αρκετά καλά. Όμως, το πρωινό της 4ης Δεκεμβρίου 1982 στη Μελβούρνη (Αυστραλία), η τελευταία σκέψη στο μυαλό τους ήταν «Δόξα στον Κύριο». Ο πρωτότοκος γιος τους είχε γεννηθεί χωρίς άκρα, δηλαδή χωρίς χέρια και πόδια! Δεν υπήρξε καμιά προειδοποίηση ή χρόνος ώστε να έχουν προετοιμαστεί γι’ αυτό. Οι γιατροί είχαν σοκαριστεί και δεν είχαν καμιά απολύτως απάντηση!
Ολόκληρη η εκκλησία θρήνησε τη γέννηση μου και οι γονείς μου ήταν απολύτως συντριμμένοι. «Αν ο Θεός είναι Θεός αγάπης, γιατί επέτρεψε να συμβεί κάτι τέτοιο; Ειδικά σε αφιερωμένους Χριστιανούς». Ο πατέρας μου σκεφτόταν ότι δε θα ζήσω πολύ, αλλά οι ιατρικές εξετάσεις έδειχναν ότι ήμουν ένα υγιές μωρό, απλά χωρίς χέρια και πόδια.
Οι γονείς μου δικαιολογημένα ανησυχούσαν και φοβόντουσαν σχετικά με το τι είδους ζωή θα είχα. Το πρώτο μεγάλο εμπόδιο για εκείνους ήταν να έχουν ειρήνη και να εμπιστεύονται ότι ο Θεός είχε τον έλεγχο. Πέρασαν αρκετοί μήνες με δάκρυα, ερωτήσεις και θλίψη, πριν οι καρδιές τους βρουν ισορροπία. Ο Θεός τους έδωσε δύναμη, σοφία και θάρρος σ’ αυτά τα πρώτα χρόνια και μετά όταν ήμουν αρκετά μεγάλος για να πάω στο σχολείο.
Υπήρχαν άνθρωποι που λόγω της σωματικής μου αναπηρίας υπέθεταν ότι ήμουν και διανοητικά καθυστερημένος. Ο νόμος στην Αυστραλία δε μου επέτρεπε να γραφτώ σε κανονικό σχολείο, λόγω της σωματικής μου ιδιαιτερότητας. Ο Θεός όμως, που κάνει θαύματα, έδωσε στη μητέρα μου τη δύναμη να παλέψει για την αλλαγή αυτού του νόμου. Κι έτσι ήμουν από τους πρώτους μαθητές με σωματικές αναπηρίες που γράφτηκαν σε κανονικό σχολείο.
Μου άρεσε να πηγαίνω στο σχολείο και προσπαθούσα να ζω τη ζωή όπως όλοι οι άλλοι, όμως αυτά τα πρώτα χρόνια σαν μαθητής αντιμετώπισα άσχημες καταστάσεις και αισθάνθηκα απόρριψη, ενώ κάποιοι «νταήδες» με παρενοχλούσαν λόγω της σωματικής διαφοράς μου. Ήταν πολύ δύσκολο να συνηθίσω, αλλά με την υποστήριξη των γονιών μου άρχισα να αναπτύσσω αξίες και τρόπους σκέψης που με βοήθησαν να αφήσω πίσω μου αυτές τις άσχημες μέρες. Ήξερα ότι ήμουν διαφορετικός, μέσα μου όμως ήμουν όπως όλοι οι άλλοι. Υπήρχαν στιγμές που φυσιολογικά αισθανόμουν τόσο πεσμένος που δεν ήθελα να πάω στο σχολείο, για να μην αντιμετωπίσω όλη αυτή την αρνητική στάση. Οι γονείς μου με ενθάρρυναν να αγνοώ αυτούς τους ανθρώπους και να αρχίσω να μιλάω με κάποια παιδιά ώστε να κάνω φίλους. Σύντομα οι άλλοι μαθητές κατάλαβαν ότι κι εγώ ήμουν σαν κι αυτούς κι έτσι ο Κύριος άρχισε να με ευλογεί με καινούργιους φίλους.
Υπήρχαν στιγμές που αισθανόμουν κατάθλιψη και θυμό, επειδή δεν μπορούσα να αλλάξω την κατάστασή μου ή να ρίξω σε κάποιον το φταίξιμο. Πήγαινα στο Κατηχητικό Σχολείο και μάθαινα ότι ο Θεός μάς αγαπάει όλους και ενδιαφέρεται για τον καθένα. Σαν παιδί καταλάβαινα μέχρι ενός σημείου αυτήν την αγάπη, αλλά δεν μπορούσα να καταλάβω το γιατί ο Θεός με έκανε έτσι, εφόσον με αγαπάει. Έφταιγε μήπως το ότι είχα κάνει κάτι κακό; Πίστευα ότι κάτι τέτοιο έπρεπε να συμβαίνει, γιατί από όλα τα παιδιά στο σχολείο ήμουν ο μόνος αλλόκοτος. Αισθανόμουν ότι ήμουν βάρος στους γύρω μου και όσο γρηγορότερα έφευγα τόσο το καλύτερο για όλους. Ήθελα να βάλω τέλος στον πόνο μου και να τελειώσω τη ζωή μου σε νεαρή ηλικία, όμως είμαι ευγνώμων για άλλη μια φορά που η οικογένειά μου ήταν πάντα εκεί για να με στηρίξει και να μου δώσει δύναμη.
Λόγω των άσχημων εμπειριών που είχα με τους παλικαράδες στο σχολείο, με τον αυτοσεβασμό και τη μοναξιά, ο Θεός έβαλε μέσα μου πόθο να συμμερίζομαι την ιστορία και τις εμπειρίες μου, ώστε να βοηθηθούν άλλοι άνθρωποι στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν στη ζωή τους και να αφήσουν το Θεό να τη μετατρέψει σε ευλογία. Να ενθαρρύνω και να εμπνέω τους άλλους να ζήσουν μια πλήρη ζωή και να μην αφήσουν τίποτα να τους εμποδίσει στην εκπλήρωση των ονείρων τους.
Καθώς μεγάλωνα, ο Θεός συνέχισε να προετοιμάζει την καρδιά μου και να με διδάσκει στο να Τον αναζητώ. Ένα από τα πρώτα μαθήματα που έμαθα είναι να μην παίρνω τα πράγματα δεδομένα. Αυτό το «ξύπνημα» συνέβηκε όταν ήμουν περίπου 12 ετών και κατάλαβα πόσο είχα ευλογηθεί. Παίρνω σαν δεδομένο το πόδι μου, την οικογένειά μου και όλες τις ευλογίες που μου έδωσε ο Θεός και συνεχίζω να παραπονιέμαι;
«Είμαστε βέβαιοι ότι, αν αγαπά κανείς το Θεό, ο Θεός κάνει τα πάντα να συντελούν στο καλό του» (Ρωμ.8:28).
Αυτό το χωρίο μίλησε στην καρδιά μου και με έλεγξε, ώστε να καταλάβω ότι δεν υπάρχει σύμπτωση ή τύχη μέσα από την οποία μας συμβαίνουν διάφορα «άσχημα» πράγματα.
«...γιατί πρέπει να ξέρετε ότι μέσα από τη δοκιμασία της πίστης σας γεννιέται η υπομονή. Η υπομονή σας όμως πρέπει να κρατήσει έως το τέλος, για να γίνετε τέλειοι και ολοκληρωμένοι και να μην υστερείτε σε τίποτε» (Ιάκ.1:3-4).
Είχα πλήρη ειρήνη, γνωρίζοντας ότι ο Θεός δε θα επιτρέψει να συμβεί κάτι στη ζωή μου, παρά μόνον αν είχε καλό σκοπό γι’ αυτό. Έδωσα ολοκληρωτικά τη ζωή μου στο Χριστό σε ηλικία 15 ετών, όταν διάβασα στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, ότι ο Κύριος είπε ότι ο άνθρωπος είχε γεννηθεί τυφλός «ώστε τα έργα του Θεού να αποκαλυφθούν μέσα από αυτόν» (9:3). Ειλικρινά πίστευα ότι ο Θεός θα με θεράπευε, ώστε να αποτελέσω μια θαυμαστή μαρτυρία της μεγάλης Του δύναμης. Αργότερα μου δόθηκε η σοφία να καταλάβω, ότι όταν προσευχόμαστε για κάτι, αυτό θα εκπληρωθεί στην ώρα του Θεού, εφόσον είναι θέλημά Του. Αν δεν είναι θέλημα του Θεού να μου συμβεί αυτό, τότε γνωρίζω ότι Εκείνος έχει κάτι καλύτερο για μένα. Τώρα βλέπω τη δόξα που φανερώνεται καθώς ο Θεός με χρησιμοποιεί έτσι όπως είμαι και με τρόπους που άλλα πρόσωπα δε θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν.
Τώρα είμαι 21 ετών και κάτοχος πτυχίου στη Χρηματοοικονομική Οργάνωση και τη Λογιστική. Είμαι επίσης ομιλητής σε θέματα ενθάρρυνσης και μου αρέσει να συμμερίζομαι την ιστορία και τη μαρτυρία μου όποτε μου δίνεται η ευκαιρία. Έχω αναπτύξει ομιλίες ώστε να συσχετίζομαι με μαθητές και να τους ενθαρρύνω μέσα από θέματα που αγγίζουν τη νέα γενιά. Είμαι επίσης ομιλητής στον επιχειρηματικό κόσμο.
Τα τελευταία χρόνια έχω μάθει να είμαι ανεξάρτητος και μπορώ να φροντίζω πλήρως τον εαυτό μου. Μπορώ να κάνω τα πάντα, από το βουρτσίζω τα δόντια μου, να χτενίζομαι και να ντύνομαι, μέχρι και να φροντίζω την προσωπική μου υγιεινή και να ξυρίζομαι. Μέσα στο σπίτι μετακινούμαι χοροπηδώντας και έξω από το σπίτι χρησιμοποιώ μια ηλεκτροκίνητη καρέκλα με ρόδες. Μου αρέσει το κολύμπι, το ψάρεμα και να παίζω ποδόσφαιρο. Το πάθος μου είναι να απευθύνομαι στους νέους και να κρατώ τον εαυτό μου διαθέσιμο για ό,τι ο Θεός θέλει να κάνει μαζί μου και πηγαίνω όπου Εκείνος με οδηγεί.
Έχω πολλά όνειρα και στόχους στη ζωή μου. Θέλω να δίνω όσο καλύτερη μαρτυρία μπορώ για την αγάπη και την ελπίδα του Θεού, να γίνω παγκόσμιος ομιλητής σε θέματα ενθάρρυνσης και να χρησιμοποιηθώ από τον Κύριο σε χριστιανικές και μη χριστιανικές εκδηλώσεις. Επιθυμώ να είμαι οικονομικά ανεξάρτητος μέχρι την ηλικία των 25 ετών, μέσα από επενδύσεις σε ακίνητη περιουσία. Θέλω να μετατρέψω ένα αυτοκίνητο, ώστε να μπορώ να οδηγώ και να συμμεριστώ την ιστορία μου στη δημοφιλή εκπομπή της Όπρα Γουίνφρυ. Η συγγραφή δημοφιλών βιβλίων είναι ένα από τα όνειρά μου και ελπίζω να τελειώσω το πρώτο μου βιβλίο μέχρι το τέλος της χρονιάς. Θα έχει τον τίτλο «Χωρίς χέρια, χωρίς πόδια, χωρίς ανησυχίες!»
Μπορεί να νομίζετε ότι αυτοί οι στόχοι είναι παρατραβηγμένοι. Όμως πιστεύω ότι αν έχεις την επιθυμία και το πάθος να κάνεις κάτι και αν είναι θέλημα του Θεού, θα εκπληρωθεί στην ώρα του. Σαν άνθρωποι βάζουμε διαρκώς περιορισμούς στον εαυτό μας χωρίς λόγο. Το χειρότερο είναι ότι βάζουμε όρια στο Θεό, που δύναται τα πάντα. Τον περιορίζουμε σ’ ένα «κουτί». Το φοβερό με τη δύναμη του Θεού, είναι ότι αν θέλουμε να κάνουμε κάτι γι’ Αυτόν, αντί να εστιαζόμαστε στην ικανότητά μας, θα πρέπει να συγκεντρωνόμαστε στη διαθεσιμότητά μας, γνωρίζοντας ότι ο Κύριος το κάνει μέσα από μας κι εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα χωρίς Αυτόν. Όταν διαθέτουμε τον εαυτό μας για το έργο του Θεού, μαντέψτε σε ποιανού τη δύναμη εξαρτιόμαστε: του Θεού!
«Όλα τα μπορώ χάρη στο Χριστό που με δυναμώνει» (Φιλιπ.4:13).
Ο Θεός έχει ένα θαυμαστό σκοπό για τη ζωή σου! Όσον αφορά τις αναπάντητες προσευχές σου, θυμήσου ότι ο Θεός είναι πιστός. Τι κάνουμε όταν ψάχνουμε, αλλά δε βρίσκουμε;
Ο Κύριος λέει: «Τότε, θα κράξετε σε μένα και θα πάτε να προσευχηθείτε σε μένα και θα σας εισακούσω. Και θα με ζητήσετε και θα με βρείτε, όταν με ζητήσετε με όλη σας την καρδιά» (Ιερεμ.29:12-13).
Πάρε θάρρος, φίλε μου, γιατί η μάχη είναι του Κυρίου και σε παροτρύνω να συνεχίσεις να αγωνίζεσαι για την αλήθεια. Γιατί η αλήθεια είναι αυτή που θα σε απελευθερώσει και η ειρήνη του Θεού που είναι ασύλληπτη στο ανθρώπινο μυαλό, θα βασιλεύει στην καρδιά σου. Εύχομαι ο Θεός να σε ευλογεί, καθώς Τον αναζητάς με επιμέλεια και να σου δώσει σοφία και δύναμη στο ταξίδι σου.
Εν Χριστώ, Nick.

Η επίδειξη της λαμπρότητάς Του

Αγαπητή μου φίλη, μπορείς να πιστέψεις ότι φτάσαμε στο τέλος; Πλησιάζουμε σχεδόν στην κορυφή αυτού του βουνού, και έτσι μπορούμε να κρυφοκοιτάξουμε προς την άλλη πλευρά. Ξεκινήσαμε πριν από εβδομάδες να εξοικειωνόμαστε με τα οφέλη που ο Θεός προορίζει για σένα και μένα. Τώρα θα τα δούμε σε πλήρη άνθιση. Για μένα, θα ήταν αρκετό να δω την επίδειξη της λαμπρότητάς του.
Απομνημόνευσε το Ησαΐας 54:17 αυτήν τη βδομάδα.

«Κανένα όπλο, που κατασκευάστηκε
εναντίον σου δεν θα ευοδωθεί».

Είναι το κερασάκι στη τούρτα που ο Θεός προετοίμασε για μας. «Κανένα όπλο». Το βλέπεις; «Κανένα όπλο που κατασκευάστηκε εναντίον σου δεν θα ευοδωθεί». «Καμιά γλώσσα» δε θα σε κατηγορήσει. Η υπεράσπιση έρχεται. Τώρα αυτό είναι σίγουρο ότι θα σε κάνει να θέλεις να γυρίσεις τη σελίδα.

Βασικές ερωτήσεις
Ποια είναι η εντολή του Θεού που έχει απόλυτη προτεραιότητα για σένα και για μένα;
Ποια είναι η επιθυμία της καρδιάς όσων «βαδίζουν στην οδό» των νόμων Του;
Τι υπόσχεται ο Θεός στη διαθήκη Του με τον Ισραήλ, στη Γένεση 15:14;
Σύμφωνα με τον Ησαΐα 58:6, τι είδους νηστεία προτιμά ο Θεός;
Σύμφωνα με τον Ησαΐα 40:28-31, ποιων τη δύναμη θα ανανεώσει ο Κύριος;

Τα λόγια δεν θα είναι ποτέ ικανοποιητικά για να σου πω το πως νοιώθω για σένα. Από όλα τα ταξίδια της βιβλικής συμμελέτης που κάναμε μαζί, αυτό είναι που αγαπάω πιο πολύ. Ο Ιησούς με πήρε από τη σωρό της στάχτης. Είσαι η ομορφιά που ο Θεός έβγαλε μέσα από τις στάχτες μου. Σε αγαπώ.

1. ΜΙΑ ΦΥΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

Αγαπητή μου, δεν μπορώ να πιστέψω ότι πλησιάζουμε στα τελευταία μίλια του ταξιδιού μας. Τη βδομάδα αυτή προσεύχομαι να τελειώσουμε το ταξίδι μας με μια έντονη εικόνα για το πώς μοιάζει η ελευθερία. Μάθαμε πώς να εκδηλώνουμε ενεργά την αγάπη που ο Χριστός θέλει από μας περισσότερο από οτιδήποτε στη ζωή.

Διάβασε τα γνωστά λόγια του Μάρκου 12:28-30. Ποια είναι η πρώτη – πρώτη εντολή του Θεού για σένα και μένα;
Σύμφωνα με το Α' Ιωάννου 3:18, ποια μορφή πρέπει να πάρει η ειλικρινής αγάπη για τον Θεό;

Δες τις 4 περιοχές, που ανέφερε ο Ιησούς (καρδιά, νους, ψυχή, και ισχύς). Μπορεί να ψάλλουμε: «Σε αγαπώ, Κύριε», με θέρμη, αλλά οι πράξεις μας είναι αυτές που αντανακλούν την πραγματικότητα της καρδιάς μας. Αγαπάμε ενεργητικά το Θεό μ’ όλη την καρδιά μας, όταν παραδινόμαστε στην εξουσία Του, γιατί γνωρίζουμε και βασιζόμαστε στην αγάπη που ο Θεός έχει για μας (Α' Ιωάν.4:16). Η ουσία της αγάπης είναι το να δίνουμε. Αποδεικνύουμε την αγάπη μας για τον Θεό, με αυτό που δίνουμε στον Θεό.
Κατά τη γνώμη μου, το να αγαπάμε τον Θεό με όλον το νου μας είναι η πιο δύσκολη πρόκληση από τις 4 περιοχές. Κάθε τι που μελετήσαμε την προηγούμενη εβδομάδα αντανακλά το να αγαπάμε το Θεό με το νου μας. Το να παραδίνουμε τις πιο μύχιες σκέψεις μας στο Θεό και το να Του ζητάμε καθημερινά να έχει τον έλεγχό τους, είναι τρόποι με τους οποίους αγαπάμε το Θεό με όλον το νου μας.
Ο όρος ψυχή περιλαμβάνει όλο το άτομο. Ο Ψαλμός 103:1-3 μιλάει για την ενεργητική αγάπη μας προς τον Θεό με όλη μας την ψυχή.
Η πρόκληση του να αγαπάμε το Θεό μ’ όλη μας την ισχύ αγγίζει την καρδιά μου τώρα δα, επειδή πρόσφατα παρακολουθούσα κάποιον που αγαπώ να μειώνεται βαθμιαία η φυσική του ισχύ από κάθε άποψη. Στο κομμάτι αυτό της πρώτης εντολής του Θεού πιστεύω ότι λέει: «Αγάπα με εκ βαθέων με ό,τι φυσική ισχύ έχεις. Πρόσφερέ Μου το ναό σου για την πλήρη κατοίκησή Μου σε αδυναμία ή σε ισχύ, σε ζωή ή σε θάνατο». Παρατηρούσα την αδύναμη κι ετοιμοθάνατη μητέρα μου καθώς προσπαθούσε να κουνήσει τα χείλη της για να ψάλλει ύμνους μαζί μου στις τελευταίες ώρες της. Στις τελευταίες εκείνες ώρες, αγαπούσε τον Θεό με όλη την ισχύ της, μέχρις ότου τελικά, Αυτός ήρθε και σήκωσε το φορτίο της. Αγαπάμε τον Θεό μ’ όλη μας την ισχύ, όταν Του δίνουμε όλα όσα έχουμε, ανεξάρτητα απ’ το πόσο λίγα ή πολλά είναι. Είναι το σώμα σου άρρωστο ή μειονεκτικό; Πρόσφερέ το σε Αυτόν! Αγάπησέ Τον με αυτό! Αυτός εκτιμάει πολύ την προσφορά σου και θα χρησιμοποιήσει ό,τι δίνεις.
Τις τελευταίες εβδομάδες, ζούσες ενεργητικά το Μάρκος 12:28-30. Αυτό το ταξίδι απαίτησε την πλήρη συμμετοχή της καρδιάς, της ψυχής, του νου, και της ισχύος σου. Αν συμμετείχες πλήρως σε κάθε μάθημα και άσκηση, τότε δε κατακράτησες τίποτε απ’ Αυτόν. Αυτό, πολύ εκτιμημένη Φίλη μου, ήταν μια άσκηση στο να αγαπάς τον Θεό.
Είσαι πρόθυμη να κάνεις κάτι τώρα δα; Εν ενόψει όλου του εδάφους που επιτρέψαμε στον Θεό να οργώσει στον δρόμο μας προς την απελευθέρωση, θα πεις στον Θεό έναν ύμνο δοξολογίας, που να σημαίνει κάτι το ιδιαίτερο για σένα;
Πόσο προσεύχομαι ώστε όλα τα εκ νέου εκτεθειμένα τμήματα της καρδιάς σου, της ψυχής, του νου, και της δύναμής σου να σου έχουν δώσει μια νέα και αυξημένη ικανότητα στο να αγαπάς τον Θεό. Σίγουρα η ελευθερία του να υπακούμε την πρώτη Του εντολή για όλους μας είναι η μεγαλύτερη από όλες τις ελευθερίες.
Αν Τον αγαπάς σήμερα περισσότερο από όσο τον αγαπούσες πριν από εννιά εβδομάδες, τότε αυτόν τον δύσκολο δρόμο άξιζε να τον περπατήσεις. Δεν μπορώ να θυμηθώ τίποτε πιο κατάλληλο από το να πάμε στο κεφάλαιο 61 του Ησαΐα και να διαβάσουμε ξανά τα εδάφια 1-4. Ελπίζω να έμαθες καλά αυτά τα εδάφια μέχρι τώρα. Στη διάρκεια όλης της μελέτης της τελευταίας μας εβδομάδα, θα τονίσουμε την τελευταία πρόταση του Ησαΐα 61:3.

Γράψε την τελευταία πρόταση του Ησαΐα 61:3 στο παρακάτω διάστημα:

Όλος ο σκοπός του ταξιδιού μας περικλείεται σ’ αυτή τη μοναδική δήλωση. Ο Χριστός ήρθε να ελευθερώσει τους αιχμαλώτους για να μπορούν να ονο-μαστούν «φύτεμα του Κυρίου για την επίδειξη της λαμπρότητάς Του». Ας ερευνήσουμε την έννοια αυτού του θαυμάσιου, του γήινα εφικτού σκοπού. Κατ’ αρχήν εξέτασε τη φράση: «Θα ονομαστούν». Η εβραϊκή λέξη για το «ονομαστούν», είναι «καρά», που σημαίνει: «φωνάζω, καλώ δυνατά, βρυχώμαι. Διακηρύττω, ανακηρύττω, κηρύττω, γιορτάζω, ονομάζομαι. Διαβάζω δυνατά». Προφανώς το τμήμα του ορισμού, που ταιριάζει περισσότερο με τα συμφραζόμενα, είναι η πράξη του να ονομαστώ. Με έχουν ονομάσει ένα σωρό πράγματα στη ζωή μου και δε μπορώ να σκεφτώ κάτι που δε θα αντάλλασσα ευχαρίστως για να ονομαστώ: «επίδειξη της λαμπρότητας του Θεού»!
Ίσως το πιο σημαντικό είναι το ποιος θα δώσει το όνομα. Μήπως κάποιοι θα δουν τη ζωή των απελευθερωμένων αιχμαλώτων και θα τις αποκαλέσουν: «επιδείξεις της λαμπρότητας του Θεού»; Ίσως. Συχνά όμως θα βρούμε ότι οι άλλοι δεν καταλαβαίνουν την ελευθερία μας κι ίσως μας περιφρονήσουν. Δεν μπορούμε να υπολογίζουμε στο ότι οι άλλοι θα μας αποκαλούν όπως ο Θεός μας βλέπει! Μήπως οι άγγελοι δουν τη ζωή των απελευθερωμένων αιχμαλώτων και τις αποκαλέσουν: «επιδείξεις της λαμπρότητας του Θεού»; Ίσως. Αυτό προκαλεί μια ωραία σκέψη, αλλά η διαβεβαίωση των αγγέλων, ποτέ δεν ήταν ο στόχος μας. Έτσι, ποιος θα δει τις απελευθερωμένες αιχμάλωτες και θα τις αποκαλέσει «επιδείξεις της λαμπρότητάς Του»; Πιστεύω ότι θα το κάνει ο Θεός.

Διάβασε και παράφρασε τον Μαλαχία 3:16-17

Τώρα διάβασε τον Σοφονία 3:14-17

Πανηγυρίζει την προθυμία σου το να είσαι νικητής δια της ισχύος Του. «Θα ευφραίνεται σε σένα με άσματα», γι’ αυτό φόρεσε τα παπούτσια του χορού και πανηγύριζε! Αυτός που είναι ισχυρός στο να σώζει, Αυτός σ’ ελευθερώνει! Αν είσαι σαν κι εμένα, ίσως να είσαι πολύ συνεπαρμένη για το ότι ονομάζεσαι «επίδειξη της λαμπρότητάς Του», αλλά μπορεί να μην είσαι τόσο συγκινημένη για το ότι ονομάζεσαι δέντρο. Όμως, οι αιχμάλωτοι που ελευθερώνονται θα ονομαστούν: «δέντρα δικαιοσύνης, φύτεμα του Κυρίου».

Διάβασε κάθε μια απ’ τις παρακάτω παραπομπές και γράψε όποια ιδέα απέκτησες σχετικά με την παρομοίωσή μας με δένδρο, ένα δυνατό δένδρο φυτεμένο από τον Κύριο.
Ψαλμός 1:1-4
Ησαΐας 60:21
Ιερεμίας 17:7-8

Ματθαίος 12:33

Σύμφωνα με το Εφεσίους 3:17, τι είναι αυτό που μας κάνει να αποκτούμε βαθιές ρίζες σαν φυτά του Κυρίου;

Στον Ησαΐα 61:3, ο Λόγος του Θεού λέει ότι θα ονομαστούμε δένδρα του.

Η εβραϊκή λέξη για τη δικαιοσύνη είναι τσεντέκ, που αντανακλά «τιμιότητα, ακεραιότητα, απελευθέρωση. Είναι μια δίκαιη συμπεριφορά που προέρχεται από μια νέα καρδιά».

Απαρίθμησε μερικές αντίθετες έννοιες στις 3 λέξεις που αντανακλώνται στη λέξη «τσεντέκ»:
Τιμιότητα:
Ακεραιότητα:
Απελευθέρωση:

Διάβασε το Ρωμαίους 6:20-21 προσεκτικά. Τώρα μελέτησε και πάλι αυτά τα αντίθετα. Το καθένα αντιπροσωπεύει το κακό καρπό ενός οχυρώματος που σκλαβώνει. Μήπως σου θυμίζουν πράγματα για τα οποία ντρέπεσαι ακριβώς όπως και σε μένα;
. Ναι
. Όχι

Γιόρτασε για τον καρπό της δικαιοσύνης που θερίζει μέσα μας τιμιότητα, ακεραιότητα, και απελευθέρωση! Ανεξάρτητα με το τι ήταν τα οχυρώματά μας, ο Θεός μπορεί να μας φυτέψει βαθιά μέσα στην αγάπη Του, να μας αυξήσει με το νερό του Λόγου Του, και να μας ονομάζει «δέντρα δικαιοσύνης». Μπορούμε να ονομαστούμε άτομα τιμιότητας, ακεραιότητας και απελευθέρωσης.
Όπως μπορείς να δεις εξ ορισμού, αυτά τα αποτελέσματα έρχονται μόνο σε όσους έχουν επιτρέψει στο Θεό να δημιουργήσει μέσα τους μια νέα και καθαρή καρδιά. Πάρε θάρρος αν το οχύρωμά σου ήταν τόσο δυσάρεστο σαν το δικό μου. Πιο όμορφα οχυρώματα, όπως αυτοδικαίωση, αλαζονεία και ένα πνεύμα κατάκρισης, είναι πολύ πιο άσχημα για τον Θεό γιατί έχουν την τάση να καλύπτουν την ανάγκη για μια νέα καρδιά. Δες Παροιμίες 8:13 σαν μια μικρή απόδειξη.
Το να είσαι δέντρο δεν είναι τόσο κακό, όταν έχεις φυτευτεί από τον Κύριο για τον ρητό σκοπό, να επιδείξεις τη λαμπρότητά Του! Ας μελετήσουμε τι εννοεί ο Θεός με την έκφραση «επιδείξεις της λαμπρότητας Του». Στην αρχική γλώσσα, οι λέξεις «επίδειξη» και «λαμπρότητα» στον Ησαΐα 61:3 είναι η ίδια λέξη. Το ρήμα «πα’άρ» σημαίνει: «καλλωπίζω, ομορφαίνω, στολίζω, δοξάζω, δοξάζομαι. Φέρνω τιμή, δίνω τιμή. Κομπάζω».[1] Το να επιδείξω τη λαμπρότητα του Θεού σημαίνει να ακτινοβολώ την ωραιότητά Του. Μπορείς να φανταστείς μια τόσο υψηλή και θαυμάσια κλήση; Έχουμε κληθεί να είμαστε η ακτινοβολία της ωραιότητας του Θεού πάνω σε αυτήν τη γη.

Τι διδάσκουν οι παρακάτω παραπομπές για τον Θεό και την ομορφιά;
Ψαλμός 27:4
Ψαλμός 50:2

Σαν τον Μωυσή, του οποίου το πρόσωπο έλαμπε με τη δόξα του Θεού (Έξ. 34), η ζωή μιας απελευθερωμένης αιχμάλωτης ακτινοβολεί τη λαμπρότητα του Θεού. Υπάρχει καμιά απορία; Κάθε αιχμάλωτη που έχει κάνει με νικηφόρο τρόπο την ελευθερία της εν Χριστώ μια πραγματικότητα στη ζωή της, έχει ξοδέψει αρκετό χρονικό διάστημα στην παρουσία του Θεού.

Το Ψαλμός 45:11 είναι κατάλληλο να ειπωθεί για κάθε αιχμάλωτη που έχει απελευθερωθεί. Γράψε αυτό το εδάφιο στο περιθώριο.

Πρόσφατα υπηρετούσα σε μια ομάδα ηγεσίας στην Ινδία με δυο θεοσεβείς άνδρες που κι αυτοί ήταν από τις Η.Π.Α. Κι οι τρεις μας μιλήσαμε σε διάφορες διασκέψεις. Κάτι σχετικά με αυτούς πραγματικά με ευλόγησε. Κανείς τους δεν μπορούσε να μιλήσει χωρίς να καυχηθεί για τη γυναίκα του και να πει για το πόσο όμορφη ήταν. Ποτέ δεν ενήργησαν σαν τίποτε άλλο, παρά σαν αφοσιωμένοι σύζυγοι, πολύ ερωτευμένοι με το ταίρι τους. Όταν έδειχναν τις φωτογραφίες των συζύγων τους μια φορά, μετά τις έδειχναν εκατοντάδες φορές! Τελικά τους πείραζα και τους έλεγα: «Κύριοι, είναι καιρός να γυρίσετε στο σπίτι σας». Οι ενέργειές τους και τα λόγια τους συνέλαβαν την ουσία της φράσης: «η επίδειξη της λαμπρότητάς του».
Πρόσεξε το τελευταίο συνώνυμο στα Αγγλικά του ορισμού του «πα’άρ». Το να είσαι επίδειξη της λαμπρότητας του Θεού, σημαίνει το να είσαι κάποιος για τον οποίον ο Θεός μπορεί να καυχηθεί! Φίλη μου, αν έμεινες πιστή στο Θεό, καθώς πέρασες μέσα από μερικές πραγματικά δύσκολες καταστάσεις, άσε με να σε βεβαιώσω, ότι Αυτός καυχιέται για σένα! Αν έχεις συμφωνήσει να περπατήσεις το δεύτερο μίλι μαζί Του και να κάνεις οτιδήποτε απαιτεί η ελευθερία, ο Θεός είναι υπερήφανος για σένα! Ο Θεός πάντα μας αγαπάει γενναιόδωρα, αλλά φαντάσου τον Θεό να είναι υπερήφανος για μας και να έχει το προνόμιο να καυχιέται για μας.
Φαντάσου τον Χριστό, τον Νυμφίο σου, να καυχιέται για το πόσο όμορφη είσαι εξαιτίας του χρονικού διαστήματος που πέρασες κοιτάζοντας «την ωραιότητα του Κυρίου» (Ψαλμ.27:4). Δεν ξέρω τι γίνεται με σένα, αλλά η καρδιά μου χοροπηδάει με τη σκέψη αυτή! Είμαι ασφαλής στην αγάπη που ο Θεός έχει για μένα, ακόμα και όταν δεν είμαι πολύ όμορφος, αλλά η ιδέα του να Του δώσω κάτι για το οποίο να καυχιέται με απογειώνει! Βλέπεις, όσο πιο πολύ κοιτάζουμε την ωραιότητα του Κυρίου καθώς Τον αναζητάμε στο Ναό Του, τόσο πιο πολύ η ζωή μας απορροφά και ακτινοβολεί τη λαμπρότητά Του. Σαν εκείνους τους δυο συζύγους που διακονούσαν στην Ινδία, έτσι και ο Θεός θέλει να δείχνει τις φωτογραφίες μας. Ο τελικός Του σκοπός είναι να δείξει τα πορτρέτα μας και να πει: «Δεν μοιάζει αυτή τόσο πολύ με το Γιο μου; Μια αξιόλογη ομοιότητα, έτσι δεν είναι;» Αυτό ακριβώς σημαίνει το να είσαι μια «επίδειξη της λαμπρότητάς Του». Ένα ζωντανό και ορατό πορτρέτο της ωραιότητας του Θεού.
Για το υπόλοιπο της βδομάδας, θα μιλήσουμε για ζωές για τις οποίες ο Θεός μπορεί να καυχηθεί. Απελευθερωμένη αιχμάλωτη, αυτή είναι η μοίρα σου.

Καθώς τελειώνεις, τι είναι αυτό που ο Θεός χρησιμοποίησε για να σου μιλήσει ως επί το πλείστον σήμερα;

[1] Spiros Zodhiates, ed., The Hebrew-Greek Key Word Study Bible (Chattanooga, TN, AMG Publishers, 1996), 1543

2. Η ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΦΗΜΗΣ ΤΟΥ

Ερευνούμε ιδιότητες, για τις οποίες μπορεί να καυχηθεί ο Θεός, στοιχεία σε γήινες ζωές που επιδεικνύουν τη λαμπρότητά Του. Η Β’ Πέτρου 1:3-4 μας λέει ότι η θεία Του δύναμη μας έχει δώσει όλα όσα χρειαζόμαστε προς ζωή κι ευσέβεια. Εκπληρώνουμε τη μεγάλη κλήση να επιδείξουμε τη λαμπρότητά Του, όταν απλώνουμε το χέρι μας και δεχόμαστε πλήρως τα οφέλη, που Αυτός έσκυψε χαμηλά για να μας δώσει.

Διάβασε Ησαΐα 43:1-12. Τι υπαινίσσονται εδάφια 8,10 και 12 ότι θα κάνει ο Θεός με τη ζωή σου;

Απομνημόνευσε τον Ησαΐα 64:4. Ο Παύλος παράφρασε τα λόγια του Ησαΐα στην Α' Κορινθίους 2:9 «Αυτά που μάτι δεν είδε, κι αυτί δεν άκουσε, και σε καρδιά ανθρώπου δεν ανέβηκαν, τα οποία ο Θεός ετοίμασε γι’ αυτούς που Τον αγαπούν». Ο Χριστός έδωσε τη ζωή Του για να μπορείς να είσαι ελεύθερη. Ελεύθερη να ζήσεις τη πραγματικότητα της Α' Κορινθίους 2:9. Ελεύθερη να φανερώσεις τη λαμπρότητα του Θεού. Ελεύθερη να απολαμβάνεις κάθε τι που είναι δικό σου μέσω της δαπανηρής διαθήκης που ο Θεός έκανε με σένα εν Χριστώ.

Παρακάτω, γράψε τα πέντε οφέλη που απορρέουν από τη σχέση διαθήκης σου με τον Θεό, με βάση το βιβλίο του Ησαΐα.

Μια από τις πιο σπουδαίες αλήθειες, που ελπίζω ότι μάθαμε, είναι ότι κάθε όφελος που λείπει απ’ τη προσωπική μας ζωή για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα, είναι δείκτης ενός οχυρώματος, μια περιοχή ήττας. Καθώς πλησιάζουμε στο τέρμα του ταξιδιού μας, θα δούμε ξανά καθένα από τα οφέλη, γι’ άλλη μια φορά. Αυτή τη φορά, όμως, θα τα δούμε να ισχύουν πλήρως και να εκθέτουν με ενεργό τρόπο την εμφάνιση της λαμπρότητας του Θεού. Ας βρούμε πως μοιάζει κάθε όφελος στην πιο όμορφη στιγμή του.

Ρίξε άλλη μια ματιά στον Ησαΐα 43:10. Συμπλήρωσε τα κενά.
«‘Εσείς είστε __________ μου’, λέει ο Κύριος, ‘κι ο δούλος μου, που έκλεξα, για να _______ και να __________ σε μένα, και να εννοήσετε ότι εγώ ο ίδιος είμαι’».

Το πρώτο όφελος που απορρέει απ’ τη σχέση διαθήκης μας με το Θεό είναι να γνωρίσουμε και να πιστέψουμε σ’ Αυτόν. Το Ησαΐας 43:9 δηλώνει τον βασικό σκοπό ενός μάρτυρα: «Ας φέρουν τους μάρτυρές τους, κι ας δικαιωθούν, ή ας ακούσουν, κι ας πουν: ‘Αυτό είναι αληθινό’».
Ποτέ δεν είμαστε πιο όμορφες απεικονίσεις θνητών που γνωρίζουν και πιστεύουν στο Θεό παρά όταν οι άλλοι μπορούν να κοιτάζουν τη ζωή μας, να ακούν τις μαρτυρίες μας και να λένε: «Αυτό είναι αληθινό». Αγαπητή, αυτό ακριβώς σημαίνει το να είμαστε ζωντανή απόδειξη! Αν έχεις θέρμη να γνωρίσεις τον Θεό και τολμάς να πιστεύεις σ’ Αυτόν, κάποιος κοντινός σου έχει δει την αλήθεια μέσα απ’ τη μαρτυρία σου ανεξάρτητα αν είσαι ή όχι ενήμερος της αποτελεσματικότητας της μαρτυρίας σου.

Σκέψου κάποιον που έκανε να βεβαιωθεί η γνησιότητα κάποιων τμημάτων του Λόγου του Θεού σαν μαρτυρία σε σένα. Τι συμβαίνει με τη ζωή του/ της που σε έκανε να σκεφτείς: «Αυτό είναι αληθινό».

Τώρα ας παρατηρήσουμε το πορτραίτο της πίστης που ζωγραφίζεται στον Ησαΐα 43:9-10 και αναπτύσσεται σε μια ακτινοβόλα επίδειξη της λαμπρότητας του Θεού.

Διάβασε τον Ησαΐα 26:8. Ποια είναι η επιθυμία της καρδιάς όσων «περπατούν στην οδό» των εντολών Του;

Ας μελετήσουμε τι εννοούσε ο Ησαΐας όταν λέει το όνομα του Θεού να είναι η επιθυμία των καρδιών τους. Μετά θα συζητήσουμε τη λέξη «φήμη». Η εβραϊκή λέξη για το όνομα είναι «σεμ». Ο Ιουδαϊκός προσδιορισμός «Σημίτες» προέρχεται απ’ αυτή τη λέξη. Το Δευτερονόμιο 28:9-10 λέει: «…αν τηρείς τις εντολές του Κυρίου του Θεού σου, και περπατάς στους δρόμους του. Κι όλοι οι λαοί της γης θα δουν, ότι το όνομα του Κυρίου έχει ονομαστεί επάνω σου, και θα τρομάζουν από σένα.»
Ο Θεός διάλεξε ένα έθνος για να ονομαστεί με το όνομά Του. Το έθνος αυτό μέσω του οποίου θα έφερνε τον Μεσσία θα ήταν μια ευλογία σε όλα τα άλλα έθνη. Οι «Σημίτες» ή Ισραηλίτες ήταν κυριολεκτικά ένας λαός που έφερε το Όνομα του Θεού. Η έννοια ενός ονόματος είναι πολύ περισσότερο απ’ ένας τίτλος. «Σεμ» σημαίνει «η ιδέα μιας καθορισμένης και περίβλεπτης θέσης, ένα σημάδι ή μνημείο προσωπικότητας. Με συνέπεια, τιμή, εξουσία, χαρακτήρα» (Λεξικό Strong). Έτσι, οι Ισραηλίτες κλήθηκαν σαν έθνος για να δείξουν την καθορισμένη και περίβλεπτη θέση του ενός αληθινού Θεού στη ζωή τους. Κλήθηκαν για να είναι ένα σημάδι της προσωπικότητάς Του και για να δείξουν την τιμή Του, την εξουσία Του, και τον χαρακτήρα Του.

Με βάση αυτό που μόλις έμαθες, τι νομίζεις ότι υπαινίσσεται ο Ησαΐας όταν έλεγε: «το όνομά Σου (είναι) η επιθυμία των καρδιών μας»;

Το όνομα με το οποίο συ κι εγώ αποκαλούμαστε σε σχέση με τα πνευματικά μας πιστεύω είναι Χριστιανή. Είμαστε ένας λαός με το όνομα του Χριστού. Με βάση αυτό που μάθαμε σχετικά με το όνομα, τι σημαίνει αυτό για μας;

Δες ξανά τον Ησαΐα 26:8. Εκτός απ’ το όνομα του Θεού, ο συγγραφέας λέει ότι και η φήμη του Θεού ήταν η επιθυμία των καρδιών τους. Η έννοια της φήμης του Θεού είναι το ξεχείλισμα της αποδοχής του ονόματος του Θεού. Μπορούμε να ξαναδιατυπώσουμε με ακρίβεια το εδάφιο ως εξής: Το όνομά Σου κι η φήμη Σου είναι η επιθυμία των καρδιών μας. Μείνε μαζί μου εδώ!

Διάβασε το αμέσως επόμενο εδάφιο: Ησαΐας 26:9. Τι είδους σχέση θα έλεγες ότι είχε κάποια με τον Θεό, αν η ψυχή της Τον ποθούσε διακαώς τη νύχτα και το πνεύμα της Τον λαχταρούσε το πρωί;

Χωρίς αμφιβολία, όσο πιο πολύ γνωρίζεις τον Θεό, τόσο πιο πολύ θέλεις να Τον γνωρίσεις. Όσο πιο πολύ χρόνο ξοδεύεις μαζί Του, τόσο πιο πολύ θα Τον ποθείς. Αληθεύει και το αντίθετο. Όταν ξοδεύεις λίγο χρόνο με το Θεό, θα πονάς και θα νιώθεις μια απώλεια ή κενότητα αλλά όχι το είδος της λαχτάρας που αντανακλάται στον Ησαΐα 26:9.

Σύγκρινε τον Ψαλμό 63:7. Πώς ξέρεις ότι η λαχτάρα που περιγράφεται στο εδάφιο 1 αναπτύσσεται απ’ τη στενή σχέση με τον Θεό κι όχι απ’ την κενότητα τής μόλις και μετά βίας γνωριμίας Του;

Βλέπεις, η λαχτάρα, που περιγράφεται στον Ησαΐα 26:8-9 και στον Ψαλμό 63:1-7, βγαίνει από την καρδιά και την ψυχή κάποιας που πραγματικά έχει γνωρίσει τον Θεό. Γιατί αυτή η διάκριση είναι τόσο σημαντική; Γιατί οι άνθρωποι που γνωρίζουν καλά το Θεό θέλουν να κάνουν πασίγνωστό το Θεό. Κανείς δε χρειάζεται να αναγκάσει κάποια που γνωρίζει πολύ καλά τον Θεό να είναι μια ζωντανή μάρτυρας. Αυτοί που πραγματικά γνωρίζουν το Όνομά Του (και όλα όσα αυτό συνεπάγεται) πάντα θέλουν τη φήμη Του.
Θυμάσαι το σκοπό του σημερινού μαθήματος; Ο στόχος μας είναι να δούμε το 1ο Όφελος: Να γνωρίσουμε τον Θεό και να πιστεύουμε σ’ Αυτόν. Καθώς σου κάνω τις παρακάτω ερωτήσεις, σε παρακαλώ εμπιστέψου την καρδιά μου απέναντί σου, επειδή δεν έχω κανέναν υπαινιγμό κρίσης ή κατάκρισης ανεξάρτητα απ’ την απάντησή σου: Έχεις πρόσφατα κάποια λαχτάρα για τη παρουσία του Θεού; Δε μιλάω για αισθήματα ενοχής ή πεποίθηση αμαρτίας, όταν Αυτός δεν αποτελεί την προτεραιότητά σου. Αναφέρομαι σε μια λαχτάρα για τον Θεό, που σε ελκύει συνεχώς στη παρουσία Του. Μια λαχτάρα που κάνει τις λίγες μόνο μέρες, που περνάς χωρίς προσευχή και χωρίς τον Λόγο Του, να φαίνονται σαν αιωνιότητα.
Η αρχική σου παρακίνηση για να ολοκληρώσεις αυτήν τη συμμελέτη, ίσως, ήταν για να βρεις απελευθέρωση, αλλά προσεύχομαι να βρήκες πιο πολλά για τον Ελευθερωτή! Πιστεύω, ότι ο Θεός μπορεί να χρησιμοποιήσει κάθε παρακίνηση για να μας φέρει στον Λόγο Του και στη προσευχή, αλλά μετά πιστεύω ότι θέλει να εκλεπτύνει τα κίνητρά μας μέχρι να γίνουν κατ’ αρχήν και πρώτιστα η επιθυμία για Αυτόν.
Το κίνητρό μου για Βιβλική μελέτη και προσευχή μπορεί ακόμα να είναι για όλα όσα με αφορούν. Φτιάξε τις περιστάσεις μου, Κύριε. Χρησιμοποίησέ με δυναμικά, Κύριε. Οδήγησέ με σε φανερούς δρόμους σήμερα, Κύριε. Άνοιξέ μου δρόμο, Κύριε. Κάνε με επιτυχημένο, Κύριε. Άκουσε προσεχτικά: Καμιά από αυτές τις προσευχές δεν είναι λάθος. Αλλά, αν το κίνητρό μου για τη σχέση μου με τον Θεό είναι τι μπορεί Αυτός να κάνει για μένα, μπορεί να δημιουργηθεί ένας πόθος για τη δύναμή Του, αλλά πόθος για την Παρουσία Του δεν θα δημιουργηθεί. Ο Θεός θέλει πολύ να ακούει τα αιτήματά μας, αλλά η μεγαλύτερη χαρά Του είναι να τα ακούει να βγαίνουν απ’ τα στόμα-τα εκείνων που Τον επιθυμούν πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε Αυτός να δώσει.
Το τελευταίο πράγμα που θέλω να νιώσεις είναι ενοχή, αν το να γνωρίσεις το Θεό δεν είναι το βασικό σου κίνητρο για προσευχή και μελέτη. Ο στόχος μου είναι να δημιουργώ συναίσθηση. Η συναίσθηση είναι πάντα το πρώτο βήμα για την ελευθερία. Αυτή η συναίσθηση είναι ακριβώς που με παρακίνησε όταν πλησίαζα τα τριάντα μου να αρχίσω να ζητώ απ’ τον Θεό να μου δώσει μια καρδιά για να Τον αγαπώ και να Τον γνωρίσω, περισσότερο από οτιδήποτε στη ζωή. Δεν έχω τα λόγια ή το χώρο για να σου εξηγήσω τη μεταμόρφωση που έλαβε χώρα μέσω αυτής της αίτησης. Μέχρι σήμερα, αυτή είναι το πιο συχνά επαναλαμβανόμενο αίτημα που απευθύνω στον Θεό για μένα. Προσεύχομαι να αποκαλυφθεί η δύναμη του Θεού, και προσεύχομαι για την εύνοιά Του. Αλλά πιο πολύ απ’ οτιδήποτε πάνω στη γη, προσεύχομαι να Τον γνωρίσω.
Βλέπεις, αυτό που συνέβη στην καρδιά μου είχε σαν αποτέλεσμα να αλλάξει το κίνητρο για μελέτη και προσευχή και να γίνει θεοκεντρικό. Δεν μου αρκεί να Τον γνωρίζω και να πιστεύω σ’ Αυτόν. Θέλω και ο καθένας να Τον γνωρίσει! Δε χρησιμοποιώ πολύ συχνά τον εαυτό μου σαν παράδειγμα, αλλά θέλω να δεις ότι ο Θεός είναι πιστός στο να μετατρέψει για τον καθένα το Ησαΐας 43:10 σε 26:8! Άπαξ και γνωρίσεις το όνομά Του πραγματικά, θα θέλεις τη φήμη Του! Αυτό που σου γνωστοποίησε, θα θέλεις να το γνωστοποιήσεις και σε οποιονδήποτε άλλον. Αυτή είναι η επιθυμία της καρδιάς, να αναζητά τη φήμη του Θεού! Το Ησαΐας 26:8 είναι το Ησαΐας 43:10, όπως επιδεικνύεται στην ακτινοβολία της λαμπρότητας του Θεού.

Σε παρακαλώ επέτρεψε μου να σου κάνω μερικές δύσκολες και προσωπικές ερωτήσεις. Αν έπρεπε να εκτιμήσεις τον τωρινό σου πόθο για να γνωρίσεις και να πιστέψεις τον Θεό, που θα έβαζες ένα Χ στην παρακάτω γραμμή;
. ελάχιστη επιθυμία . κύρια λαχτάρα της καρδιάς μου

Πόσο ζωηρή είναι η επιθυμία σου να Τον κάνεις γνωστό στην παρούσα χρονική περίοδο;
. ελάχιστη επιθυμία . μέγιστη επιθυμία

Ας ανακεφαλαιώσουμε το σημερινό θέμα: Το να γνωρίζουμε τον Θεό και να πιστεύουμε σε Αυτόν, επιδεικνύει τη λαμπρότητά Του πιο πολύ, όταν η επιθυμία της ψυχής μας είναι και άλλοι να Τον γνωρίσουν και να πιστέψουν σ’ Αυτόν. Όμως, να είσαι προσεχτική σ’ αυτό που υποθέτεις. Ίσως να νομίζεις ότι σου λείπει η λαχτάρα για τον Θεό, δεν έχεις το θάρρος να κτυπήσεις τις πόρτες ξένων και να ευαγγελίσεις. Παρόλο που εκτιμώ πολύ το κτύπημα σε πόρτες και το μοίρασμα φυλλαδίων, αυτοί δεν είναι οι μόνοι ή ακόμα οι πιο αποτελεσματικοί τρόποι που μπορείς να ψάξεις για να κάνεις τον Θεό γνωστό. Να μερικοί τρόποι, με τους οποίους μπορούμε να συμμεριστούμε την αγάπη μας για τον Χριστό:
· Προσκάλεσε ανθρώπους για Βιβλική συμμελέτη. Ποτέ δεν θα ξεχάσω το γράμμα που πήρα από μια ομάδα που μελέτησαν το βιβλίο: «Η καρδιά μιας γυναίκας: Η κατοικία του Θεού». Στην τελευταία συνάντηση, η υπεύθυνη της συμμελέτης ρώτησε: «Μήπως κάποια έχει κάτι να πει πριν τελειώσουμε το ταξίδι μας;» Μια απ’ τις γυναίκες, που είχε κάνει όλα τα μαθήματα της συμμελέτης, είπε: «Ναι, θα ήθελα να προσευχηθώ για να δεχθώ τον Χριστό.»
· Προσκάλεσε ανθρώπους στην εκκλησία. Ας έχουμε όμως το στόχο κατά νου. Δε ζητάμε τη φήμη της απόχρωσής μας, αλλά τη φήμη του Θεού!
· Προσκάλεσε ανθρώπους σε Χριστιανικά κοντσέρτα ή θεατρικά έργα.
· Κάνε επισκέψεις σε φίλους ή γείτονες για καφέ ή κάνε λίγη γυμναστική μαζί τους, για να έχεις ευκαιρίες για τυχαία συζήτηση, όπου μπορεί να δει ότι ο Χριστός αποτελεί κομμάτι της ζωής σου.
· Υποστήριξε τις εσωτερικές και τις εξωτερικές ιεραποστολές με προσευχή και οικονομική υποστήριξη.Ω, Θεέ μου, είθε να Σου επιτρέψουμε τη χαρά να καμαρώνεις για μας με αυτά τα λόγια: Το Όνομά Μου κι η Φήμη Μου ήταν η επιθυμία των καρδιών τους.

3. Η ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΔΟΞΑΣ ΤΟΥ

Καθώς βαδίζουμε μαζί τα 2 τελευταία μίλια, ο στόχος μας είναι να επιβραδύνουμε τον βηματισμό μας και να σκεφτούμε τις 5 επιδείξεις της λαμπρότητας του Θεού. Ας τις φανταστούμε σαν απεικονίσεις τοπίων που στηρίζονται σε καβαλέτα στο τέρμα του ταξιδιού μας. Αυτές θα μας βοηθήσουν να θυμηθούμε με τι μοιάζει η πλήρης ελευθερία. Η κάθε μια αντιπροσωπεύει ζωές για τις οποίες ο Θεός μπορεί να καυχηθεί. Τη 2η ημέρα, μελετήσαμε μια απεικόνιση του 1ου μας οφέλους: Να γνωρίσουμε τον Θεό και να Τον πιστεύουμε. Σήμερα θα εξετάσουμε το πορτρέτο που απεικονίζει το 2ο όφελος. Τη 4η μέρα θα δούμε πορτρέτα των οφελών 3 και 4 και θα τελειώσουμε το ταξίδι μας με το τελευταίο πορτρέτο, την 5η ημέρα.

Ποιο είναι το 2ο όφελος της σχέσης διαθήκης μας που έχουμε με τον Θεό;

Πριν από πολλές βδομάδες όταν μελετούσαμε αυτό το ακατανόητο όφελος, καθορίσαμε τη δόξα του Θεού μ’ αυτή τη δήλωση: Η δόξα του Θεού είναι ο τρόπος με τον οποίον ο Θεός γνωστοποιεί τον Εαυτόν Του ή φανερώνει τον Εαυτό Του ισχυρό. Συνεπώς, όταν ο Θεός ζητάει να δοξάσει τον Εαυτό Του μέσω ενός ατόμου, αποδεικνύει το ποιος είναι με το να κάνει τον πιστό να γίνει αυτό που κατά τα άλλα είναι αδύνατο και να κάνει αυτό που κατά τα άλλα είναι αδύνατο.

Ένα θαυμάσιο παράδειγμα ατόμων, που ζουν πέρα απ’ τις ανθρώπινες αντιδράσεις τους, εμφανίζεται στη Β' Κορινθίους 4:8-9. Με μια λέξη γράψε στο περιθώριο, πώς θα χαρακτήριζες το είδος του προσώπου που περιγράφουν αυτές οι λέξεις;

Τώρα διάβασε τα εδάφια που στριμώχνουν τη μαρτυρία που μόλις διάβασες, Β' Κορινθίους 4:7,10. Σύμφωνα με τα δυο αυτά εδάφια, γιατί ο Θεός συχνά επιμένει να μας σπρώχνει πέρα από τους ανθρώπινους περιορισμούς μας;

Φαντάζομαι, ότι κάθε φορά, που δοξάζουμε τον Θεό, είμαστε επιδείξεις της λαμπρότητάς Του, αλλά σήμερα θέλω να ζωγραφίσω ένα πορτρέτο μιας ζωής που πραγματικά δεν αποκρύπτει τίποτε απ’ το Θεό. Μια ζωή μέσω της οποίας ο Θεός κάνει κάτι που μόνον Αυτός μπορεί να κάνει. Θα δούμε την έσχατη αιχμάλωτη να απελευθερώνεται! Σκόπιμα περίμενα μέχρι τώρα για να δούμε ξανά την πρώτη αφήγηση σ’ όλη τη Γραφή, που καταγράφει τις περιπέτειες αιχμαλώτων που απελευθερώνονται. Ας γυρίσουμε με τη βιβλική μας μηχανή του χρόνου στη γη της Αιγύπτου κι ας ακούσουμε τους στεναγμούς των Ισραηλιτών, των παιδιών του Θεού, που βρίσκονται σε σκληρή αιχμαλωσία.

Διάβασε κάθε κομμάτι της Γραφής, μετά βάλε του μια επικεφαλίδα ή έναν τίτλο. Συμπλήρωσε τις ερωτήσεις ή τις δραστηριότητες που ακολουθούν.

1. Έξοδος 2:23-25. 3:7-10. Η επικεφαλίδα σου:

Τι νομίζεις ότι εννοεί η Γραφή με τις λέξεις «ο Θεός θυμήθηκε» (2:24).

Ουσιαστικά κάθε φορά που βλέπεις να αναφέρεται ότι ο Θεός θυμάται κάτι ή κάποιον, είναι όταν Αυτός κινείται για να δράσει για λογαριασμό του, όπως βλέπουμε στην Έξοδο 3:8. Ο Θεός θυμήθηκε, γι’ αυτό κατέβηκε να τους σώσει. Με ποιο τρόπο αυτή η σκηνή εφαρμόζεται σε μας; Ο Θεός ξέρει τη θλίψη μας από την πρώτη κιόλας σουβλιά. Θέλει, όμως, να μας ακούσει να φωνάξουμε ιδιαίτερα για τη βοήθειά Του. Ο Θεός ποτέ δεν ξεχνάει έναν απλό στεναγμό ή κλάμα των παιδιών Του. Πάντοτε έχει σχεδιάσει μια αποστολή σωτηρίας. Όταν έρθει η κατάλληλη ώρα, ο Θεός θα κινηθεί για λογαριασμό των παιδιών Του. Ο Θεός θα κρατήσει τον Λόγο Του. Πιστεύω ότι καθεμιά μας βρέθηκε στην Αίγυπτο σε διάφορες εποχές. Οι Ισραηλίτες ήταν σκλάβοι για 400 χρόνια!

Για πόσο χρονικό διάστημα ήσουν στη δική σου Αίγυπτο;

2. Έξοδος 12:21-30. Η επικεφαλίδα σου:

Αν είσαι πονόψυχη σαν κι μένα, αυτή τη σκηνή είναι δύσκολο να την φανταστείς αλλά έχε κατά νου ότι ο Θεός μας κοιτάζει την καρδιά. Ήξερε ότι η απελευθέρωση των παιδιών Του θα κόστιζε. Κάποια μέρα θα θυσίαζε τη ζωή του πρωτότοκού Του, για να μπορεί να ελευθερωθεί κάθε αιχμάλωτος, Ιουδαίος ή Εθνικός. Ενώ ο Θεός έθετε σε εφαρμογή το σχέδιό Του, ζήτησε απ’ το λαό Του να προετοιμαστεί. Πιστεύω το ίδιο ισχύει και για μας. Ο Θεός έστειλε το Χριστό να απελευθερώσει τους αιχμαλώτους, αλλά αναμφίβολα ζητάει τη προσοχή μας και τη προετοιμασία μας. Θέλει να μη ξεχάσουμε ποτέ το αίμα που χύθηκε απ’ τον άμωμο Αμνό του Θεού, για να μπορέσουμε να ελευθερωθούμε. Δεν έχουμε έξοδο διαφυγής, αν δεν βαφτεί ο παραστάτης της πόρτας με το αίμα του Χριστού.

3. Έξοδος 12:31-36. Η επικεφαλίδα σου:

Τώρα η εφαρμογή αρχίζει να γίνεται αστεία. Η εβραϊκή λέξη για λεηλασία είναι «ναζάλ», που σημαίνει «αρπάζω» (Λεξικό Strong). Όταν ο Θεός ελευθερώνει τα παιδιά Του, αυτά ποτέ δεν χρειάστηκαν να διαφύγουν στο παρά τρίχα! Μη ξεχνάς! Οι Ισραηλίτες δεν ήταν παρά πάμπτωχοι σκλάβοι στην Αίγυπτο, αλλά όταν ο Θεός τους ελευθέρωσε έφυγαν με τα πλούτη των Αιγυπτίων. Απ’ αυτό το γεγονός μπορούμε να φτιάξουμε μια θαυμάσια αντιστοιχία. Στο κλασσικό της έργο, η κυρία Charles E. Cowman εκφράζει αυτό το θαυμάσιο φαινόμενο καλύτερα από μένα.

Το Ευαγγέλιο είναι έτσι κανονισμένο κι η δωρεά του Θεού τόσο μεγάλη που μπορείς να πάρεις τους ίδιους τους εχθρούς που σε πολεμούν και τις δυνάμεις που έχουν παραταχθεί εναντίον σου και να τις κάνεις σκαλοπάτια που θα σε φέρουν προς τις ίδιες τις πύλες του ουρανού και στην παρουσία του Θεού… ο Θεός θέλει για κάθε παιδί Του, να υπερνικά… Ξέρεις ότι όταν ένας στρατός υπερνικά υπάρχει η πιθανότητα να σύρει τον άλλον έξω απ’ το πεδίο της μάχης, για να του πάρει όλα τα πολεμοφόδια, τα τρόφιμα και τις προμήθειες και να τα κατακτήσει όλα… Υπάρχουν λάφυρα που πρέπει να πάρουμε στην κατοχή μας!
Αγαπητέ μου, τα πήρες; Όταν μπήκες στην κοιλάδα της θλίψης βγήκες από αυτήν με λάφυρα; Όταν σε βρήκε αυτή η ζημιά και σκέφτηκες ότι τα πάντα χάθηκαν, εμπιστεύτηκες τον Θεό, για να βγεις πλουσιότερος απ’ ό,τι όταν μπήκες; Το να υπερνικάς, σημαίνει να αρπάζεις τα λάφυρα απ’ τον εχθρό και να τα παίρνεις στην κατοχή σου. Εκείνα με τα οποία ο εχθρός κανόνισε να σε ανατρέψει, πάρε τα στην κατοχή σου.[1]

Αγαπητή μου, με σένα τι γίνεται; Βγήκες από την Αίγυπτό σου, την περίοδο της σκλαβιάς σου, με λάφυρα από τον εχθρό; Έδωσες στον εχθρό ένα γερό χτύπημα με το ν’ αφήσεις τον Θεό να σε βγάλει απ’ την αιχμαλωσία σου, 2 φορές το άτομο που ήσουν, όταν μπήκες εκεί μέσα;

Τι υποσχέθηκε ο Θεός στη διαθήκη Του με τον Ισραήλ στη Γένεση 15:14;

Μη ξεχνάς! Αυτό που ο Θεός κανόνισε για το έθνος Ισραήλ με χειροπιαστή έννοια, εμείς μπορούμε σχεδόν πάντοτε να το δούμε να εφαρμόζεται στους πιστούς της Κ. Διαθήκης με πνευματική έννοια. Ο Θεός θέλει να μας βγάλει από την περίοδο της αιχμαλωσία μας με υπάρχοντα!

Έλεγξε άλλη μια φορά το Έξοδος 12:35. Συμπλήρωσε το παρακάτω κενό: «Κι οι γιοι του Ισραήλ έκαναν σύμφωνα με τον λόγο του Μωυσή και ζήτησαν απ’ τους Αιγυπτίους ________ σκεύη και ______ σκεύη κι ενδύματα.»

Θα δούμε σε λίγο ότι διέφυγαν και με κοσμήματα. Θυμήσου, δεν είχαν τίποτε στην σκλαβιά, αλλά ο Θεός τους απελευθέρωσε με πλούτη.

Διάβασε Α' Κορινθίους 3:12-13.

Ο Θεός θέλει να επιτελέσει στη ζωή μας έργα που θα αντέξουν στις φλόγες των φλογερών δοκιμασιών. Το ξύλο, το χορτάρι, και το καλάμι στα εδάφια αυτά αντιπροσωπεύουν έργα που παραδίνονται στις φλόγες αμέσως μόλις ανάψει μια φωτιά. Το χρυσάφι, το ασήμι κι οι πολύτιμες πέτρες αντιπροσωπεύουν έργα που αντέχουν. Το έχεις αντιληφθεί ότι δε πρέπει να διαφύγεις από την αιχμαλωσία χωρίς να έχεις κάτι να δείξεις απ’ αυτήν; Μετά απ’ όλα όσα σου υπέβαλλε ο εχθρός, πάρε τα λάφυρά σου. Άσε το Θεό να σε βγάλει απ’ τη περίοδο της σκλαβιάς σου με χρυσάφι, ασήμι και πολύτιμες πέτρες. Δυνατότερος από ποτέ γιατί στην αδυναμία σου ο Θεός φάνηκε δυνατός. Περισσότερο από μια απειλή για το βασίλειο του σκότους απ’ ό,τι ο Σατανάς ονειρεύτηκε ποτέ ότι θα ήσουν. Κλέψε απ’ το κλέφτη που ήρθε εναντίον σου για να κλέψει, να σκοτώσει και να καταστρέψει! Μην αξιώνεις απλά την επιστροφή του εδάφους που έχεις παραχωρήσει. Ο Θεός θέλει να μεγαλώσεις τα όριά σου και να σε μάθει να κατέχεις γη που ποτέ δεν ήξερες ότι υπήρχε. Κάνε τον εχθρό να πληρώσει για τη σιχαμερή δολοπλοκία του εναντίον σου. Άρπαξε τα λάφυρα! Ω, πόσο προσεύχομαι να είσαι ήδη ενήμερος για τα λάφυρα που έκλεψες από τον εχθρό, μετά που ο Θεός σε απελευθέρωσε από μια περίοδο σκλαβιάς.

Σε παρακαλώ χρησιμοποίησε το παρακάτω διάστημα και κατονόμασε τα λάφυρά σου. Μη νιώθεις άβολα. Καυχιέσαι στον Κύριο τον Θεό σου! Με την ισχυρή Του δύναμη, διέφυγες πλουσιότερος από πριν.

Ω, φίλη μου, σε ικετεύω. Άσε το Θεό να πάρει τις αποτυχίες σου. Δώσε Του τις πιο τρομερές περιόδους της σκλαβιάς σου. Τις πιο ταπεινωτικές σου ήττες. Ο Θεός και μόνον ο Θεός μπορεί να τις χρησιμοποιήσει για να σε κάνει 2 φορές τον πολεμιστή που ονειρεύτηκες ποτέ ότι θα γινόσουν. Ας υπάρξουν λάφυρα! Υπάρχει και κάτι άλλο! Ας δούμε αυτά τα λάφυρα να γίνονται μια επίδειξη της λαμπρότητας του Θεού.

4. Έξοδος 35:4-29. Η επικεφαλίδα σου:

Μη ξεχνάς, οι Ισραηλίτες είχαν λίγα ή καθόλου υπάρχοντα στην Αίγυπτο. Από που πήραν τον χρυσό, το ασήμι και τα υφάσματα, που περιγράφονται στην Έξοδο 35:5-6;

Αν απάντησες ότι ήταν τα λάφυρα από τους Αιγυπτίους, τότε πέτυχες τον στόχο. Οι Ισραηλίτες επένδυσαν τα λάφυρα με το να τα προσφέρουν ξανά στο Θεό. Έναν Θεό, που μπορεί να πάρει λίγα απλά ψάρια και καρβέλια και να τα πολλαπλασιάσει για να θρέψει χιλιάδες. Έναν Θεό τρομερών επιστροφών. Εντάξει, στο σημείο αυτό φτιάχνεις τις δικές σου αντιστοιχίες.

Με ποιον τρόπο μπορεί ένα άτομο να επενδύσει ξανά τα λάφυρά του /της που βγάζει από την αιχμαλωσία;

Είχες ήδη κάποια ευκαιρία να προσφέρεις τα λάφυρά σου στον Θεό σαν μια επανεπένδυση και να Τον δεις να σου φέρνει μια μεγαλύτερη επιστροφή;
. Ναι
. Όχι. Εξήγησε.

Ενώ εγώ ήμουν ακόμα αμαρτωλή, ο Χριστός πέθανε για μένα. Και άκουσε τους στεναγμούς της σκλαβιάς που επέβαλλα στον εαυτό μου, κι Αυτός… ο Θεός του σύμπαντος… η αγιότητά Του… η μεγαλειότητά Του… πρόσεξε την ασχήμια μου κι ονόμασε αυτήν την αιχμάλωτη ελεύθερη. Κι υπήρξαν άραγε λάφυρα; Αγαπητή μου, τα κοιτάς κατ’ ευθείαν αυτήν ακριβώς τη στιγμή. Αυτό το βιβλίο, όποια αξία κι αν έχει, δεν είναι τίποτε άλλο παρά λάφυρα. Κάθε γραμμή αυτού του βιβλίου είναι αυτό που μου επέτρεψε ο Θεός να πάρω απ’ τις εποχές της ταπείνωσής μου στην Αίγυπτο. Μου άξιζε να τοποθετηθώ σ’ ένα ράφι κι απλώς να περνώ το χρόνο μου με υπομονή μέχρι να φτάσω στη δόξα του ουρανού. Αντί γι’ αυτό, ο Θεός διάλεξε να χρησιμοποιήσει τα ίδια εκείνα πράγματα, που ο Σατανάς χρησιμοποίησε για να με νικήσει, για να με διδάξει. Πώς θα μπορούσα να μην εκχέω τη ζωή μου ξανά στον Θεό; Αυτός είναι ο μόνος λόγος που επέζησα, πόσο μάλλον ευδοκίμησα.
Αγαπητή φίλη του Θεού, γίνεσαι μια επίδειξη της λαμπρότητάς Του, κάθε φορά που παίρνεις τα λάφυρα απ’ την Αίγυπτο και τα προσφέρεις ξανά στο Θεό για τη μεγαλοπρεπή δόξα Του. Αν έχεις μετανιώσει και ξεφύγει απ’ την Αίγυπτο, μη κρεμάσεις το κεφάλι σου ούτε λεπτό. Ο Θεός θα αναγκάσει τον εχθρό να σου παραδώσει τα λάφυρα. Αλλά αν το κεφάλι σου δεν έχει σηκωθεί με προσδοκία, μπορεί να μην τα αρπάξεις.
Θέλω να συμμεριστώ μαζί σου έναν τελευταίο λόγο μαρτυρίας. Κάποιες μέρες δεν νιώθω ότι είμαι ευπρόσβλητη ή διάφανη, ανεξάρτητα το ποιον θα βοηθούσε. Κάποιες μέρες θέλω να ξεχάσω ότι ήμουν κάποτε στην Αίγυπτο. Κάποιες μέρες το μόνο που θέλω είναι να προσποιούμαι σαν πάντοτε να τα κατάφερνα. Κάποιες μέρες δεν θέλω να δίνω, θέλω να παίρνω. Και κάποιες μέρες το μόνο που θέλω είναι να βγουν όλοι απ’ τα προσωπικά μου. Τις περιόδους που έμεινα στην Αίγυπτο, μου είναι πολύ οδυνηρό να τις θυμάμαι. Με ενοχλεί να το παραδεχτώ. Δεν αφήνει τίποτε να θαυμάσουν οι άλλοι. Κάποιες μέρες, νομίζω ότι απλώς δεν μπορώ να τα καταφέρω. Αλλά, κάθε πρωί το Άγιο Πνεύμα με ελκύει και πάλι στον τόπο, όπου συναντιέμαι με τον Θεό. Ο Θεός της χάρης σκύβει χαμηλά και συναντιέται μαζί μου. Στην απλότητα της προσευχής μου, έρχομαι ξαφνικά αντιμέτωπη με το μεγαλείο του Λυτρωτή μου. Εκείνου που είναι υπεύθυνος για ό,τι καλό υπάρχει μέσα μου. Οι περασμένες αμαρτίες μου έχουν συγχωρηθεί και φρέσκα ελέη πέφτουν σαν μάννα απ’ τον ουρανό. Και γι’ άλλη μια φορά, η καρδιά μου συγκινείται, και τα παραδίνω όλα. Πρωινό με πρωινό.

[1] Mrs. Charles E. Cowman, Streams in the Desert (Los Angeles, The Oriental Mis-sionary Society, 1933) 362.

4. Η ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

Σήμερα θα εξετάσουμε τα οφέλη 3 και 4 καθώς παρουσιάζουν πλήρως τη λαμπρότητα του Θεού. Ο στόχος μας σήμερα είναι να δούμε αυτά τα δυο οφέλη στο αποκορύφωμα της ομορφιάς τους, σαν επιδείξεις της λαμπρότητας του Θεού. Έχουμε πολλά να κάνουμε, γι’ αυτό ας αρχίσουμε. Πρώτα, μελέτησε:
1. Η επίδειξη της ικανοποίησης που βρίσκεται στον Θεό. Εμείς απλώς πρέπει να βρούμε ικανοποίηση στο Θεό (όφελος 3) γιατί η δυσαρέσκεια ή η κενότητα ανεμίζει μια κόκκινη σημαία στον εχθρό. Οι κενοί τόποι στη ζωή μας γίνονται πεδίο δράσης του εχθρού. Απεικόνισε ένα ευρύχωρο, πράσινο γήπεδο του γκολφ. Οι σημαίες λένε στους παίκτες που βρίσκονται οι τρύπες. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με μας στην αθέατη πλευρά. Καμιά μας δεν έφτασε στην ενηλικίωση χωρίς να έχει κάποιες τρύπες στη ζωή της. Κάποιες έχουν περισσότερες από άλλες που οφείλονται σε πληγές και τραύματα, αλλά όλες μας έχουμε τρύπες. Να είσαι σίγουρη ότι ο εχθρός έβαλε σημαία σε κάθε τρύπα για να την κάνει στόχο. Ξοδεύουμε αμέτρητη ενέργεια στο θυμό και στην πικρία ψάχνοντας γιατί υπάρχουν αυτές οι τρύπες και ποιον πρέπει να κατηγορήσουμε. Η θεραπεία αρχίζει, όταν αναγνωρίσουμε το πόσο ευάλωτες μας κάνουν αυτοί οι κενοί τόποι, όταν υπολογίσουμε το κόστος να τις γεμίσουμε με άχρηστα πράγματα κι όταν αναζητήσουμε πληρότητα στο Χριστό και μόνο. Κατά τη γνώμη μου, η πληρότητα εν Χριστό είναι εκείνη η κατάσταση της ύπαρξης, όταν κάθε τρύπα έχει γεμίσει από τον Χριστό.
Κανείς δεν μπορεί να απομακρύνει τις τρύπες που άφησαν τα τραύματα της παιδικής μου ηλικίας. Οι ζημιές είναι αδύνατον να εξαφανιστούν. Πρέπει να γιατρευτούν. Οι τρύπες δεν μπορούν να απομακρυνθούν, αλλά μπορούν να γεμιστούν. Καθώς ρίχνουμε την τελευταία ματιά μας στην ικανοποίηση εν Χριστώ, ο στόχος μας είναι να δούμε την ικανοποίηση στη μέγιστη ομορφιά της. Θέλουμε να δούμε μια εικόνα ενός ικανοποιημένου ατόμου που να επιδεικνύει τέλεια τη λαμπρότητα του Θεού. Το Ησαΐας 58 απεικονίζει το πορτρέτο τέλεια. Ας πλησιάσουμε κι ας ρίξουμε μια προσεκτική ματιά.

Διάβασε τον Ησαΐα 58:6-12, και γράψε περίληψη μιας πρότασης που να εκφράζει την ουσία αυτού του εδαφίου:

Ο Θεός ενέπνευσε τον προφήτη Ησαΐα να γράψει κάτι που μπορεί να θεωρηθεί λογοπαίγνιο. Το Άγιο Πνεύμα εκφράζει μια όμορφη παραδοξολογία στα εδάφια αυτά. Ένας προσεχτικός συλλογισμός φέρνει δυο θέματα στην επιφάνεια, θέματα που φαίνονται να είναι ουσιαστικά αντίθετες έννοιες.

Θέμα 1 (εδ.6): Το είδος της _________ που (ο Θεός) διάλεξε

Θέμα 2 (εδ.11): (ο Κύριος) θα ___________ την ψυχή σου μέσα σε ανομβρίες.

Ενώ η νηστεία αναφέρεται στην κενότητα, η ικανοποίηση αναφέρεται στην πληρότητα. Με ποιον τρόπο ο Θεός συνδέει αυτές τις δυο έννοιες; Αυτός υπόσχεται ότι εκείνοι που αδειάζουν τον εαυτό τους από άλλες απολαύσεις θα γεμίσουν τον εαυτό τους με κάτι που μόνον Αυτός μπορεί να δώσει.

Σύγκρινε τα εδάφια 10-11. Ποια δήλωση μπορείς να κάνεις για να φέρεις κοντά τα θέματα της αυταπάρνησης και της ικανοποίησης;

Μπορεί να είπες κάτι σαν κι αυτό: Αν εκχέουμε τη ζωή μας για να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες των καταπιεζομένων, ο Θεός θα είναι πιστός να ικανοποιήσει τις ανάγκες μας. Ανεξάρτητα με τι λόγια διατύπωσες τη δήλωσή σου, αν έχεις υπόψη σου την ίδια ιδέα, τότε συνέλαβες σωστά την έννοια.
Ας συλλογιστούμε αυτό το μοναδικό είδος νηστείας που ο Θεός προτίμησε. Συνήθως σκεφτόμαστε τη νηστεία σαν την αποφυγή φαγητού με σκοπό τη προσευχή. Η κενότητα των στομαχιών μας μάς υπενθυμίζει να προσευχηθούμε. Παρόλο που η Κ. Διαθήκη συχνά μιλάει για νηστεία από φαγητό με σκοπό την προσευχή, το Ησαΐας 58 μιλάει για μια νηστεία που πιστεύω ότι ο Θεός μπορεί να τιμήσει περισσότερο από όλες. Να μου επιτρέψεις να σου προσφέρω ένα κομμάτι εγκεφαλικού μπισκότου. Ξόδεψα λίγο χρονικό διάστημα πάνω σε αυτήν την ερώτηση, και δεν νομίζω ότι είναι εύκολη να την απαντήσουμε. Μη ψάχνεις για ένα μόνο πράγμα.

Από τι προτείνει ο Θεός να νηστεύουμε στα εδάφια αυτά; Απαρίθμησε όσο το δυνατόν πιο πολλές πιθανότητες. Ίσως μια καθοδηγητική ερώτηση μπορεί να σε βοηθήσει. «Τι πρέπει να εγκαταλείψουμε ή απ’ το οποίο να νηστέψουμε για να πλησιάσουμε τους καταπιεσμένους;»

Ο Θεός με πήγε στην άλλη πλευρά του κόσμου, για να μου δώσει μερικές απαντήσεις σ’ αυτές τις ερωτήσεις. Κατά την παραμονή μου των δυο βδομάδων στην Ινδία, αυτά τα εδάφια ήρθαν στο μυαλό μου περισσότερο από οποιαδήποτε άλλα. Αν ψάχνεις για ένα μικρό διασκεδαστικό ταξίδι, άσε την Ινδία έξω απ’ τα ταξιδιωτικά σου σχέδια. Δεν είμαι σίγουρη ότι υπάρχει κανένα άλλο έθνος σαν την Ινδία. Ποτέ δεν ξεφεύγετε από τα βάσανά της. Ο πόνος σάς ακολουθεί στους δρόμους με τη μορφή ορφανών, βρώμικων ζητιάνων. Εισχωρεί στο δωμάτιο του ξενοδοχείου σας με τον αλλόκοτο ήχο της Ινδουιστικής μουσικής που παίζεται για να κατευνάσει τουλάχιστον 300 εκατομμύρια θεών. Η αγωνία σάς κεντρίζει τα μάτια καθώς ατενίζετε τη θάλασσα της φτώχειας. Ταλαιπωρεί το λαιμό σας όταν μυρίζετε τη σάρκα που σαπίζει τετράγωνα μακριά από την αποικία των λεπρών. Όταν γύρισα, οι άνθρωποι με ρωτούσαν αν πέρασα μια ωραία περίοδο. Όχι. Πράγματι, δεν πέρασα μια ωραία περίοδο. Πέρασα μια εμβριθή περίοδο. Ποτέ δεν θα είμαι η ίδια. Δεν μπορώ να ξεχάσω αυτό που είδα.
Τι είδους νηστεία ζήτησε από μένα ο Θεός καθώς με έστειλε να υπηρετήσω έναν – έναν προσωπικά τους καταπιεσμένους; Νηστεία από την παρηγοριά. Νηστεία από τον όμορφο μικρό μου κόσμο. Νηστεία από τα ροζ ποτήρια. Τη νηστεία που απολαμβάνω στο Χιούστον καθώς οι αυτοκινητόδρομοι κάνουν ένα κύκλο γύρω απ’ το κέντρο της πόλης για να με εμποδίσουν να αντικρίζω τους φτωχούς. Μπορώ να ζήσω για μέρες ολόκληρες εδώ, μένοντας στη γειτονιά μου και διαλέγοντας να ασχοληθώ μόνο με όμορφα προβλήματα, που μυρίζουν καλύτερα. Μπορώ να διαλέξω να νηστέψω από τη φτώχεια και την καταπίεση. Αλλά αν το κάνω, ποτέ δε θα αποκτήσω μια καρδιά σαν αυτή του Θεού.
Ένας από τους σκοπούς της νηστείας είναι η κενότητα να μας παρακινήσει σε πνευματική ανταπόκριση. Η κενότητα στο λαό της Ινδίας μου ξανάφερε ζωντανές αναμνήσεις της δικής μου κενότητας που είχα κάποτε. Τόσα πολλά πράγματα μου ράγισαν την καρδιά μου. Τα πρόσωπα που χαράχτηκαν πιο πολύ στην καρδιά μου είναι εκείνα των γυναικών. Κεφάλια καλυμμένα. Πειθήνια. Πολλά μέχρι το σημείο να φαίνονται ντροπιασμένα. Στεκόμουν σ’ ένα χωριό με τα βρώμικα νερά να κυλούν λίγα μέτρα μακριά μου και μιλούσα με 4 γυναίκες μέσω ενός διερμηνέα. Δεν το είχα σχεδιάσει. Το Πνεύμα ήρθε απλά πάνω μου. Άγγιξα τα πρόσωπά τους και τους είπα ότι ήταν πολύ όμορφες. Τους είπα ότι ο Θεός τις έβλεπε με μεγάλη αξιοπρέπεια και τιμή. Σαν πριγκίπισσες. Μέσα σε λίγα λεπτά, οι 4 γυναίκες είχαν γίνει πολλές. Ακόμα δε μπορώ να το σκέφτομαι χωρίς να κλαίω. Οι γυναίκες έκλαιγαν, με κρατούσαν σφιχτά και ήταν πρόθυμες να κάνουν οτιδήποτε για να δεχτούν ένα τέτοιο Σωτήρα. Ήξεραν ότι οι περιστάσεις τους μπορεί να μην άλλαζαν ποτέ, αλλά μια μέρα θα κατέθεταν αυτή τη ζωή και θα ξυπνούσαν στη λαμπρότητα της παρουσίας του Θεού. Ξέρεις τι χρησιμοποίησε ο Θεός για να προκαλέσει ένα δεσμό ανάμεσα σ’ εκείνες και σε μένα; Μια πολύ έντονη ανάμνηση της παλαιότερης κενότητας και καταπίεσής μου.
Αγαπητή μου, δεν χρειάζεται να πάμε στην άλλη πλευρά του κόσμου για να απλώσουμε το χέρι στους καταπιεσμένους. Ω, πόσο προσεύχομαι η καθεμιά μας ν’ ανακαλύψει θαυμάσια ικανοποίηση εν Χριστώ. Αλλά όταν αυτό γίνει, πρέπει να βρούμε ένα μέρος για να εκχέουμε το ξεχείλισμα της ζωής μας. Αιχμάλωτοι που πραγματικά ελευθερώθηκαν είναι οι πιο συμπονετικοί άνθρωποι στο κόσμο. Δεν βλέπουν τους άλλους σαν κατώτερούς τους, επειδή κι αυτοί έζησαν λίγο από τη ζωή τους μέσα στο βούρκο.
Τα κίνητρά μας για να πλησιάσουμε και να υπηρετήσουμε τους άλλους δεν είναι πάντοτε αγνά. Η αγαπητή μου φίλη Kathy Troccoli, που διακονεί με πλήρη απασχόληση, έκανε μια κριτική ερώτηση: «Διακονώ άραγε επειδή το έχω ανάγκη ή από το ξεχείλισμα της σχέσης μου με τον Θεό;» Θα ήμασταν σοφές αν κάναμε στον εαυτό μας την ίδια ερώτηση. Λαχταρούμε πράγματι την επιδοκιμασία όσων διακονούμε και μας βοηθούν πράγματι να νιώθουμε σπουδαίες; Ή διακονούμε πράγματι επειδή ο Ιησούς έχει γεμίσει τόσο πολύ την καρδιά μας, ώστε πρέπει να βρούμε ένα μέρος για να εκχέουμε το ξεχείλισμα; Μια διακονία στους πραγματικά καταπιεσμένους μας βοηθάει να εξαγνίσουμε τα κίνητρα της διακονίας μας. Βλέπεις, αυτοί δεν έχουν και πολλά να μας ανταποδώσουν. Η ικανοποιημένη ψυχή ποτέ δεν είναι πιο όμορφη επίδειξη της λαμπρότητας του Θεού, παρά όταν είναι πρόθυμη να αδειάσει τον εαυτό της για τη ζωή των άλλων.

Στο περιθώριο, σε παρακαλώ γράψε τη δική σου μαρτυρία για μια περίοδο όπου ανακάλυψες ένα βαθύ συναίσθημα της ψυχής μετά που εκκένωσες τη ζωή σου για κάποιον άλλον.

2. Η επίδειξη της ειρήνης του Θεού. Το 4ο όφελος της σχέσης διαθήκης μας είναι να πειραματιστούμε την ειρήνη του Θεού. Με τι μπορεί να μοιάζει η ειρήνη του Θεού στη ψυχή ενός ατόμου στην πιο όμορφη στιγμή του; Πότε η ειρήνη γίνεται μια αντιληπτή επίδειξη της λαμπρότητας του Θεού;

Γύρισε ξανά στην αρχή του ταξιδιού μας και δες ξανά σύντομα στη 2η βδομάδα, την 4η μέρα. Διάβασε τον Ησαΐα 48:18. Ρίξε μια ματιά σ’ όλο το μάθημα, μέχρι να ανακαλύψεις που αναφέραμε το κλειδί για την ειρήνη. Ποιο είναι; Διάλεξε ένα.
. Σωτηρία
. Υπηρεσία
. Αγάπη για τον Θεό
. Αγάπη για άλλους
. Υποταγή στην εξουσία του Θεού

Ελπίζω να θυμήθηκες το κλειδί για την ειρήνη, ακόμα και πριν ξαναδείς το μάθημα. Το Ησαΐας 48:18 συμπεραίνει ότι έχουμε «ειρήνη σαν ποταμό», όταν προσέχουμε τις εντολές του Θεού. Συνεπώς, το κλειδί για ειρήνη στη ζωή της καθεμιάς μας είναι να υποταχθούμε στην εξουσία του Θεού μέσω της υπακοής.

Θυμήσου το τελευταίο χρονικό διάστημα που η υπακοή προς τον Θεό προς στιγμή δεν ήταν και πολύ διασκεδαστική. Να περιγράψεις την εμπειρία με γενικούς όρους.

Η υπακοή στην εξουσία του Θεού δεν έρχεται εύκολα σε καμία από μας. Άκουσα έναν από τους ιεροκήρυκες, που θαυμάζω, να λέει, ότι η ζωή του μαθητή απαιτεί μια «μακρά υπακοή προς την ίδια κατεύθυνση». Δεν είναι αυτή μια μεγαλειώδης έκφραση αληθείας; Δεν είμαστε λοιπόν με τίποτε άλλο φορτωμένοι παρά με θυσίες σ’ αυτή τη μακρά υπακοή προς την ίδια κατεύθυνση; Με δυσκολία. Ας ρίξουμε μια ματιά στην ειρήνη στην πιο όμορφη στιγμή της.

Διάβασε τον Ησαΐα 52:7-9. Περιέγραψε τη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στην ειρήνη και στη χαρά:

Ίσως πρόσεξες ότι έχω τη τάση να είμαι λίγο εκδηλωτική, γι’ αυτό μου αρέσει πραγματικά η εικόνα, που παρουσιάζουν για τη χαρά αυτά τα εδάφια. Φωνές χαράς! Ύμνοι χαράς!

Τώρα γέμισε τα κενά σ’ ένα από τα πιο αγαπημένα μου εδάφια στο Βιβλίο του Ησαΐα, κεφάλαιο 55, εδάφιο 12:
«Επειδή θα βγείτε με _____ και θα οδηγηθείτε με _______. Τα βουνά και οι λόφοι θα αντηχήσουν μπροστά σας από __________, και όλα τα δέντρα του χωραφιού θα _______________.»

Μη σταματάς εδώ! Ρίξε μια ματιά πιο μπροστά στον Ησαΐα 58 και διάβασε τα εδάφια 13-14. Με ποιον τρόπο θα βρουν τη χαρά (τους) εν Κυρίω;
. Μέσω της μεταξύ τους κοινωνίας
. Μέσω της υπακοής στις εντολές του Θεού

Η υπακοή στον Θεό συχνά συνεπάγεται το να μην ακολουθήσουμε το δικό μας δρόμο, να μη κάνουμε όπως μας αρέσει και να μη μιλάμε όπως μας αρέσει. Αλλά, αν η ειρήνη είναι ο καρπός της δικαιοσύνης (Ησ.32:17), τότε η χαρά είναι το κρασί απ’ τον καρπό! Η χαρά τελικά θα ρέει απ’ την υπακοή και, φίλη μου, λίγα πράγματα επιδεικνύουν τη λαμπρότητα του Θεού με πιο ελκυστικό τρόπο από ό,τι η χαρά! Σκέψου να επεκτείνω λίγο την αναλογία; Έλεγξε τον Ιωάννη 15. «Εγώ είμαι η άμπελος η αληθινή, και ο Πατέρας μου είναι ο γεωργός… εκείνος που μένει ενωμένος μαζί μου, κι εγώ μαζί του, αυτός φέρνει πολύ καρπό… κατά τούτο δοξάζεται ο Πατέρας μου, στο να φέρετε πολύ καρπό… Αν φυλάξετε τις εντολές μου, θα μείνετε στην αγάπη μου… Αυτά μίλησα σε σας, για να μείνει μέσα σας η χαρά μου, και η χαρά σας να είναι πλήρης» (Ιωάν.15:1, 5, 8, 10-11).
Βάλε το Ησαΐας 32:17 δίπλα στο Ιωάννης 15 και να τι λαμβάνεις: Η ειρήνη είναι ο καρπός της δικαιοσύνης, που στην ουσία, είναι υπακοή στις εντολές του Θεού, το προϊόν της ένωσης με την άμπελο. Το κρασί που ρέει από τον ώριμο καρπό είναι χαρά! Κλίσε το σημερινό μάθημα μ’ ένα γιορταστικό εδάφιο, που συνδέει όλα αυτά σε μια επίδειξη της λαμπρότητας του Θεού.

Τι είναι η βασιλεία του Θεού σύμφωνα με το Ρωμαίους 14:17-18;

Το πέτυχες! Το κρασί της χαράς τελικά θα ρεύσει απ’ τον καρπό της ειρήνης που τον παρήγαγε η δικαιοσύνη. «Την εσπέρα μπορεί να συγκατοικήσει κλαυθμός, αλλά το πρωί έρχεται αγαλλίαση» (Ψαλμ.30:5). Ο Θεός θα σε κοιτάξει στον πλήρη θερισμό της υπακοής σου κι ίσως να πει κάτι σαν αυτό που η γιαγιά μου συνήθιζε να λέει όταν μεταμφιεζόμουνα (δόντια κουνελιού κι όλα τα άλλα): «Κοριτσάκι μου, η επίδειξή σου είναι τρομερή.» Ή μπορεί να πει: «Γυναίκα, σίγουρα είσαι μια επίδειξη της λαμπρότητάς Μου».

5. Η ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ

Ποτέ δεν παύω να κλαίω καθώς αρχίζω να γράφω το τελευταίο μάθημα του ταξιδιού κάθε Βιβλικής συμμελέτης, αλλά τώρα πνίγομαι στους λυγμούς. Κάθε ταξίδι, που ο Θεός μου επέτρεψε να κάνω μέσα απ’ το Λόγο Του, σήμαινε το παν για μένα. Αυτό το συγκεκριμένο, όμως, ήταν από μόνο του ανώτερο. «Ο δρόμος προς την απελευθέρωση», αναμφίβολα, ήταν η πιο δύσκολη Βιβλική μελέτη που έγραψα ποτέ. Ο Θεός ήθελε αυτή η συγκεκριμένη να βγει από μια ανανεωμένη καρδιά και να έχει το είδος εκείνο της τρυφερότητας, της συμπόνιας και του μεγάλου πάθους που μόνον η πραγματική συντριβή μπορεί να φέρει. Πλήγματα και απώλειες συνέβηκαν κατά τη διάρκεια του γραψίματος αυτής της συμμελέτης, που δεν μπορεί να είναι συμπτωματικά. Δεν έχω ιδέα πώς θα γίνει αποδεχτή αυτή η Βιβλική μελέτη. Ούτε ξέρω αν είναι καλή. Αλλά, είναι πραγματική. Κι ο Θεός είναι καλός. Νιώθω λίγο όπως ένιωσα μετά που γύρισα από την Ινδία. Δε μπορώ να πω ότι αυτό το ταξίδι ήταν διασκεδαστικό, αλλά δε θα το ξεχάσω σύντομα. Ποτέ δεν θα μπορέσω να σου εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου, που έμεινες πιστή στις απαιτήσεις αυτού του ταξιδιού. Ω, πόσο προσεύχομαι ο Θεός να χαράξει, όχι τη δική μου αλήθεια, αλλά τη δική Του στη καρδιά σου για πάντα. Στο κάτω – κάτω ό,τι πραγματοποιήθηκε, ήταν από τον Θεό.
Θα τελειώσουμε το ταξίδι μας ρίχνοντας μια τελευταία ματιά στο 5ο όφελος της σχέσης διαθήκης μας με το Θεό στην πιο πλήρη επίδειξη της λαμπρότητάς Του.

Γράψε το όφελος 5 από μνήμης.

Το βιβλίο του Ησαΐα είναι τόσο πλούσιο που δεν μπορούσα να φανταστώ με ποιο τρόπο θα μπορούσα να διαλέξω μια τελική περικοπή για το ταξίδι μας. Πιστεύω ότι ο Θεός έχει διαλέξει μια για μας: το καλύτερο δυνατόν μέρος στον Ησαΐα, για να ευχηθεί η μια στην άλλη καλό κατευόδιο, καθώς θα συνεχίσουμε να ταξιδεύουμε μόνες μας.

Διάβασε τα γνωστά λόγια του Ησαΐα 40:28-31 κι απόλαυσε κάθε λέξη. Παρακάτω γράψε το αγαπημένο σου κομμάτι από αυτά τα εδάφια.

Ζούμε εν μέσω μιας πνευματικής μάχης. Πιστεύω ότι ο Λόγος του Θεού δείχνει ότι ο πνευματικός πόλεμος κι οι δαιμονικές εξαπατήσεις θα χειροτερέψουν καθώς περνά ο καιρός. Όταν φτάσουμε στον ουρανό, θα είμαστε χωρίς αμφιβολία «Ελεύθερες επιτέλους!» Μέχρι τότε, προσκαλούμαστε να κάνουμε να διαρκέσει η ελευθερία που μόλις αποκτήσαμε! Προσεύχομαι πολύ καθώς χωριζόμαστε, να επιτευχθούν 3 στόχοι: 1) αν δεν είσαι ακόμα ελεύθερη, να συνεργαστείς πλήρως με το Θεό μέχρι να γίνεις, 2) να ξέρεις πως να διατηρείς την ελευθερία σου και 3) πάντα να ξέρεις πώς να επιστρέφεις στο μονοπάτι της ελευθερίας σου αν κάποτε χάσεις τον δρόμο σου.
Μερικές φορές κουράστηκα να αγωνίζομαι τον καλό αγώνα, έτσι δεν είναι; Πώς μπορούμε να εξουσιάσουμε την ενέργεια για να παραμένουμε εκεί και να συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για την ελευθερία μας; Για όνομα του Θεού, ακόμα και τα νιάτα κουράζονται και βαριούνται, και οι νεαροί άνδρες σκοντάφτουν και πέφτουν. Αν είσαι σαν και μένα, δεν είσαι ούτε νέα ούτε άνδρας! Θα είχαμε μεγάλο πρόβλημα! Γι’ αυτό, τι πρέπει να κάνουμε;

Πιστεύω ότι το Ησαΐας 40:28-31 μας λέει ακριβώς τι να κάνουμε όταν κουραζόμαστε στο βάδισμα. Σύμφωνα με αυτά τα εδάφια, ποιανού την ισχύ θα ανανεώσει ο Κύριος;

Τι εννοεί η Γραφή με τη φράση «ελπίζουν στον Κύριο»; Η εβραϊκή λέξη για την ελπίδα είναι «καβάχ», που σημαίνει: «δένω μαζί… συγκεντρώνομαι, ενώνομαι, συναντώ, ξαπλώνω σε αναμονή κάποιου, προσδοκώ… είμαι πεπεισμένος, εμπιστεύομαι, αντέχω».

Διάβασε τον Ησαΐα 40:31 άλλη μια φορά και βάλε αυτά τα συνώνυμα εκεί που υπάρχει το ρήμα ελπίζουν. Με βάση τα δικά σου συμπεράσματα, τι νομίζεις ότι εννοούσε ο Ησαΐας με την έκφραση: «ελπίζουν στον Κύριο»;

Αγαπητή μου, αν θέλουμε να κρατήσουμε μια ανανεωμένη δύναμη για να αντιμετωπίσουμε τις καθημερινές μας προκλήσεις ή να επανακτήσουμε μια δύναμη που έχει εξασθενήσει, ο Λόγος του Θεού μας λέει να συρθούμε τόσο κοντά στην παρουσία του Θεού που πρακτικά να τυλιχτούμε μαζί Του! Η σκέψη του να αγωνιζόμαστε για την πορεία μας μέσα στη ζωή είναι εξαντλητική. Μπορείς να σκεφτείς κάτι πιο κοπιαστικό από το να προχωράς για να κερδίσεις την κάθε μέρα; Ίσως να μπορούσα να το κάνω για 4 μέρες τη βδομάδα. Τις υπόλοιπες 3 μέρες θα ήθελα να ξυπνάω, να πατάω το snooze, και να πηγαίνω ξανά για ύπνο. Θα πρέπει να υπάρχει ένας καλύτερος τρόπος. Πιστεύω ότι ο Ησαΐας 40:31 μας λέει να τυλιχτούμε τόσο σφιχτά γύρω απ’ το Θεό, ώστε να καταλήξουμε αυτόματα να πηγαίνουμε εκεί που Αυτός πηγαίνει. Και ποτέ μη ξεχνάς, ότι ο μόνος δρόμος που ακολουθεί είναι προς τη νίκη (Β' Κορ.2:14). Ο Θεός δε θέλει ο στόχος μας να είναι να κερδίσουμε. Θέλει ο στόχος μας να είναι να κερδίσουμε το Χριστό. Κοίταξε το Φιλιππησίους 3:8-9. Η μετάφρασή μας χρησιμοποιεί την έκφραση «για να κερδίσω τον Χριστό». Κανείς δεν θα είχε περισσότερα να πει για πόλεμο και για το να αγωνίζεται τον καλόν αγώνα απ’ τον απόστολο Παύλο. Όμως ο βασικός του στόχος δεν ήταν να κερδίσει, αλλά να κερδίσει τον Χριστό. Η αμέσως επόμενη φράση εξηγεί τι εννοούσε ο απόστολος με την έκφραση: «να κερδίσω τον Χριστό».

Ποια είναι η πρώτη φράση στη Φιλιππησίους 3:9;

Το «να βρεθώ εν Χριστώ» είναι η ίδια ακριβώς ιδέα σαν το «ελπίζουν στον Κύριο» στον Ησαΐα 40:31. Κι οι δυο έννοιες περιγράφουν το να δεθούμε με τον Θεό. Όταν τα παιδιά μου ήταν μικρά, αν δεν κατόρθωναν να με κάνουν να σταθώ για να παίξω μαζί τους, θα με κρατούσαν σφιχτά από τη μέση και θα τύλιγαν τα πόδια τους γύρω απ’ τα δικά μου. Εγώ θα σφύριζα, θα ασχολιόμουν με τη δουλειά μου και θα έλεγα: «Απορώ τι να κάνει άραγε η Amanda (ή η Melissa) τώρα δα;» Αυτές θα γελούσαν υστερικά. Η καρδιά μου ποτέ δεν έπαψε να κατακλύζεται από αγάπη, γιατί καταλάβαινα ότι το αγαπημένο τους παιχνίδι ήταν να κολλούν πάνω μου! Οι μύες μου μπορεί μετά να πονούσαν, αλλά άξιζε.
Το «να ελπίζω στον Κύριο» σημαίνει να κάνω με τον Κύριο ό,τι ακριβώς τα παιδιά μου έκαναν μαζί μου! Σημαίνει το να τυλιχτούμε γύρω Του όσο πιο σφιχτά μπορούμε. Γιατί άραγε το Ησαΐας 40:31 παρουσιάζει την έννοια του να προσκολληθούμε στον Κύριο στην περικοπή μαζί με το κουρασμένος και εξασθενημένος; Σκέψου την εικόνα του παιχνιδιού, που παίζαμε τα παιδιά μου κι εγώ. Ποιος έκανε την περισσότερη δουλειά; Εγώ! Ποιος ήταν ο δικός τους ρόλος στο παιχνίδι; Το να κολλήσουν πάνω μου και να με πιάσουν σφιχτά. Βλέπεις μήπως την αντιστοιχία; Όταν αρχίζουμε να νιώθουμε κουρασμένοι, σαν να έχουμε πέσει για λίγο έξω, πιθανόν εμείς οι ίδιες να έχουμε αναλάβει ένα πολύ μεγάλο μέρος της μάχης.
Το Ησαΐας 40:31 προσφέρει την τέλεια συνταγή για πρώην αιχμαλώτους, που μερικές φορές κουράζονται στον αγώνα τους για να διατηρήσουν την ελευθερία: Αναζήτησε την παρουσία του Θεού και πιάσου σφιχτά από Αυτόν. Πήγαινε όπου Αυτός πηγαίνει κι άφησέ Τον να πολεμήσει για σένα. Αμετάβλητα, όταν είμαστε πάρα πολύ εξαντλημένες, θα ανακαλύψουμε ότι προσδοκούμε για περισσότερη ενέργεια πολεμώντας τον εχθρό παρά ό,τι ζητάμε την παρουσία του Θεού. Περισσότερο από το να ζητάς να κερδίζεις, ζήτα τον Χριστό! Περισσότερο από το να ζητάς να νικήσεις τον εχθρό, ζήτα τον Εχθρό Του! Περισσότερο από το να ζητάς νίκη, ζήτα το Νικητή! Καθώς το κάνεις, δένεσαι στην παρουσία Του και εμπιστεύεσαι τον Θεό στο να σε φέρει στη νίκη. Ποτέ δε θα είσαι πιο όμορφος για το Θεό παρά όταν κοιτάζει κάτω και σε βλέπει να κρατιέσαι σφιχτά από Αυτόν για να γλιτώσεις!

Μπορείς να επιβεβαιώσεις εμπειρικά την έννοια που μελετήσαμε; Δώσε μια μικρή ανατροφοδότηση στο παρακάτω διάστημα αναφορικά με τη σχέση ανάμεσα στη κούραση και στην αυτό-προσπάθεια ή στην ανανεωμένη ισχύ και στην παρουσία του Θεού.

Πλησιάζουμε τα τελευταία βήματα του κοινού μας ταξιδιού. Η καθεμιά μας έχει ένα διαφορετικό δρόμο μπροστά της, αλλά όλες μας έχουμε τον ίδιο ένδοξο προορισμό. Πολύτιμη Φίλη μου, έχουμε συμμεριστεί μερικές θαυμαστές στιγμές τις περασμένες 10 βδομάδες, αλλά τώρα είναι καιρός να βαδίσουμε τους χωριστούς δρόμους μας με το Θεό. Θα μου λείψεις κι ίσως σου λείψω κι εγώ, αλλά σε παρακαλώ ποτέ μη μπερδέψεις την απώλεια της συντροφιάς μου στο δρόμο, με την ανάγκη της συντροφιάς μου. Δεν με έχεις ανάγκη. Ούτε κατ’ ελάχιστο. Σ’ αφήνω στα χέρια του Μοναδικού που Τον έχεις ανάγκη. Προσκολλήσου μόνον σ’ Αυτόν, Αυτόν που θα συνεχίσει να σε καθοδηγεί μέχρι να σε φέρει στην πατρίδα, όπου μια για πάντα, θα είσαι επιτέλους ελεύθερη.
Αυτή τη στιγμή ακριβώς, νιώθω λίγο όπως όταν άφηνα την κόρη μου την Amanda στο κολέγιο για πρώτη φορά. Κάνε μου το χατίρι για λίγο και άσε με να σου πω λίγα μητρικά πράγματα προτού φύγουμε. Θυμήσου, ποτέ δεν βρίσκουμε ελευθερία απ’ τη σκλαβιά στην ανεξαρτησία. Τη βρίσκουμε με το να πάρουμε τις ίδιες χειροπέδες, που κάποτε μας έδεναν στην αμαρτία και να δεθούμε στο χέρι του Χριστού. Όταν είσαι φυλακισμένος στο θέλημα του Θεού, το κελί σου γίνεται τα Άγια των Αγίων. Ποτέ μη ξεχνάς, υπάρχει μόνον ένα Οχύρωμα που ελευθερώνει, όταν δένει.

Γράψε το Β' Σαμουήλ 22:2-4 στο περιθώριο.

Είμαι τόσο περήφανη για σένα, που μόλις και μετά βίας το αντέχω. Έχεις δουλέψει τόσο σκληρά. Πολύ πιο σημαντικό, ο Θεός είναι τόσο περήφανος για σένα. Είσαι κάποια, για την οποία ο Θεός θέλει να καυχιέται. Για μια και μόνη στιγμή, δεν θέλω να σκεφτείς το πόσο μακριά πρέπει να πας. Απλώς να σκεφτείς το πόσο μακριά έχεις φτάσει. Απλά ξεκουράσου για λίγα λεπτά. Δε χρειάζεται διαφάνεια. Μην προσβάλλεσαι εύκολα. Μη μιλάς στον εαυτό σου. Μη κοιτάς μέσα σου. Απλά σήκωσε τα μάτια σου. Για μια στιγμή, κάτσε αναπαυτικά κι άσε με να προσευχηθώ για σένα τον Ψαλμό 32:7: Είθε ο Θεός να είναι η κρυψώνα σου, είθε να σε προστατεύει από προβλήματα, κι είθε να γείρει τα πνευματικά σου αυτιά να ακούσουν με προσοχή ενόσω σε περιβάλλει με ύμνους απελευθέρωσης. Κλίνω τα γόνατά μου στην τιμή σου και στη τιμή του Θεού. Συ, παρεπίδημή μου, είσαι μια επίδειξη της λαμπρό-τητάς Του. Ταπεινώνομαι πέρα από κάθε περιγραφή για το προνόμιο που είχα να βαδίσω αυτόν το δρόμο μαζί σου.

Τίποτε δεν θα μπορούσε να είναι πιο κατάλληλο από το να τελειώσουμε με τον Ησαΐα 61:1-4. Διάβασε ή ανάφερε τα εδάφια, και άσε τον Θεό να φέρει ξανά στη μνήμη σου τους χείμαρρους της αλήθειας που μελετήσαμε.

Είθε αυτή η προσευχή που ο Θεός έγραψε στην καρδιά μου να φέρει σωρευτικά αποτελέσματα στο ταξίδι μας, και να μας δώσει έναν κατάλληλο αποχαιρετισμό.

Μια Θεραπευμένη Αιχμάλωτη
Ω, Θεέ μου, Εσύ που ελευθερώνεις τον αιχμάλωτο
Μην ελευθερώσεις αυτή τη σαρκική σκλάβα για χάρη της ελευθερίας
Γιατί σίγουρα θα πετάξω σε μια άλλη αγκαθωτή χώρα.
Αντίθετα, σπάσε κάθε κακό δεσμό και τρίψε τα πρησμένα χέρια μου,
Ύστερα πάρε με δέσμια στο θέλημά Σου, σκλάβωσέ με στη φύλαξή Σου.
Ω, Θεέ μου, Εσύ που έφερες φως στο σκοτάδι,
Μη με ελευθερώσεις στο φως, για να δω μόνον τον εαυτό μου.
Ρίξε το φως της απελευθέρωσής μου πάνω στο πρόσωπό Σου
Και να είσαι Εσύ η όρασή μου.
Μη με παραδώσεις στην αναζήτηση μεγαλύτερης γνώσης.
Κάνε το Λόγο Σου λύχνο στα πόδια μου και φως στο μονοπάτι μου
Και οδήγησέ με στην κατοικία Σου.
Ω, Θεέ μου, Εσύ που ανυψώνεις το θλιμμένο κεφάλι,
Φύσηξε μακριά τις στάχτες
Αλλά άσε το απαλό Σου χέρι πάνω στο μέτωπό μου
Να είσαι Εσύ το μοναδικό μου στεφάνι ομορφιάς.
Παρηγόρησέ με τόσο πολύ, Θεραπευτή μου,
Ώστε να μην αναζητήσω άλλη παρηγοριά.
Ω, Θεέ μου, Εσύ που αγαπάς την ανθρώπινη ψυχή
Τόσο πολύ για να την αφήσεις να χαθεί,
Τόσο ολοκληρωτικά να επιβάλλεις τον Εαυτό Σου
Στους σωρούς και στα βάθη της ζωή μου
Ώστε τίποτα να μη μείνει αδιατάραχτο.
Όργωσε αυτή τη ζωή, Κύριε,
μέχρις ότου καθετί που θα αναποδογυρίσεις, γίνει γόνιμο έδαφος,
Ύστερα φύτεψέ με, ω Θεέ μου, στην απέραντη πεδιάδα της αγάπης Σου.
Αύξησέ με, δυνάμωσέ με, Και μη σηκώσεις το πιεστικό χέρι Σου
Μέχρις ότου μπορέσει με καύχηση να ξεσκεπάσει
Μια επίδειξη της λαμπρότητάς Σου.
Σε αγαπώ, Αδελφή μου.