Προειδοποίηση! Δεν νομίζω ότι αυτή θα είναι η αγαπημένη σου μελέτη. Αλλά σου εγγυώμαι ότι θα είναι μια από τις πιο σημαντικές μελέτες της περιπέτειάς μας. Θα μελετήσουμε κάτι τόσο βασικό για την ελευθερία, ώστε μπαίνω στον πειρασμό να δεσμευτώ με τον υπερθετικό και να πω ότι αυτό είναι το κλειδί.Σε ενθαρρύνω να απομνημονεύσεις το Ησαΐας 46:9.
«Θυμηθείτε τα προγενέστερα, τα εξαρχής.
επειδή εγώ είμαι ο Θεός, και δεν υπάρχει άλλος.
εγώ είμαι ο Θεός, και κανένας δεν είναι όμοιος με Μένα».
Το εδάφιο αυτό εδώ είναι σύντομο. Μπορώ να το συμπυκνώσω με ακόμα λιγότερα λόγια: Αυτός είναι Θεός. Μείνε στην πορεία, αγαπητή φίλη. Πρόκειται να βουτήξουμε σε αυτό που χρειαζόμαστε για να απελευθερωθούμε.
Βασικές Ερωτήσεις:
Με ποιον τρόπο τα παιδιά του Θεού εξαπατούν τον εαυτό τους για την ανταρσία (Ησ.30:8-21);
Τι συμβαίνει όταν συνεχίζουμε στην ανταρσία, απορρίπτοντας το Λόγο του Θεού, βασιζόμενοι στην καταπίεση κι εξαρτώμενοι απ’ την απάτη;
Ποιο είναι το θέλημα του Θεού σύμφωνα με το Ιωάννης 6:39-40;
Επειδή ο Θεός είναι τόσο σπλαχνικός, τι μπορεί να κάνει με τα ερείπια, τις λιποταξίες, και τα φθαρμένα μέρη των παιδιών Του (Ησ.51:3);
Γιατί το να περπατάς μαζί με τον Θεό, είναι πολύ πιο σοφό και προσωπικά σε ικανοποιεί από το να ζητάς απ’ το Θεό να περπατά μαζί σου;
Μήπως κέντρισα το ενδιαφέρον σου; Αναρωτιέσαι άραγε τι είναι αυτό που χρειαζόμαστε τόσο πολύ αλλά επιθυμούμε τόσο λίγο; Έλα μαζί μου. Ας το ανακαλύψουμε μαζί;
1. ΑΝΩ – ΚΑΤΩ
Σήμερα ξεκινάμε μια ζωτικής σημασίας εβδομάδα μελέτης. Οτιδήποτε άλλο έχουμε μάθει εξαρτάται από το πώς ανταποκρινόμαστε στο θέμα αυτής της εβδομάδας. Πιστεύω ότι και οι δυο θέλουμε να είμαστε ελεύθερες να γνωρίσουμε το Θεό, να πιστεύουμε σ’ Αυτόν, να Τον δοξάζουμε, να βρίσκουμε ικανοποίηση σ’ Αυτόν, να βιώνουμε την ειρήνη Του και να απολαμβάνουμε την παρουσία Του. Είμαι πεπεισμένη ότι θέλουμε οι γενεαλογικοί ζυγοί να γίνουν κομμάτια κι ο Χριστός να επιδέσει τις συντριμμένες καρδιές μας, να βγάλει ωραιότητα από τις στάχτες, να αποκαταστήσει την αρετή μας, και να υπερβεί τα όνειρά μας. Έτσι, με ποιον τρόπο η ελευθερία εν Χριστώ γίνεται πραγματικότητα στη ζωή μας; Με μια λέξη: Υπακοή! Υπακοή στον Λόγο του Θεού.Να περιγράψεις τη σχέση ανάμεσα στον Λόγο του Θεού και στην ελευθερία (Ιάκ.1:22-25).
Το να διαβάζουμε και να ανταποκρινόμαστε σωστά στο Λόγο του Θεού είναι το εισιτήριό μας για το τρένο της ελευθερίας. Ο Λόγος του Θεού είναι ο τέλειος νόμος που μας δίνει ελευθερία. Έγραψα γι’ άλλα θέματα πρώτα επειδή μερικές φορές βρισκόμαστε τόσο πολύ σε δεσμά για να φανταστούμε να ζήσουμε μια ζωή υπακοής. Συχνά, όταν παρουσιάζω αυτό το βασικό τμήμα του ταξιδιού προς την ελευθερία, αντικρίζω κατηφείς εκφράσεις που δείχνουν τη φυσική μας επιθυμία. Θέλουμε ο Θεός κατά κάποιο τρόπο να κουνάει από πάνω μας ένα ραβδί και να μετακινεί κάθε εμπόδιο χωρίς να απαιτεί τίποτε από μας.
Αν ο Θεός απλά κουνούσε ένα ραβδί από πάνω μας και σύντριβε κάθε ζυγό χωρίς τη συνεργασία μας, φαντάζεσαι πιθανόν τι θα γινόταν; Σύντομα θα θέλαμε να βρούμε κάποιον άλλον. Ο Θεός θέλει να μας αλλάξει, από μέσα προς τα έξω, ανανεώνοντας το μυαλό μας, θανατώνοντας τις αυτοκαταστροφικές τάσεις μας και διδάσκοντάς μας ν’ αποκτήσουμε καινούργιες συνήθειες. Αυτά τα αποτελέσματα έρχονται μόνο σ’ αυτούς που μαθαίνουν να βαδίζουν ξανά παντού, αυτή τη φορά με τον Σωτήρα τους. Αυτή τη βδομάδα το πλούσιο βιβλίο του Ησαΐα θα μας προσφέρει μερικά κρίσιμα κίνητρα για υπακοή.
Το Βιβλίο του Ησαΐα παρουσιάζει το διπλό θέμα της αιχμαλωσίας και της απελευθέρωσης περισσότερο απ’ οποιοδήποτε άλλο βιβλίο της Π. Διαθήκης. Ο Θεός δεν αφήνει το έθνος Του με την απορία γιατί πήγαν στην αιχμαλωσία. Η ανοησία τους αντηχεί στα περισσότερα από τα 40 πρώτα κεφάλαια του Ησαΐα.
Στο Ησαΐας 29:16 ο Θεός εξέθεσε το πρόβλημά τους σαν ένα χαλασμένο κομμάτι κεραμικής πάνω σε έναν τροχό. Τι ήθελε να δείξει με αυτό ο Θεός;
Όχι συμπτωματικά, ο Ησαΐας λέει επίσης για την εξουσία, τη διακυβέρνηση, και την πλήρη μοναδικότητα του Θεού από κάθε άλλο ουσιαστικά βιβλίο της Βίβλου. Παρακαλώ άφησε τον Θεό να χαράξει αυτήν την αλήθεια στην καρδιά σου: ελευθερία κι εξουσία θα πηγαίνουν πάντα χέρι – χέρι. Κατά τη διάρκεια της διακονίας του προφήτη Ησαΐα, η αιχμαλωσία ήταν άμεση για τους υιούς Ισραήλ, επειδή αντιμετώπιζαν σοβαρό πρόβλημα εξουσίας. Στην ουσία, ο Θεός έλεγε: «Έχετε αναστρέψει τα πράγματα. Ας το διορθώσουμε: Εγώ, Θεός. Εσείς, άνθρωποι. Εγώ, Δημιουργός. Εσείς, δημιουργήματα. Εγώ, Αγγειοπλάστης. Εσείς, πηλός. Εσείς υπακούτε…όχι για το καλό Μου αλλά για το δικό σας».
Όπως φάνηκε απ’ την αρχή η αξιολάτρευτη μικρότερη κόρη μου ήρθε στον κόσμο για να αναλάβει την ηγεσία. Την εποχή που ήταν δυο μόνον ετών, της άρεσε να περπατάει μπροστά από εμάς τους υπόλοιπους για να φαίνεται ότι έχει έρθει από μόνη της. Γεννήθηκε εξουσιαστική και φαινόταν να υποκρίνεται ότι αυτή, ο Keith κι εγώ ήμασταν κι οι τρεις μας στο ίδιο επίπεδο. Ο Keith και εγώ ξοδεύαμε πολύ ενέργεια για να υπογραμμίσουμε την εξουσία μας πάνω της, την τιμωρία για ανταρσία και την ασφάλεια κι ευλο-γία της υπακοής. Δεν το κάναμε πάντα σωστά, αλλά το κάναμε συχνά! Την ιδιαίτερη αυτή εποχή, θερίζουμε μια ευχάριστη σοδειά. Η Melissa είναι μια θαυμάσια έφηβη. Αλλά αν έπαιρνα 10 σεντς κάθε φορά που έλεγα: «Εγώ, γονιός! Εσύ, παιδί!», θα κληρονομούσα μια περιουσία! Συνέχεια στο βιβλίο του Ησαΐα, ο Θεός υπογραμμίζει τέλεια τις 3 αυτές αρχές:
· Αυτός έχει το δικαίωμα να κυβερνάει.
· Αυτός βάζει ένα υψηλό τίμημα για την ανταρσία.
· Αυτός εκχέει ασφάλεια και ευλογία για την υπακοή.
Διάβασε Ησαΐα 30:8-21. Γράψε σε μια πρόταση τη σύνοψη της περικοπής.
Αλήθεια δεν ερχόμαστε αντιμέτωποι με την περικοπή αυτήν, έτσι δεν είναι; Σκέψου τη δική σου ανθρώπινη φύση όπως και εγώ τη δική μου. Χωρίς το Άγιο Πνεύμα να ελέγχει τη ζωή σου, μήπως μερικά από αυτά τα εδάφια σου ακούγονται οικεία; Και εγώ το νομίζω. Την 3η ημέρα, θα μελετήσουμε το πως η ανταρσία κατά της εξουσίας του Θεού είναι όχι μόνον ανόητη, αλλά μια προσβολή προς τον Παντοδύναμο Θεό, τον Δημιουργό και Βασιλιά μας. Σήμερα κι αύριο όμως ας μελετήσουμε την ανταρσία από μια αυστηρά εγωιστική άποψη.
Πώς τα παιδιά του Θεού αυταπατώνται δια της ανταρσίας (Ησ.30:8-21);
Η λέξη «ανταρσία» σημαίνει αυτό που πιθανόν θα περίμενες. Λέξεις όπως «προκλητικός», «ανυπάκουος» είναι πολύ συνώνυμες. Ο εβραϊκός ορισμός χρησιμοποιεί κι αυτός το αγγλικό συνώνυμο «ανυπότακτος». Χαμογέλασα όταν έλεγξα την εγκυκλοπαίδειά μου για τη σημασία του «ανυπότακτου». Έδωσε την έννοια «ξεροκέφαλος». Το λεξικό του Webster ορίζει τον ξεροκέφαλο σαν ισχυρογνώμονα, πεισματάρη. Αυτό με κτύπησε: πείσμων, που αντιστέκεται στην εξουσία.
Μπορείς να θυμηθείς μια κατάσταση, κατά την οποία ενήργησες ξεροκέφαλα απέναντι στον Θεό;
. Ναι
. Όχι. Αν ναι, περίγραψέ την σύντομα.
Αν το αντιμετωπίσουμε, χωρίς την παρέμβαση του Θεού στη ζωή μας όλοι μας τείνουμε να είμαστε ξεροκέφαλοι. Θέλουμε να είμαστε τα αφεντικά του εαυτού μας. Ένας από τους πρωταρχικούς σκοπούς αυτής της εβδομάδας είναι να αποδείξει ότι το να είμαστε τα αφεντικά του εαυτού μας είναι ένα εισιτήριο προς τη σκλαβιά. Το ζωντανό πορτρέτο ενός αντάρτη στον Ησαΐα 30:8-21 μας βοηθάει να αναγνωρίσουμε την ανταρσία όταν αναβλύζει μέσα μας. Κάθε μια απ’ τις παρακάτω φράσεις χαρακτηρίζει την ανταρσία. Μερικά απ’ τα χαρακτηριστικά σηματοδοτούν επικείμενη καταστροφή! Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού: 1) δεν ενεργεί σαν παιδί του Θεού, 2) δεν είναι πρόθυμο να ακούσει την οδηγία του Θεού, 3) προτιμάει ευχάριστες αυταπάτες αντί την αλήθεια, και 4) στηρίζεται στην καταπίεση.
1. Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού δεν ενεργεί σαν παιδί του Θεού (Ησ.30:9).
Ξανακοίταξε το εδάφιο 9. Η Γραφή χαρακτηρίζει τους ανυπότακτους ανθρώπους σαν «_________ παιδιά».
Η αρχική λέξη «δόλιοι» στο εδάφιο αυτό είναι «κεχάς» και σημαίνει: «δεν ενεργούν σαν υιοί…, δίνεις λανθασμένη εντύπωση για το ποιος είσαι». Αν είσαι σε σχέση διαθήκης με τον Θεό αλλά δεν ενεργείς σαν παιδί Του, τότε ζεις ένα ψέμα! Αν έχεις δεχτεί τον Χριστό, η μόνη φορά που είσαι αληθής για το ποιος είσαι είναι όταν βαδίζεις σαν ένα από τα παιδιά Του.
Συλλογίσου τις τελευταίες μια ή δυο εβδομάδες. Προσδιόρισε έναν τρόπο που πιστεύεις ότι έδωσε μια αληθινή εντύπωση για το ποιος είσαι με το να ενεργήσεις σαν να ανήκες στον Θεό:
Τώρα, για δική σου ενδοσκόπηση κι όχι για ομαδική συζήτηση, προσδιόρισε έναν τρόπο που μπορεί να έδωσε μια λανθασμένη εντύπωση, με το να μην ενεργήσεις σαν να ανήκεις στον Θεό.
Ο κόσμος κηρύττει τη φιλοσοφία «να είσαι αληθινός με τον εαυτό σου». Οι Χριστιανοί μπορούν να είναι αληθείς με τον εαυτό τους μόνον όταν επιδεικνύουν ότι ανήκουν στον Θεό.
2. Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού δεν είναι πρόθυμο να ακούσει την οδηγία του Κυρίου (Ησ.30:9).
Η εβραϊκή λέξη για το «ακούω» είναι «σαμά», που σημαίνει: «προσέχω να ακούω απερίσπαστα». Είσαι σαν και μένα κατά καιρούς; Μήπως έχεις μεγάλη δυσκολία στο να προσέχεις κάποιον απερίσπαστα; Το Ησαΐας 30:9 όμως δεν περιγράφει τον τυχαία απρόσεκτο. Οι ανυπότακτοι άνθρωποι δε θέλουν να ακούνε. Μερικές φορές είμαστε απρόθυμοι να ακούσουμε το Θεό επειδή αντιστεκόμαστε στο να διορθωθούμε, να επαναπροσδιοριστούμε ή να προκληθούμε να αλλάξουμε. Αυτό είναι ανταρσία. Η τραγωδία είναι ότι ο Θεός ποτέ δε θα μας έλεγε τίποτε για να μας νικήσει. Αυτός είναι ένα μονοκόμματο μυαλό όσον μας αφορά. Θέλει να ζούμε σαν υπερνικητές που είμαστε.
Διάβασε Έξοδος 23:20-22 και Ψαλμό 81:10-14. Ποια είναι η σχέση μεταξύ του να ακούς τον Θεό και του να επικρατείς του αντιπάλου σου στη μάχη;
3. Ένα ανυπότακτο παιδί προτιμάει ευχάριστες αυταπάτες αντί την αλήθεια (Ησ.30:10-11). Ένα από τα μεγαλύτερα προνόμια που απολαμβάνουμε στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι η ελευθερία του λόγου. Ούτε καν θα μπορούσα να αρχίσω να μετρώ τον αριθμό των κηρύκων, ομιλητών και δασκάλων και μόνο στο Χιούστον, που ανήκουν στη κατηγορία του «Χριστιανού». Με τόσες πολλές επιλογές, όμως, υπάρχει ο κίνδυνος να διαλέξουμε διδασκάλους, με βάση αυτό που θέλουμε να ακούσουμε. Λαχταρούμε κηρύγματα που μας κάνουν να νοιώθουμε ευχάριστα. Όταν ζούμε στην ανταρσία, το τελευταίο πράγμα που θα θέλαμε, είναι να αντιμετωπίσουμε τον Άγιο του Ισραήλ. Παρατήρησε την απαίτηση των ανθρώπων του Θεού στο εδάφιο 10: «Μιλάτε μας ευχάριστα». Η αγγλική μετάφραση χρησιμοποιεί ένα ωραίο επίθετο: «Μιλάτε μας απαλά».
Μια από τις παρακάτω λέξεις αντανακλά την εβραϊκή έννοια του ευχάριστος και απαλός. Διάλεξε εκείνη που υποθέτεις ότι είναι συνώνυμη.
. Κολακευτικός
. Χαϊδευτικός
. Απλός
. Ευγενικός
. Προσωπικός
. Μεροληπτικός
Σε ποιον δεν αρέσει να τον κολακεύουν; Αν η απόλαυση της κολακείας μάς βάζει μια θηλιά γύρω από το λαιμό μας, τότε η αναζήτηση της κολακείας μάς κρεμάει! Ο Σατανάς θα μπορούσε να είχε γράψει το βιβλίο: Η Κολακεία Μπορεί Να Σε Πάει Παντού. Ο Θεός δεν έγραψε τον Λόγο Του για να καταδικάσει ή να κολακέψει. Ο Παύλος έγραψε ότι η Γραφή «είναι ωφέλιμη για διδασκαλία, για έλεγχο, για επανόρθωση, για διαπαιδαγώγηση, που γίνεται με δικαιοσύνη, για να είναι ο άνθρωπος του Θεού τέλειος, ετοιμασμένος για κάθε έργο αγαθό» (Β’ Τιμ.3:16-17).
Ποια ευθύνη δίνει ο Παύλος στον Τιμόθεο στη Β' Τιμοθέου 4:1-27;
Τώρα διάβασε Β’ Τιμοθέου 4:3-4. Με προσοχή σύγκρινε αυτά τα εδάφια με τον Ησαΐα 30:10-11. Απαρίθμησε παρακάτω όλες τις αντιστοιχίες ανάμεσα στις δυο περικοπές:
Αν προτιμάμε πολύ ορισμένους διδασκάλους και κήρυκες έναντι άλλων, ας είμαστε σοφοί να αναρωτηθούμε το γιατί. Αν η βάση μας είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από την εξισορροπημένη βιβλική διδασκαλία, μπορεί να είμαστε σε ανταρσία, παρόλο που θα καθόμαστε στα στασίδια της Εκκλησίας κάθε Κυριακή. Ας βεβαιωθούμε ότι δεν ψάχνουμε για ανθρώπους που χαϊδεύουν τα αυτιά μας και μας κρύβουν την αλήθεια.
4. Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού στηρίζεται στην καταπίεση (εδ.12). Εδώ υπάρχει κάτι το συγκλονιστικό. Τα παιδιά του Θεού όχι μόνον μπορούν να καταπιέζονται, αλλά μπορούν να εξαρτιόνται απ’ την καταπίεση. Η λέξη «στηρίζεστε» (εδ.12) είναι η εβραϊκή λέξη «μπατάχ», που σημαίνει: «προσκολλώμαι, εμπιστεύομαι, έχω εμπιστοσύνη, νιώθω ασφαλής». Η εβραϊκή λέξη για καταπίεση (οσέκ) υποδηλώνει «καταπίεση διαμέσου απάτης ή εκβιαστική απόσπαση…ενός πράγματος που δόθηκε με δόλιο τρόπο» (Λεξικό Strong).
Μπορεί να πούμε το εξής: Άνθρωποι που αποσπώνται από την αλήθεια, από απροσεξία, προσκολλώνται σε ψέματα που εξαπατούν κι εκβιάζουν. Ο Θεός μας δημιούργησε για να προσκολληθούμε σ’ Αυτόν. Συνεπώς, μας έκανε με μια πολύ πραγματική ανάγκη να θέλουμε να προσκολληθούμε. Ο Σατανάς ξέρει ότι δεν μπορεί να μας παρασύρει να αποσπαστούμε από τον Θεό και το Λόγο Του και να είμαστε ανεξάρτητοι. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, όπως μια πλήρως ανεξάρτητη ανθρώπινη ψυχή. Δημιουργηθήκαμε για να προσκολλούμαστε και να εξαρτιόμαστε για να πηγαίνουμε στο Θεό και να βρίσκουμε ασφάλεια. Για να μας παρασύρει, ο Σατανάς μάς προσφέρει εναλλακτικές προσκολλήσεις που τις μεταμφιέζει σαν εκπληρώσεις των εσωτερικών μας αναγκών. Οποιαδήποτε προσκόλληση άλλη εκτός αυτή με το Θεό είναι απάτη. Παρακαλώ καταλάβετε ότι η λέξη προσκόλληση στο πλαίσιο αυτό διαφέρει απ’ τις υγιείς σχέσεις με πράγματα ή ανθρώπους. Η λέξη κλειδί είναι στήριξη. Λανθασμένη προσκόλληση σημαίνει αυξανόμενη εξάρτηση από κάτι άλλο, εκτός από τον Θεό.
Μπορείς να σκεφτείς μια μη σωστή προσκόλληση που έκανες στη ζωή σου που τελικά ξεσκεπάστηκε σαν απάτη; Δώσε εξήγηση.
Μεγάλωσα μ’ ένα οχύρωμα φόβου. Λαχταρούσα να βρω ένα ασφαλές μέρος για να κρυφτώ. Απεγνωσμένα ήθελα κάποιον για να με φροντίζει. Από τη σφαίρα της οδυνηρής μου εμπειρίας, επιτρέψτε μου να σας θέσω σε επιφυλακή για ένα τοξικό συναισθηματικό κοκτέιλ: μια σχέση που δημιουργήθηκε από κάποιον, που έχει μια ανθυγιεινή ανάγκη να τον φροντίζουν και από κάποιον, που έχει μια ανθυγιεινή ανάγκη να φροντίζει κάποιον άλλον. Η σχέση κατέληξε στην απόσπαση των απ’ το Θεό δοσμένων ελευθεριών κι αποδείχτηκε δόλια.Αγαπητή, κάθε μέρος που έχουμε για να κρυφτούμε δεν είναι ασφαλές. Εν Χριστώ, βρίσκουμε την ελευθερία για να εκτεθούμε με ασφάλεια. Μακάρι να μπορούσαμε να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε, ότι η εξουσία του Θεού δεν φυλακίζει, αλλά μας απελευθερώνει! Τη 2η ημέρα, θα συνεχίσουμε να εξετάζουμε το θέμα της ανταρσίας και τη σοφία της υπακοής.
2. ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΠΗΛΙΝΑ ΑΓΓΕΙΑ
Το σημερινό μάθημα αποτελεί μια σημαντική συνέχεια της 1ης ημέρας. Πάρε λίγες στιγμές για να ξαναδιαβάσεις την κεντρική μας περικοπή γι’ αυτά τα 2 μαθήματα: Ησαΐας 30:8-21. Όπως μαθαίνουμε απ’ τον Ιάκωβο (1:22-25), δε θέλουμε να ρίξουμε μόνο μια ματιά στον καθρέπτη της Γραφής, και μετά να φύγουμε και να ξεχάσουμε αυτό που είδαμε. Χρειαζόμαστε ο Λόγος του Θεού να γίνει ο τέλειος νόμος της ελευθερίας στη ζωή μας.Με βάση το προηγούμενο μάθημά μας, με ποιον τρόπο ο Λόγος του Θεού μπορεί να γίνει η ένδοξη απελευθέρωσή μας; Διάλεξη ένα από αυτά.
. Με το να τον υπακούμε
. Με το να τον διεκδικούμε
. Με το να τον μελετούμε
Αν μελετάμε και διεκδικούμε τον Λόγο του Θεού, αλλά δεν τον υπακούμε, δεν θα πειραματιστούμε την απελευθέρωση που το Άγιο Πνεύμα μπορεί να φέρει. Πρέπει να ζούμε έναν υπάκουο, όχι τέλειο, τρόπο ζωής για να διατηρήσουμε την ελευθερία μας εν Χριστώ.
Συλλογίσου την 1η ημέρα. Ξεκινήσαμε μια συλλογή με τα κοινά χαρακτηριστικά της ανταρσίας. Συμπλήρωσε τις παρακάτω προτάσεις, καθώς φέρνεις στο νου σου τα 4 πρώτα χαρακτηριστικά.
1. Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού δεν...
2. Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού δεν...
3. Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού προτιμά...
4. Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού στηρίζεται...
Ζωγράφισε ένα αστέρι δίπλα από το χαρακτηριστικό της ανταρσίας που πιο πολύ κεντρίζει τη σκέψη σου. Στο περιθώριο να περιγράψεις το γιατί.
Το 4ο χαρακτηριστικό διαπερνούσε την καρδιά μου. Ποιος απ’ ανάμεσα μας θέλει να προσκολληθεί σε ή να νιώθει ασφαλής με μια απάτη; Εγώ σίγουρα όχι! Όμως, πόσο συχνά έχουμε εναποθέσει την εμπιστοσύνη μας σε κάτι ή σε κάποιον, που δεν μπορεί να μας φροντίσει; Προσεύχομαι ο Θεός να ξεσκεπάσει όλες τις δόλιες προσηλώσεις στη ζωή μας και να μας φέρει στο φως υγιών σχέσεων και με πράγματα και με ανθρώπους. Ας συνεχίσουμε τώρα με το 5ο χαρακτηριστικό.
5. Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού βασίζεται στην απάτη (Ησ.30: 12). Η εβραϊκή λέξη για «βασισμένος» είναι «σα’άν», που σημαίνει «υποστηρίζομαι, ακουμπώ». Κάθε φορά που έχεις δει κάποιον να περπατά με μπαστούνι ή πατερίτσα, ήσουν μάρτυρας της λεκτικής εικόνας που απεικονίζεται στη φράση αυτή.
Ξαναδιάβασε Ησαΐας 30:12 και σημείωσε τις παράλληλες φράσεις: «στηρίζεστε στην καταπίεση» και «βασίζεστε στην απάτη». Είναι αλληλένδετες.
Κάθε φορά που προσκολλούμαστε ή αναζητάμε ασφάλεια σε έναν απατηλό σωτήρα πρέπει να βασιζόμαστε σε ψέματα, για να υποστηρίξουμε αυτή τη συνήθεια. Εδώ είναι μια εικόνα, που πολλοί την έχουν βιώσει με τραγικό τρόπο, σαν μια πραγματικότητα:
Ένα μικρό χριστιανό κοριτσάκι έχει ένα σκληρό πατέρα, που την κακοποιεί. Μεγαλώνει με φόβο κι αποστροφή για τους άνδρες. Ο Σατανάς της προμηθεύει μια λίγο μεγαλύτερη γυναίκα, που δείχνει τρυφερότητα και την φροντίζει πολύ. Η παρηγορητική σχέση μετατρέπεται σε μια σεξουαλική σχέση, έτσι ώστε η κοπέλα υποθέτει ότι πρέπει να είναι ομοφυλόφιλη. Στην καρδιά της ξέρει ότι αυτό που κάνει είναι λάθος, αλλά νιώθει αβοήθητη χωρίς την καινούργια παρηγορήτριά της. Σύντομα αρχίζει να σχετίζεται και με άλλες γυναίκες που είναι ομοφυλόφιλες, γιατί θα της δώσουν νέα συνήθεια με τα ψέματα στα οποία χρειάζεται να συνεχίσει να ζει. Αποφεύγει τη Βίβλο, και προτιμάει βιβλία που υπερασπίζονται την ομοφυλοφιλία. Εγκαταλείπει όλες τις σχέσεις εκτός από αυτές που υποστηρίζουν τη δόλια προσκόλλησή της στα ψέματα.
Δεν είναι τρομακτικό; Χρησιμοποίησα ένα προφανές σενάριο για να αποδείξω την άποψή μου, αλλά ο Διάβολος χρησιμοποιεί αμέτρητες ανθυγιεινές προσκολλήσεις σε πράγματα ή ανθρώπους. Είναι ενδιαφέρον, ότι ο κόσμος χαίρεται να χαρακτηρίζει τους Χριστιανούς σαν συναισθηματικά εξαρτώμενους ανθρώπους, που χρησιμοποιούν τη θρησκεία και την πίστη σαν δεκανίκι. Πόσο λάθος κάνουν. Στον Ιωάννη 5:8, ο Ιησούς συνάντησε έναν άνθρωπο που ήταν κουτσός. Ο Χριστός δεν του έδωσε ένα μπαστούνι ή ένα δεκανίκι. Τον θεράπευσε για να μπορεί να περπατάει και με τα δυο πόδια! Το μεγαλύτερο δεκανίκι από όλα είναι η απάτη! Τα ψέματα του Σατανά μάς κρατάνε να περπατάμε στις αλυσίδες μας.
Να περιγράψεις με ποιο τρόπο τα παρακάτω εδάφια εφαρμόζουν την εξάρτηση από την απάτη:
Ιερεμίας 8:5-6
Παροιμίες 15:4
6. Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού αποφεύγει τις πραγματικές απαντήσεις (Ησ.30:15-17). Έχεις άραγε βιώσει στη ζωή σου μια εποχή που ήξερες αυτό που θα σ’ έσωζε, αλλά το απέφυγες; Ίσως σαν εμένα, μπορεί να κατατάσσεις αυτές τις αναμνήσεις ανάμεσα στις μεγαλύτερές σου λύπες. Μπορεί να εκπλαγείς αν μάθεις ότι ουσιαστικά καθένας έχει αποφύγει τις πραγματικές απαντήσεις σε διάφορες χρονικές περιόδους.
Γιατί νομίζεις μερικές φορές αντιστεκόμαστε σε αυτό που είναι το καλύτερο για μας;
Στον Ησαΐα 30:15, η λέξη «σωτηρία» δεν χρησιμοποιείται με μια αυστηρά αιώνια έννοια. Η λέξη αντιπροσωπεύει τη σωτηρία ή την απελευθέρωση από κάθε είδους συμφορά ή επίθεση.
Συμπλήρωσε την παρακάτω εξίσωση σύμφωνα με τον Ησαΐα 30:15:
Στην __________________ + __________________ = η σωτηρία σου.
Η αιώνια σωτηρία απαιτεί να μετανοήσουμε για τις αμαρτίες μας κι εξαρτάται απ’ το έργο του Χριστού. Η ανάγκη μας για απελευθέρωση δε τελειώνει, όμως, άπαξ και γίνουμε Χριστιανοί. Έχουμε σωθεί αιώνια, αλλά χρειαζόμαστε πολύ βοήθεια για να αποφύγουμε θηλιές και παγίδες στις γήινες διαδρομές μας. Η ίδια εξίσωση ισχύει: «Στην επιστροφή και ανάπαυση είναι η σωτηρία σας».
Η λέξη επιστροφή ερμηνεύει πιο σωστά την εβραϊκή λέξη Shuwbah, που ουσιαστικά σημαίνει επιστροφή (Λεξικό Strong). Η λέξη μετάνοια που χρησιμοποιείται σε άλλα μέρη του Λόγου του Θεού, σημαίνει συνήθως «επιστρέφω από την αμαρτία», αλλά συχνά παραλείπουμε το επόμενο βήμα! Το επόμενο βήμα είναι αυτό που μας εμποδίζει να επιστρέψουμε και πάλι στην ίδια αμαρτία, αφού μετανοήσαμε ειλικρινά! Οι Πράξεις 3:19 αντανακλούν αυτό το διπλό βήμα. Ο απόστολος γράφει: «Μετανοήσατε, λοιπόν, και επιστρέψτε, για να εξαλειφθούν οι αμαρτίες σας, για να έρθουν καιροί αναψυχής από την παρουσία του Κυρίου». Αν μετανοήσουμε μόνον από τις αμαρτίες μας και δεν επιστρέψουμε στον Θεό, μας λείπει η δύναμη για να υπερνικήσουμε τον πειρασμό την επόμενη φορά που θα εμφανιστεί! Η λέξη επιστροφή (Ησ.30:15) περικλείει και τις δυο έννοιες που αναφέρονται στις Πράξεις (3:19): μετάνοια και επιστροφή στον Θεό!
Τώρα ας δούμε τη δεύτερη μεταβλητή στην εξίσωση: «Στην επιστροφή (ή μετάνοια) και __________ είναι η σωτηρία σας».
Η λέξη ανάπαυση πιθανόν σημαίνει αυτό που νομίζεις ότι σημαίνει. Η εβραϊκή λέξη είναι «ναχάθ». Το λεξικό του Strong δίνει έναν ορισμό, που με γαργαλάει. Λέει ότι η λέξη σημαίνει «αναπαύομαι». Μπορώ να φανταστώ τη γιαγιά μου στην κουζίνα μας στο Αρκάνσας, με μυγοσκοτώστρα στο χέρι της και με μια σοβαρή έκφραση στο πρόσωπό της. «Τι κάνεις, Γιαγιά;» ρώτησα. «Περιμένω αυτήν τη βρωμερή μύγα να αναπαυθεί κάπου για να μπορέσω να την κτυπήσω».
Σ’ ένα λεπτό ακριβώς άκουσα ένα κτύπημα. Μετά θα έλεγε: «Άρπα την, μικρέ μπελά!» Κατά κάποιον τρόπο συχνά πιστεύουμε ότι είμαστε σαν εκείνη τη μύγα. Νομίζουμε ότι αν αναπαυτούμε για λίγο, ότι ο Θεός θα μας χτυπήσει. Δεν είναι αλήθεια. Εμείς δεν είμαστε μύγες και η γιαγιά δεν είναι Θεός! Ο Θεός θέλει να ξεκουραστούμε εν Αυτώ, να αναπαυθούμε στην αλήθειά Του και να επαναπαυτούμε στο Ποιος Αυτός είναι.
Το Ησαΐας 30:15 μας λέει ότι στην επιστροφή στον Θεό και στην ανάπαυση με σιγουριά στις υποσχέσεις Του και στη δύναμή Του, θα βρίσκουμε συνεχώς σωτηρία. Μου αρέσει η εβραϊκή έννοια της λέξης «σωτηρία». «Γιασά» σημαίνει: «είμαι ανοικτός, ευρύς, ελεύθερος». Το αντίθετο του «τσαράρ», «περιορίζω». Η λέξη «γιασά» φτιάχνει την εικόνα ενός ευρύχωρου τόπου μέσα στον οποίον κινείσαι.
Εγώ προσωπικά έχω βιώσει την άπλετη ελευθερία της υπακοής στο Χριστό! Έχω γνωρίσει επίσης το άθλιο καθηλωτικό συναίσθημα της ανταρσίας. Όλοι μας ξέρουμε ότι ο Θεός θέλει να επιστρέψουμε και ν’ αναπαυτούμε, αλλά τι είδους εξίσωση θα αντανακλούσε πιο σωστά τις συνήθειες του παρελθόντος σου; Θα σου δώσω τη δική μου για να μπορέσεις να συλλάβεις την ιδέα: Στη μετάνοια συν την απόφαση να γίνω καλύτερη με τη δική μου δύναμη, συχνά υπήρξε η πτώση μου.
Μια άλλη εξίσωση μπορούμε να βρούμε στον Ησαΐα 30:15. Συμπλήρωσε τα κενά.
«Στην __________________ + _______________ = η δύναμή σου».
Θέλω να ξέρετε τι σημαίνει δύναμη στο εδάφιο αυτό. Η εβραϊκή λέξη είναι «γκεμπουβρά», που υπονοεί νίκη (Λεξικό Strong)! Θέλω πολύ να είμαι νικητής, εσύ δεν θέλεις; Ας μελετήσουμε δυο πρωταρχικά στοιχεία που περιέχονται στη νίκη: ησυχία και πεποίθηση. Η αρχική λέξη για ησυχία είναι «σακάτ», που σημαίνει: «Κείτομαι ήσυχα, δεν ενοχλούμαι, ηρεμώ». Παρατήρησε την ενοχλητική φράση που περιέχεται στον Ησαΐα 30:15: «αλλά εσείς δεν θα έχετε τίποτε από αυτά». Μπορείς να σχετιστείς με αυτήν τη δήλωση; Δυστυχώς εγώ μπορώ!
Έχεις άραγε μερικές φορές βιώσει ήττα, γιατί αρνήθηκες να ηρεμήσεις τον εαυτό σου στην παρουσία του Θεού και να Τον εμπιστευτείς;
. Ναι
. Όχι. Αν είναι έτσι, δώσε ένα παράδειγμα.
Η ακριβής εβραϊκή λέξη που μεταφράζεται πεποίθηση στο εδάφιο αυτό, εμφανίζεται μια φορά στην Π. Διαθήκη. Η λέξη «μπιτάχ» σημαίνει: «δεν υπάρχει τίποτε περισσότερο που μπορεί να κάνει κάποιος». Άπαξ κι υπακούσαμε τον Θεό, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε περισσότερο. Μετά περιμένουμε από Αυτόν να φέρει τη νίκη, ξέροντας ότι οι συνέπειες της υπακοής μας είναι δικό Του πρόβλημα και όχι δικό μας.
Διάβασε το Εφεσίους 6:13. Ποια έκφραση στο εδάφιο αυτό ισχύει για την υπακοή που προηγείται του να σταθούμε με σιγουριά εν τω Θεώ σε καιρούς πολέμου;
Η ανθρώπινη φύση μας έχει την τάση να τρέχει, όταν βρισκόμαστε σε δυσκολία, αλλά μάθαμε δυο πολύ σπουδαία διδάγματα από τον Ησαΐα 30:15:
· Το να φεύγουμε από τη σωτηρία του Θεού είναι ανταρσία.
· Το να φεύγουμε από τη δύναμη του Θεού σημαίνει να φεύγουμε από τη νίκη.
Καθώς πλησιάζουμε στο συμπέρασμά μας, σε παρακαλώ γράψε και τα 6 χαρακτηριστικά της ανταρσίας, στο παρακάτω διάστημα: Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού…
1.
2.
3.
4.
5.
6.
Τώρα, ας κάνουμε λίγη αναγκαία ενδοσκόπηση. Θυμήσου, ότι και εγώ την κάνω!
Βάλε ένα αστεράκι σε καθένα από τα παραπάνω χαρακτηριστικά στο οποίο είχες ροπή στη σχέση σου με τον Θεό. Τώρα, ζωγράφισε ένα δυστυχισμένο πρόσωπο σε καθένα από τα χαρακτηριστικά με τα οποία παλεύεις ακόμα.
Στο περιθώριο γράψε μια σύντομη προσευχή, ομολογώντας οποιαδήποτε τάση προς ανταρσία ή περιοχές ανταρσίας, με βάση τα 6 χαρακτηριστικά, που έχουμε σημειώσει.
Ο Θεός θέλει να σου απαντήσει. Η απάντησή Του αναφέρεται ήδη στον Ησαΐα 30:18. Αυτός «λαχταρά να σε ελεήσει, θα υψωθεί να σε σπλαχνιστεί». Μπορούμε να απεικονίσουμε τον Θεό, ότι είναι ελεήμων και συγχωρητικός, ότι κατά τύχη μπαίνουμε σε μπλέξιμο, αλλά δεν μπορούμε να φανταστούμε πώς μπορεί ο Θεός να είναι συμπονετικός, όταν είμαστε ανυπότακτοι.
Ω, τι κακή υπηρεσία προσφέρουμε, όταν προσπαθούμε να εξανθρωπίσουμε τον Θεό, με το να Τον φανταζόμαστε σαν τον καλύτερο της ανθρωπότητας, αντί σαν Θεό! Η συμπόνια του Θεού απαιτεί το να μας απλώνει Αυτός το χέρι, ακόμα και στην ανταρσία μας, αλλά η δικαιοσύνη Του απαιτεί το να μας φέρνει Αυτός οδυνηρή πειθαρχία, αν δεν αρπάξουμε το απλωμένο χέρι Του και δεν επιστρέψουμε σε Αυτόν με όλη μας την καρδιά.
Καθώς τελειώνουμε το σημερινό μάθημα, διάβασε τον Ησαΐα 30:12-14. Τι συμβαίνει όταν εμείς συνεχίζουμε σε ανταρσία, απορρίπτοντας το Λόγο του Θεού, βασιζόμενοι στην καταπίεση κι εξαρτώμενοι απ’ την απάτη; Δώσε μια εξήγηση της έκβασης με δικά σου λόγια.
Οι μεταφορικοί τοίχοι της προστασίας γύρω απ’ τη ζωή μας θα γκρεμιστούν σαν πηλός σπασμένος σε κομμάτια. Όσοι είναι Χριστιανοί δεν θα χάσουν τη σωτηρία τους, αλλά εμείς θα χάσουμε μια σημαντική ποσότητα προστασίας. Η βασική γραμμή των μαθημάτων 1 και 2 αυτής της εβδομάδας είναι αυτή: Πηλός που επιμένει να ενεργεί όπως ο Κεραμέας, θα καταλήξει αναπόφευκτα σε κομμάτια. Δόξα τον Θεό, ο Θεός εξακολουθεί να αγαπάει ραγισμένα αγγεία! Ας μη περιμένουμε μέχρι να γίνουμε κομμάτια για να επιστρέψουμε και να πειστούμε.
3. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΑ
Την εβδομάδα αυτή επικεντρωνόμαστε στην υπακοή: το κρίσιμο κλειδί που ανάβει την ελευθερία εν Χριστώ και εν συνεχεία την κάνει πραγματικότητα στη ζωή. Η ελευθερία του Χριστού ήταν δική μας τη στιγμή που Τον δεχτήκαμε σαν Σωτήρα μας, αλλά αν το εσωτερικό μας δώρο δεν ελευθερωθεί προς τα έξω δια της υπακοής, μπορεί ποτέ να μη το πειραματιστούμε. Ας δούμε με ποιον τρόπο δουλεύει αυτή η ιδέα.Τι σου λέει για την ελευθερία το Β' Χρονικών 3:17;
1. Ο Κύριος είναι ο ένας και μοναδικός κάτοχος της αληθινής ελευθερίας. Αυτός είναι πνεύμα, συνεπώς, η ελευθερία μπορεί να μεταφερθεί μόνον δια του Πνεύματος.
Τώρα σύγκρινε Ιωάννης 1:12, Ρωμαίους 8:15 και Α' Κορινθίους 2:12. Να καταγράψεις τον κοινό παρονομαστή συνδυάζοντάς τα όλα μαζί:
Με ποιον τρόπο ο Χριστός εξήγησε αυτήν την έννοια στους μαθητές Του στον Ιωάννη 14:15-18;
Ελπίζω να σημείωσες τη σημαντική λέξη εδέχθησαν στο πρώτο από τα τρία εδάφια, μετά να είδες τη σαφή διδασκαλία αυτής της θείας υποδοχής, στον Ιωάννη 14:15-18. Όταν δεχόμαστε τον Χριστό σαν Σωτήρα μας, στην κυριολεξία δεχόμαστε τον Χριστό! Το Πνεύμα Του κατοικεί, ουσιαστικά, μέσα μας. Το Ρωμαίους 8:9 αναφέρει την αναγκαιότητα αυτής της υποδοχής: «Αν κάποιος δεν έχει το Πνεύμα του Χριστού, δεν ανήκει στον Χριστό».
2. Το δεύτερο βήμα προς την ελευθερία είναι να δεχθούμε τον Χριστό σαν Σωτήρα, συνεπώς, να δεχθούμε το απελευθερωτικό Του Πνεύμα. Λάβαμε ελευθερία εν Χριστώ, αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι η ελευθερία ποτέ δεν αφήνει τα δεσμά του Πνεύματός Του. Συνεπώς, η απελευθέρωσή μας εκφράζεται σαν μια πραγματικότητα μόνον στα μέρη της ζωής μας, όπου έχει απελευθερωθεί το ελεύθερο Πνεύμα του Θεού. Είμαστε ελεύθεροι όταν, και μόνον όταν, Αυτός έχει τον έλεγχο.
Συλλογίσου ξανά τα λόγια του Β' Κορινθίους 3:17. Συμπλήρωσε τα κενά.
«Τώρα ο _________ είναι το Πνεύμα, και όπου το Πνεύμα του _________ είναι, εκεί είναι ελευθερία».
Ελευθερία και κυριότητα είναι αχώριστοι σύντροφοι στη ζωή του πιστού. Όταν διαβάζουμε, ότι η ελευθερία μπορεί να βρεθεί οπουδήποτε είναι το Πνεύμα του Κυρίου, μπορούμε να το εκλάβουμε κυριολεκτικά.
Ποιες απ’ τις παρακάτω λέξεις νομίζεις ότι αντανακλά το νόημα του κύριος;
. Κάτοχος
. Ιδιοκτήτης
. Αφέντης
. Απόλυτη εξουσία
. Υπέρτατος
. Κυρίαρχος
3. Το τρίτο βήμα προς την ελευθερία, είναι η παράδοση στην εξουσία του Θεού. Το Εφεσίους 5:18 μας λέει να πληρωθούμε με το Πνεύμα. Είμαστε τόσο πληρωμένοι με το Πνεύμα όσο παραδινόμαστε στην Κυριότητά Του. Αν και το Πνεύμα του Κυρίου είναι πάντα μέσα μας, πλημμυρίζει μόνο τα μέρη της ζωής μας, όπου Αυτός έχει την εξουσία. Η ελευθερία ρέει, όταν το Πνεύμα του Κυρίου πλημμυρίζει. Αυτό το σημείο φέρνει στην επιφάνεια μια ενδιαφέρουσα ερώτηση.
Έχεις ποτέ παρατηρήσει ότι μπορείς να βιώσεις ελευθερία σε ένα τμήμα της ζωής σου, ενώ είσαι ακόμα σε δεσμά σε ένα άλλο;
. Ναι
. Όχι. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, να περιγράψεις μια εποχή όταν ήσουν ελεύθερη σε μια περιοχή ενώ ήσουν δεμένη σε μια άλλη.
Με βάση το 3ο μας βήμα προς την ελευθερία, πώς μπορείς να είσαι ελεύθερη σε μια περιοχή, ενώ να είσαι δεμένη σε μια άλλη;
Αν η απάντησή σου αντανακλά το γεγονός ότι μερικές φορές επιτρέπουμε στον Θεό να έχει πλήρη εξουσία σε μια περιοχή της ζωής μας ενώ Του αρνούμαστε σε μια άλλη, είσαι βιβλικά σωστός.
Τότε, πώς μπορείς να απελευθερωθείς τελείως; Διάλεξε τη σωστή απάντηση.
. Μελέτα τον Λόγο του Θεού πιο συχνά.
. Μη κατακρατείς κανένα τμήμα του εαυτού σου από την εξουσία Του.
. Ξόδευε περισσότερο χρόνο με τον Θεό στην προσευχή.
. Να επιτιμάς τον εχθρό σε καθημερινή βάση.
Ουσιαστικά, η 1η, 3η και 4η απάντηση περιέχεται η καθεμία στη 2η απάντηση, όπως θα συνεχίσουμε να ανακαλύπτουμε. Η απάντηση στην ελευθερία είναι να μην κατακρατούμε κανένα τμήμα της ζωής μας απ’ την εξουσία Του. Και πάλι, επιτρέψτε μου να τονίσω ότι οι υπάκουες ζωές δεν είναι τέλειες ζωές. Πιστεύω ότι ο απόστολος Παύλος αντανακλά τον τρόπο σκέψης της υπάκουης ζωής.
Πώς μπορούμε να εφαρμόσουμε το Φιλιππησίους 3:12 στην υπάκουη ζωή;
Υπακοή δεν σημαίνει αναμαρτησία, αλλά εξομολόγηση και μετάνοια, όταν αμαρτάνουμε. Υπακοή δεν είναι το να φτάσουμε σε μια συνεχή κατάσταση θεοσέβειας, αλλά συνεχώς να ακολουθούμε σταθερά τον Θεό. Υπακοή δεν είναι το να ζούμε άθλια με μια σειρά νόμων αλλά να καλέσουμε το Πνεύμα του Θεού να ρέει ελεύθερα μέσα από μας, ώστε η δύναμη για να είμαστε νικηφόροι, να έρχεται από τον Θεό και όχι από μας. Υπακοή είναι το να μάθουμε να αγαπάμε και να φυλάμε τον Λόγο του Θεού και να τον βλέπουμε σαν την ασφάλειά μας.
Με ποια ονόματα αναφέρεται ο Χριστός στον Πατέρα Του στον Ησαΐα 61:1;
Μελέτησε την παρακάτω ερώτηση και τις επιλογές που ακολουθούν, αλλά μη σημειώσεις κάποια απάντηση ακόμα. Ποιος ήταν ο τελικός σκοπός του Χριστού στη γήινη ζωή Του;
. Να λάβει τιμωρία για την αμαρτία.
. Να επιδέσει τους συντριμμένους στην καρδιά.
. Να κάνει το θέλημα του Πατέρα Του.
. Να ελευθερώσει τους αιχμαλώτους.
. Να σώσει το χαμένο πρόβατο.
. Να δείξει την αγάπη του Θεού.
Αν και ξέρουμε, ότι ο Χριστός ήρθε για όλους αυτούς τους ευλογημένους λόγους, Αυτός συνεχώς διακήρυττε τον τελικό Του σκοπό στη ζωή. Διάβασε τα παρακάτω εδάφια και γράψε τη στάση του Χριστού απέναντι στις επιθυμίες του Πατέρα Του.
Ματθαίος 26:42
Ιωάννης 4:34
Ιωάννης 6:38
Ποιο είναι το θέλημα του Θεού σύμφωνα με τον Ιωάννη 6:39-40;
Τώρα, γύρισε στις πολλαπλές επιλογές. Ποιος ήταν ο τελικός σκοπός του Χριστού στη γήινη ζωή Του;
Ο Χριστός, ο μονογενής Υιός του Πατέρα, εκτιμά τον Θεό σαν τον μοναδικό Κυρίαρχο Κύριο. Ήρθε για να κάνει το θέλημα του Πατέρα Του. Το θέλημα του Πατέρα Του για κάθε άτομο είναι να γνωρίσει τον Θεό βαθιά και να έχει κοινωνία μαζί Του. Η ευθύνη του Χριστού πάνω στη γη ήταν να υπακούσει μέχρι θανάτου, για να πραγματοποιηθεί ο σκοπός του Θεού.
Ακόμα κι ο Πατέρας με τον Υιό έχουν μια σχέση Κεραμέα – Πηλού. Ο Χριστός υπάκουσε τον Κεραμέα. Σαν γήινο αγγείο, ο Ιησούς έπρεπε να εμπιστευθεί τελείως το θέλημα του Πατέρα Του. Αν κι η απόρριψη, η θλίψη, και η ντροπή ήταν μέρος της εμπειρίας Του, ο Χριστός αποδέχθηκε τη θεόδοτη διακονία Του σε κάθε δύσκολη καμπή, επειδή εμπιστεύθηκε την καρδιά του Πατέρα Του και εξέχεε τη ζωή Του για τον σκοπό του Πατέρα Του.
Πιστεύω ότι η αδιάκοπη υπακοή του Χριστού προς τον Πατέρα δεν προήλθε μόνο από αγάπη αλλά κι από δυο άλλα κίνητρα. Ήταν αφοσιωμένος στο δικαίωμα του Θεού να κυβερνά και ήταν πεπεισμένος ότι η διακυβέρνηση του Θεού είναι δίκαιη. Ας μελετήσουμε το δικαίωμα του Θεού να κυβερνά, και στο επόμενο μάθημά μας, θα ερευνήσουμε την ορθότητα της διακυβέρνησης του Θεού.
Έχουμε ήδη αποφασίσει ότι ένα από τα πιο σαφή μηνύματα του Βιβλίου του Ησαΐα είναι ότι η υπακοή είναι ένα εισιτήριο για την ελευθερία, και ότι η ανταρσία είναι ένα εισιτήριο για τη σκλαβιά. Όχι συμπτωματικά, ο Ησαΐας έχει επίσης να πει τόσα πολλά για το δικαίωμα του Θεού να κυβερνά και για την ορθότητα της διακυβέρνησής Του. Στα κεφάλαια 40, 45-46, ο Ησαΐας με δυναμικό τρόπο γράφει για την υπεροχή του Θεού πάνω στη φύση, στα είδωλα και στην ανθρωπότητα. Στα κεφάλαια αυτά περιέχονται επίσης προσωπικές διακηρύξεις για την απόλυτη μοναδικότητα του Θεού.
Παρακάτω γράψε φράσεις και παραπομπές στις 4 κατηγορίες απ’ τον Ησαΐα 40:12-28, 45:5-25, 46:1-13. Έχω δώσει παραδείγματα. Μην αγχώνεσαι για τις κατηγορίες! Ο σκοπός αυτής της άσκησης είναι σε βοηθήσει να αναπτύξεις μεγαλύτερη εκτίμηση για τη διακυβέρνηση του Θεού. Κανείς δεν θα βαθμολογηθεί για τις φράσεις, που έχουν μπει στις κατηγορίες. Απόλαυσε το να ερευνάς Εκείνον, που τον αποκαλείς Πατέρα!
Δημιουργία: Παράδειγμα – Μετράει τα ύδατα στην παλάμη Του (Ησ.40:12).
Είδωλα: Παράδειγμα – Τα ίδια τα είδωλα τα έχουν φτιάξει οι άνθρωποι (Ησ.40:19).
Ανθρωπότητα: Παράδειγμα – Κανένας δεν μπορεί να κατανοήσει ή να Τον συμβουλεύσει (Ησ.40:13).
Η απόλυτη μοναδικότητα του Θεού: Παράδειγμα – Ποιος είναι ίσος με μένα (Ησ.40:25).
Καθώς διαβάζω αυτά τα εδάφια, φρονιμεύω και γίνομαι ταπεινός και πάλι. Μερικές φορές αυτό που χρειαζόμαστε για να θεραπεύσει τον παχυλό μας εγωισμό είναι μια ισχυρή δόση του Θεού. Πολύ πριν κάποιος οραματιστής «ανακαλύψει» ότι η γη ήταν στρογγυλή, ο Θεός καθόταν ενθρονισμένος πάνω απ’ το γύρο της γης. Πολύ πριν οι άνθρωποι «διαφωτιστούν», ο Θεός δημιούργησε το φως και το σκοτάδι. Πολύ πριν τα πρώτα δισεκατομμύρια δολάρια επενδυθούν στην εξερεύνηση του διαστήματος, τα χέρια του ίδιου του Θεού εξέτειναν τους ουρανούς. Πολύ πριν υπάρξει μια «αρχή», ο Θεός είχε ήδη σχεδιάσει το τέλος. Σαν τον Πέτρο πάνω στο όρος της μεταμόρφωσης, είμαστε τόσο συνεπαρμένοι με τις σκηνές που θέλουμε να φτιάξουμε, ώστε μερικές φορές χάνουμε μια καινούργια αποκάλυψη της δόξας του Θεού, που είναι ακριβώς μπροστά στα μάτια μας.
Αν μπορούσαμε μόνο να αντιληφθούμε το πόσο πιο πολύπλοκη κάνουμε τη ζωή μας, όταν η προσέγγιση στη ζωή είναι «όλα γύρω από μένα». Ξέρεις γιατί; Επειδή ο υπόλοιπος κόσμος ποτέ δεν συνεργάζεται. Κανείς άλλος δεν φαίνεται να έχει πιάσει το υπόμνημα. Όταν βλέπουμε τον εαυτό μας σαν το κέντρο του σύμπαντος, τότε ζούμε σε διαρκή απόγνωση, γιατί η υπόλοιπη δημιουργία αρνείται να περιστραφεί γύρω από μας.
Η ζωή απλουστεύεται πάρα πολύ και η ικανοποίηση ενισχύεται πολύ, όταν αρχίζουμε να κατανοούμε τους επιβλητικούς μας ρόλους. Ο Θεός είναι Θεός. Ειλικρινά, τα πάντα είναι γύρω από Αυτόν. Δόξα τον Θεό, Αυτός είναι το κέντρο του σύμπαντος. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να ζούμε με μια τέτοια θεοκεντρική νοοτροπία; Ελεύθερα! Επειδή με τον Θεό, όλα είναι γύρω από μας. Ζητάμε να Τον ευχαριστήσουμε. Αυτός ζητάει να μας τελειοποιήσει, κι η ζωή προχωράει. Όχι χωρίς πόνο, αλλά με σκοπό.
Χωρίς τον Κεραμέα, ο πηλός είναι απλώς βρώμικος. «Κύριος ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο από το χώμα του εδάφους και εμφύσησε στα ρουθούνια του πνοή ζωής, και έγινε ο άνθρωπος ένα ζωντανό ον» (Γέν.2:7).
«Εγώ είμαι ο Θεός, και δεν υπάρχει άλλος.Εγώ είμαι ο Θεός, και κανένας δεν είναι όμοιος με μένα» (Ησ.46:9).
4. Η ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΗ
Έχω έναν χείριστο εφιάλτη, καθώς πρέπει να υπακούσω σε μια άδικη εξουσία. Σε περίπτωση που νομίζεις ότι η υπακοή μου είναι εύκολη, άσε να σου ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα. Δουλοπρέπεια κι υποταγή μου είναι τόσο εύκολες όσο το να αγκαλιάζω ένα μικρό σκαντζόχοιρο. Ένα παιδί που πιέστηκε για πράγματα που δεν ήθελε να κάνει, συνήθως μεγαλώνει με το να μη θέλει να του ειπωθεί ξανά τι πρέπει να κάνει, από κανέναν.Μέχρι τη μέρα που πέθανε η μητέρα μου, κάθε φορά που διεκδικούσα τα δικαιώματά μου για κάτι, αυτή μου θύμιζε την εποχή που ο οικογενειακός γιατρός μας μου έλεγε ότι δεν μπορούσα να πάω για κολύμπι γιατί είχα μια λοίμωξη στο αυτί. Η μαμά έλεγε ότι αλληθώριζα τα μάτια μου, έδειχνα όσο το δυνατόν πιο μίζερη, και έλεγα, «Ω, ναι; Καλά, εσύ δεν είσαι το αφεντικό μου!» Δυστυχώς, ο γιατρός ήταν ο πρόεδρος της επαρχιακής λέσχης της κωμόπολής μας. Αυτός ανταπαντούσε με έντονο ύφος, «Όχι, αλλά είμαι το αφεντικό αυτής της πισίνας και καλύτερα να μη σε πιάσω εκεί μέσα». Αμέσως άρχισα να ζητάω να φτιάξουμε μια πισίνα στην πίσω αυλή για να μπορώ να είμαι το αφεντικό του εαυτού μου.
Το πρόβλημα είναι ότι ο Θεός δεν μας σχεδίασε να γίνουμε τα αφεντικά του εαυτού μας. Οι ψυχές μας διαμορφώθηκαν έτσι που να χρειάζονται εξουσία για το καλό μας, για να ζήσουμε στην ασφάλεια της προσεχτικής διακυβέρνησης του Θεού. Ο Σατανάς προσπαθεί να μας βγάλει έξω από την εξουσία του Θεού, με το να μας κάνει να νομίζουμε ότι μπορούμε να είμαστε ο παραγωγός κι ο διευθυντής του εαυτού μας. Ο απόστολος Παύλος λέει πως είναι αδύνατο να εξουσιάζουμε τη ζωή μας και τη μοίρα μας (Ρωμ.6:16).
Ποιες είναι οι επιλογές μας σύμφωνα με το Ρωμαίους 6:16;
Δε πρέπει να λυπόμαστε που το εδάφιο μας χαρακτηρίζει σαν σκλάβους. Επειδή είμαστε δημιουργήματα, πρέπει να εξουσιαζόμαστε. Η ερώτηση είναι ποιος θα μας εξουσιάζει; Όσο σπουδαίο κι αν ήταν το προηγούμενο μάθημα για μένα, το δικαίωμα του Θεού να κυβερνάει, δεν είναι το βασικό μου κίνητρο για ζήσω μια υπάκουη ζωή. Μετά την κακοποίησή μου στην παιδική ηλικία, έχω κατά κάποιον τρόπο αντίσταση στο να υπακούσω κάποιον αυστηρά και μόνον με βάση τη θέση του/της. Συχνά πρέπει, αλλά ποτέ δεν μου αρέσει. Είμαι μια επαναστάτρια στην καρδιά, πολύ περισσότερο από ότι θα μπορούσες να ξέρεις. Αυτό ίσως σε σοκάρει, αλλά πιθανόν να διακινδύνευα να περάσω την αιωνιότητα στην κόλαση, μάλλον, παρά να λυγίσω τα γόνατά μου σε οποιονδήποτε κυβερνήτη, επειδή αυτός είχε την ευθύνη.
Το βασικό μου κίνητρο για να ζήσω την υπάκουη ζωή είναι μια απόλυτη πίστη, ότι Εκείνος που έχει δικαίωμα να κυβερνάει είναι κι Εκείνος που η διακυβέρνησή του είναι δίκαιη. Προσπαθώ να υπακούσω το Θεό, επειδή μ’ όλη μου την καρδιά πιστεύω ότι Αυτός είναι πάντα καλός, πάντα δίκαιος και με αγαπά με τρόπους που δε μπορώ να κατανοήσω. Ο Θεός έχει αποδείξει την αξιοπιστία του σε μένα ξανά και ξανά.
Δε μπορείς πλήρως να εκτιμήσεις το συναίσθημα που με πλημμυρίζει καθώς προετοιμάζομαι να γράψω αυτές τις 3 επόμενες λέξεις: Εμπιστεύομαι τον Θεό. Μετά από μια ζωή με προβλήματα εμπιστοσύνης, ούτε καν μπορώ να καταλάβω το πως συνέβη σε μένα ένα τέτοιο θαύμα χάριτος, αλλά συνέβη. Αυτό μπορεί να φαίνεται ανόητο, αλλά Τον αγαπώ τόσο πολύ, ώστε μερικές φορές δεν μπορώ να περιμένω να μου ζητήσει να κάνω κάτι το ελαφρώς δύσκολο, επειδή θέλω να Τον υπακούσω. Όχι μόνον αγαπώ το Θεό και Τον εμπιστεύομαι, μου αρέσει να Τον εμπιστεύομαι. Αυτό αποτελεί μια διαρκή υπενθύμιση του συνεχούς θαύματος στη ζωή μου.
Τι γίνεται με όλους τους άλλους που στερούνται τον χαρακτήρα Του; Έχω φτάσει βαθμιαία στο να εμπιστεύομαι την κυριαρχία του Θεού αρκετά ώστε να πιστεύω ότι, οποιοσδήποτε στον οποίον πρέπει να υπακούσω πάνω σε αυτή τη γη, καλύτερα να είναι προσεχτικός μαζί μου, αλλιώς έχει να κάνει με τον Θεό! Το ίδιο ισχύει και για σένα!
Εδώ μεγάλωσα μ’ έναν θαυμάσιο ύμνο που έλεγε: «Εμπιστεύσου και υπάκουσε γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να είσαι ευτυχισμένος εν Χριστώ, από το να εμπιστευτείς και να υπακούς.» Η υπάκουη ζωή ρέει πιο όμορφα καθώς εμπιστεύεσαι. Όμως, αν δεν κάνουμε το πρώτο βήμα της σαφούς πίστης κι υπακοής, ποτέ δε θα αντιληφθούμε ότι μπορούμε να εμπιστευτούμε. Μπορούμε να γράψουμε ένα επιπλέον εδάφιο σε αυτόν τον θαυμάσιο παλαιό ύμνο που να λέει: «Υπάκουσε και μάθε να εμπιστεύεσαι, ένα βήμα πίστης είναι αναγκαίο, για να κερδίσεις πεποίθηση στον Ιησού, υπάκουσε και μάθε να εμπιστεύεσαι». Χιλιοειπωμένο, αλλά αληθινό.
Τώρα που ήμουν διάφανη μαζί σου, είναι η σειρά σου. Έχεις άραγε κι εσύ προβλήματα εξουσίας;
. Ναι
. Όχι. Αν είναι έτσι, με ποιον τρόπο τα αντιλήφθηκες;
Τι γίνεται με την εξουσία του Θεού; Πόσο πεπεισμένη είσαι ότι μπορείς να Τον εμπιστευτείς; Το σημερινό μας κείμενο μάς ενθαρρύνει να εμπιστευτούμε και να υπακούσουμε. Πιθανόν να πρέπει κάνεις ένα βήμα πίστης και να υπακούσεις, για να μπορείς να μάθεις να κτίσεις εμπιστοσύνη.
Διάβασε τον Ησαΐα 51:1-16. Το κεφάλαιο αρχίζει με την εντολή: «Ακούστε με». Στη Βίβλο σου, ψάξε τα υπόλοιπα 15 εδάφια και σημείωσε κάθε φορά που ο Θεός φαίνεται να προσπαθεί να κερδίσει την πλήρη προσοχή του αναγνώστη Του.
Γιατί τα εδάφια 1-2 ισχύουν τόσο για τους Εθνικούς Χριστιανούς, όσο και για τους Ιουδαίους (Γαλ.3:29);
Με βάση τη Γραφή, όσον αφορά τον Αβραάμ και τη Σάρρα, ποια από τα παρακάτω νομίζεις ότι θα μπορούσαμε να μάθουμε αν συμφωνούσαμε να κοιτάξουμε προς τον βράχο από τον οποίον αποκοπήκαμε; Σημείωσε όσο το δυνατόν περισσότερα πιστεύεις ότι ισχύουν. Μπορούμε…
. Να πιστέψουμε ότι ο Θεός θα κάνει το αδύνατο (Γέν.18:14).
. Να παραδεχτούμε τη ματαιότητα του να πάρουμε τα ζητήματα στα χέρια μας (Γέν.16).
. Να πιστέψουμε ότι ο Θεός ακόμα μας αγαπάει και μπορεί να μας χρησιμοποιήσει, ακόμα και όταν λοξοδρομούμε, αν συμφωνήσουμε να γυρίσουμε στο μονοπάτι Του (Γέν.17).
. Να πιστέψουμε ότι ο Θεός θα μπορούσε ακόμα να μας καλεί δίκαιους με βάση την πίστη μας σε Αυτόν, ακόμα και αν οι δίκαιες πράξεις μας είναι σαν βρώμικα κουρέλια (Γέν.15:6, Ησ.64:6).
. Να πιστέψουμε ότι η ευλογία τελικά έπεται της υπακοής (Γέν.22:18).
Ελπίζω να σημείωσες όλα τα μαθήματα που θα μπορούσαμε να μάθουμε, κοιτάζοντας προς τον βράχο από τον οποίον αποκοπήκαμε.
Επειδή ο Κύριος είναι τόσο σπλαγχνικός, τι μπορεί να κάνει με τα ερείπια, με τις ερημώσεις και τις χέρσες περιοχές της ζωής των παιδιών Του (Ησ. 51:3);
Έχεις άραγε νοιώσει σαν να σε κτυπούν τα κύματα της θάλασσας και εσύ να πνίγεσαι σε μια αμείλικτη πλημμύρα; Τι μπορεί να κάνει ο Θεός για σένα (Ησ.51:10);
Με ποιον τρόπο αποκαλύπτεται η κυριαρχία του Θεού καθώς συγκρίνεις το Ησαΐας 51:15 με το Ησαΐας 51:10;
Ξαναδιάβασε τον Ησαΐα 51:12-14. Γιατί δεν χρειάζεται να φοβόμαστε την οργή του καταπιεστή μας ακόμα και αν αυτός είναι πιο ισχυρός από μας;
Ένοιωσες ποτέ σαν ένας ζαρωμένος αιχμάλωτος; Εγώ, σίγουρα, ένοιωσα! Ένοιωσες σαν να μην απελευθερωνόσουν ποτέ; Μου αρέσουν τα λόγια στο εδάφιο 14: «Οι ζαρωμένοι αιχμάλωτοι σύντομα θα απελευθερωθούν». Αγαπητή φίλη, πίστεψέ το και απαίτησέ το! Υπάκουσε και δες ότι μπορείς να εμπιστευτείς! Μην επιτρέψεις στον εχθρό, τον κατήγορό μας, να έχει ακόμα μια επιτυχία, χρησιμοποιώντας το προηγούμενο μητρώο σου εναντίον σου.
Τι λέει ο Θεός ότι κάνει στον Ησαΐα 43:18-19; Συμπλήρωσε στο περιθώριο:
«Να, εγώ θα κάνω ένα ______ πράγμα!»
Το μόνο που θέλω είναι να φωνάξω αλληλούια! Ναι, φίλη συνταξιδιώτισσα, ο Θεός έχει το δικαίωμα να κυβερνάει. Αλλά ακόμα καλύτερα για όλα εμάς τα δημιουργήματα που ριχνόμαστε στο έλεός Του, η διακυβέρνηση του Θεού είναι δίκαιη! Η δικαιοσύνη Του ποτέ δεν θα αποτύχει, ούτε εμείς θα αποτύχουμε όταν επιλέγουμε να Τον υπακούσουμε (Ησ.51:6). Η δικαιοσύνη Του θα διαρκέσει για πάντα και εμείς το ίδιο, επειδή πιστώνει την πίστη μας με αιώνια δικαιοσύνη (εδ.8). Δεν μπορεί να μας ζητήσει να κάνουμε οποιοδήποτε λάθος, ούτε μπορεί να μας παραπλανήσει. Ο Κύριος που είναι ο Δημιουργός μας είναι και ο Υπερασπιστής μας. Ο καταπιεστής μας μια μέρα θα ζαρώσει στα πόδια Του. Ο Θεός που ταρακουνάει τη θάλασσα μπορεί να κάνει κι έναν δρόμο στα βάθη της για να μπορούμε να περνούμε απέναντι. Εκείνος που έβαλε τους ουρανούς στη θέση τους και έθεσε τα θεμέλια της γης, μάς καλύπτει με τη σκιά του χεριού Του. Ο Κύριος ο Παντοδύναμος είναι το όνομά Του! Και εμείς είμαστε ο λαός Του.
Ο Θεός ξέρει τους αγώνες μας. Ξέρει κάθε πρόβλημα εξουσίας που έχουμε. Ξέρει τους καιρούς, που η εμπιστοσύνη μας προδόθηκε. Σαν ένας πατέρας χουφτιάζοντας το πρόσωπο των ανυπότακτων παιδιών Του στα στιβαρά χέρια Του, λέει: «Ακούστε με… ακούστε με… Εγώ, εγώ είμαι που σας παρηγορώ… Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σου» (Ησ.51:1, 7, 12, 15).
Εγώ είμαι με σένα, Παιδί μου! Όχι εναντίον σου! Πότε θα πάψεις να Μου αντιστέκεσαι;
Καθώς τελειώνεις το σημερινό μάθημα, συλλογίσου για την ορθότητα της διακυβέρνησης του Θεού στη ζωή σου. Χρησιμοποίησε το παρακάτω διάστημα για να γράψεις μια προσευχή προς το Θεό, υπολογίζοντας ξανά διάφορους ιδιαίτερους καιρούς, όπου Αυτός αποδείχτηκε σαν τον Μοναδικό, που μπορείς να εμπιστεύεσαι και να υπακούς.
5. Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Αυτήν την εβδομάδα εξετάσαμε το κλειδί προς την ελευθερία: την υπακοή. Την 1η και 2η μέρα, είδαμε το πορτρέτο ενός ανυπότακτου. Μάθαμε γιατί η ανταρσία είναι μια ύβρις προς τον Θεό και υπερβολικά καταστρεπτική για μας. Την 3η μέρα, δυναμικά εδάφια από τον Ησαΐα μας υπενθύμισαν για το δικαίωμα του Θεού να κυβερνά. Τη 4η μέρα, λουστήκαμε στη σιγουριά της ορθότητας της διακυβέρνησης του Θεού. Σήμερα θα ανακαλύψουμε ότι η δίκαιη διακυβέρνηση του Θεού εφαρμόζεται στη καθημερινή ζωή. Μια υπάκουη ζωή αυξάνεται από υπάκουες ημέρες. Παρομοίως, μια νικηφόρα ζωή συγκροτείται απ’ τις νικηφόρες ημέρες. Δόξα τω Θεώ, εν Χριστώ, το πρώτο οδηγεί στο δεύτερο. Αυτοί που είναι υπάκουοι είναι εκείνοι που θα είναι και νικηφόροι.Ένα απ’ τα πράγματα που απολαμβάνω πιο πολύ σχετικά με τον Θεό είναι η καθημερινότητά Του. Δεν αναπτύσσουμε μια εκτίμηση για τη παρουσία Του από κρίσιμα σημεία. Καθαρή εκτίμηση για τη παρουσία του Θεού αναδύεται στο καθημερινό βάδισμα, πιο πολύ στο γήινο παρά στο θαυματουργικό.
Την προηγούμενη χρονιά ο γλυκός μου πατέρας είχε ένα εγκεφαλικό, και ταξίδεψα μαζί του στο ασθενοφόρο από ένα μικρό κοινοτικό νοσοκομείο σε ένα μεγαλύτερο και καλύτερα στελεχωμένο. Το παραϊατρικό προσωπικό ήταν θαυμάσιο και, παρόλο που τους εκτίμησα, δεν ανταλλάξαμε τηλέφωνα ούτε σχεδιάσαμε να φάμε μαζί! Μερικές φορές έχουμε την τάση να πλησιάζουμε τον Θεό με τον ίδιο τρόπο. Μας περνάει μέσα από μια επείγουσα κατάσταση και, παρόλο που Τον εκτιμάμε, δεν έχουμε κατ’ ανάγκη μια στενή επαφή μαζί Του, μιας και περάσει η κρίση.
Όχι μόνο η απόλαυσή μας για τον Θεό θα παραμείνει ελλιπής, αν το βάδισμά μας μαζί Του δεν είναι καθημερινό, αλλά κι η προθυμία κι η ετοιμότητά μας για να Τον υπακούσουμε, θα παραμείνει ελλιπής. Πολύ απ’ την υπακοή βασίζεται στην εμπιστοσύνη κι η εμπιστοσύνη αυξάνεται απ’ τη καθημερινή σχέση.
Στο περπάτημα με τον Θεό, ποιο ερώτημα εκθέτει ο Αμώς 3:3;
Θυμάμαι όταν συνέβη μια βαθιά αλλαγή στην καθημερινή μου προσέγγιση προς το Θεό. Για χρόνια ζητούσα απ’ το Θεό να βαδίζει μαζί μου. Ξαφνικά, σαν κάποιος να τράβηξε το σχοινί στη λάμπα, κατάλαβα ότι ο Θεός ήθελε να περπατήσω μαζί Του. Για χρόνια ζητούσα από τον Θεό να ευλογήσει ό,τι έκανα. Μιλάμε για τον πηλό που προσπαθεί να γυρίσει γρήγορα τον Κεραμέα! Παλαιότερα, ήθελα να πάρω τα πήλινα πόδια μου και να βαδίσω όπου η καρδιά μου με οδηγούσε και να υπολογίζω ότι ο Κεραμέας θα ευλογήσει τη γλυκιά, αν και εγωιστική μικρή μου καρδιά. Τα πήλινα πόδια μου καίγονταν καθώς βάδιζα μέσ’ από κάποιες τρομερές φωτιές που σπινθηροβολούσαν απ’ το πλανεμένο πάθος της καρδιάς μου. Ξαφνικά κατάλαβα ότι η ευλογία του Θεού θα ερχόταν όταν έκανα ό,τι Αυτός έλεγε. Έμαθα με τον δύσκολο τρόπο ότι μπορώ να εμπιστευτώ την καρδιά μου, μόνον όταν ήταν πλήρως παραδομένη στο να υπακούσει την αλήθεια του Θεού. Από μόνη της, «η καρδιά μου είναι απατηλή περισσότερο από όλα» (Ιερ.17:9). Για τη δική μας ασφάλεια και για την καθαρή απόλαυση του Θεού ας είμαστε τόσο σοφοί κι ευλογημένοι στο να μάθουμε να βαδίζουμε με τον Θεό αντί να Τον παρακαλούμε να βαδίσει μαζί μας.
Συλλογίσου το Ιερεμίας 29:11-13. Γιατί το περπάτημα με τον Θεό θα ήταν πολύ περισσότερο σοφό και προσωπικά θα μας ολοκλήρωνε, απ’ το να ζητάμε απ’ τον Θεό να βαδίσει μαζί μας;
Ελπίζω να έγραψες ότι ο Θεός είναι Αυτός που έχει τα αγαθό σχέδιο! Εμείς δεν έχουμε καμιά ένδειξη για το που οδηγεί τελικά το μονοπάτι που διαλέξαμε. Δεν κατέχουμε παρά θεωρίες. Τα σχέδια του Θεού για τη ζωή μας οδηγούν στο δρόμο της Α' Κορινθίους (2:9), περισσότερα από ό,τι είδαμε, ακούσαμε ή φανταστήκαμε. Το περπάτημα με τον Θεό για την επιδίωξη της καθημερινής υπακοής είναι ο βέβαιος τρόπος για να εκπληρώσει καθένα απ’ τα υπέροχα σχέδιά Του.
Φαντάσου ότι πηγαίνεις στον Ουρανό και στέκεσαι δίπλα στον Θεό καθώς Αυτός τρυφερά σου δείχνει το ημερολόγιο των σχεδίων Του για τη γήινη ζωή σου. Αρχίζει με την ημέρα που γεννήθηκες. Μόλις δέχτηκες τον Χριστό σαν Σωτήρα, κάθε ημέρα που ακολουθεί είναι περικυκλωμένη με κόκκινο. Βλέπεις πατημασιές να υπάρχουν κάθε μέρα, κάθε βδομάδα της ζωής σου. Σε πολλές απ’ τις ημέρες, δυο ζευγάρια πατημασιές εμφανίζονται. Ζητάς να μάθεις: «Πατέρα, είναι αυτές οι πατημασιές μου στο ημερολόγιο της κάθε ημέρας κι είναι το δεύτερο ζευγάρι πατημασιών, όταν μου κάνεις παρέα;»
Αυτός απαντάει: «Όχι, πολύτιμο Παιδί Μου. Οι συνεπείς πατημασιές του ημερολογίου σου είναι οι δικές Μου. Το δεύτερο ζευγάρι πατημασιές είναι, όταν εσύ Μου κάνεις παρέα».
«Που πήγαινες, Πατέρα;»
«Προς τον προορισμό που σχεδίαζα για σένα, ελπίζοντας ότι θα ακολουθούσες».
«Αλλά, Πατέρα, που είναι οι πατημασιές μου όλες αυτές τις φορές;»
Αυτός απαντάει: «Μερικές φορές γύριζες πίσω για να κοιτάξεις παλιές μνησικακίες και συνήθειες, ενώ Εγώ συνέχιζα να προχωρώ μπροστά ελπίζοντας ότι θα Μου έκανες παρέα. Μερικές φορές, έφευγες απ’ το μονοπάτι Μου και διάλεγες αντίθετα το δικό σου ημερολόγιο. Άλλες φορές τις πατημασιές σου μπορούμε ακόμα να τις δούμε στο ημερολόγιο κάποιου άλλου ατόμου, γιατί νόμιζες ότι σου άρεσαν καλύτερα τα σχέδιά του. Άλλες φορές, απλά σταματούσες, γιατί δε θα αφηνόσουν σε κάτι που δεν θα μπορούσες να το πάρεις μέχρι την επόμενη ημέρα».
«Αλλά, Πατέρα, καταλήξαμε εντάξει, ακόμα κι αν δεν βάδισα μαζί Σου κάθε ημέρα, έτσι δεν είναι;»
Σε κρατάει σφικτά και χαμογελάει: «Ναι, Παιδί Μου, καταλήξαμε, εντάξει. Αλλά, βλέπεις, το εντάξει δεν ήταν ποτέ αυτό που είχα κατά νου για σένα».
«Πατέρα, τι είναι αυτά τα χρυσά κουτιά θησαυρού σε ορισμένες μέρες;»
«Ευλογίες, Παιδί Μου, είχα για σένα κατά μήκος του δρόμου. Αυτά που είναι ανοικτά είναι αυτά που έλαβες. Αυτά που είναι ακόμα κλειστά, ήταν οι ημέρες που δεν βάδισες μαζί Μου».
Μήπως το σενάριο φαίνεται παρατραβηγμένο; Στην ουσία, είναι τελείως Βιβλικό. Διάβασε Γένεση 3:8-9. Τι έκανε ο Θεός στον κήπο;
Τι νομίζεις ότι ήθελε να κάνουν ο Αδάμ και η Εύα;
Ποια ερώτηση έκανε ο Θεός;
Υποθέτοντας ότι γνώριζε ήδη το που βρίσκονταν και γιατί κρύβονταν, γιατί νομίζεις ότι ο Θεός έκανε την ερώτηση;
Διάβασε Β' Κορινθίους 2:14. Γιατί θα πρέπει να βαδίζουμε τον δρόμο του Θεού αντί τον δικό μας;
Αν κατά τύχη έχεις ένα Ταμείο της Βίβλου, σε προκαλώ να κοιτάξεις πόσες φορές ο Θεός μας δίνει εντολή να «βαδίζουμε στις οδούς Του». Επίσης, σε προκαλώ δες ξανά το ημερολόγιο της τελευταίας σου εβδομάδας. Ζήτα απ’ τον Θεό να σε βοηθήσει να θυμηθείς, όσο το δυνατόν περισσότερα για την εβδομάδα σου. Μπορείς να ρίξεις και μια ματιά στο δικό σου ημερολόγιο ή στο ημερολόγιο προσευχής σου αν κρατάς τέτοιο. Ποιες μέρες δείχνουν ότι βάδισες με τον Θεό; Αν δεν βάδισες με τον Θεό καμιά ημέρα, προσπάθησε να θυμηθείς που «ήσουν» τις μέρες εκείνες. Να χαίρεσαι για κάθε ανοιγμένο κουτί θησαυρού που έλαβες απ’ τον Θεό. Μήπως υποθέτεις ότι ο δρόμος σου μπορεί να αναστατωθεί από μη ανοιγμένα κουτιά θησαυρού κι από μέ-ρες με περιπλανώμενες πατημασιές;
Σου κάνω αυτές τις ερωτήσεις για 3 λόγους: Θέλω να δεις πόσο προσεκτικοί θέλει ο Θεός να γίνουμε στο να ζητάμε να βαδίσουμε μαζί Του. Θέλω να σκεφτείς για το που έχουμε την τάση να «πηγαίνουμε» όταν εγκαταλείπουμε το μονοπάτι Του, και θέλω να προσδιορίσεις τον αναντίρρητο δεσμό ανάμεσα στην ευλογία και στο καθημερινό βάδισμα με τον Θεό.
Θυμήσου, το να βαδίζεις με συνέπεια δεν σημαίνει ότι θα βαδίζεις τέλεια. Σημαίνει ότι μπορεί να σκοντάφτεις, αλλά ότι δε θα πέσεις! Τώρα ας δούμε τι έχει ο Θεός να μας πει με τον προφήτη Ησαΐα για τη καθημερινότητα του Θεού.
Διάβασε Ησαΐας 33:2-6. Θα δούμε 5 οφέλη ενός καθημερινού βαδίσματος με τον Θεό.
1. Ο Θεός μας προσφέρει τον καθημερινό θησαυρό της ισχύος Του (εδ.2).
Διάβασε έναν από τους αγαπημένους μου Ψαλμούς (84:5-7). Τι νομίζεις ότι σημαίνει η έκφραση: «στην καρδιά των οποίων είναι οι δρόμοι σου»;
Συ κι εγώ είμαστε κι οι δυο καθ’ οδόν προς τον ουρανό αν πιστεύουμε στον Χριστό. Μια απ’ τις μεγαλύτερες παρηγοριές στους καθημερινούς αγώνες μας είναι το να θυμόμαστε ότι αυτή η γη δεν είναι το σπιτικό μας.
Πόσο συχνά υπενθυμίζεις στον εαυτό σου ότι είμαστε απλώς σε ένα ταξίδι που οδηγεί σε μια ένδοξη ουράνια πόλη;
. Συχνά στη διάρκεια της ημέρας
. Περιπτωσιακά
. Σπάνια
. Σχεδόν ποτέ
Μπορεί να περνάμε από δοκιμασία σε δοκιμασία, αλλά σύμφωνα με τον Ψαλμό 84:7, περνάμε και από ______ σε ______ !
Τώρα, Θυμήσου ξανά το ημερολόγιό σου. Αν δεν βαδίζουμε με τον Θεό, όταν έρχονται δοκιμασίες, χάνουμε το πλήρες μέτρο της ισχύος που Αυτός έχει για μας στη διάρκεια της πορείας.
2. Ο Θεός μας προσφέρει τον καθημερινό θησαυρό του σίγουρου θεμελίου Του (εδ.6).
Τι μας λέει η Α' Κορινθίους 3:11 για ένα θεμέλιο για τη ζωή μας;
Κάθε «εποικοδομητική» ζωή είναι κτισμένη πάνω σ’ ένα θεμέλιο: τον Ιησού Χριστό. Σήμερα, όμως, μαθαίνουμε ότι οι υπάκουες ζωές ρέουν από ημέρες υπακοής κι οι νικηφόρες ζωές ρέουν από νικηφόρες ημέρες. Παρομοίως, οι εποικοδομητικές ζωές ρέουν από εποικοδομητικές μέρες που κτίστηκαν πάνω στο σίγουρο θεμέλιο του Υιού του Θεού. Η αγγλική μετάφραση του KJV χρησιμοποιεί τη λέξη stability (σταθερότητα) αντί τη λέξη βέβαιο θεμέλιο στον Ησαΐα 33:6. Μου αρέσει η σκέψη το να είναι ο Θεός η σταθερότητά μας μέσα σε τόσες ασταθείς εποχές, δεν νομίζεις;
Πότε ήταν η τελευταία φορά που ένοιωσες ότι τα πάντα στη ζωή σου κλονίζονταν εκτός από τη σταθερότητα που είχες εν Χριστώ;
Και πάλι, λόγια από ένα γνωστό ύμνο αντηχούν στη ψυχή μου: «Στον Χριστό το Στερεό Βράχο στέκομαι. Κάθε άλλο έδαφος είναι άμμος που βουλιάζει. Κάθε άλλο έδαφος είναι άμμος που βουλιάζει».
3. Ο Θεός μας προσφέρει τον καθημερινό θησαυρό της σοφίας και της γνώσης (εδ.6). Μια από τις πιο θαυμαστές ευλογίες, που ο Θεός μπορεί να μας δώσει στη διάρκεια κάθε δοσμένης εβδομάδας του ημερολογίου μας, είναι ο θησαυρός της σοφίας και της γνώσης. Το θαύμα του Θεού είναι ότι κάθε μέρα που περπατάς μαζί Του είναι ένας θησαυρός! Όταν τρίβουμε τους ώμους μας με τον Χριστό μέρα με την μέρα, η σοφία Του και η γνώση Του τρίβεται πάνω μας λίγο – λίγο. Συχνά σκεφτόμαστε για ευλογίες με χειροπιαστούς όρους, αλλά η σοφία είναι μια άυλη ευλογία άπειρης αξίας. Η σοφία είναι η εφαρμογή της γνώσης. Σοφία είναι το να ξέρεις τι να κάνεις με αυτό που ξέρεις. Ο κόσμος θα μας έλεγε ότι ένας άνθρωπος δε χρειάζεται να ξέρει τον Θεό για να είναι σοφός και πληρο-φορημένος.
Τι μας λέει το Ησαΐας 47:10 για την ανθρώπινη σοφία και γνώση;
Ο Λόγος του Θεού είναι σαφής. Τις ημέρες που δεν βαδίζουμε με τον Θεό, ίσως διαλέγουμε ένα μονοπάτι βασισμένο στην ανθρώπινη λογική ή γνώση και να πλανηθούμε τελείως. Ο Θεός θέλει να μας οδηγεί κάθε μέρα στη δική Του σοφία και γνώση. Θυμήσου, Αυτός είναι Εκείνος που έχει το σχέδιο.
Διάβασε τον Ψαλμό 119:105.
Το εδάφιο αυτό ζωγραφίζει μια τόσο όμορφη λεκτική εικόνα για μας. Ο Λόγος Του είναι λυχνάρι στα πόδια μου, που σημαίνει ένας οδηγός για το «παρόν» μου, τα βήματα που κάνω άμεσα. Ο Λόγος Του είναι και ένα φως στο μονοπάτι μου, που σημαίνει ένας οδηγός για το άμεσο μέλλον μου.
Ζωγράφισε τον εαυτό σου σ’ ένα μονοπάτι τη νύχτα με ένα λυχνάρι που να ρίχνει φως στο επόμενο βήμα σου. Κατά προσέγγιση, πόσα πόδια προς τα μπροστά, νομίζεις ότι μπορεί να φωτίσει ένα λυχνάρι;
Ο Θεός κυρίαρχα διαλέγει μια παρόμοια πορεία για το Λόγο Του και το μονοπάτι σου. Δε θέλει να ανησυχείς για τον επόμενο και μεθεπόμενο χρόνο. Ο Θεός, κατά χάρη μας, λέει τι μας περιμένει στο τέλος της γήινης πορείας μας, αλλά στο μεταξύ θέλει να πάμε σ’ Αυτόν με συνέπεια. Ο Λόγος Του ρίχνει φως στο «παρόν» μονοπάτι μας και στο άμεσο μέλλον μας, για να ξέρουμε τι βήματα να κάνουμε, αλλά για παραπέρα οδηγία πρέπει να βαδίζουμε σήμερα και να κάνουμε επανέλεγχο! Αν είσαι σαν και μένα, ίσως να μη συνεχίσεις να ελέγχεις μαζί Του, αν ήξερες όλο το σχέδιο. Ας συνεχίσουμε με τα οφέλη 4 και 5 από ένα δεύτερο κείμενο.
Διάβασε τον Ησαΐα 50:4-11 και μελέτησε τα παρακάτω:
4. Ο Θεός μας προσφέρει τον καθημερινό θησαυρό ενός φρέσκου πρωινού λόγου (εδ.4). Με βάση αυτό το θαυμάσιο εδάφιο, αν και μπορούμε να Τον ακούμε κάθε στιγμή, πιστεύω με όλη μου την καρδιά ότι ο Θεός μας ξυπνάει το πρωί με μια υπερφυσική ικανότητα για να Τον ακούσουμε.
Μπορείς να σκεφτείς μερικούς λόγους γιατί μπορεί να έχουμε μια αυξημένη ικανότητα να ακούμε τον Θεό στην αρχή της ημέρας;
Τι είπε ο Χριστός στον Ματθαίο 6:33;
Κάθε ημέρα ο Θεός θέλει να στηρίζει κάποιον που είναι κουρασμένος. Εγώ είμαι αυτό το πρόσωπο. Μερικές φορές εσύ είσαι αυτό το πρόσωπο. Ο Θεός πάντα έχει έναν λόγο για να μιλήσει σε μας και μέσα από μας. Μακάρι, να μην ήμασταν ανυπότακτοι και να είχαμε πισωγυρίσματα (Ησ.50:5).
5. Ο Θεός μας προσφέρει τον καθημερινό θησαυρό της νίκης (εδ.7-8). Δεν μπορούμε να αποφύγουμε τη μάχη της χριστιανικής ζωής. Δυστυχώς, ο Σατανάς δεν κάνει ανάπαυλα για καλή συμπεριφορά. Βγαίνει στη γύρα καθημερινά.
Τι είπε ο Χριστός για την «κάθε ημέρα» στον Ματθαίο 6:34;
Η κάθε ημέρα μπορεί να φέρει προβλήματα, αλλά κάθε ημέρα έχουμε έναν ευλογημένο Κυνηγό Προβλημάτων. Ο Σατανάς ζητάει να μας ατιμάσει, να μας κατηγορήσει, και να μας καταδικάσει. Πρέπει καθημερινά να βάλουμε το πρόσωπό μας σαν τσακμακόπετρα πάνω στο πρόσωπο του Χριστού και να Τον ακολουθούμε βήμα – βήμα προς τη νίκη.
Ας τελειώσουμε ρίχνοντας ένα βλέμμα στον Ησαΐα 50:10-11. Διάβασέ το τώρα.
Ανεξάρτητα με το πόσο χρονικό διάστημα έχουμε βαδίσει με το Θεό, θα συνεχίσουμε να έχουμε μέρες που να φαίνονται σκοτεινές και περιστάσεις κατά τις οποίες ο δρόμος Του θα φαίνεται τρομερά σκοτεινός. Τις εποχές εκείνες ο Θεός μας λέει να εμπιστευθούμε το όνομά Του και να βασιστούμε στο Ποιος Αυτός είναι. Το Ιώβ 23:10 εξακολουθεί να είναι μια ευλογία σε μένα, όταν δε ξέρω τι να κάνω: «Γνωρίζει, όμως, τον δρόμο μου». Όποτε νιώθεις ότι έχεις χάσει το δρόμο σου ή δε ξέρεις που να πας από δω που βρίσκεσαι, Φίλη μου, πάρε θάρρος! Γνωρίζει το δρόμο που παίρνεις. Μείνε ήρεμη, φώναξε, και πες Του να έρθει σε σένα! Θα σε παρασύρει από εκεί και με θαυματουργικό τρόπο, όταν και πάλι δεις το φως, θα μπορείς να δεις τις πατημασιές που έκανες στο σκοτάδι. Ποτέ δε θα κρατάει το χέρι σου πιο σφικτά παρά όταν σε οδηγεί μέσ’ απ’ το σκοτάδι.
Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου πειρασμός, όταν δε νιώθεις ότι ο Θεός φωτίζει ξεκάθαρα τον δρόμο σου;
Ο δικός μου πειρασμός περιγράφτηκε τέλεια στον Ησαΐα 50:11. Έχω τη τάση να ανάβω τη δική μου φωτιά και να βαδίζω με τον φωτισμό του δικού μου δαυλού. Στο παρελθόν, τα δικά μου μονοπάτια πράγματι με οδήγησαν σε βάσανα, όταν βάδιζα με το φως των συναισθημάτων ή της λογικής μου. Δόξα το Θεό, ο Θεός ποτέ δε με άφησε εκεί όταν κατάλαβα την αναχώρησή μου και φώναξα για διάσωση. Ναι, συ κι εγώ θα συνεχίσουμε να φεύγουμε περιοδικά απ’ το μονοπάτι, ανεξάρτητα το πόσο υπάκουα θέλουμε να βαδίζουμε, γιατί είμαστε οδοιπόροι με πήλινα πόδια. Η ομορφιά του φωτός του Θεού είναι αυτή: Πάντα θα μας οδηγεί αμέσως πίσω στο μονοπάτι. Ανεξάρτητα το πόσο μακριά ήταν η παράκαμψη, η επιστροφή είναι μόλις ένας σύντομος δρόμος. «Δικός σου είμαι εγώ. Σώσε με!» (Ψαλμ.119:94).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου