27/1/09

Η τέλεια αγάπη του Θεού

Τι είναι εκείνο το πράγμα που χρειάζεται κάθε ανθρώπινο ον πάνω στη γη; Τι χρειαζόμαστε, όταν τα βουνά μας ταρακουνιούνται; Όταν οι λόφοι μας μετακινούνται; Τα μωρά πεθαίνουν χωρίς αυτό. Τα παιδιά πρέπει να το έχουν. Η νεολαία ικετεύει γι’ αυτό. Οι ενήλικες το αναζητούν. Η τέλεια αγάπη. Ο καθένας χρειάζεται να αγαπηθεί με αγάπη που δεν θα αποτύχει ή δεν θα φύγει.

Θα μελετήσουμε τι υπόσχεται η Γραφή για την τέλεια αγάπη. Θα μου άρεσε να σκέφτομαι ότι θ’ ανταμειφθείς απ’ τη μελέτη. Μπορώ να υποσχεθώ ότι Εκείνος Τον Οποίον μελετάμε θα σε ανταμείψει πάρα πολύ. Απομνημόνευσε τον Ησαΐα 54:10, μια μεγαλοπρεπής υπόσχεση για την τέλεια αγάπη του Θεού.

«
Επειδή, τα βουνά θα μετατοπιστούν,
και οι λόφοι θα μετακινηθούν,
όμως, το έλεός Μου δεν θα εκλείψει από σένα,
ούτε η διαθήκη της ειρήνης Μου θα μετακινηθεί,
λέει ο Κύριος, Αυτός που σε ελεεί
».

Εύχομαι να μπορούσα να είμαι μαζί σου για να πούμε μαζί αυτά τα πολύτιμα λόγια. Ελπίζω, με σιγουριά βασισμένη στη πιστότητα του Θεού, ότι θα έχεις μια θαυμάσια εβδομάδα με τον Κύριο.

Βασικές Ερωτήσεις:
Τι προτείνουν οι Παροιμίες 20:6 για την τέλεια αγάπη του Θεού;
Γιατί θα έπρεπε ο ανυπότακτος που έχει ελευθερωθεί να είναι πιστός στο να πει για τα έργα Του;
Τι συμβαίνει όταν κάποιος αναγνωρίζει ότι ο Ιησούς είναι ο Υιός του Θεού;
Γιατί δεν μπορεί να είναι αμαρτία, το να πιστεύουμε, ότι ο Θεός προσωπικά και αφειδώς μας αγαπάει;
Εφόσον ξέρουμε ότι ο Θεός μας αγαπάει τέλεια συνεχώς, τι νομίζεις ότι σημαίνει το να «μένουμε» ή να «παραμένουμε» στην αγάπη Του;


1. ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΑ ΑΓΑΠΗ

Βγαίνω από μια χρονιά απαράμιλλης μετάβασης. Τίποτε δεν μοιάζει να είναι ανέγγιχτο. Σχέσεις, περιστάσεις, περιβάλλον, τα πάντα άλλαξαν. Κρατήθηκα σφιχτά στη ζωή, εμμένοντας σε οτιδήποτε στεκόταν ήρεμο. Ένα πρωινό, καθώς πήγαινα στη δουλειά μου, έκανα την ίδια στάση που έκανα εδώ και 18 μήνες: στο αγαπημένο μου μικρό καφενείο. Μπήκα μέσα χοροπηδώντας κι έδωσα τη συνηθισμένη μου παραγγελία: «Ένα banana nut bagel με απλή cream cheese, παρακαλώ». Αυτός που σερβίριζε με κοίταξε κεφάτα κι είπε: «Δεν έχουμε πια αυτό το είδος. Υπάρχει κάτι άλλο που μπορώ να σας δώσω σήμερα;»
Στεκόμουν κατάπληκτη με τα φρύδια μου σηκωμένα μέχρι τα μαλλιά μου. Πρέπει να ήμουν σοκαρισμένη για λίγη ώρα επειδή το άτομο που ήταν πίσω μου, τελικά με έβγαλε από τη σειρά, δίνοντάς μου ό,τι χρειαζόμουν για να ξεσπάσω σε κλάματα. Καθώς βγήκα έξω και πήγαινα στο αμάξι, κοίταξα ψηλά και ρώτησα: «Θα μπορούσα να έχω κάτι στο μέρος αυτό, στο οποίο να μπορώ να βασίζομαι;»
Καθώς έμπαινα στο αμάξι, ένιωσα τον Πατέρα να μιλάει τον Λόγο Του στην καρδιά μου. «Beth, ποτέ δεν θα σε αφήσω, ούτε θα σε εγκαταλείψω».
Αυτήν την εβδομάδα μελετάμε τη σωτήρια αγάπη του Θεού. Η λέξη έλεος στον Ησαΐα 54:10 προέρχεται απ’ την εβραϊκή λέξη «ραχάμ», που σημαίνει «καταπραΰνω, λατρεύω, αγαπώ βαθιά όπως οι γονείς, είμαι συμπονετικός, είμαι τρυφερός…» Αυτό το ρήμα συνήθως αναφέρεται σε μια ισχυρή αγάπη που έχει τις ρίζες της σε κάποιου είδους φυσικό δεσμό, συχνά από έναν ανώτερο προς έναν κατώτερο. Και τώρα στο αγαπημένο μου μέρος του ορισμού: «Τα μωρά προκαλούν αυτό το συναίσθημα».
Ποτέ δεν έχω πειραματιστεί ένα πιο υπερβολικό, απερίγραπτο συναίσθημα απ’ αυτό που τα δυο μικρά μου νήπια μου προξένησαν. Τα μωρά μου παρουσίασαν μια ικανότητα να αγαπούν που ποτέ πριν δεν είχα γνωρίσει, και στην οποία επίσης δεν ήμουν ποτέ τόσο ολοκληρωτικά ευπρόσβλητη.
Κάποτε άκουσα έναν Χριστιανό παιδοψυχολόγο να εξηγεί την αναγκαιότητα μιας διαμάχης και αγώνα για εξουσία με τους εφήβους. Εξηγούσε ότι ένας ορισμένος βαθμός δυσκολίας πρέπει φυσιολογικά να προέρχεται καθώς τα παιδιά αρχίζουν να γίνονται νεαροί ενήλικες, αλλιώς οι γονείς ποτέ δεν θα μπορούσαν να «τους βοηθήσουν» να βγουν απ’ τη φωλιά και να αποκτήσουν ανεξαρτησία. Σχολίασε: «αν ο δεσμός που είχαμε με αυτά σαν νήπια δεν αλλάξει, ποτέ δεν θα μπορέσουμε να τα αφήσουμε να φύγουν».
Τώρα δες ξανά τον ορισμό του ελέους. Σε όλη τη ζωή μας ο Θεός διατηρεί προς εμάς τα ισχυρά συναισθήματα, που τα μωρά προκαλούν στους γονείς τους. Καταλαβαίνεις το γιατί; Γιατί Αυτός ποτέ δε χρειάζεται να μας αφήσει να φύγουμε! Ο Θεός ποτέ δεν μας μεγαλώνει για να γίνουμε ανεξάρτητοι απ’ Αυτόν. Δεν μας μεγαλώνει για να φύγουμε απ’ το σπίτι! Μας μεγαλώνει για έρθουμε σπίτι! Τι χαρά πλημμυρίζει τη ψυχή μιας μάνας που πρόσφατα παρακολουθούσε την πρωτότοκό της να μεταβαίνει μ’ ευτυχία απ’ τη φωλιά στο δωμάτιο ενός κολεγίου!

Διάβασε τον Ψαλμό 136. Ποιο είναι το προφανές θέμα του κεφαλαίου;

Τώρα κοίταξε το κεφάλαιο χωρίς την επωδό «Το έλεός Του παραμένει στον αιώνα». Συγκέντρωσε κατά ομάδες τα εδάφια που μένουν, σύμφωνα με τα 3 παρακάτω θέματα. Γράψε μια αναγνωρίσιμη φράση κι αναφορά για καθένα από τα 26 εδάφια. Για παράδειγμα, εδάφιο 1: «επειδή είναι αγαθός», δείχνει το Έλεός Του.
Ο Θεός ο Δημιουργός...
Ο Θεός ο Κατακτητής...
Ο Θεός ο Σπλαχνικός...

Ο Ψαλμός 136 μπορεί να προσφέρει πολλά σημεία, αλλ’ αυτό με τη μέγιστη σπουδαιότητα, για μας τους δέσμιους που ζητάμε πλήρη ελευθερία, είναι το εξής: τα έργα του Θεού αλλάζουν αλλά η αγάπη Του παραμένει απλή, σταθερή, και ισχυρή. Μελέτησε τις παρακάτω σκέψεις. Η επίδειξη της δύναμής Του καλύπτει την κλίμακα απ’ την απελευθέρωση των παιδιών Του μέχρι το θάνατο των εχθρών Του. Ο ισχυρός, απλωμένος βραχίονάς Του και σώζει και καταστρέφει. Εργάζεται με αμέτρητους τρόπους. Τη στιγμή που νομίζουμε ότι έχουμε συλλάβει τις οδούς Του και καταλάβει τις μεθόδους Του, αυτές αλλάζουν.

Διάβασε τον Ησαΐα 55:8-11, μελέτησε τις παρακάτω δηλώσεις και γράψε ένα Σ για σωστό κι ένα Λ για λάθος, με βάση την πληροφορία ή τα συμπεράσματα αυτών των εδαφίων.
____ Το θέμα της μελέτης του Λόγου του Θεού είναι να καταλάβουμε τους δρόμους του Θεού.
____ Ποτέ δεν θα φτάσουμε σε έναν τέτοιο βαθμό γνώσης του Λόγου του Θεού ώστε η πίστη να είναι περιττή.
____ Μπορούμε να γνωρίσουμε τον Θεό τόσο καλά ώστε τελικά να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε όπως κι Αυτός.
____ Καμία ομοιοκαταληξία ή λογική δεν υπάρχει που να εκφράζει τους δρόμους του Θεού.
____ Οι σκέψεις και οι δρόμοι του Θεού έχουν πάντοτε σκοπό, αλλά πολλοί από αυτούς είναι πέρα από την κατανόησή μας.


Μόνον μέσα στο φως των απύθμενων μεθόδων του Θεού και στις απείρως υψηλές σκέψεις Του μπορούμε να εκτιμήσουμε πλήρως το θεμέλιο λίθο της αγάπης του Θεού. Βασιλείς θα υψωθούν και θα πέσουν, αλλά η αγάπη Του διαρκεί στον αιώνα. Κατά καιρούς, τα όρη που ο Θεός δημιούργησε θα πέσουν στη θάλασσα. Αλλά η αγάπη Του μένει στον αιώνα. Πλούτη θάρθουν και θα χαθούν. Αλλά η αγάπη Του μένει στον αιώνα. Μερικές φορές θα γιατρευτούμε από σωματικές θλίψεις και άλλες όχι. Αλλά η αγάπη Του μένει στον αιώνα. Οι ουρανοί και η γη θα παρέλθουν. Αλλά η αγάπη Του μένει στον αιώνα. Σκέψου τις αστάθειες που υπάρχουν στη δική σου ζωή.

Παρακάτω γράψε 4 δηλώσεις, που να αντανακλούν μεταβλητές στη ζωή σου.

Μπορεί να είναι πολύτιμες, πολύ αγαπητές «αστάθειες», αλλά ο κοινός παρανομαστής, που η καθεμία μας συμμερίζεται, είναι μια χαμένη εγγύηση. Μόλις τώρα έγραψες έναν πολύ προσωπικό κι απλό Ψαλμό που περιέχει μια μεγάλη αλήθεια. Διάβασε και τις 4 δηλώσεις δυνατά, επαναλαμβάνοντας τη «χορωδία» του Ψαλμού 136 («αλλά η αγάπη Του μένει στον αιώνα») μετά από κάθε δήλωση. Ας ασχοληθούμε με την αγάπη του Θεού λίγο βαθύτερα.

Διάβασε τη Ρωμαίους 8:38-39. Τώρα γράψε ξανά αυτά τα εδάφια, ανταλλάσσοντας μερικά από τα παραδείγματα του Παύλου με μερικά από τα δικά σου. Ποια είναι μερικά πράγματα που φοβάσαι πιο πολύ; Γράψε τα εδάφια που καταχωρούν τους δικούς σου φόβους.
Διότι είμαι πεπεισμένος ότι ούτε__________ δε θα με χωρίσει από την αγάπη του Θεού την εν Χριστώ Ιησού του Κυρίου μας.

Έχεις καταλάβει, Αγαπητή μου Φίλη, ότι μόλις έγραψες την απάντηση στη μεγαλύτερη ψυχολογική σου ανάγκη; Θυμάσαι όταν διάβαζες για τους αιχμαλώτους στα ναζιστικά στρατόπεδα, ότι μερικές φορές φορτώνονταν σε τρένα μόνο και μόνο για να μεταφερθούν σ’ ένα στρατόπεδο θανάτου; Αν δεν αφήσουμε την αλήθεια του Θεού να κατοικήσει πλήρως στη καρδιά μας μπορεί να μάθουμε τόσα ακριβώς όσα χρειάζονται για μετακινηθούμε από μια φυλακή σε μια άλλη. Πιθανόν να αντηχούμε τα λόγια του Ψαλμού 51:6 πολλές φορές προτού τελειώσει η μελέτη μας: «Να, αγάπησες αλήθεια στη καρδιά, και στα ενδόμυχα θα με διδάξεις σοφία».
Τα ενδόμυχα είναι η καρδιά μας και ο νους μας. Την επόμενη εβδομάδα θα επικεντρώσουμε τη μελέτη μας στο νου, αλλά αυτή η εβδομάδα είναι ένα πλήρες θέμα της καρδιάς. Θα μου άρεσε να δούμε ένα από τα πιο σπουδαία γεγονότα που αναφέρονται στο Λόγο του Θεού σχετικά με τις συναισθηματικές ανάγκες όλων των ανθρώπινων όντων.

Γράψε παρακάτω την πρώτη δήλωση στις Παροιμίες 19:22:

Η εβραϊκή λέξη για επιθυμία είναι «τα’αβά», που σημαίνει «λαχτάρα». Προέρχεται απ’ τη λέξη «αβά», που σημαίνει «ορέγομαι, επιθυμώ πολύ». Κατανοείς ότι αυτό το εδάφιο μας βάζει αυτό που λαχταρούμε πάρα πολύ σε μια φράση κάψουλα; Σε παρακαλώ μη το χάσεις! Κάθε ανθρώπινο ον επιθυμεί πάρα πολύ, ορέγεται σε άλλους, και λαχταρά την τέλεια αγάπη. Άφθονη αγάπη. Επικεντρωμένη αγάπη. Ριζοσπαστική αγάπη. Αγάπη στην οποίαν μπορούμε να υπολογίζουμε. Ο ταξιτζής, ο υδραυλικός, ο χρηματιστής, το μοντέλο που φεύγει, η ηθοποιός, η γυναίκα του δρόμου, ο ναρκομανής, ο δάσκαλος, ο προγραμματιστής ηλεκτρονικών υπολογιστών, ο διαστημικός επιστήμονας, ο γιατρός, ο δικηγόρος, ο πρόεδρος και η συνοδεία του, όλοι λαχταρούν το ίδιο πράγμα: τέλεια αγάπη.

Αλλά τι προτείνουν οι Παροιμίες 20:6 για την τέλεια αγάπη;

Τι σημαίνει για σένα το επίθετο τέλεια καθώς περιγράφει την αγάπη; Προσπάθησε να είσαι όσο το δυνατόν πιο συγκεκριμένος και περιγραφικός.

Γύρισε στην Α' Κορινθίους 13:4-8. Μήπως η ιδέα σου για την τέλεια αγάπη ηχεί κάτι σαν την περιγραφή του Παύλου για την τέλεια αγάπη;
. Ναι
. Όχι

Ο Παύλος περιγράφει την αγάπη σαν μια υπερφυσική αγάπη, που μόνον ο Θεός κατέχει πλήρως, μόνον ο Θεός μπορεί να δώσει. Είναι η λέξη της Κ. Διαθήκης για τη θεϊκή αγάπη, όπως ακριβώς «χέσεντ» είναι η λέξη της Π. Διαθήκης για τη θεϊκή αγάπη. Ο μόνος τρόπος που μπορούμε να αγαπάμε με αγάπη είναι να εκχέουμε τα πάντα από την καρδιά μας και να ζητάμε από τον Θεό να τα κάνει αγγεία της αγάπης Του. Πριν μπορέσουμε καν να αρχίσουμε να μοιράζουμε θεϊκή αγάπη, πρέπει να την δεχθούμε πλήρως. Ο Θεός σε αγαπάει με τέλεια αγάπη.

Σύμφωνα με το Α' Ιωάννου 4:18, τι κατορθώνει η τέλεια αγάπη όταν είμαστε πρόθυμοι να την δεχθούμε;


Έχεις ποτέ φοβηθεί ότι κάποιος θα έπαυε να σε αγαπά;
. Ναι
. Όχι

Όχι μόνον το έχω φοβηθεί, αλλά το έχω βιώσει! Ο Θεός με προσοχή και με χάρη επέτρεψε κάποιοι απ’ τους φόβους μου να επαληθευτούν για να ανακαλύψω ότι δε θα διαλυόμουν. Βίωσα λίγα πράγματα που ήμουν σίγουρη ότι θα με κατέστρεφαν. Αλλά μπορείς να φανταστείς; Δεν με κατέστρεψαν. Όχι, γιατί είμαι τόσο δυνατή, αλλά γιατί ο Θεός με δίδαξε να επιβιώνω στην τέλεια αγάπη Του. Δεν ήταν διασκεδαστικό, αλλά ήταν μεταμορφωτικό! Φθάνω σιγά-σιγά στο σημείο να δεχτώ ότι το μόνο πράγμα στο οποίο καθόλου δε μπορώ να επιζήσω είναι η απώλεια της αγάπης του Θεού. Αυτή είναι μια απώλεια που ποτέ δε θα δοκιμάσω. Η αγάπη Του μένει στον αιώνα. Αυτό είναι που Αυτός σκοπεύει με την τέλεια αγάπη να διώχνει έξω τον φόβο. Έχω αγαπηθεί από πολλούς ανθρώπους όπως και συ. Είμαι σίγουρη για την αγάπη του άνδρα μου. Μου το δείχνει και μου το λέει ότι με αγαπάει, κάθε μέρα. Και τα παιδιά μου με αγαπάνε αληθινά. Το ίδιο και τα μέλη του ευρύτερου οικογενειακού μου κύκλου και μερικοί πολλοί στενοί φίλοι. Είμαι ευλογημένη, αλλά ο Λόγος του Θεού χρησιμοποιεί τη φράση τέλεια αγάπη 32 φορές, και ούτε μια φορά δεν την αποδίδει σε ανθρώπους. Κάθε φορά που χρησιμοποιείται αυτή η φράση, αναφέρεται στον Θεό και μόνον στον Θεό. Όσο άφθονα κι αν μπορεί να επεκταθεί η αγάπη των άλλων, μόνο η αγάπη του Θεού είναι τέλεια.

Πώς θα εξηγούσες τη διαφορά ανάμεσα στην αγάπη του Θεού και στην ανθρώπινη αγάπη, ακόμα και στην καλύτερή της περίπτωση.

Στο θαυμάσιο βιβλίο του «Αγιότητα, Αλήθεια κι η Παρουσία του Θεού», ο Francis Fragipane γράφει: «Υπάρχουν πολλές όψεις στη φύση του Χριστού. Είναι ο Θεός Ποιμένας, ο Ελευθερωτής μας κι ο Θεραπευτής μας. Αντιλαμβανόμαστε τον Θεό μέσα από το φίλτρο της ανάγκης μας από Αυτόν. Κι έτσι το έχει επιτάξει, γιατί ο Αυτός ο Ίδιος είναι η μοναδική μας απάντηση σε χιλιάδες ανάγκες». Πόσο είναι θαυμαστά αληθινό! Αλλά ο Θεός δεν είναι μόνον η απάντηση σε χιλιάδες ανάγκες, είναι η απάντηση σε χιλιάδες επιθυμίες. Είναι η εκπλήρωση της κύριας επιθυμίας μας σε όλη τη ζωή. Γιατί ανεξάρτητα αν το έχουμε ή όχι αναγνωρίσει, αυτό που θέλουμε είναι η τέλεια αγάπη. Ω, Θεέ. Ξύπνα τις ψυχές μας να δουν, ότι Εσύ είσαι αυτό που θέλουμε, όχι μόνο αυτό που χρειαζόμαστε. Ναι, η προστασία της ζωής μας, αλλά κι η αγάπη της καρδιάς μας. Ναι, η σωτηρία της ψυχής μας, αλλά και η επιθυμία της καρδιάς μας. Τέλεια αγάπη. Μια αγάπη που δεν θα με αφήσει να φύγω!


2. Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ

Εδώ και λίγο καιρό έκανα ένα μικρό πείραμα, καθώς μιλούσα σε μια ομάδα γυναικών πάνω στο θέμα της αγάπης του Θεού. Τους ζήτησα να κοιτάξουν μέσα στα μάτια το άτομο που καθόταν δίπλα τους και να πουν: «Ο Θεός με αγαπάει τόσο πολύ». Σχεδόν ενστικτωδώς γύρισαν η μια προς την άλλη και είπαν: «ο Θεός σε αγαπάει τόσο πολύ». Τις σταμάτησα και τους έκανα να προσέξουν την αλλαγή των λέξεων.
Δοκιμάσαμε την άσκηση για δεύτερη φορά κι έδειχναν φανερά άβολες. Ρώτησα γιατί πάλευαν με το αίτημά μου και πολλές είπαν: «μπορώ εύκολα να πω στο άτομο δίπλα μου ότι ο Θεός την αγαπάει, αλλά είναι πολύ δύσκολο για μένα να της πω ότι ο Θεός με αγαπάει».

Γιατί νομίζεις ότι πρόθυμα δεχόμαστε την αγάπη του Θεού για τους άλλους αλλά παλεύουμε με το ότι Αυτός μας αγαπάει εξίσου, ριζικά, πλήρως και τέλεια; Στο περιθώριο απαρίθμησε όσο περισσότερους λόγους μπορείς.

Ένας λόγος που συνήθιζα να παλεύω με αυτήν την αλήθεια ήταν, ότι ήξερα τις αμαρτίες μου και τις αδυναμίες μου. Ήξερα όλους τους λόγους για τους οποίους Αυτός δε θα έπρεπε να με αγαπάει. Ήμουν τελείως βέβαιη ότι καμιά άλλη δεν ήταν τόσο χάλια μέσα της, όσο ήμουν εγώ. Στην ενδοσκόπηση, χαίρομαι που δεν πήγα στο αντίθετο άκρο. Μερικοί άνθρωποι μπορούν να είναι τόσο γεμάτοι απ’ αυτο-δικαίωση που φαίνονται πεπεισμένοι ότι ο Θεός τους αγαπάει περισσότερο από όλους. Ποτέ δεν ήμουν αρκετά δίκαιη για να είμαι τόσο υπερήφανη για τον εαυτό μου!
Γιατί έχουμε τόση δυσκολία στο να πιστεύουμε, ότι ο Θεός θα μπορούσε να αγαπάει εκείνους που αντιλαμβανόμαστε σαν καλούς κι εκείνους που αντιλαμβανόμαστε σαν κακούς με την ίδια τέλεια αγάπη; Γιατί επιμένουμε αμείλικτα στο να προσπαθούμε να εξανθρωπίζουμε το Θεό. Έχουμε τη τάση να αγαπάμε τους ανθρώπους σύμφωνα με το πως αυτοί ενεργούν, και εξακολουθούμε να δοκιμάζουμε να αναδημιουργήσουμε τον Θεό κατά την εικόνα μας. Σήμερα η προσοχή μας θα στραφεί στη θέα του Θεού στην καρδιά του ανόητα ανυπόταχτου.

Διάβασε τον Ψαλμό 107:1-3, 10-22. Γιατί κάποιοι κάθονται στο σκοτάδι και στο βαθύτερο σκοτάδι σαν δέσμιοι υποφέροντας σε σιδερένιες αλυσίδες;

Ποιος τους υποβάλλει σε πικρό μόχθο;
. Ο Θεός
. Ο Σατανάς
. Ξένοι άρχοντες
. Θρησκευτικοί ηγέτες

Με βάση το εδάφιο 13, γιατί φαντάζεσαι ότι ο Θεός θα υπέβαλε το λαό Του σε πικρό μόχθο, επειδή απείθησαν στα λόγια Του;

Με βάση τα εδάφια 13 και 14, τι κάνει ο Θεός, όταν ο λαός Του φώναξε σε Αυτόν στα βάσανά του;


Τώρα διάβασε ξανά τα εδάφια 15-16. Ποιο ήταν το προφανές κίνητρο του Θεού για να κάνει τέτοια θαυμάσια έργα για ανθρώπους, όπως το να συντρίβει χάλκινες πύλες και να κατακόβει σιδερένιους μοχλούς;

Με ποιον τρόπο θεράπευσε ο Κύριος εκείνους που υπέφεραν θλίψεις, σαν άμεσο αποτέλεσμα της ανόητης ανυπακοής τους (εδ.20);

Ποια ήταν η προφανής αναγκαία προϋπόθεση του Θεού για να ανταποκριθεί με τον θεραπευτικό Του Λόγο (εδ.19);

Πώς αισθάνεται προφανώς ο Θεός για εκείνους που έχουν δείξει ανόητα ανυπακοή εναντίον Του (εδ.21);

Τώρα ρίξε μια προσεκτική ματιά στο εδάφιο 22. Λίγοι άνθρωποι έχουν ευγνώμονες καρδιές, όπως οι αιχμάλωτοι που έχουν ελευθερωθεί κι οι θλιμμένοι που έχουν γιατρευτεί. Παρατήρησε την οδηγία του Θεού σε αυτούς: «ας κηρύττουν τα έργα του με ύμνους αγαλλίασης». Γιατί θα πρέπει οι ανυπάκουοι που ελευθερώθηκαν να είναι πιστοί στο να κηρύττουν τα έργα Του;

Αλήθεια, τι κατάλληλος Ψαλμός για τη μελέτη μας! Η καρδιά μας ποτέ δεν θα είναι υγιής μέχρι να μάθουμε να δεχόμαστε και να μένουμε στην τέλεια αγάπη του Θεού. Θα μου άρεσε να βγάλουμε δυο συμπεράσματα από τον Ψαλμό, για να μας ενθαρρύνουν στον στόχο μας.


1. Η τέλεια αγάπη του Θεού εκτείνεται προς τους πιο ανυπάκουους αιχμαλώτους και τους πιο θλιμμένους ανόητους. Ο Ψαλμός 107 είναι σαφής μ’ ένα αναζωογονητικό τρόπο: Η τέλεια αγάπη του Θεού παρακινεί θαυμάσιες πράξεις για τον χειρότερο από τους άνδρες και τις γυναίκες που φωνάζουν στα βάσανά τους. Η εβραϊκή λέξη για θαυμάσια είναι «παλά» που σημαίνει: «ασυνήθης, θαυματουργικός, θαυμαστός, καταπληκτικός». Τα επίθετα αυτά φαίνεται σαν να περιορίζονται στα καλά παιδιά του Θεού, έτσι δεν είναι; Όμως, ο Λόγος του Θεού μας λέει, ότι ο Θεός κάνει ασυνήθη, θαυματουργικά, θαυμαστά, κι καταπληκτικά πράγματα για τον χείριστο από τους χείριστους που φωνάζει σ’ Αυτόν. Γιατί; Επειδή Αυτός τους αγαπάει με μια τέλεια αγάπη.
Είμαι πεπεισμένος ότι ένα από τα έργα, που ο Θεός θέλει να επιτελέσει σε αυτήν τη μελέτη, είναι να διευρύνει την πνευματική μας όραση καθώς κοιτάμε την αγάπη Του. Βλέπεις, δεν βλέπουμε μόνον την τέλεια αγάπη του Θεού μέσ’ από σπασμένες αλυσίδες και γιατρεμένα βάσανα. Η τέλεια αγάπη Του εμφανίζεται επίσης στην απροθυμία Του να επιτρέψει η ανυπακοή να περάσει απαρατήρητη κι ατιμώρητη. Βλέπω τουλάχιστον 5 τρόπους με τους οποίους ο Θεός αντιμετωπίζει τους ανυπάκουους ώστε αυτοί να φωνάξουν:
· Τους επιτρέπει να κάθονται «σε σκοτάδι και σε βαθύτερο σκοτάδι» (εδ. 10). Τα παραγεμισμένα αναμορφωτήριά μας αποδεικνύουν ότι η ανυπακοή μπορεί να οδηγήσει σε κυριολεκτικές φυλακές. Μπορεί πολύ εύκολα να οδηγήσει σε συναισθηματικά κελιά σκοταδιού και ζόφου. Αν και σίγουρα κάθε κατάθλιψη δεν είναι το αποτέλεσμα ανυπακοής, μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη. Νομίζω ότι η κατάθλιψη είναι ιδιαίτερα πιθανή αν ο ανυπάκουος ήταν προηγουμένως κοντά στον Θεό. Κοίταξε τη λέξη καταφρόνησαν στο εδάφιο 11. Η πρωτότυπη λέξη «να’άτς» περιέχει την ιδέα της περιφρόνησης για κάποιον που προηγουμένως δέχθηκε ευνοϊκή προσοχή και μετά ανυπάκουσε.

Γιατί νομίζεις ότι η ανυπακοή θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια βαθύτερη κατάθλιψη στη ζωή κάποιου που πειραματιστεί τη στενή επαφή με τον Θεό;

Τώρα που ξέρω την απερίγραπτη χαρά της οικειότητας με το Θεό, το να ζω έξω από την κοινωνία Του θα μου προκαλούσε κατάθλιψη. Είμαι ευγνώμων που ο Θεός επιτρέπει το σκοτάδι να ακολουθήσει την ανυπακοή, αλλιώς ποιος θα μπορούσε να πει για πόσο χρονικό διάστημα θα παραμέναμε στην ανυπακοή; Ευχαριστώ τον Θεό που μερικές φορές χρησιμοποιεί το σκοτάδι για να μας οδηγήσει στο φως!
· «Τους υπέταξε σε πικρό κόπο» (εδ.12). Η ανυπακοή μπορεί να αρχίσει με αστεία και παιχνίδια, αλλά τελικά οδηγεί σε σκληρή δουλειά.

Πώς ο Θεός επιτρέπει να γίνει η ανυπακοή ένα βαρύ φορτίο μετά από λίγο;

· Τους επέτρεψε να πέσουν (εδ.12). Αναμφίβολα ο καθένας μας μπορεί να σκεφτεί μερικούς τρόπους με τους οποίους ο Θεός άφησε τους ανυπάκουους να πέσουν.

Δώσε ένα παράδειγμα ανυπακοής που έκανε εσένα ή κάποιον που ξέρεις να πέσεις.

Όταν ήμουν έφηβη, θα μπορούσα να είχα δεχτεί τη μικρή αλήθεια που ήξερα, αλλά δεν τη δέχτηκα. Όχι μόνον έπεσα, συντρίφτηκα και κάηκα! Και είμαι τόσο ευγνώμων. Αν δεν είχα πέσει ποτέ, δεν ξέρω αν θα φώναζα για βοήθεια.

· Επέτρεψε «κανείς να μη τους βοηθήσει» (εδ.12). Πόσο ευχαριστώ τον Ιησού για την τέλεια αγάπη Του να κάνει τους άλλους «να αποτύχουν» στις προσπάθειές τους να με βοηθήσουν! Ακούγεται παράξενα, έτσι δεν είναι;

Διάβασε τον Ψαλμό 62:1-2, 5-7. Μπορείς να σκεφτείς έναν άλλον τρόπο, που θα μπορούσαμε να αναγνωρίσουμε τον Θεό σαν Θεό, και μόνον αν δεν βιώναμε κρίσεις όπου κανείς άλλος δεν μπορούσε να βοηθήσει; Σκέψου μια εποχή όπου έπεσες και κανείς δεν μπορούσε να σε βοηθήσει. Σε οδήγησε αυτό στον Θεό ή σε ένα βαθύτερο σκοτάδι και ζόφο;

· Επέτρεψε κάποιοι να υποφέρουν θλίψη (εδ.17).

Ποια σωματικά συμπτώματα έχει η θλίψη σύμφωνα με το εδάφιο 18;

Και πάλι, σίγουρα κάθε σωματική θλίψη δε προκαλείται από ανυπακοή, αλλά η ανυπακοή μπορεί να καταλήξει σε σωματική θλίψη. Μπορώ να σκεφτώ μια εποχή στο κολέγιο όταν ανυπάκουα κατά του Θεού. Έχασα την όρεξή μου κι αρρώστησα σωματικά. Δεν ήμουν η πρώτη στην ιστορία που αρρώστησα λόγω αμαρτίας.

Και με σένα τι γίνεται; Αρρώστησες ποτέ λόγω αμαρτίας;
. Ναι
. Όχι. Και αν ναι, τι είδους σωματικά συμπτώματα είχες;


Ρίξε μια ματιά και στους 5 αυτούς τρόπους με τους οποίους ο Θεός μπορεί να απαντήσει στην ανυπακοή. Με ποιο τρόπο το Εβραίους 12:5-11 υποστηρίζει την πεποίθηση ότι κι οι 5 αυτές απαντήσεις είναι αποδείξεις της τέλειας αγάπης του Θεού, μάλλον, παρά της οργισμένης Του καταδίκης;

Βλέπεις, ο Θεός μας αγαπάει αρκετά για να μας κάνει τελικά να είμαστε δυστυχισμένοι μέσα στην ανυπακοή μας!

2. Ο Θεός αγωνίζεται με τα αιχμάλωτα παιδιά Του μέχρι να ελευθερωθούν. Το χειρότερο πιθανόν αποτέλεσμα της ανυπακοής μας θα ήταν ο Θεός να τα παρατήσει με μας. Δεν συμφωνείς; Θυμήσου, ο Ψαλμός 107 αναφέρεται στην ανυπακοή των ίδιων των παιδιών του Θεού. Ξανά και ξανά τους τιμώρησε, αλλά ποτέ δεν τους εγκατάλειψε, αλληλούια!
Ένα απ’ τα πιο κοινά συμβάντα στη ζωή ανδρών και γυναικών που στάλθηκαν στη φυλακή είναι η μεταγενέστερη κοινοποίηση των χαρτιών του διαζυγίου από τον /την σύζυγο. Λίγοι φυλακισμένοι έχουν ανθρώπους από έξω που να τους συμπαραστέκονται σ’ όλη την παρατεταμένη φυλάκιση. Ας το αντιμετωπίσουμε. Οι περισσότεροι άνθρωποι απλά θα ήθελαν να ξεχάσουν, όσο το δυνατόν γρηγορότερα, ότι υπάρχουν φυλακισμένοι. Είναι οι ανύπαρκτοι άνθρωποι της κοινωνίας μας. Η ίδια τάση εμφανίζεται με λιγότερο χειροπιαστούς όρους και μεταξύ Χριστιανών. Οι καλύτερες εκκλησίες τείνουν να καλωσορίσουν αυτούς τους δέσμιους (του αλκοόλ, των ναρκωτικών, της ομοφυλοφιλίας, της σεξουαλικής ασυδοσίας, κλπ.) κατ’ αρχήν. Αλλά αν δεν «ταιριάξουν» αρκετά γρήγορα, πιθανόν σύντομα θα περιφρονηθούν. Μας αρέσουν οι επιτυχημένες ιστορίες, δυναμικές ομολογίες. Μια δέσμια ανάμεσά μας σύντομα χάνει το καλωσόρισμά της αν δεν ανταποκριθεί σε αυτό αρκετά γρήγορα.
Σε αντίθεση, ο Θεός στέκεται δίπλα μας μέχρι να ελευθερωθούμε. Χρησιμοποιεί διάφορες μορφές ταλαιπωρίας για να μας κάνει να φωνάξουμε σε Αυτόν, αλλά ποτέ δε μας εγκαταλείπει. Ο Θεός είναι ο μόνος που δεν απωθείται απ’ το βάθος και το μήκος των αναγκών μας. Αν και ο Θεός ποτέ δεν δικαιολογεί την αμαρτία και την ανυπακοή μας, αντιλαμβάνεται πλήρως τι είναι αυτό που καθοδηγεί τις πράξεις μας. Στη πραγματικότητα, καταλαβαίνει πράγματα για μας που κι εμείς ακόμα δε καταλαβαίνουμε. Όταν μεγάλωνα, δεν είχα ιδέα γιατί έπαιρνα μερικές ανόητες αποφάσεις, αλλά ο Θεός ήξερε. Παρόλο που η ανυπακοή μου συνέχιζε να είναι αμαρτία, η καρδιά του Θεού ήταν γεμάτη από έλεος, και μέσα από τρυφερή τιμωρία, Αυτός συνέχιζε να αγωνίζεται μαζί μου και να με περιμένει με υπομονή να αφήσω τη φυλακή μου.

Ποιος ήταν ο μεγαλύτερος σε χρονική διάρκεια περιορισμός σου σε ανυπακοή από τον Θεό;
Εκ των υστέρων, μπορείς να δεις τρόπους με τους οποίους ο Θεός σε κυνηγούσε να επιστέψεις πίσω σε Αυτόν;
. Ναι
. Όχι. Αν ναι, να αναφέρεις μερικούς τρόπους
.

Διάβασε τις παρακάτω παραπομπές κι εξήγησε με ποιον τρόπο εφαρμόζεται η καθεμιά στο παρόν θέμα μας από τον Ψαλμό 107:10-22.
Ψαλμός 119:67-68
Ιεζεκιήλ 33:10-11
Λουκάς 7:47


Ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλο χρονικό διάστημα έχει παλέψει ο καθένας μας, ο Θεός δεν τα παρατάει μαζί μας. Ακόμα κι όταν έχουμε εξαντλήσει όλους τους ανθρώπινους πόρους γύρω μας, Αυτός είναι η ανεξάντλητη πηγή του ζωντανού νερού. Μπορεί να επιτρέψει η ζωή μιας δέσμιας να γίνει όλο και πιο δύσκολη, για να απογοητευθεί περισσότερο στο να κάνει αυτό που απαιτεί η εν Χριστώ ελευθερία, αλλά Αυτός ποτέ δεν θα τη χωρίσει. Την ελκύει και περιμένει. Τα μέτρα που ο Θεός παίρνει για να μας ελκύσει στην ελευθερία ίσως να είναι κατά καιρούς βασανιστικά, αλλά συχνά είναι οι πιο δυναμικές αποδείξεις της τέλειας αγάπης Του, απ’ όλες τις προφανείς ευλογίες που θα μπορούσαμε να εκθέσουμε. Όταν έχουν ειπωθεί και γίνει τα πάντα, ίσως λίγοι γνωρίζουν πραγματικά την τέλεια αγάπη του Θεού, όπως οι δέσμιοι που έχουν ελευθερωθεί. «Ας δίνουν ευχαριστίες στον Κύριο για την τέλεια αγάπη του, και τα θαυμάσια έργα του προς τους ανθρώπους. Και ας θυσιάζουν θυσίες αίνεσης, κι ας κηρύττουν τα έργα του με ύμνους χαράς» (Ψαλμ.107:21-22). Αγαπητή, αν Αυτός είναι για σένα ο μοναδικός Θεός, έχεις μια δυναμική ιστορία να πεις. Άρχισε να την λες.


3. Η ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ

Που θα ήμουν εγώ χωρίς την αγάπη του Θεού; Σήμερα κατανοώ ότι κάθε τι που κατέχω που έχει κάποια αξία είναι ένα άμεσο προϊόν της αγάπης του Θεού. Σήμερα, όμως, θα ήθελα να επικεντρωθώ μαζί σου σε ένα από τα πιο θαυμάσια έργα της αγάπης του Θεού στη ζωή μου: την αγάπη που ικανοποίησε τις σπηλαιώδεις μου ανάγκες.
Κατά τη γνώμη μου, ένα απ’ τα πιο ζωτικά τμήματα αυτής της μελέτης είναι η 5η συνεδρίαση του βίντεο, όπου μελετήσαμε τη συνάντηση του Χριστού με τη γυναίκα στο πηγάδι. Μάθαμε λίγα πράγματα τη μέρα εκείνη τα οποία θα αναπτύξουμε σήμερα με διάφορα εδάφια. Επιτρέψτε μου να φρεσκάρω τη μνήμη σας:
· Η ακόρεστη ανάγκη μας ή λαχτάρα για τόσα πολλά από οτιδήποτε είναι σύμπτωμα ανικανοποίητων αναγκών ή αυτού που αποκαλούμε «άδειοι τόποι».
· Η σωτηρία δεν ισούται με την ικανοποίηση. (Μπορείς να έχεις σωθεί και να είσαι ακόμα ανικανοποίητος.)
· Η ικανοποίηση έρχεται όταν κάθε άδειος τόπος γεμίσει με τη πληρότητα του Χριστού.
· Ενώ η σωτηρία έρχεται σε μας σαν δώρο απ’ το Θεό, βρίσκουμε ικανοποίηση εν Αυτώ, καθώς εκούσια παραδίνουμε όλα τα τμήματα της ζωής μας.
Μιλήσαμε επίσης στην 5η συνεδρίαση του βίντεο για το μεγάλο μυστικό: Οι Χριστιανοί που υποτίθεται ότι είναι πλήρως ικανοποιημένοι με τον Ιησού συνεχίζουν να έχουν ένα απροσδιόριστο κενό ή ανάγκη. Η απροθυμία τους στο να λένε την αλήθεια όσον αφορά την έλλειψη ικανοποίησής τους στη χριστιανική ζωή, τους εμποδίζει να κάνουν τις σωστές ερωτήσεις: Γιατί βρίσκω ότι μου λείπει η χριστιανική ζωή; Πώς μπορώ να είμαι περισσότερο ικανοποιημένος; Θυμήσου, ο Σατανάς επωφελείται απ’ τα μυστικά! Η μυστικότητα πάντα εξασφαλίζει γόνιμο έδαφος για να αυξηθεί η ντροπή. Νιώθουμε όλο και πιο πολύ ντροπή για τον εαυτό μας, για το γεγονός ότι δεν είμαστε ικανοποιημένοι Χριστιανοί. Επειδή, δεν θα κάνουμε ερωτήσεις στον κύκλο των πιστών, ο εχθρός μας πειράζει να ψάξουμε έξω γι’ ασεβείς απα-ντήσεις.

Θυμάσαι τα 5 οφέλη της σχέσης διαθήκης μας με το Χριστό; Γράψε στο περιθώριο το 3ο όφελος.

Το να βρούμε ικανοποίηση και πληρότητα εν Χριστώ αυτό ποτέ δεν σήμαινε ότι θα είναι ένας κρυμμένος θησαυρός που μόνον λίγοι θα μπορούσαν να βρουν.

Κοίταξε τη Β' Πέτρου 1:3 και σημείωσε σύντομα τις αξιώσεις του Λόγου του Θεού.

Ή ο Χριστός μπορεί να μας ικανοποιήσει και να ικανοποιήσει τις βαθύτερες ανάγκες μας ή ο Λόγος του Θεού είναι απατηλός. Τις μέρες προτού αρχίσω να απολαμβάνω την πληρότητα εν Χριστώ, κατά κάποιον τρόπο ήξερα ότι ο Λόγος του Θεού ήταν αληθινός κι ότι το πρόβλημα ήταν με μένα, αλλά στη ζωή μου, δεν μπορούσα να καταλάβω ποιο ήταν το πρόβλημα. Τον υπηρετούσα. Ακόμα Τον αγαπούσα, αν και ανώριμα, αλλά ακόμα πάλευα μ’ ένα κενό που μ’ έκανε να ψάχνω για αγάπη κι αποδοχή σ’ όλα τα λάθος μέρη.
Ούτε μια φορά στα νιάτα μου δεν άκουσα μια σαφή διδασκαλία για τη πλήρη με Άγιο Πνεύμα ζωή. Ίσως αυτός να είναι ο λόγος που δεν σταματάω να μιλάω γι’ αυτό τώρα. Ο Σατανάς ξέρει ότι το Άγιο Πνεύμα είναι το κλειδί για άφθονη, απελευθερωμένη ζωή, έτσι έχει κάνει το παν κατά τη δύναμή του, για να δημιουργήσει αμφιβολία και φόβο, γύρω απ’ αυτό το θέμα. Ας καταλήξουμε σε μερικά βασικά πράγματα.

Συμπλήρωσε τα κενά με την κατάλληλη λέξη.
Ιωάννης 4:24 – Ο Θεός είναι...
Α’ Ιωάννη 4:16 – Ο Θεός είναι...


Η ουσία του Θεού ή η κατάσταση της ύπαρξής Του είναι Πνεύμα. Μην έχεις την ιδέα ότι η λέξη πνεύμα υπαινίσσεται ότι είναι αόρατος. Ο Θεός βεβαίως έχει μια ορατή, ωστόσο ένδοξη κι απερίγραπτη, μορφή, αλλά εμείς προς το παρόν, δεν έχουμε μάτια που να μπορούν να βλέπουν τον πνευματικό κόσμο. Όπως ακριβώς είναι σίγουρο ότι ο Θεός είναι Πνεύμα, άλλο τόσο είναι σίγουρο ότι ο Θεός είναι αγάπη. Αγάπη δεν είναι μόνο κάτι που ο Θεός κάνει, αλλά είναι κάτι που ο Θεός είναι. Ο Θεός θα έπρεπε να πάψει να υπάρχει για να πάψει να αγαπάει. Και πάλι, ο πειρασμός μας είναι να εξανθρωπίσουμε τον Θεό, επειδή είμαστε περιορισμένοι ως προς την αγάπη σαν ένα ρήμα. Με τον Θεό, η αγάπη κατ’ αρχήν είναι ένα ουσιαστικό. Είναι το τι και το ποιος Αυτός είναι.

Τώρα διάβασε Α' Ιωάννη 4:13-15. Τι συμβαίνει όταν κάποιος αναγνωρίζει ότι ο Ιησούς είναι ο Υιός του Θεού;
. Οι άγγελοι χαίρονται
. Το Άγιο Πνεύμα κατεβαίνει σαν περιστέρι.
. Ο Θεός ζει μέσα του.
. Κάτι άλλο


Με τη μορφή του Αγίου Πνεύματος ο Θεός κατοικεί στη ζωή όλων όσων δέχονται τον Υιόν Του σαν Σωτήρα. Ο Θεός δεν μπορεί πλέον να πάψει να είναι αγάπη, όπως δεν μπορεί να πάψει να είναι Πνεύμα. Συνεπώς, όταν το Πνεύμα του Θεού κινείται στη ζωή μας, έρχεται κι η αγάπη του Θεού. Θυμήσου, την υπόσχεση της Β' Κορινθίους 3:17: «και όπου είναι το Πνεύμα του Κυρίου, εκεί υπάρχει ελευθερία».
Βλέπεις όλα αυτό ταιριάζουν μαζί; Όπου ο Θεός καλωσορίζεται, το Πνεύμα Του απελευθερώνεται. Όπου το Πνεύμα Του απελευθερώνεται, και η αγάπη Του απελευθερώνεται. Και όπου βρίσκεις το στοργικό Του Πνεύμα, βρίσκεις ελευθερία. Πώς απελευθερώνεται το Πνεύμα του Θεού; Συμφωνώντας ή ομολογώντας τον Λόγο Του. Θα επικεντρωθούμε στο τελευταίο αυτό στοιχείο την 9η εβδομάδα, αλλά σήμερα θα ήθελα να δεις όλα τα κομμάτια να ταιριάζουν μαζί.
Ο στόχος μου είναι ο εξής: μόνο τα μέρη εκείνα στα οποία επιτρέπουμε την αγάπη του Θεού να εισχωρήσει πλήρως θα είναι ικανοποιημένα και συνεπώς απελευθερωμένα. Τίποτα δεν υπάρχει που να εκφράζει αυτή την αλήθεια καλύτερα απ’ τα θεόπνευστα λόγια του αποστόλου Παύλου.

Διάβασε Εφεσίους 3:14-21 δυνατά σαν να μην το έχεις διαβάσει ποτέ πριν. Κράτησε σημείωση για κάθε δήλωση για την αγάπη του Θεού.

Ας κοιτάξουμε κάθε μια από αυτές τις δηλώσεις ατομικά. Ο Θεός επιθυμεί βαθιά για μας:
1. Ριζωμένοι και θεμελιωμένοι με αγάπη (εδ.17). Ποιανού αγάπη; Τη δική Του αγάπη. Η ελληνική λέξη για ριζωμένοι προέρχεται από το ριζόω που σημαίνει «είμαι ενισχυμένος με ρίζες, γερά στερεωμένος, σταθερός». Η ιδέα προέρχεται προφανώς από ένα φυτό ή δένδρο που είναι τόσο δυνατό όσο βαθιές είναι οι ρίζες του. Όσο βαθύτερα εσύ κι εγώ ριζώνουμε στην τέλεια αγάπη του Θεού, τόσο λιγότερο ταλαντευόμαστε όταν οι άνεμοι της ζωής φυσούν με δριμύτητα. Όταν περνώ μέσ’ από μια δύσκολη περίοδο, αυτή η αλήθεια γίνεται η άγκυρά μου: Ο Θεός δε μπορεί να πάρει μια απόφαση για τη ζωή μου έξω από την άφθονη αγάπη Του για μένα. Σίγουρα δεν είχα πάντα αυτή την πεποίθηση, και πρέπει ακόμα να απλώσω πολύ βαθύτερες ρίζες. Αλλά έχω κάνει αξιοσημείωτη πρόοδο σε αυτήν την περιοχή στα πρόσφατα χρόνια. Σε αυτό το σημείο της ζωής σου, πόσο βαθιά ριζωμένος είσαι στην αγάπη του Θεού;

Στο περιθώριο ζωγράφισε ένα δένδρο φυτεμένο σε έδαφος που αντιπροσωπεύει το πόσο ριζωμένη εκτιμάς ότι είναι η ζωή σου τώρα στο έδαφος, ή τη βεβαιότητα, για την αγάπη του Θεού. Δίπλα σ’ αυτό το διάγραμμα, γράψε μια εξήγηση για το βάθος (ή την έλλειψη βάθους) των ριζών σου.

Ανεξάρτητα από το πόσο βαθιά απλώνεις αυτές τις ρίζες, προσεύχομαι όταν τελειώσει αυτό το κεφάλαιο, να είναι ακόμα βαθύτερες.
2. Να μπορούμε να καταλάβουμε την κολοσσιαία αγάπη του Χριστού (εδ. 18). Η λέξη καταλαμβάνω σημαίνει «κρατάω, πιάνω με λαχτάρα, ξαφνικά… να αποκτήσω το βραβείο με την ιδέα της ανυπόμονης και επίπονης άσκησης». Ο Θεός λαχταράει με ανυπομονησία να μας κρατήσει στο βάθος, το μήκος, το πλάτος και το ύψος της αγάπης του Χριστού. Το βραβείο είναι κάτι για το οποίο αξίζει να δαπανήσουμε τις πιο έντονες ενέργειές μας. Δεν αρχίζουμε έχοντας την ικανότητα να συλλαμβάνουμε με τη δική μας δύναμη τον πρώτο πόντο της αγάπης του Χριστού.

Που παίρνεις αυτήν τη δύναμη σύμφωνα με το Εφεσίους 3:16;

Τώρα βλέπουμε ακόμα μια φορά τη σχέση. Η δύναμη για να καταλάβουμε ή να συλλάβουμε την αγάπη του Χριστού έρχεται σε μας μέσω του Αγίου Πνεύματος στην εσωτερική μας ύπαρξη. Όσο περισσότερη εξουσία δίνουμε στο Άγιο Πνεύμα, με τόση περισσότερη λαχτάρα θα κρατήσουμε σφικτά τη κολοσσιαία αγάπη του Χριστού.
Μελετάμε τόσα πολλά άλλα πράγματα, αλλά τι γνώμη έχεις στο να χρησιμοποιήσουμε λίγη ενέργεια για να συλλάβουμε την αγάπη του Χριστού; Τη 5η ημέρα θα ανακαλύψουμε μερικούς λόγους, γιατί το να ψάχνουμε να δεχτούμε πλήρως, να συλλάβουμε, και να μείνουμε στην αγάπη του Θεού είναι ενέργεια πολύ καλά εξοδευμένη. Δες ξανά για μια στιγμή τον ορισμό και σημείωσε την αγγλική συνώνυμη λέξη suddenness (το αιφνίδιο, αιφνιδιασμός). Μου αρέσει το τμήμα αυτό του ορισμού γιατί έχω βιώσει περιόδους, όπου φαινόταν ξαφνικά να κρατώ σφικτά για μια στιγμή το μέγεθος της αγάπης του Χριστού.
Θυμάμαι μια πολύ ιδιαίτερη περίοδο τον περασμένο χρόνο όπου δοκίμαζα μια πολύ βαθιά πληγή στην καρδιά μου. Ο Keith κι εγώ βαδίζουμε συνήθως μαζί το βράδυ, αλλά αυτή τη συγκεκριμένη νύχτα δεν βρισκόταν στο σπίτι. Το μόνο που είχα διάθεση να κάνω ήταν να κλαίω με λυγμούς, αλλά από μόνη μου αποφάσισα να φορέσω τα ακουστικά, να βάλω λίγη καλή λατρευτική μουσική και να πάω μέχρι το γήπεδο του γκολφ της γειτονιάς. Η νύχτα ήταν μαύρη σαν πίσσα και κανείς δεν φαινόταν να βρίσκεται στο γήπεδο εκτός από μένα. Όσο περισσότερο ηχούσε η μουσική μέσα στην ψυχή μου τόσο τα δάκρυα των πληγών μου μετατρέπονταν σε δάκρυα λατρείας. Τελικά, σταμάτησα να βαδίζω, σήκωσα και τα δυο μου χέρια σε δοξολογία και Τον λάτρευσα. Λάμψεις από μακρινή αστραπή άρχισαν να ξεσπούν στον ουρανό σαν πυροτεχνήματα της 4ης Ιουλίου. Όσο πιο πολύ έψελνα, τόσο πιο πολύ το Πνεύμα του Θεού φαινόταν να χορεύει μέσ’ απ’ τις λάμψεις της αστραπής. Δεν είχα πολλές εμπειρίες σαν αυτήν, αλλά θέλω να πιστεύω σε όλη τη ζωή μου ότι ο Θεός μου επέτρεψε να έχω μια ξαφνική, αστραπιαία αντίληψη της θαυμάσιας αγάπης Του.

Μπορείς να θυμηθείς μια εποχή όπου ξαφνικά αντιλήφθηκες τη σπουδαιότητα της αγάπης του Θεού για σένα προσωπικά; Να την περιγράψεις.

Αγαπητή, αν δεν μπορείς να θυμηθείς μια περίπτωση όπου ένιωσες αφειδώς την αγάπη του Θεού, ζήτησέ Του να σε κάνει να την αντιληφθείς. Η αγάπη του Θεού είναι εκδηλωτική. Ζήτησέ Του να επεκτείνει την πνευματική σου όραση ώστε να μπορέσεις να παρατηρήσεις απροσδόκητες αποδείξεις της θαυμάσιας αγάπης Του.
3. Να γνωρίσουμε την αγάπη του Χριστού που υπερβαίνει κάθε γνώση (εδ. 19). Δες προσεκτικά τις λέξεις γνωρίζω και γνώση. Όσοι από μας μιλούν Αγγλικά θα υποθέσουν ότι οι δυο αυτές λέξεις είναι ίδιες, αλλά η Ελληνική γλώσσα είναι πιο σαφής. Η λέξη γνωρίζω στο εδάφιο αυτό είναι γινώσκω που σημαίνει: «αρχίζω να γνωρίζω… υπό μια δικαστική έννοια, γνωρίζω μέσω δοκιμής… μαθαίνω, ανακαλύπτω… με την έννοια του αντιλαμβάνομαι… θα μπορούσε να ειπωθεί ότι γινώσκω σημαίνει πιστεύω». Τώρα ας δούμε το πως διαφέρει απ’ τη λέξη γνώση, που χρησιμοποιείται στο τέλος της φράσης. Η γνώση στο εδάφιο αυτό προέρχεται απ’ την Ελληνική λέξη γνώση, που σημαίνει «τωρινή κι αποσπασματική γνώση σε αντίθεση με την επίγνωση, σαφής και ακριβής γνώση». Τώρα είναι η σειρά σου.

Δες ξανά τη φράση. Με βάση την πρωταρχική σημασία, τι εννοούσε ο Παύλος όταν προσευχόταν για μας να γνωρίσουμε την αγάπη του Χριστού που υπερβαίνει κάθε γνώση;

Αν έλεγες κάτι σαν αυτό, θα το πάρεις: αρχίζω να γνωρίζω και να μαθαίνω εκ πείρας την αγάπη του Χριστού που υπερβαίνει κάθε τωρινή και αποσπασματική γνώση. Ο Παύλος προσεύχεται για μας καθώς βαδίζουμε με το Χριστό στην ανθρώπινη πείρα μας να αντιληφθούμε όλο το βάθος της αγάπης που υπερβαίνει κάθε είδους περιορισμένης γνώσης που ο νους μας μπορεί να συλλάβει. Συνταξιδιώτισσά μου, ο Χριστός λαχταρά να γνωρίσεις, μέσω δοκιμής βαδίζοντας μαζί Του καθημερινά, μια αγάπη που ούτε καν μπορείς να αντιληφθείς.
4. Να γίνουμε πλήρεις με ολόκληρο το πλήρωμα του Θεού (εδ.19). Τώρα ας παρατηρήσουμε όλα αυτά μαζί. Η λέξη πληρωθείτε είναι η ελληνική λέξη «πληρόω», που σημαίνει: «κάνω πλήρες, γεμίζω, συγκεκριμένα, γεμίζω ένα αγγείο ή έναν άδειο τόπο». Θυμάσαι εκείνους τους άδειους τόπους; Πράγματι, πώς θα μπορούσαμε να τους ξεχάσουμε; Ίσως μας δημιουργούν πιο πολύ καταστροφή από οτιδήποτε σχεδόν άλλο στη ζωή μας! Δημιουργούνται από ταλαιπωρίες, αδικίες, απώλειες κι ανεκπλήρωτες ανάγκες, χωρίς να αναφέρουμε το χέρι του Θεού που σκαλίζει τόπους που μόνον Αυτός μπορεί να γεμίσει. Όταν δέχτηκες τον Χριστό, το Πνεύμα του Θεού κατοίκησε μέσα σου. Με τη πλήρωση του Αγίου Πνεύματος, ο Θεός επιθυμεί να διαποτίσει κάθε ίντσα της ζωής σου και να γεμίσει κάθε άδειο τόπο με την πληρότητα της αγάπης Του.
Θυμάσαι την πιο μεγάλη ανάγκη μας σύμφωνα με τις Παροιμίες 19:22; Ο Θεός έχει ό,τι χρειάζεσαι. Μόνον Αυτός έχει την τέλεια αγάπη, και θέλει να πλημμυρίσει τη ζωή σου μ’ αυτήν. Η πληρότητα του Θεού, δεν είναι ένα εφάπαξ συμβάν, όπως η σωτηρία μας. Κάθε μέρα της ζωής μας, για να ζούμε νικηφόρα, πρέπει να μάθουμε να εκχέουμε την καρδιά μας στον Θεό, να ομολογούμε καθημερινά την αμαρτία ώστε τίποτα να μην Τον εμποδίζει, να αναγνωρίσουμε κάθε κενό τόπο και να Τον προσκαλέσουμε να μας γεμίσει τελείως! Μετά χρειάζεται να συνεχίσουμε να φυσάμε τη φλόγα της αγάπης Του με το να διαβάζουμε τη Γραφή, να ακούμε μουσική που εξυψώνει ηθικά και να προσευχόμαστε συχνά. Χρειάζεται επίσης ν’ αποφεύγουμε πράγματα που προφανώς σβήνουν το Πνεύμα Του. Αγαπητή, όταν καθημερινά προσκαλείς την αγάπη Του να γεμίσει τους κενούς τόπους σου κι είσαι σίγουρη ότι δεν εμποδίζεις τη διαδικασία, ο Θεός θα αρχίσει να σε ικανοποιεί περισσότερο και από ένα διπλό cheeseburger! Βάζω σε εφαρμογή αυτό που «κηρύττω» εδώ, σχεδόν κάθε μέρα.
Αρχίζω την ημέρα με τον Λόγο του Θεού. Αν και μαθαίνω να διακρίνω κάθε εδάφιο σαν λόγια αγάπης με τη μια ή την άλλη μορφή, αν νιώθω ιδιαίτερα ανασφαλής, μπορεί να κοιτάξω συγκεκριμένα εδάφια που μου θυμίζουν το πόσο με αγαπάει ο Θεός.

Συμπλήρωσε τα κενά από τον Ψαλμό 90:14. «Χόρτασέ μας με το _______ από το ______, και θα χαιρόμαστε υπερβολικά και θα ευφραινόμαστε σε όλες τις ημέρες μας».

Κάπου στη μέση της πρωινής μου ώρας με το Θεό, Του ζητώ να ικανοποιήσει όλες τις λαχτάρες μου και να γεμίσει όλους τους κενούς τόπους μου με την άφθονη τέλεια αγάπη Του. Αυτό με απαλλάσσει απ’ το να εκλιπαρώ την επιδοκιμασία των άλλων και να ζητώ από άλλους να γεμίσουν το «ποτήρι» μου. Μετά, αν κάποιος πάρει χρόνο για να εκδηλώσει την αγάπη του ή την αγάπη της σε μένα, αυτό είναι το ξεχείλισμα! Είμαι ελεύθερη να το εκτιμήσω και να το απολαύσω, αλλά συναισθηματικά δεν το χρειάζομαι! Βλέπεις με ποιον τρόπο η αγάπη του Θεού που διαποτίζει τη ζωή με το Άγιο Πνεύμα Του, φέρνει ελευθερία; Όχι μόνον ελευθερώνομαι, αλλά μπορώ να απαλλάσσω κι άλλους απ’ το να με υποστηρίζουν συνεχώς συναισθηματικά. Αλληλούια! Όπου το Πνεύμα του Κυρίου μας αγαπάει άφθονα, εκεί υπάρχει ελευθερία! Δοκίμασε και δες!Αν δε νοιώθουμε ικανοποίηση, τότε υπάρχει ένα εμπόδιο και θέλουμε να το προσδιορίσουμε και να ζητήσουμε απ’ το Θεό να το μετακινήσει. Κανονικά, το πρωταρχικό εμπόδιο για την ικανοποίηση στη ζωή μας είναι το να Του αρνηθούμε να έχει πρόσβαση στους κενούς τόπους μας.


4. Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΣΤΟ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΙΑ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Πιστεύω πως η νύφη του Χριστού, η Εκκλησία που συγκροτείται από όλους τους πιστούς, είναι άρρωστη. Είναι ωχρή και ασθενική. Όχι εξαιτίας κρίσης. Όχι λόγω παραμέλησης. Όχι επειδή δεν έχει αρκετά να φάει και να πιει. Το κρέας του Λόγου του Θεού και το ποτό του Πνεύματός Του είναι εκεί για να τα πάρει. Όχι λόγω πολέμου. Είναι μωλωπισμένη από τον εχθρό, αλλά δεν είναι μόνο αυτός που την έχει αρρωστήσει. Αυτός απλά εκμεταλλεύεται την κατάσταση. Η αρρώστιά της προέρχεται από μέσα της. Η νύφη του Χριστού είναι άρρωστη από απιστία.
Δεν αναγνωρίζουμε την αρρώστια, επειδή οι περισσότεροι από μας έχουμε υποφέρει απ’ αυτήν σ’ όλη μας τη ζωή. Πριν από μερικά χρόνια άρχισα σιγά – σιγά να παρατηρώ ότι το επίπεδο της ενεργητικότητάς μου ήταν χαμηλότερο απ’ ό,τι συνήθως. Περίπου τότε ήταν που πείστηκα ότι κάτι δε πήγαινε καλά. Είχα μια μικρή έκρηξη ενέργειας και νόμιζα ότι φανταζόμουν διάφορα πράγματα. Τελικά, έκανα μια εξέταση αίματος. Έλεγα σε μια φίλη αργότερα την ίδια ημέρα πόσο θυμωμένη ήμουν με τον εαυτό μου, που ξόδεψα τα χρήματα για την εξέταση. «Νοιώθω τόσο ωραία! Πότε – πότε είμαι λίγο κουρασμένη, αυτό είναι όλο και όλο. Θα ήθελα να μην είχα κάνει αυτά τα έξοδα».
Εκείνο το βράδυ ο γιατρός μου τηλεφώνησε. Μου συνέστησε να μείνω αμέσως στο κρεβάτι για δυο εβδομάδες, λόγω μιας οξείας περίπτωσης λοιμώδους μονοπυρήνωσης.
Συνέχισα να τον ρωτάω αν ήταν σίγουρος. «Δεν νοιώθω τόσο άσχημα. Το μόνο που νοιώθω είναι κούραση!» Μετά από λίγους μήνες, δε μπορούσα να πιστέψω το πόσο καλά ένοιωθα. Τελικά κατάλαβα ότι ήμουν άρρωστη για αρκετό χρονικό διάστημα. Είχα ξεχάσει το πώς ήταν το να είσαι υγιής!
Πιστεύω ότι η Εκκλησία υποφέρει από μια περίπτωση απιστίας που της υποσκάπτει τη δύναμή της, αλλά έχουμε την αρρώστια για πολύ χρονικό διάστημα, που δεν ξέρουμε το πόσο καλά νοιώθει η αυθεντική πίστη. Οι πιο υγιείς Χριστιανοί που θα συναντήσεις ποτέ δεν είναι αυτοί που έχουν τέλεια κράση, αλλά αυτοί που παίρνουν μια καθημερινή δόση του Λόγου του Θεού και προτιμούν να πιστεύουν ότι αυτός ενεργεί!
Όταν άρχισα να ερευνώ και να προσεύχομαι για αυτήν την μελέτη, ο Θεός συνεχώς μου επαναλάμβανε μια λέξη ξανά και ξανά στην καρδιά μου: Απιστία. Απιστία! Συνεχώς ένοιωθα να λέει, «Ο λαός μου υποφέρει από απιστία!» Την εποχή εκείνη, ένοιωθα ότι αυτή η λέξη ήταν ένα ξεχωριστό μήνυμα απ’ το υλικό που Αυτός άρχιζε να μου δίνει για το βιβλίο Πορεία προς την αποδέσμευση. Τελικά, είχα μια υπόμνηση! Η πίστη είναι μια απόλυτα αναγκαία προϋπόθεση για να αποδεσμευτώ! Την 3η βδομάδα μιλήσαμε για τη μετακίνηση του ογκόλιθου της συνολικής απιστίας. Σήμερα θέλω να σου μιλήσω για μια ειδική περιοχή της απιστίας που εξασθενίζει εντελώς. Πριν το κάνω, ας σκεφτούμε το πρώτο – πρώτο όφελος της σχέσης διαθήκης που έχουμε με τον Θεό.

Τι διάλεξε ο Θεός πρωταρχικά να κάνεις σύμφωνα με τον Ησαΐα 43:10;

Η πραγματική υπηρεσία ρέει αυτόματα από τη γνώση μας για τον Θεό, την πίστη μας σε Αυτόν, και την κατανόηση του ποιος είναι. Καθώς αρχίζουμε να Τον γνωρίζουμε με αυτόν τον τρόπο, κανείς δεν θα μας πείσει να Τον υπηρετήσουμε! Τώρα, τι γίνεται με το θέμα της πίστης σε Αυτόν; Συνεχίζω να βλέπω αυτή τη δήλωση στην αλληλογραφία μου: «Έχω πράγματι πολύ πρόβλημα στο να πιστέψω και να δεχτώ το πόσο πολύ ο Θεός με αγαπάει». Άρχισα να Τον ρωτάω: «Κύριε, γιατί έχουμε τόσο μεγάλο πρόβλημα στο να πιστέψουμε και να δεχτούμε την αγάπη που έχεις για μας;» Πρόσφερα στο Θεό απαντήσεις πολλαπλών επιλογών στην ερώτηση μου, για να μπορεί να διαλέξει μια, χωρίς επιπλέον φασαρία: «Φταίει άραγε το παρελθόν μας; Τα τραύματα της παιδικής μας ηλικίας; Οι λανθασμένες διδασκαλίες που λάβαμε; Οι απωθητικοί άνθρωποι που μας περιβάλλουν;» Θα συνέχιζα ακόμα αν Αυτός δεν με διέκοπτε, κι είχε το θράσος να μη διαλέξει καμιά απ’ τις απαντήσεις μου των πολλαπλών επιλογών.
Ξεκάθαρα σαν μια καμπάνα, ο Θεός μίλησε στην καρδιά μου δια του Πνεύματός Του και είπε: «Η απάντηση στην ερώτησή σου είναι η αμαρτία της απιστίας». Η σκέψη αυτή ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό μου. Από τότε, ποτέ δεν έφυγε από το μυαλό μου. Κάντε μου το χατίρι για λίγο. Υποθέστε ότι άκουσα τον Θεό σωστά. (Σίγουρα παλαιότερα τον είχα παρεξηγήσει!)

Γιατί νομίζεις, ότι το να μη πιστεύεις ότι ο Θεός σε αγαπά προσωπικά και αφειδώς θα μπορούσε να είναι αμαρτία;

Σκέψου κάποιον (εκτός από τον Θεό) για τον οποίον είσαι απόλυτα βέβαιη ότι σε αγαπάει. Ποιο είναι αυτό το άτομο;

Απαρίθμησε κάθε τρόπο που γνωρίζεις ότι αυτός -/ή σε αγαπάει. Πραγματικά μελέτησε αυτήν τη δραστηριότητα.

Θα συμμεριστώ μαζί σας τις απαντήσεις μου. Είμαι απολύτως σίγουρη ότι ο Keith με αγαπάει. Είμαι πεπεισμένη ότι ο Keith με αγαπάει για διάφορους λόγους: Μου το λέει τουλάχιστον μερικές φορές την ημέρα. Μου το δείχνει με όλων των ειδών τους τρόπους. Πρόσφατα επέστρεφα από μια διάσκεψη εκτός πολιτείας. Ο καιρός ήταν κρύος και βροχερός. Τηλεφώνησα από το αεροδρόμιο για να του πω ότι είχα επιστρέψει και την ώρα που διέσχιζα την πόρτα, είχε ετοιμάσει ένα ζεστό μπάνιο για μένα. Μου λέει ότι με σκέφτεται συχνά στη διάρκεια της ημέρας. Ξέρω ότι αυτό είναι αλήθεια, επειδή μου τηλεφωνεί τουλάχιστον μια – δυο φορές στη δουλειά κάθε μέρα. Ομολογεί την αγάπη του για μένα και σε άλλους. Συχνά κάποιοι θα μου πουν ότι είδαν τον Keith, και μετά θα παρατηρήσουν, «Σίγουρα φαίνεται να αγαπάει τη γυναίκα του».
Ένας φιλαράκος του είπε: «Θα σου πω κάτι, Keith. Η γυναίκα μου είναι θαυμάσια μαγείρισσα». Ο Keith τον κοίταξε, σκέφτηκε εμένα και το μαγείρεμά μου και δεν ήταν σίγουρος τι να πει! Τελικά, απάντησε: «Καλά, ο μάγειράς μου είναι μια θαυμάσια γυναίκα!» Από τότε έχουμε γελάσει πολύ για αυτό!
Ο Keith δείχνει την αγάπη του για μένα με το να μου το λέει όταν νομίζει ότι έχω άδικο. Με αγαπάει αρκετά ώστε να με σταματάει από το να πω ή να κάνω κάτι ανόητο. Αν είσαι παντρεμένη και ο άντρας σου δεν είναι τόσο τρυφερός, σε παρακαλώ μην απελπίζεσαι! Άσε με να σου θυμίσω ότι ο Θεός κατά χάρη ελευθέρωσε τον Keith και μένα απ’ το να υποβάλλουμε αγωγή διαζυγίου αρκετές φορές. Μη τα παρατάς! Ο Θεός μπορεί να κάνει θαύματα! Ανέφερα όλα τα παραπάνω παραδείγματα για να παρουσιάσω διάφορα θέματα για την αγάπη του Θεού, που είναι πολύ μεγαλύτερη από οποιαδήποτε γήινη σχέση θα μπορούσε ποτέ να ελπίσει ότι θα γίνει.
Έχουμε ήδη αναφέρει μερικούς λόγους για το γιατί είμαστε πεπεισμένοι ότι κάποιος μας αγαπάει. Ας ξοδέψουμε το υπόλοιπο του μαθήματος ερευνώντας για αποδείξεις της άφθονης αγάπης του Θεού.

1. Ο Θεός μας ΛΕΕΙ ότι μας αγαπάει.
Ρίξε μια ματιά σε κάθε μια απ’ τις παρακάτω περικοπές και γράψε τι μαθαίνεις για την αγάπη του Θεού για σένα, το παιδί της διαθήκης Του.
Δευτερονόμιο 7:8
Ψαλμός 86:5
Ψαλμός 89:31-33

Ο Λόγος του Θεού είναι γεμάτος από τις διακηρύξεις Του για την αγάπη Του για σένα! Επέμενε να χαράξει την αγάπη Του στο Λόγο Του, για να μην χρειαστείς ποτέ να περιμένεις για ένα τηλεφώνημα. Μπορείς να ακούς τον Θεό να σου λέει ότι σε αγαπάει κάθε φορά που ανοίγεις τον Λόγο. Όταν νοιώθεις ότι δεν σε αγαπάνε, διαπότισε τον εαυτό σου με τις διακηρύξεις για την τέλεια αγάπη του Θεού για σένα!


2. Ο Θεός ΕΚΔΗΛΩΝΕΙ την αγάπη Του για μας. Ίσως σε αγαπάει κάποιος που δεν είναι πολύ εκδηλωτικός. Πολλοί άνθρωποι έχουν δυσκολία στο να δείξουν αγάπη, αλλά θυμήσου ότι ο Θεός δεν είναι σαν και μας. Έμφυτη στη φύση και του χέσεντ (εβραϊκή λέξη για την αγάπη του Θεού) και της αγάπης (ελληνική λέξη για την αγάπη του Θεού) είναι η εκδήλωση της αγάπης. Επειδή ο Θεός είναι αγάπη, δεν μπορεί να εμποδιστεί απ’ το να δείξει την αγάπη Του, ακόμα κι όταν μερικές φορές την εκδηλώνει μέσω τιμωρίας.

Ποια είναι η υπέρτατη εκδήλωση της αγάπης του Θεού (Ρωμ.5:8);

Διάβασε κάθε μια από τις παρακάτω περικοπές και γράψε οτιδήποτε έχουν να πουν για την εκδήλωση της αγάπης του Θεού.
Ησαΐας 52:14, 53:10-11
Ματθαίος 27:32-54
Α' Ιωάννου 4:10


Τι άλλο θα μπορούσε ίσως να έχει κάνει ο Θεός για να αποδείξει την αγάπη Του για μας; Μπορεί να καταθέσω τη ζωή μου για κάποιον για τον οποίον νοιάζομαι, αλλά μπορώ να σε βεβαιώσω ότι δεν αγαπώ κανέναν τόσο πολύ για να καταθέσω τη ζωή των παιδιών μου. Τι περισσότερο μπορούσε Αυτός να κάνει; Και όμως κάνει περισσότερα κάθε μέρα για να συνεχίσει να μας δείχνει ότι μας αγαπάει μέσα από ευλογία, απαντημένη προσευχή, στοργική τιμωρία, διαρκή φροντίδα, επέμβαση, και πολλά άλλα.


3. Ο Θεός μας ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ συνεχώς.
Στον Ιωάννη 17:24, ο Ιησούς είπε: «Πατέρα, εκείνους που μου έδωσες, θέλω, όπου είμαι εγώ, να είναι κι εκείνοι μαζί μου». Θεωρώ ότι ο ουρανός θα είναι ουρανός, γιατί Αυτός θα είναι εκεί, αλλά Αυτός θεωρεί ότι θα είναι ουρανός, επειδή εσύ θα είσαι εκεί. Ένας στίχος από έναν ύμνο το εκφράζει τόσο ωραία, «Όταν ήταν στον Σταυρό, εμένα είχε στο μυαλό Του». Όποια ώρα τη νύχτα κι αν στριφογυρίσεις στο κρεβάτι σου και ξυπνήσεις, θα συλλάβεις τον Θεό στη μέση μιας σκέψης για σένα.

4. Ο Θεός ΜΑΡΤΥΡΕΙ σε άλλους για το πόσο μας αγαπάει. Μήπως κατά τύχη είναι αυτό για σένα μια καινούργια σκέψη;

Σύμφωνα με τον Ιωάννη 17:23, πόσο πολύ σε έχει αγαπήσει ο Θεός;

Ο Χριστός θέλει όλος ο κόσμος να ξέρει ότι ο Θεός αγαπάει εσένα και μένα ακριβώς όπως ο Θεός Τον αγαπάει! Ο Θεός είναι περήφανος να σε αγαπάει! Τι γίνεται με σένα; Θέλεις ο κόσμος να ξέρει ότι αγαπάς τον Θεό;
Καθώς τελειώνουμε, ας επιστρέψουμε στην ερώτηση που παρακίνησε αυτό το μάθημα: Γιατί έχουμε τόση δυσκολία στο να πιστέψουμε και να δεχτούμε την αγάπη του Θεού; Η ερώτηση ηχεί πολύ σκληρότερα αυτή την εποχή, έτσι δεν είναι; Βλέπεις, η απιστία όσον αφορά την αγάπη του Θεού είναι το τελικό χαστούκι στο πρόσωπό Του. Ο κόσμος ήρθε στην ύπαρξη από τα βάθη της αγάπης του Θεού. Ο Θεός δέσμευσε την αγάπη Του για μας πάνω στον Σταυρό. Μπορείς να φανταστείς τη θλίψη για την απιστία μας μετά απ’ όλα όσα Αυτός έχει κάνει; Ίσως να πεις: «Δεν μπορώ όμως να κάνω τον εαυτό μου να νοιώσει ότι ο Θεός με αγαπάει». Αγαπητή, η πίστη δεν είναι συναίσθημα. Είναι επιλογή. Μπορεί να ζήσουμε πολλές μέρες που δεν θα νοιώθουμε ωραία ή ότι μας αγαπάνε, αλλά παρά τα συναισθήματά μας, μπορούμε να επιλέξουμε να στηριχτούμε στον Λόγο του Θεού.
Ίσως να πεις, «Δεν ξέρεις όμως, τι έχω περάσει!» Σε παρακαλώ άκουσε την καρδιά μου. Είμαι εντελώς συμπονετική, επειδή έχω και εγώ πληγωθεί από ανθρώπους που υποτίθεται με αγαπούσαν. Αλλά άσε με να σου πω το εξής: κανείς δεν έχει κάνει τόσα πολλά, για να σου δείξει ότι ήσουν μη αγαπητή, απ’ όσα έχει κάνει ο Θεός για να σου δείξει ότι είσαι αγαπητή.Αν είναι ανάγκη, κάνε έναν κατάλογο λόγων για τους οποίους είσαι πεπεισμένος ότι κανείς δεν μπορεί πραγματικά να σε αγαπάει. Μετά κάνε έναν αντίστοιχο κατάλογο λόγων για τους οποίους ο Θεός όλης της δημιουργίας σου έχει πει το αντίθετο. Κανένας κατάλογος δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτόν του Θεού. Πιστή, ας συνεχίσουμε τον δρόμο μας προς μια ειλικρινά πιστή ζωή. Εκκλησία, ας σηκωθούμε από το κρεβάτι της απιστίας μας. Πώς θα αρχίσουμε; Θα αρχίσουμε με το να μετανοήσουμε για την απιστία μας. Μετά θα φωνάξουμε όπως ο άνθρωπος στον Μάρκο 9:24: «Βοήθα με στην απιστία μου!»


5. Ο ΚΑΡΠΟΣ ΤΗΣ ΤΕΛΕΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ

Αυτή τη βδομάδα θα ζεσταθούμε απ’ την πυρακτωμένη θράκα της άφθονης αγάπης του Θεού. Αν και πολλοί θαυμάσιοι άνθρωποι μπορεί να μας αγαπούν, μόνον ο Θεός έχει τέλεια αγάπη. Μάθαμε, πως η τέλεια αγάπη Του επεκτείνεται ακόμα και σε φυλακισμένους που επαναστάτησαν ενάντια στο Λόγο Του. Την 3η μέρα, βρήκαμε μια αγάπη που μπορεί να γεμίσει τα άδεια μέρη της ζωής μας. Την 4η ημέρα, καταλάβαμε ότι το να δυσπιστούμε στην αγάπη που έχει ο Θεός για μας, δεν είναι μόνο τραγωδία, είναι αμαρτία. Σήμερα θα επικεντρωθούμε στον καρπό της τέλειας αγάπης. Θα ανακαλύψουμε γιατί ο Σατανάς θα κάνει το παν για να ενθαρρύνει την απιστία όσον αφορά την καρδιά του Θεού απέναντί μας.
Όσοι πιστεύουν ότι ο Θεός αγαπάει, διαφέρουν σημαντικά από άλλους πιστούς. Βοήθησέ με να ερευνήσουμε διάφορους λόγους που να εξηγούν το γιατί. Ελπίζω ότι θα βρεις αυτούς τους λόγους αρκετά δελεαστικούς για να θέλεις να είσαι ανάμεσα σε αυτούς που προτιμούν να παίρνουν στα σοβαρά τον Λόγο του Θεού.

Διάβασε τα παρακάτω εδάφια σαν ένα μέσον για να δεις μέσα στην καρδιά του θεόπνευστου ανθρώπινου συγγραφέα. Δίπλα σε κάθε παραπομπή, εξήγησε την επίδραση που φαίνεται να έχει στον συγγραφέα η επιλογή του στο να πιστέψει στην αγάπη του Θεού.
Έξοδος 15:13
Ψαλμός 13:5
Ψαλμός 32:10
Ψαλμός 119:76
Ψαλμός 143:12
Θρήνοι 3:32
Εφεσίους 2:4-5


Μια άλλη παραπομπή, που εκφράζει με πολύ σαφήνεια την επίδραση της αγάπης του Θεού πάνω στα παιδιά Του, είναι η Εφεσίους 5:1-2: «Ως παιδιά αγαπητά… περπατάτε με αγάπη, όπως ο Χριστός αγάπησε εμάς». Ουσιαστικά ο Θεός μας καλεί να ενεργήσουμε σαν αγαπητά παιδιά που είμαστε. Δώσε σ’ αυτήν την προτροπή λίγη προσοχή. Για να πάρουμε μια ιδέα, ας κάνουμε έναν παραλληλισμό ανάμεσα στα παιδιά του Θεού και στα παιδιά με γονείς γήινους. Ουσιαστικά ένας ειδικός στα παιδιά θα μας πει ότι η αντίληψη κάθε παιδιού για το πόσο πολύ ή πόσο λίγο το αγαπάνε θα επηρεάσει πάρα πολύ την ψυχή του και συνεπώς τη συμπεριφορά του. Δεν χρειάζεται να έχουμε ένα πτυχίο πάνω στο θέμα της ανάπτυξης στην παιδική ηλικία, για να καταλάβουμε το πόσο διαφορετικά νιώθουν και συμπεριφέρονται τα παιδιά με βάση, του αν πιστεύουν ή όχι ότι τα αγαπάνε πραγματικά.

Στις παρακάτω στήλες δώσε τουλάχιστον 5 καταλήξεις στις ημιτελείς προτάσεις, παρουσιάζοντας τις σκέψεις σου, αντιπαραθέτοντας δυο παιδιά: ένα που πιστεύει ότι το αγαπάνε και ένα άλλο που δεν το πιστεύει.
Ένα παιδί που πιστεύει ότι το αγαπάνε - Ένα παιδί που δεν το πιστεύει

1.
2.
3.
4.
5.

Παρακολούθησα από πρώτο χέρι το φόρο αίματος που μπορεί να πληρώσει ένα πρόσωπο που δεν πιστεύει ότι το αγαπούν. Ο Μιχάλης ήταν γιος μας στο σπίτι μας για 7 χρόνια και θα είναι στις καρδιές μας για πάντα. Υπέφερε τρομερά τα 4 πρώτα χρόνια από τις τραυματικές αλλαγές που υπέστη ως προς τους γονείς του. Από κει και ύστερα, είχε ένα σταθερό οικογενειακό περιβάλλον, την καλύτερη μόρφωση που θα μπορούσε να έχει κανείς, και μια πολύ στοργική, μολονότι ατελής, οικογένεια για 7 χρόνια. Όμως, η ευτυχία φαινόταν να του διαφεύγει.
Αγαπούσαμε το Μιχάλη. Κι ακόμα τον αγαπάμε. Αλλά όσο καλύτερα μπορώ να αντιληφθώ, ο Μιχάλης ποτέ δεν μπόρεσε να φτάσει στο σημείο να το πιστέψει. Κάθε προσπάθεια για πειθαρχία την παρεξηγούσε σαν έλλειψη αγάπης. Ακόμα και εκδηλώσεις αγάπης, συχνά τις ερμήνευε σαν έλλειψη αγάπης! Η ανικανότητά του να δεχτεί την αγάπη, τον έκανε να έχει μεγάλη δυσκολία στο να δώσει αγάπη. Μη νομίσεις ότι κατά καιρούς δεν περνούσαμε αμέτρητες θαυμάσιες στιγμές και αξέχαστα βήματα προόδου, αλλά συχνά αυτά ήταν τα υψώματα πριν από τα χαμηλώματα. Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω πώς ήταν δυνατόν να κάνει τόσα πολλά βήματα προς τα μπρος και μετά δυο φορές, άλλα τόσα προς τα πίσω.
Ο Μιχάλης και εγώ ήμασταν πολύ κοντά, και εξέχεα περισσότερη ενέργεια στη ζωή αυτού του μικρού αγοριού, απ’ όσο ποτέ μπορώ να περιγράψω. Θυμάμαι ότι έλεγα στον Keith όταν ο Μιχάλης ήρθε για πρώτη φορά να μείνει μαζί μας, «Θα τον αγαπήσω ολοκληρωτικά». Πόσο τρομερά αφελής και αλαζονική ήμουν! Η αλήθεια που ο Θεός με δίδαξε είναι διπλή:
1) Ο Θεός είναι Εκείνος και μόνο Εκείνος που μπορεί να αγαπήσει κάποιον ολοκληρωτικά, και
2) Ακόμα κι ο Παντοδύναμος Θεός αρνείται να κάνει κάποιον να δεχτεί την αγάπη Του.
Ο Θεός μου επέτρεψε να βιώσω το πιο μικροσκοπικό κλάσμα, για το πώς νοιώθει. Παρατηρώντας το παιδί σου να βυθίζεται, επειδή δε θέλει να αγκαλιάσει τον ναυαγοσώστη είναι κάτι το φρικτό. Ο Θεός πρέπει να είναι ο Θεός για να υφίσταται την απόρριψη ξανά και ξανά και ακόμα να τολμάει να αγαπάει.

Και με σένα τι γίνεται; Αγάπησες άραγε ποτέ κάποιον ανεπιφύλαχτα, αλλά αυτός ή αυτή δεν ήθελε ή δεν μπορούσε να πιστέψει ότι η αγάπη σου ήταν ειλικρινής;
. Ναι
. Όχι. Αν είναι έτσι, γράψε στο περιθώριο μερικά από τα συναισθήματά σου
.

Δόξα το Θεώ, είχα και εγώ το προνόμιο να παρατηρήσω από πρώτο χέρι το πώς μεγαλώνει ένα παιδί που είναι τελείως πεπεισμένο ότι το αγαπούν. Καθώς είμαι σίγουρη ότι το υπέδειξες στις στήλες προηγουμένως, η αντίληψη των παιδιών για το αν τα αγαπάνε ή όχι τα επηρεάζει μ’ ένα δραματικό τρόπο. Μπορεί να απεικονίσουμε ένα σωρό ομοιότητες ανάμεσα στους γήινους γονείς και στον Θεό, αλλά πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχει μια πολύ σημαντική διαφορά. Μερικές φορές οι γήινοι γονείς δε μπορούν να αγαπήσουν ή να εκφράσουν την αγάπη τους με τον κατάλληλο τρόπο. Ακόμα και οι καλύτεροι γονείς δεν αγαπούν τέλεια. Ο Θεός όμως, δεν είναι άνθρωπος. Δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε την αγάπη Του κατά την εικόνα μας!
Ο Θεός αγαπάει τέλεια. Την αγάπη Του τη λέει και την εκδηλώνει. Ισορροπεί την ευλογία με την παιδεία. Η αγάπη του Θεού είναι τέλεια, έτσι ώστε κάθε φορά που αντιλαμβανόμαστε ότι δεν μας αγαπάει, η αντίληψή μας είναι λάθος. Ό,τι αντιλαμβανόμαστε για τον Θεό που δε ταιριάζει με την αλήθεια της Γραφής και με την απεικόνιση του χαρακτήρα Του, όπως αναφέρεται στη Γραφή, είναι ψέμα.
Όταν κατανοούμε ότι έχουμε πιστέψει ένα ψέμα, τα δεσμά μας χάνουν το σφίξιμό τους. Τότε πρέπει να προσευχόμαστε κάπως έτσι: «Μπορεί να μη νοιώθω ότι με αγαπάνε ή ότι είμαι αξιαγάπητη, αλλά ο Λόγος Σου λέει ότι Εσύ με αγαπάς τόσο πολύ, ώστε έδωσες τον αγαπητό Σου Υιό για μένα. Δε ξέρω γιατί συνεχίζω και νοιώθω ότι δεν είμαι αξιαγάπητη, αλλά τη στιγμή αυτή παίρνω την απόφαση να πιστέψω την αλήθεια του Λόγου Σου. Επιτιμώ τις προσπάθειες του εχθρού να με κάνει να αμφιβάλω για την αγάπη Σου. Ο Σατανάς ξέρει ότι η αλήθεια θα με ελευθερώσει και εγώ πίστεψα τα ψέματά του για τον Λόγο Σου. Επίσης προσεύχομαι να με συγχωρέσεις για την αμαρτία της απιστίας. Βοήθησέ με να υπερνικήσω την απιστία μου».
Μακροπρόθεσμη απελευθέρωση προέρχεται όταν συνοδεύουμε τον Θεό σε ένα μακρινό κι επίπονο ταξίδι για: να αναγνωρίσουμε το πρόβλημα, να ρίξουμε κάτω τα οχυρώματα και να συνεχίσουμε να βαδίζουμε στην αλήθεια. Το να κάνουμε το 1ο βήμα παίρνει ένα λεπτό. Το 2ο και 3ο βήμα αντιπροσωπεύουν μια διαδικασία, επειδή το να φτάσουμε να γνωρίσουμε το Θεραπευτή, είναι πιο σημαντικό από το να βρούμε θεραπεία.
Η πίστη και η αποδοχή της αγάπης του Θεού επηρεάζει με έναν δραματικό τρόπο τη ζωή του παιδιού του Θεού. Ας ξοδέψουμε το υπόλοιπο μάθημα, εξετάζοντας τον καρπό της τέλειας αγάπης του Θεού κι αναλύοντας το παιδί που ξέρει ότι το αγαπάνε πάρα πολύ (δες Εφεσ.5:1-2). Θα ασχοληθούμε με παραπομπές που ερεύνησες στην αρχή του μαθήματός μας.


1. Το παιδί του Θεού, που έχει εμπιστοσύνη στην αγάπη του Θεού, νοιώθει ασφάλεια στην ηγεσία του Θεού. Το Έξοδος 15:13 λέει: «Με το έλεός σου οδήγησες αυτόν τον λαό που λύτρωσες». Ο Θεός μας υπόσχεται ότι άπαξ και σωθήκαμε δε θα μας αφήσει να τριγυρίζουμε άσκοπα μέχρι να πάμε στον ουρανό. Σύμφωνα με τον Ιερεμία 29:11, Αυτός ξέρει τα σχέδια που έχει για μας. Οδηγεί αυτούς που λύτρωσε για να εκπληρώσουν το θαυμαστό Του σχέδιο. Ο Θεός όχι μόνο μας οδηγεί, αλλά μας οδηγεί στη τέλεια αγάπη Του! Πόσο χαίρεται η καρδιά μου, γι’ αυτή την υπενθύμιση. Βλέπεις, έχω οδηγηθεί σε μερικά δύσκολα μέρη όπως κι εσύ. Τι παρηγοριά να ξέρουμε ότι τα μέρη, που ο Θεός διαλέγει να μας οδηγεί, πάντοτε προέρχονται απ’ την τέλεια αγάπη Του. Όταν διαλέγουμε να πιστεύουμε ότι ο Θεός μας αγαπάει, μπορούμε να έχουμε εμπιστοσύνη ότι τα μονοπάτια όπου μας οδηγεί έχουν σχεδιαστεί με άφθονη αγάπη. Και, δόξα στον Θεό, στο τέρμα του μονοπατιού, θα σταθούμε στην άγια κατοικία Του και θα Τον δούμε πρόσωπο με πρόσωπο!

2. Το παιδί του Θεού, που έχει εμπιστοσύνη στην αγάπη του Θεού, νοιώθει ασφάλεια στη σωτηρία.
Διάβασε τον Ψαλμό 13. Πώς θα περιέγραφες τον τρόπο, με τον οποίον ο συγγραφέας προσεγγίζει τον Θεό;
. Φοβισμένος
. Συνεσταλμένος
. Τολμηρός
. Διστακτικός


Το παιδί του Θεού που εμπιστεύεται την τέλεια αγάπη του Θεού δε φοβάται ότι ο Θεός θα πάψει να το αγαπάει. Μπορούμε να εκχέουμε την απόγνωσή μας απ’ την καρδιά μας με θάρρος, όπως κάνει και ο Ψαλμωδός.

3. Το παιδί του Θεού που έχει εμπιστοσύνη στην αγάπη του Θεού νοιώθει ασφάλεια στο έλεος του Θεού. Στον Ψαλμό 51:1, ο βασιλιάς Δαβίδ φώναξε: «Ελέησέ με, ω Θεέ, σύμφωνα με το μεγάλο Σου έλεος». Πόσο σημαντικός είναι ο κρίκος που υπάρχει ανάμεσα στην αγάπη του Θεού και στο έλεος του Θεού; Αγαπητή, σε παρακαλώ δέξου αυτήν την αλήθεια – ο Θεός δεν μπορεί να είναι αμερόληπτος απέναντί σου. Άπαξ και έγινες παιδί της διαθήκης του Θεού, με το να δεχτείς τον Υιό Του σαν Σωτήρα, Αυτός δεν μπορεί να σε δει μέσα από κάτι λιγότερο παρά από τα μάτια ενός Πατέρα που αγαπάει. Εμάς ποτέ δεν θα μας απορρίψει, όταν ερχόμαστε στον Θεό με ειλικρινή καρδιά μετάνοιας, έτοιμοι να πέσουμε στη συγχωρητική αγκαλιά Του. Θυμήσου ο Χριστός ποτέ δεν αντιστάθηκε σε αμαρτωλούς, όπως βλέπουμε στα Ευαγγέλια, αλλά μόνο σε υποκριτές.

4. Το παιδί του Θεού, που έχει εμπιστοσύνη στην αγάπη του Θεού, νοιώθει ασφάλεια στην παρηγοριά Του. Ο Ψαλμός 119:76 λέει: «Ας με παρηγορήσει, παρακαλώ, το έλεός σου, σύμφωνα με τον Λόγο σου». Έτσι, ποια είναι η παρηγοριά μας στο θάνατο; Η τέλεια αγάπη του Θεού. Ποια είναι παρηγοριά μας στη ζωή; Μερικές φορές δυσκολότερη απ’ τον θάνατο, η τέλεια αγάπη του θεού.

Διάβασε τη Ρωμαίους 8:38-39 προσεχτικά. Ποια είναι η μεγαλύτερη ταλαιπωρία που αντιμετωπίζεις τώρα δα;

Ποια μπορεί να είναι η παρηγοριά σου αυτήν τη φορά και κάθε φορά στη ζωή σου;

Τώρα διάβασε το Ιωάννης 15:9. Εφόσον ξέρουμε ότι ο Θεός μας αγαπάει τέλεια πάντοτε, τι νομίζεις ότι σημαίνει το «μένω» στην αγάπη του Θεού;

5. Το παιδί του Θεού, που έχει εμπιστοσύνη στην αγάπη του Θεού, νοιώθει ασφάλεια στην υπεράσπισή Του. Στον Ψαλμό 143:12, ο βασιλιάς Δαβίδ λέει: «Και για το έλεός σου εξολόθρευσε τους εχθρούς μου, και αφάνισε όλους εκείνους που θλίβουν την ψυχή μου, επειδή, εγώ είμαι δούλος σου». Όταν η καρδιά σου ανήκει στο Θεό, αυτοί που είναι εναντίον σου είναι και εναντίον του Θεού. Αυτός παίρνει πολύ προσωπικά τις αδικίες που σου γίνονται. Ο Θεός υποστηρίζει την υπόθεσή σου. (Θρήν.3:59).

Διάβασε τον Ψαλμό 35:1, 10, 19. Σύμφωνα με το εδάφιο 19, ποιες ήταν οι προφανείς περιστάσεις;

Σύμφωνα με τον Ψαλμό 35:10, το παιδί της διαθήκης του Θεού ήταν αλαζονικό ή ταπεινό σχετικά με τους εχθρούς του;

Τι ανακούφιση μας προσφέρει η τέλεια αγάπη του Θεού, όταν ο εχθρός σηκώνεται εναντίον μας! Καταλαβαίνεις ότι, αν η καρδιά μας είναι ταπεινή και σωστή μπροστά στον Θεό, μπορούμε να του παραδίνουμε όλες τις αντιθέσεις και τους εχθρούς που εγείρονται εναντίον μας; Και τι συμβαίνει όταν έχουμε άδικο; Πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ζητήσουμε συγνώμη και να διορθώσουμε τα πράγματα, αλλά αν ο εχθρός παραμένει εναντίον μας, αυτός /ή ανήκουν στην ευθύνη του Θεού. Ω, φίλη, ο κατάλογός μας μπορεί να συνεχιστεί. Στη πραγματικότητα, σ’ ενθαρρύνω να κοιτάξεις κάθε εδάφιο στη NIV που περιέχει τις λέξεις τέλεια αγάπη, να τις σκεφτείς, και να τις πιστέψεις!
Καθώς τελειώνεις το σημερινό μάθημα, διάβασε τον Ιωάννη 3:19-20, 4:16. Τι σημαίνουν αυτά τα εδάφια για σένα μετά από όλα όσα έχουμε μελετήσει αυτήν την εβδομάδα; Έκφρασε τα συναισθήματά σου στο περιθώριο.



6/1/09

Ο αγγεοπλάστης και ο πηλός

Προειδοποίηση! Δεν νομίζω ότι αυτή θα είναι η αγαπημένη σου μελέτη. Αλλά σου εγγυώμαι ότι θα είναι μια από τις πιο σημαντικές μελέτες της περιπέτειάς μας. Θα μελετήσουμε κάτι τόσο βασικό για την ελευθερία, ώστε μπαίνω στον πειρασμό να δεσμευτώ με τον υπερθετικό και να πω ότι αυτό είναι το κλειδί.

Σε ενθαρρύνω να απομνημονεύσεις το Ησαΐας 46:9.

«Θυμηθείτε τα προγενέστερα, τα εξαρχής.
επειδή εγώ είμαι ο Θεός, και δεν υπάρχει άλλος.
εγώ είμαι ο Θεός, και κανένας δεν είναι όμοιος με Μένα
».

Το εδάφιο αυτό εδώ είναι σύντομο. Μπορώ να το συμπυκνώσω με ακόμα λιγότερα λόγια: Αυτός είναι Θεός. Μείνε στην πορεία, αγαπητή φίλη. Πρόκειται να βουτήξουμε σε αυτό που χρειαζόμαστε για να απελευθερωθούμε.

Βασικές Ερωτήσεις:
Με ποιον τρόπο τα παιδιά του Θεού εξαπατούν τον εαυτό τους για την ανταρσία (Ησ.30:8-21);
Τι συμβαίνει όταν συνεχίζουμε στην ανταρσία, απορρίπτοντας το Λόγο του Θεού, βασιζόμενοι στην καταπίεση κι εξαρτώμενοι απ’ την απάτη;
Ποιο είναι το θέλημα του Θεού σύμφωνα με το Ιωάννης 6:39-40;
Επειδή ο Θεός είναι τόσο σπλαχνικός, τι μπορεί να κάνει με τα ερείπια, τις λιποταξίες, και τα φθαρμένα μέρη των παιδιών Του (Ησ.51:3);
Γιατί το να περπατάς μαζί με τον Θεό, είναι πολύ πιο σοφό και προσωπικά σε ικανοποιεί από το να ζητάς απ’ το Θεό να περπατά μαζί σου;


Μήπως κέντρισα το ενδιαφέρον σου; Αναρωτιέσαι άραγε τι είναι αυτό που χρειαζόμαστε τόσο πολύ αλλά επιθυμούμε τόσο λίγο; Έλα μαζί μου. Ας το ανακαλύψουμε μαζί;

1. ΑΝΩ – ΚΑΤΩ

Σήμερα ξεκινάμε μια ζωτικής σημασίας εβδομάδα μελέτης. Οτιδήποτε άλλο έχουμε μάθει εξαρτάται από το πώς ανταποκρινόμαστε στο θέμα αυτής της εβδομάδας. Πιστεύω ότι και οι δυο θέλουμε να είμαστε ελεύθερες να γνωρίσουμε το Θεό, να πιστεύουμε σ’ Αυτόν, να Τον δοξάζουμε, να βρίσκουμε ικανοποίηση σ’ Αυτόν, να βιώνουμε την ειρήνη Του και να απολαμβάνουμε την παρουσία Του. Είμαι πεπεισμένη ότι θέλουμε οι γενεαλογικοί ζυγοί να γίνουν κομμάτια κι ο Χριστός να επιδέσει τις συντριμμένες καρδιές μας, να βγάλει ωραιότητα από τις στάχτες, να αποκαταστήσει την αρετή μας, και να υπερβεί τα όνειρά μας. Έτσι, με ποιον τρόπο η ελευθερία εν Χριστώ γίνεται πραγματικότητα στη ζωή μας; Με μια λέξη: Υπακοή! Υπακοή στον Λόγο του Θεού.

Να περιγράψεις τη σχέση ανάμεσα στον Λόγο του Θεού και στην ελευθερία (Ιάκ.1:22-25).

Το να διαβάζουμε και να ανταποκρινόμαστε σωστά στο Λόγο του Θεού είναι το εισιτήριό μας για το τρένο της ελευθερίας. Ο Λόγος του Θεού είναι ο τέλειος νόμος που μας δίνει ελευθερία. Έγραψα γι’ άλλα θέματα πρώτα επειδή μερικές φορές βρισκόμαστε τόσο πολύ σε δεσμά για να φανταστούμε να ζήσουμε μια ζωή υπακοής. Συχνά, όταν παρουσιάζω αυτό το βασικό τμήμα του ταξιδιού προς την ελευθερία, αντικρίζω κατηφείς εκφράσεις που δείχνουν τη φυσική μας επιθυμία. Θέλουμε ο Θεός κατά κάποιο τρόπο να κουνάει από πάνω μας ένα ραβδί και να μετακινεί κάθε εμπόδιο χωρίς να απαιτεί τίποτε από μας.
Αν ο Θεός απλά κουνούσε ένα ραβδί από πάνω μας και σύντριβε κάθε ζυγό χωρίς τη συνεργασία μας, φαντάζεσαι πιθανόν τι θα γινόταν; Σύντομα θα θέλαμε να βρούμε κάποιον άλλον. Ο Θεός θέλει να μας αλλάξει, από μέσα προς τα έξω, ανανεώνοντας το μυαλό μας, θανατώνοντας τις αυτοκαταστροφικές τάσεις μας και διδάσκοντάς μας ν’ αποκτήσουμε καινούργιες συνήθειες. Αυτά τα αποτελέσματα έρχονται μόνο σ’ αυτούς που μαθαίνουν να βαδίζουν ξανά παντού, αυτή τη φορά με τον Σωτήρα τους. Αυτή τη βδομάδα το πλούσιο βιβλίο του Ησαΐα θα μας προσφέρει μερικά κρίσιμα κίνητρα για υπακοή.
Το Βιβλίο του Ησαΐα παρουσιάζει το διπλό θέμα της αιχμαλωσίας και της απελευθέρωσης περισσότερο απ’ οποιοδήποτε άλλο βιβλίο της Π. Διαθήκης. Ο Θεός δεν αφήνει το έθνος Του με την απορία γιατί πήγαν στην αιχμαλωσία. Η ανοησία τους αντηχεί στα περισσότερα από τα 40 πρώτα κεφάλαια του Ησαΐα.

Στο Ησαΐας 29:16 ο Θεός εξέθεσε το πρόβλημά τους σαν ένα χαλασμένο κομμάτι κεραμικής πάνω σε έναν τροχό. Τι ήθελε να δείξει με αυτό ο Θεός;

Όχι συμπτωματικά, ο Ησαΐας λέει επίσης για την εξουσία, τη διακυβέρνηση, και την πλήρη μοναδικότητα του Θεού από κάθε άλλο ουσιαστικά βιβλίο της Βίβλου. Παρακαλώ άφησε τον Θεό να χαράξει αυτήν την αλήθεια στην καρδιά σου: ελευθερία κι εξουσία θα πηγαίνουν πάντα χέρι – χέρι. Κατά τη διάρκεια της διακονίας του προφήτη Ησαΐα, η αιχμαλωσία ήταν άμεση για τους υιούς Ισραήλ, επειδή αντιμετώπιζαν σοβαρό πρόβλημα εξουσίας. Στην ουσία, ο Θεός έλεγε: «Έχετε αναστρέψει τα πράγματα. Ας το διορθώσουμε: Εγώ, Θεός. Εσείς, άνθρωποι. Εγώ, Δημιουργός. Εσείς, δημιουργήματα. Εγώ, Αγγειοπλάστης. Εσείς, πηλός. Εσείς υπακούτε…όχι για το καλό Μου αλλά για το δικό σας».
Όπως φάνηκε απ’ την αρχή η αξιολάτρευτη μικρότερη κόρη μου ήρθε στον κόσμο για να αναλάβει την ηγεσία. Την εποχή που ήταν δυο μόνον ετών, της άρεσε να περπατάει μπροστά από εμάς τους υπόλοιπους για να φαίνεται ότι έχει έρθει από μόνη της. Γεννήθηκε εξουσιαστική και φαινόταν να υποκρίνεται ότι αυτή, ο Keith κι εγώ ήμασταν κι οι τρεις μας στο ίδιο επίπεδο. Ο Keith και εγώ ξοδεύαμε πολύ ενέργεια για να υπογραμμίσουμε την εξουσία μας πάνω της, την τιμωρία για ανταρσία και την ασφάλεια κι ευλο-γία της υπακοής. Δεν το κάναμε πάντα σωστά, αλλά το κάναμε συχνά! Την ιδιαίτερη αυτή εποχή, θερίζουμε μια ευχάριστη σοδειά. Η Melissa είναι μια θαυμάσια έφηβη. Αλλά αν έπαιρνα 10 σεντς κάθε φορά που έλεγα: «Εγώ, γονιός! Εσύ, παιδί!», θα κληρονομούσα μια περιουσία! Συνέχεια στο βιβλίο του Ησαΐα, ο Θεός υπογραμμίζει τέλεια τις 3 αυτές αρχές:
· Αυτός έχει το δικαίωμα να κυβερνάει.
· Αυτός βάζει ένα υψηλό τίμημα για την ανταρσία.
· Αυτός εκχέει ασφάλεια και ευλογία για την υπακοή.

Διάβασε Ησαΐα 30:8-21. Γράψε σε μια πρόταση τη σύνοψη της περικοπής.

Αλήθεια δεν ερχόμαστε αντιμέτωποι με την περικοπή αυτήν, έτσι δεν είναι; Σκέψου τη δική σου ανθρώπινη φύση όπως και εγώ τη δική μου. Χωρίς το Άγιο Πνεύμα να ελέγχει τη ζωή σου, μήπως μερικά από αυτά τα εδάφια σου ακούγονται οικεία; Και εγώ το νομίζω. Την 3η ημέρα, θα μελετήσουμε το πως η ανταρσία κατά της εξουσίας του Θεού είναι όχι μόνον ανόητη, αλλά μια προσβολή προς τον Παντοδύναμο Θεό, τον Δημιουργό και Βασιλιά μας. Σήμερα κι αύριο όμως ας μελετήσουμε την ανταρσία από μια αυστηρά εγωιστική άποψη.

Πώς τα παιδιά του Θεού αυταπατώνται δια της ανταρσίας (Ησ.30:8-21);

Η λέξη «ανταρσία» σημαίνει αυτό που πιθανόν θα περίμενες. Λέξεις όπως «προκλητικός», «ανυπάκουος» είναι πολύ συνώνυμες. Ο εβραϊκός ορισμός χρησιμοποιεί κι αυτός το αγγλικό συνώνυμο «ανυπότακτος». Χαμογέλασα όταν έλεγξα την εγκυκλοπαίδειά μου για τη σημασία του «ανυπότακτου». Έδωσε την έννοια «ξεροκέφαλος». Το λεξικό του Webster ορίζει τον ξεροκέφαλο σαν ισχυρογνώμονα, πεισματάρη. Αυτό με κτύπησε: πείσμων, που αντιστέκεται στην εξουσία.

Μπορείς να θυμηθείς μια κατάσταση, κατά την οποία ενήργησες ξεροκέφαλα απέναντι στον Θεό;
. Ναι
. Όχι. Αν ναι, περίγραψέ την σύντομα.

Αν το αντιμετωπίσουμε, χωρίς την παρέμβαση του Θεού στη ζωή μας όλοι μας τείνουμε να είμαστε ξεροκέφαλοι. Θέλουμε να είμαστε τα αφεντικά του εαυτού μας. Ένας από τους πρωταρχικούς σκοπούς αυτής της εβδομάδας είναι να αποδείξει ότι το να είμαστε τα αφεντικά του εαυτού μας είναι ένα εισιτήριο προς τη σκλαβιά. Το ζωντανό πορτρέτο ενός αντάρτη στον Ησαΐα 30:8-21 μας βοηθάει να αναγνωρίσουμε την ανταρσία όταν αναβλύζει μέσα μας. Κάθε μια απ’ τις παρακάτω φράσεις χαρακτηρίζει την ανταρσία. Μερικά απ’ τα χαρακτηριστικά σηματοδοτούν επικείμενη καταστροφή! Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού: 1) δεν ενεργεί σαν παιδί του Θεού, 2) δεν είναι πρόθυμο να ακούσει την οδηγία του Θεού, 3) προτιμάει ευχάριστες αυταπάτες αντί την αλήθεια, και 4) στηρίζεται στην καταπίεση.

1. Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού δεν ενεργεί σαν παιδί του Θεού (Ησ.30:9).

Ξανακοίταξε το εδάφιο 9. Η Γραφή χαρακτηρίζει τους ανυπότακτους ανθρώπους σαν «_________ παιδιά».

Η αρχική λέξη «δόλιοι» στο εδάφιο αυτό είναι «κεχάς» και σημαίνει: «δεν ενεργούν σαν υιοί…, δίνεις λανθασμένη εντύπωση για το ποιος είσαι». Αν είσαι σε σχέση διαθήκης με τον Θεό αλλά δεν ενεργείς σαν παιδί Του, τότε ζεις ένα ψέμα! Αν έχεις δεχτεί τον Χριστό, η μόνη φορά που είσαι αληθής για το ποιος είσαι είναι όταν βαδίζεις σαν ένα από τα παιδιά Του.

Συλλογίσου τις τελευταίες μια ή δυο εβδομάδες. Προσδιόρισε έναν τρόπο που πιστεύεις ότι έδωσε μια αληθινή εντύπωση για το ποιος είσαι με το να ενεργήσεις σαν να ανήκες στον Θεό:

Τώρα, για δική σου ενδοσκόπηση κι όχι για ομαδική συζήτηση, προσδιόρισε έναν τρόπο που μπορεί να έδωσε μια λανθασμένη εντύπωση, με το να μην ενεργήσεις σαν να ανήκεις στον Θεό.

Ο κόσμος κηρύττει τη φιλοσοφία «να είσαι αληθινός με τον εαυτό σου». Οι Χριστιανοί μπορούν να είναι αληθείς με τον εαυτό τους μόνον όταν επιδεικνύουν ότι ανήκουν στον Θεό.

2. Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού δεν είναι πρόθυμο να ακούσει την οδηγία του Κυρίου (Ησ.30:9).
Η εβραϊκή λέξη για το «ακούω» είναι «σαμά», που σημαίνει: «προσέχω να ακούω απερίσπαστα». Είσαι σαν και μένα κατά καιρούς; Μήπως έχεις μεγάλη δυσκολία στο να προσέχεις κάποιον απερίσπαστα; Το Ησαΐας 30:9 όμως δεν περιγράφει τον τυχαία απρόσεκτο. Οι ανυπότακτοι άνθρωποι δε θέλουν να ακούνε. Μερικές φορές είμαστε απρόθυμοι να ακούσουμε το Θεό επειδή αντιστεκόμαστε στο να διορθωθούμε, να επαναπροσδιοριστούμε ή να προκληθούμε να αλλάξουμε. Αυτό είναι ανταρσία. Η τραγωδία είναι ότι ο Θεός ποτέ δε θα μας έλεγε τίποτε για να μας νικήσει. Αυτός είναι ένα μονοκόμματο μυαλό όσον μας αφορά. Θέλει να ζούμε σαν υπερνικητές που είμαστε.


Διάβασε Έξοδος 23:20-22 και Ψαλμό 81:10-14. Ποια είναι η σχέση μεταξύ του να ακούς τον Θεό και του να επικρατείς του αντιπάλου σου στη μάχη;

3. Ένα ανυπότακτο παιδί προτιμάει ευχάριστες αυταπάτες αντί την αλήθεια (Ησ.30:10-11). Ένα από τα μεγαλύτερα προνόμια που απολαμβάνουμε στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι η ελευθερία του λόγου. Ούτε καν θα μπορούσα να αρχίσω να μετρώ τον αριθμό των κηρύκων, ομιλητών και δασκάλων και μόνο στο Χιούστον, που ανήκουν στη κατηγορία του «Χριστιανού». Με τόσες πολλές επιλογές, όμως, υπάρχει ο κίνδυνος να διαλέξουμε διδασκάλους, με βάση αυτό που θέλουμε να ακούσουμε. Λαχταρούμε κηρύγματα που μας κάνουν να νοιώθουμε ευχάριστα. Όταν ζούμε στην ανταρσία, το τελευταίο πράγμα που θα θέλαμε, είναι να αντιμετωπίσουμε τον Άγιο του Ισραήλ. Παρατήρησε την απαίτηση των ανθρώπων του Θεού στο εδάφιο 10: «Μιλάτε μας ευχάριστα». Η αγγλική μετάφραση χρησιμοποιεί ένα ωραίο επίθετο: «Μιλάτε μας απαλά».

Μια από τις παρακάτω λέξεις αντανακλά την εβραϊκή έννοια του ευχάριστος και απαλός. Διάλεξε εκείνη που υποθέτεις ότι είναι συνώνυμη.
. Κολακευτικός
. Χαϊδευτικός
. Απλός
. Ευγενικός
. Προσωπικός
. Μεροληπτικός


Σε ποιον δεν αρέσει να τον κολακεύουν; Αν η απόλαυση της κολακείας μάς βάζει μια θηλιά γύρω από το λαιμό μας, τότε η αναζήτηση της κολακείας μάς κρεμάει! Ο Σατανάς θα μπορούσε να είχε γράψει το βιβλίο: Η Κολακεία Μπορεί Να Σε Πάει Παντού. Ο Θεός δεν έγραψε τον Λόγο Του για να καταδικάσει ή να κολακέψει. Ο Παύλος έγραψε ότι η Γραφή «είναι ωφέλιμη για διδασκαλία, για έλεγχο, για επανόρθωση, για διαπαιδαγώγηση, που γίνεται με δικαιοσύνη, για να είναι ο άνθρωπος του Θεού τέλειος, ετοιμασμένος για κάθε έργο αγαθό» (Β’ Τιμ.3:16-17).

Ποια ευθύνη δίνει ο Παύλος στον Τιμόθεο στη Β' Τιμοθέου 4:1-27;

Τώρα διάβασε Β’ Τιμοθέου 4:3-4. Με προσοχή σύγκρινε αυτά τα εδάφια με τον Ησαΐα 30:10-11. Απαρίθμησε παρακάτω όλες τις αντιστοιχίες ανάμεσα στις δυο περικοπές:

Αν προτιμάμε πολύ ορισμένους διδασκάλους και κήρυκες έναντι άλλων, ας είμαστε σοφοί να αναρωτηθούμε το γιατί. Αν η βάση μας είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από την εξισορροπημένη βιβλική διδασκαλία, μπορεί να είμαστε σε ανταρσία, παρόλο που θα καθόμαστε στα στασίδια της Εκκλησίας κάθε Κυριακή. Ας βεβαιωθούμε ότι δεν ψάχνουμε για ανθρώπους που χαϊδεύουν τα αυτιά μας και μας κρύβουν την αλήθεια.

4. Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού στηρίζεται στην καταπίεση (εδ.12). Εδώ υπάρχει κάτι το συγκλονιστικό. Τα παιδιά του Θεού όχι μόνον μπορούν να καταπιέζονται, αλλά μπορούν να εξαρτιόνται απ’ την καταπίεση. Η λέξη «στηρίζεστε» (εδ.12) είναι η εβραϊκή λέξη «μπατάχ», που σημαίνει: «προσκολλώμαι, εμπιστεύομαι, έχω εμπιστοσύνη, νιώθω ασφαλής». Η εβραϊκή λέξη για καταπίεση (οσέκ) υποδηλώνει «καταπίεση διαμέσου απάτης ή εκβιαστική απόσπαση…ενός πράγματος που δόθηκε με δόλιο τρόπο» (Λεξικό Strong).
Μπορεί να πούμε το εξής: Άνθρωποι που αποσπώνται από την αλήθεια, από απροσεξία, προσκολλώνται σε ψέματα που εξαπατούν κι εκβιάζουν. Ο Θεός μας δημιούργησε για να προσκολληθούμε σ’ Αυτόν. Συνεπώς, μας έκανε με μια πολύ πραγματική ανάγκη να θέλουμε να προσκολληθούμε. Ο Σατανάς ξέρει ότι δεν μπορεί να μας παρασύρει να αποσπαστούμε από τον Θεό και το Λόγο Του και να είμαστε ανεξάρτητοι. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, όπως μια πλήρως ανεξάρτητη ανθρώπινη ψυχή. Δημιουργηθήκαμε για να προσκολλούμαστε και να εξαρτιόμαστε για να πηγαίνουμε στο Θεό και να βρίσκουμε ασφάλεια. Για να μας παρασύρει, ο Σατανάς μάς προσφέρει εναλλακτικές προσκολλήσεις που τις μεταμφιέζει σαν εκπληρώσεις των εσωτερικών μας αναγκών. Οποιαδήποτε προσκόλληση άλλη εκτός αυτή με το Θεό είναι απάτη. Παρακαλώ καταλάβετε ότι η λέξη προσκόλληση στο πλαίσιο αυτό διαφέρει απ’ τις υγιείς σχέσεις με πράγματα ή ανθρώπους. Η λέξη κλειδί είναι στήριξη. Λανθασμένη προσκόλληση σημαίνει αυξανόμενη εξάρτηση από κάτι άλλο, εκτός από τον Θεό.

Μπορείς να σκεφτείς μια μη σωστή προσκόλληση που έκανες στη ζωή σου που τελικά ξεσκεπάστηκε σαν απάτη; Δώσε εξήγηση.

Μεγάλωσα μ’ ένα οχύρωμα φόβου. Λαχταρούσα να βρω ένα ασφαλές μέρος για να κρυφτώ. Απεγνωσμένα ήθελα κάποιον για να με φροντίζει. Από τη σφαίρα της οδυνηρής μου εμπειρίας, επιτρέψτε μου να σας θέσω σε επιφυλακή για ένα τοξικό συναισθηματικό κοκτέιλ: μια σχέση που δημιουργήθηκε από κάποιον, που έχει μια ανθυγιεινή ανάγκη να τον φροντίζουν και από κάποιον, που έχει μια ανθυγιεινή ανάγκη να φροντίζει κάποιον άλλον. Η σχέση κατέληξε στην απόσπαση των απ’ το Θεό δοσμένων ελευθεριών κι αποδείχτηκε δόλια.Αγαπητή, κάθε μέρος που έχουμε για να κρυφτούμε δεν είναι ασφαλές. Εν Χριστώ, βρίσκουμε την ελευθερία για να εκτεθούμε με ασφάλεια. Μακάρι να μπορούσαμε να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε, ότι η εξουσία του Θεού δεν φυλακίζει, αλλά μας απελευθερώνει! Τη 2η ημέρα, θα συνεχίσουμε να εξετάζουμε το θέμα της ανταρσίας και τη σοφία της υπακοής.


2. ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΠΗΛΙΝΑ ΑΓΓΕΙΑ

Το σημερινό μάθημα αποτελεί μια σημαντική συνέχεια της 1ης ημέρας. Πάρε λίγες στιγμές για να ξαναδιαβάσεις την κεντρική μας περικοπή γι’ αυτά τα 2 μαθήματα: Ησαΐας 30:8-21. Όπως μαθαίνουμε απ’ τον Ιάκωβο (1:22-25), δε θέλουμε να ρίξουμε μόνο μια ματιά στον καθρέπτη της Γραφής, και μετά να φύγουμε και να ξεχάσουμε αυτό που είδαμε. Χρειαζόμαστε ο Λόγος του Θεού να γίνει ο τέλειος νόμος της ελευθερίας στη ζωή μας.

Με βάση το προηγούμενο μάθημά μας, με ποιον τρόπο ο Λόγος του Θεού μπορεί να γίνει η ένδοξη απελευθέρωσή μας; Διάλεξη ένα από αυτά.
. Με το να τον υπακούμε
. Με το να τον διεκδικούμε
. Με το να τον μελετούμε


Αν μελετάμε και διεκδικούμε τον Λόγο του Θεού, αλλά δεν τον υπακούμε, δεν θα πειραματιστούμε την απελευθέρωση που το Άγιο Πνεύμα μπορεί να φέρει. Πρέπει να ζούμε έναν υπάκουο, όχι τέλειο, τρόπο ζωής για να διατηρήσουμε την ελευθερία μας εν Χριστώ.

Συλλογίσου την 1η ημέρα. Ξεκινήσαμε μια συλλογή με τα κοινά χαρακτηριστικά της ανταρσίας. Συμπλήρωσε τις παρακάτω προτάσεις, καθώς φέρνεις στο νου σου τα 4 πρώτα χαρακτηριστικά.
1. Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού δεν...
2. Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού δεν...
3. Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού προτιμά...
4. Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού στηρίζεται...

Ζωγράφισε ένα αστέρι δίπλα από το χαρακτηριστικό της ανταρσίας που πιο πολύ κεντρίζει τη σκέψη σου. Στο περιθώριο να περιγράψεις το γιατί.

Το 4ο χαρακτηριστικό διαπερνούσε την καρδιά μου. Ποιος απ’ ανάμεσα μας θέλει να προσκολληθεί σε ή να νιώθει ασφαλής με μια απάτη; Εγώ σίγουρα όχι! Όμως, πόσο συχνά έχουμε εναποθέσει την εμπιστοσύνη μας σε κάτι ή σε κάποιον, που δεν μπορεί να μας φροντίσει; Προσεύχομαι ο Θεός να ξεσκεπάσει όλες τις δόλιες προσηλώσεις στη ζωή μας και να μας φέρει στο φως υγιών σχέσεων και με πράγματα και με ανθρώπους. Ας συνεχίσουμε τώρα με το 5ο χαρακτηριστικό.


5. Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού βασίζεται στην απάτη (Ησ.30: 12). Η εβραϊκή λέξη για «βασισμένος» είναι «σα’άν», που σημαίνει «υποστηρίζομαι, ακουμπώ». Κάθε φορά που έχεις δει κάποιον να περπατά με μπαστούνι ή πατερίτσα, ήσουν μάρτυρας της λεκτικής εικόνας που απεικονίζεται στη φράση αυτή.

Ξαναδιάβασε Ησαΐας 30:12 και σημείωσε τις παράλληλες φράσεις: «στηρίζεστε στην καταπίεση» και «βασίζεστε στην απάτη». Είναι αλληλένδετες.

Κάθε φορά που προσκολλούμαστε ή αναζητάμε ασφάλεια σε έναν απατηλό σωτήρα πρέπει να βασιζόμαστε σε ψέματα, για να υποστηρίξουμε αυτή τη συνήθεια. Εδώ είναι μια εικόνα, που πολλοί την έχουν βιώσει με τραγικό τρόπο, σαν μια πραγματικότητα:

Ένα μικρό χριστιανό κοριτσάκι έχει ένα σκληρό πατέρα, που την κακοποιεί. Μεγαλώνει με φόβο κι αποστροφή για τους άνδρες. Ο Σατανάς της προμηθεύει μια λίγο μεγαλύτερη γυναίκα, που δείχνει τρυφερότητα και την φροντίζει πολύ. Η παρηγορητική σχέση μετατρέπεται σε μια σεξουαλική σχέση, έτσι ώστε η κοπέλα υποθέτει ότι πρέπει να είναι ομοφυλόφιλη. Στην καρδιά της ξέρει ότι αυτό που κάνει είναι λάθος, αλλά νιώθει αβοήθητη χωρίς την καινούργια παρηγορήτριά της. Σύντομα αρχίζει να σχετίζεται και με άλλες γυναίκες που είναι ομοφυλόφιλες, γιατί θα της δώσουν νέα συνήθεια με τα ψέματα στα οποία χρειάζεται να συνεχίσει να ζει. Αποφεύγει τη Βίβλο, και προτιμάει βιβλία που υπερασπίζονται την ομοφυλοφιλία. Εγκαταλείπει όλες τις σχέσεις εκτός από αυτές που υποστηρίζουν τη δόλια προσκόλλησή της στα ψέματα.

Δεν είναι τρομακτικό; Χρησιμοποίησα ένα προφανές σενάριο για να αποδείξω την άποψή μου, αλλά ο Διάβολος χρησιμοποιεί αμέτρητες ανθυγιεινές προσκολλήσεις σε πράγματα ή ανθρώπους. Είναι ενδιαφέρον, ότι ο κόσμος χαίρεται να χαρακτηρίζει τους Χριστιανούς σαν συναισθηματικά εξαρτώμενους ανθρώπους, που χρησιμοποιούν τη θρησκεία και την πίστη σαν δεκανίκι. Πόσο λάθος κάνουν. Στον Ιωάννη 5:8, ο Ιησούς συνάντησε έναν άνθρωπο που ήταν κουτσός. Ο Χριστός δεν του έδωσε ένα μπαστούνι ή ένα δεκανίκι. Τον θεράπευσε για να μπορεί να περπατάει και με τα δυο πόδια! Το μεγαλύτερο δεκανίκι από όλα είναι η απάτη! Τα ψέματα του Σατανά μάς κρατάνε να περπατάμε στις αλυσίδες μας.

Να περιγράψεις με ποιο τρόπο τα παρακάτω εδάφια εφαρμόζουν την εξάρτηση από την απάτη:
Ιερεμίας 8:5-6
Παροιμίες 15:4


6. Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού αποφεύγει τις πραγματικές απαντήσεις (Ησ.30:15-17). Έχεις άραγε βιώσει στη ζωή σου μια εποχή που ήξερες αυτό που θα σ’ έσωζε, αλλά το απέφυγες; Ίσως σαν εμένα, μπορεί να κατατάσσεις αυτές τις αναμνήσεις ανάμεσα στις μεγαλύτερές σου λύπες. Μπορεί να εκπλαγείς αν μάθεις ότι ουσιαστικά καθένας έχει αποφύγει τις πραγματικές απαντήσεις σε διάφορες χρονικές περιόδους.

Γιατί νομίζεις μερικές φορές αντιστεκόμαστε σε αυτό που είναι το καλύτερο για μας;

Στον Ησαΐα 30:15, η λέξη «σωτηρία» δεν χρησιμοποιείται με μια αυστηρά αιώνια έννοια. Η λέξη αντιπροσωπεύει τη σωτηρία ή την απελευθέρωση από κάθε είδους συμφορά ή επίθεση.

Συμπλήρωσε την παρακάτω εξίσωση σύμφωνα με τον Ησαΐα 30:15:
Στην __________________ + __________________ = η σωτηρία σου
.

Η αιώνια σωτηρία απαιτεί να μετανοήσουμε για τις αμαρτίες μας κι εξαρτάται απ’ το έργο του Χριστού. Η ανάγκη μας για απελευθέρωση δε τελειώνει, όμως, άπαξ και γίνουμε Χριστιανοί. Έχουμε σωθεί αιώνια, αλλά χρειαζόμαστε πολύ βοήθεια για να αποφύγουμε θηλιές και παγίδες στις γήινες διαδρομές μας. Η ίδια εξίσωση ισχύει: «Στην επιστροφή και ανάπαυση είναι η σωτηρία σας».
Η λέξη επιστροφή ερμηνεύει πιο σωστά την εβραϊκή λέξη Shuwbah, που ουσιαστικά σημαίνει επιστροφή (Λεξικό Strong). Η λέξη μετάνοια που χρησιμοποιείται σε άλλα μέρη του Λόγου του Θεού, σημαίνει συνήθως «επιστρέφω από την αμαρτία», αλλά συχνά παραλείπουμε το επόμενο βήμα! Το επόμενο βήμα είναι αυτό που μας εμποδίζει να επιστρέψουμε και πάλι στην ίδια αμαρτία, αφού μετανοήσαμε ειλικρινά! Οι Πράξεις 3:19 αντανακλούν αυτό το διπλό βήμα. Ο απόστολος γράφει: «Μετανοήσατε, λοιπόν, και επιστρέψτε, για να εξαλειφθούν οι αμαρτίες σας, για να έρθουν καιροί αναψυχής από την παρουσία του Κυρίου». Αν μετανοήσουμε μόνον από τις αμαρτίες μας και δεν επιστρέψουμε στον Θεό, μας λείπει η δύναμη για να υπερνικήσουμε τον πειρασμό την επόμενη φορά που θα εμφανιστεί! Η λέξη επιστροφή (Ησ.30:15) περικλείει και τις δυο έννοιες που αναφέρονται στις Πράξεις (3:19): μετάνοια και επιστροφή στον Θεό!

Τώρα ας δούμε τη δεύτερη μεταβλητή στην εξίσωση: «Στην επιστροφή (ή μετάνοια) και __________ είναι η σωτηρία σας».

Η λέξη ανάπαυση πιθανόν σημαίνει αυτό που νομίζεις ότι σημαίνει. Η εβραϊκή λέξη είναι «ναχάθ». Το λεξικό του Strong δίνει έναν ορισμό, που με γαργαλάει. Λέει ότι η λέξη σημαίνει «αναπαύομαι». Μπορώ να φανταστώ τη γιαγιά μου στην κουζίνα μας στο Αρκάνσας, με μυγοσκοτώστρα στο χέρι της και με μια σοβαρή έκφραση στο πρόσωπό της. «Τι κάνεις, Γιαγιά;» ρώτησα. «Περιμένω αυτήν τη βρωμερή μύγα να αναπαυθεί κάπου για να μπορέσω να την κτυπήσω».
Σ’ ένα λεπτό ακριβώς άκουσα ένα κτύπημα. Μετά θα έλεγε: «Άρπα την, μικρέ μπελά!» Κατά κάποιον τρόπο συχνά πιστεύουμε ότι είμαστε σαν εκείνη τη μύγα. Νομίζουμε ότι αν αναπαυτούμε για λίγο, ότι ο Θεός θα μας χτυπήσει. Δεν είναι αλήθεια. Εμείς δεν είμαστε μύγες και η γιαγιά δεν είναι Θεός! Ο Θεός θέλει να ξεκουραστούμε εν Αυτώ, να αναπαυθούμε στην αλήθειά Του και να επαναπαυτούμε στο Ποιος Αυτός είναι.
Το Ησαΐας 30:15 μας λέει ότι στην επιστροφή στον Θεό και στην ανάπαυση με σιγουριά στις υποσχέσεις Του και στη δύναμή Του, θα βρίσκουμε συνεχώς σωτηρία. Μου αρέσει η εβραϊκή έννοια της λέξης «σωτηρία». «Γιασά» σημαίνει: «είμαι ανοικτός, ευρύς, ελεύθερος». Το αντίθετο του «τσαράρ», «περιορίζω». Η λέξη «γιασά» φτιάχνει την εικόνα ενός ευρύχωρου τόπου μέσα στον οποίον κινείσαι.
Εγώ προσωπικά έχω βιώσει την άπλετη ελευθερία της υπακοής στο Χριστό! Έχω γνωρίσει επίσης το άθλιο καθηλωτικό συναίσθημα της ανταρσίας. Όλοι μας ξέρουμε ότι ο Θεός θέλει να επιστρέψουμε και ν’ αναπαυτούμε, αλλά τι είδους εξίσωση θα αντανακλούσε πιο σωστά τις συνήθειες του παρελθόντος σου; Θα σου δώσω τη δική μου για να μπορέσεις να συλλάβεις την ιδέα: Στη μετάνοια συν την απόφαση να γίνω καλύτερη με τη δική μου δύναμη, συχνά υπήρξε η πτώση μου.

Μια άλλη εξίσωση μπορούμε να βρούμε στον Ησαΐα 30:15. Συμπλήρωσε τα κενά.
«Στην __________________ + _______________ = η δύναμή σου».


Θέλω να ξέρετε τι σημαίνει δύναμη στο εδάφιο αυτό. Η εβραϊκή λέξη είναι «γκεμπουβρά», που υπονοεί νίκη (Λεξικό Strong)! Θέλω πολύ να είμαι νικητής, εσύ δεν θέλεις; Ας μελετήσουμε δυο πρωταρχικά στοιχεία που περιέχονται στη νίκη: ησυχία και πεποίθηση. Η αρχική λέξη για ησυχία είναι «σακάτ», που σημαίνει: «Κείτομαι ήσυχα, δεν ενοχλούμαι, ηρεμώ». Παρατήρησε την ενοχλητική φράση που περιέχεται στον Ησαΐα 30:15: «αλλά εσείς δεν θα έχετε τίποτε από αυτά». Μπορείς να σχετιστείς με αυτήν τη δήλωση; Δυστυχώς εγώ μπορώ!

Έχεις άραγε μερικές φορές βιώσει ήττα, γιατί αρνήθηκες να ηρεμήσεις τον εαυτό σου στην παρουσία του Θεού και να Τον εμπιστευτείς;
. Ναι
. Όχι. Αν είναι έτσι, δώσε ένα παράδειγμα
.

Η ακριβής εβραϊκή λέξη που μεταφράζεται πεποίθηση στο εδάφιο αυτό, εμφανίζεται μια φορά στην Π. Διαθήκη. Η λέξη «μπιτάχ» σημαίνει: «δεν υπάρχει τίποτε περισσότερο που μπορεί να κάνει κάποιος». Άπαξ κι υπακούσαμε τον Θεό, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε περισσότερο. Μετά περιμένουμε από Αυτόν να φέρει τη νίκη, ξέροντας ότι οι συνέπειες της υπακοής μας είναι δικό Του πρόβλημα και όχι δικό μας.

Διάβασε το Εφεσίους 6:13. Ποια έκφραση στο εδάφιο αυτό ισχύει για την υπακοή που προηγείται του να σταθούμε με σιγουριά εν τω Θεώ σε καιρούς πολέμου;

Η ανθρώπινη φύση μας έχει την τάση να τρέχει, όταν βρισκόμαστε σε δυσκολία, αλλά μάθαμε δυο πολύ σπουδαία διδάγματα από τον Ησαΐα 30:15:
· Το να φεύγουμε από τη σωτηρία του Θεού είναι ανταρσία.
· Το να φεύγουμε από τη δύναμη του Θεού σημαίνει να φεύγουμε από τη νίκη.

Καθώς πλησιάζουμε στο συμπέρασμά μας, σε παρακαλώ γράψε και τα 6 χαρακτηριστικά της ανταρσίας, στο παρακάτω διάστημα: Ένα ανυπότακτο παιδί του Θεού…
1.
2.
3.
4.
5.
6.

Τώρα, ας κάνουμε λίγη αναγκαία ενδοσκόπηση. Θυμήσου, ότι και εγώ την κάνω!

Βάλε ένα αστεράκι σε καθένα από τα παραπάνω χαρακτηριστικά στο οποίο είχες ροπή στη σχέση σου με τον Θεό. Τώρα, ζωγράφισε ένα δυστυχισμένο πρόσωπο σε καθένα από τα χαρακτηριστικά με τα οποία παλεύεις ακόμα.
Στο περιθώριο γράψε μια σύντομη προσευχή, ομολογώντας οποιαδήποτε τάση προς ανταρσία ή περιοχές ανταρσίας, με βάση τα 6 χαρακτηριστικά, που έχουμε σημειώσει.


Ο Θεός θέλει να σου απαντήσει. Η απάντησή Του αναφέρεται ήδη στον Ησαΐα 30:18. Αυτός «λαχταρά να σε ελεήσει, θα υψωθεί να σε σπλαχνιστεί». Μπορούμε να απεικονίσουμε τον Θεό, ότι είναι ελεήμων και συγχωρητικός, ότι κατά τύχη μπαίνουμε σε μπλέξιμο, αλλά δεν μπορούμε να φανταστούμε πώς μπορεί ο Θεός να είναι συμπονετικός, όταν είμαστε ανυπότακτοι.
Ω, τι κακή υπηρεσία προσφέρουμε, όταν προσπαθούμε να εξανθρωπίσουμε τον Θεό, με το να Τον φανταζόμαστε σαν τον καλύτερο της ανθρωπότητας, αντί σαν Θεό! Η συμπόνια του Θεού απαιτεί το να μας απλώνει Αυτός το χέρι, ακόμα και στην ανταρσία μας, αλλά η δικαιοσύνη Του απαιτεί το να μας φέρνει Αυτός οδυνηρή πειθαρχία, αν δεν αρπάξουμε το απλωμένο χέρι Του και δεν επιστρέψουμε σε Αυτόν με όλη μας την καρδιά.

Καθώς τελειώνουμε το σημερινό μάθημα, διάβασε τον Ησαΐα 30:12-14. Τι συμβαίνει όταν εμείς συνεχίζουμε σε ανταρσία, απορρίπτοντας το Λόγο του Θεού, βασιζόμενοι στην καταπίεση κι εξαρτώμενοι απ’ την απάτη; Δώσε μια εξήγηση της έκβασης με δικά σου λόγια.

Οι μεταφορικοί τοίχοι της προστασίας γύρω απ’ τη ζωή μας θα γκρεμιστούν σαν πηλός σπασμένος σε κομμάτια. Όσοι είναι Χριστιανοί δεν θα χάσουν τη σωτηρία τους, αλλά εμείς θα χάσουμε μια σημαντική ποσότητα προστασίας. Η βασική γραμμή των μαθημάτων 1 και 2 αυτής της εβδομάδας είναι αυτή: Πηλός που επιμένει να ενεργεί όπως ο Κεραμέας, θα καταλήξει αναπόφευκτα σε κομμάτια. Δόξα τον Θεό, ο Θεός εξακολουθεί να αγαπάει ραγισμένα αγγεία! Ας μη περιμένουμε μέχρι να γίνουμε κομμάτια για να επιστρέψουμε και να πειστούμε.


3. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΑ

Την εβδομάδα αυτή επικεντρωνόμαστε στην υπακοή: το κρίσιμο κλειδί που ανάβει την ελευθερία εν Χριστώ και εν συνεχεία την κάνει πραγματικότητα στη ζωή. Η ελευθερία του Χριστού ήταν δική μας τη στιγμή που Τον δεχτήκαμε σαν Σωτήρα μας, αλλά αν το εσωτερικό μας δώρο δεν ελευθερωθεί προς τα έξω δια της υπακοής, μπορεί ποτέ να μη το πειραματιστούμε. Ας δούμε με ποιον τρόπο δουλεύει αυτή η ιδέα.

Τι σου λέει για την ελευθερία το Β' Χρονικών 3:17;

1. Ο Κύριος είναι ο ένας και μοναδικός κάτοχος της αληθινής ελευθερίας. Αυτός είναι πνεύμα, συνεπώς, η ελευθερία μπορεί να μεταφερθεί μόνον δια του Πνεύματος.

Τώρα σύγκρινε Ιωάννης 1:12, Ρωμαίους 8:15 και Α' Κορινθίους 2:12. Να καταγράψεις τον κοινό παρονομαστή συνδυάζοντάς τα όλα μαζί:

Με ποιον τρόπο ο Χριστός εξήγησε αυτήν την έννοια στους μαθητές Του στον Ιωάννη 14:15-18;

Ελπίζω να σημείωσες τη σημαντική λέξη εδέχθησαν στο πρώτο από τα τρία εδάφια, μετά να είδες τη σαφή διδασκαλία αυτής της θείας υποδοχής, στον Ιωάννη 14:15-18. Όταν δεχόμαστε τον Χριστό σαν Σωτήρα μας, στην κυριολεξία δεχόμαστε τον Χριστό! Το Πνεύμα Του κατοικεί, ουσιαστικά, μέσα μας. Το Ρωμαίους 8:9 αναφέρει την αναγκαιότητα αυτής της υποδοχής: «Αν κάποιος δεν έχει το Πνεύμα του Χριστού, δεν ανήκει στον Χριστό».


2. Το δεύτερο βήμα προς την ελευθερία είναι να δεχθούμε τον Χριστό σαν Σωτήρα, συνεπώς, να δεχθούμε το απελευθερωτικό Του Πνεύμα. Λάβαμε ελευθερία εν Χριστώ, αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι η ελευθερία ποτέ δεν αφήνει τα δεσμά του Πνεύματός Του. Συνεπώς, η απελευθέρωσή μας εκφράζεται σαν μια πραγματικότητα μόνον στα μέρη της ζωής μας, όπου έχει απελευθερωθεί το ελεύθερο Πνεύμα του Θεού. Είμαστε ελεύθεροι όταν, και μόνον όταν, Αυτός έχει τον έλεγχο.

Συλλογίσου ξανά τα λόγια του Β' Κορινθίους 3:17. Συμπλήρωσε τα κενά.
«Τώρα ο _________ είναι το Πνεύμα, και όπου το Πνεύμα του _________ είναι, εκεί είναι ελευθερία».

Ελευθερία και κυριότητα είναι αχώριστοι σύντροφοι στη ζωή του πιστού. Όταν διαβάζουμε, ότι η ελευθερία μπορεί να βρεθεί οπουδήποτε είναι το Πνεύμα του Κυρίου, μπορούμε να το εκλάβουμε κυριολεκτικά.

Ποιες απ’ τις παρακάτω λέξεις νομίζεις ότι αντανακλά το νόημα του κύριος;
. Κάτοχος
. Ιδιοκτήτης
. Αφέντης
. Απόλυτη εξουσία
. Υπέρτατος
. Κυρίαρχος


3. Το τρίτο βήμα προς την ελευθερία, είναι η παράδοση στην εξουσία του Θεού. Το Εφεσίους 5:18 μας λέει να πληρωθούμε με το Πνεύμα. Είμαστε τόσο πληρωμένοι με το Πνεύμα όσο παραδινόμαστε στην Κυριότητά Του. Αν και το Πνεύμα του Κυρίου είναι πάντα μέσα μας, πλημμυρίζει μόνο τα μέρη της ζωής μας, όπου Αυτός έχει την εξουσία. Η ελευθερία ρέει, όταν το Πνεύμα του Κυρίου πλημμυρίζει. Αυτό το σημείο φέρνει στην επιφάνεια μια ενδιαφέρουσα ερώτηση.

Έχεις ποτέ παρατηρήσει ότι μπορείς να βιώσεις ελευθερία σε ένα τμήμα της ζωής σου, ενώ είσαι ακόμα σε δεσμά σε ένα άλλο;
. Ναι
. Όχι. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, να περιγράψεις μια εποχή όταν ήσουν ελεύθερη σε μια περιοχή ενώ ήσουν δεμένη σε μια άλλη
.

Με βάση το 3ο μας βήμα προς την ελευθερία, πώς μπορείς να είσαι ελεύθερη σε μια περιοχή, ενώ να είσαι δεμένη σε μια άλλη;

Αν η απάντησή σου αντανακλά το γεγονός ότι μερικές φορές επιτρέπουμε στον Θεό να έχει πλήρη εξουσία σε μια περιοχή της ζωής μας ενώ Του αρνούμαστε σε μια άλλη, είσαι βιβλικά σωστός.

Τότε, πώς μπορείς να απελευθερωθείς τελείως; Διάλεξε τη σωστή απάντηση.
. Μελέτα τον Λόγο του Θεού πιο συχνά.
. Μη κατακρατείς κανένα τμήμα του εαυτού σου από την εξουσία Του.
. Ξόδευε περισσότερο χρόνο με τον Θεό στην προσευχή.
. Να επιτιμάς τον εχθρό σε καθημερινή βάση
.

Ουσιαστικά, η 1η, 3η και 4η απάντηση περιέχεται η καθεμία στη 2η απάντηση, όπως θα συνεχίσουμε να ανακαλύπτουμε. Η απάντηση στην ελευθερία είναι να μην κατακρατούμε κανένα τμήμα της ζωής μας απ’ την εξουσία Του. Και πάλι, επιτρέψτε μου να τονίσω ότι οι υπάκουες ζωές δεν είναι τέλειες ζωές. Πιστεύω ότι ο απόστολος Παύλος αντανακλά τον τρόπο σκέψης της υπάκουης ζωής.

Πώς μπορούμε να εφαρμόσουμε το Φιλιππησίους 3:12 στην υπάκουη ζωή;

Υπακοή δεν σημαίνει αναμαρτησία, αλλά εξομολόγηση και μετάνοια, όταν αμαρτάνουμε. Υπακοή δεν είναι το να φτάσουμε σε μια συνεχή κατάσταση θεοσέβειας, αλλά συνεχώς να ακολουθούμε σταθερά τον Θεό. Υπακοή δεν είναι το να ζούμε άθλια με μια σειρά νόμων αλλά να καλέσουμε το Πνεύμα του Θεού να ρέει ελεύθερα μέσα από μας, ώστε η δύναμη για να είμαστε νικηφόροι, να έρχεται από τον Θεό και όχι από μας. Υπακοή είναι το να μάθουμε να αγαπάμε και να φυλάμε τον Λόγο του Θεού και να τον βλέπουμε σαν την ασφάλειά μας.
Με ποια ονόματα αναφέρεται ο Χριστός στον Πατέρα Του στον Ησαΐα 61:1;

Μελέτησε την παρακάτω ερώτηση και τις επιλογές που ακολουθούν, αλλά μη σημειώσεις κάποια απάντηση ακόμα. Ποιος ήταν ο τελικός σκοπός του Χριστού στη γήινη ζωή Του;
. Να λάβει τιμωρία για την αμαρτία.
. Να επιδέσει τους συντριμμένους στην καρδιά.
. Να κάνει το θέλημα του Πατέρα Του.
. Να ελευθερώσει τους αιχμαλώτους.
. Να σώσει το χαμένο πρόβατο.
. Να δείξει την αγάπη του Θεού
.

Αν και ξέρουμε, ότι ο Χριστός ήρθε για όλους αυτούς τους ευλογημένους λόγους, Αυτός συνεχώς διακήρυττε τον τελικό Του σκοπό στη ζωή. Διάβασε τα παρακάτω εδάφια και γράψε τη στάση του Χριστού απέναντι στις επιθυμίες του Πατέρα Του.
Ματθαίος 26:42
Ιωάννης 4:34
Ιωάννης 6:38


Ποιο είναι το θέλημα του Θεού σύμφωνα με τον Ιωάννη 6:39-40;

Τώρα, γύρισε στις πολλαπλές επιλογές. Ποιος ήταν ο τελικός σκοπός του Χριστού στη γήινη ζωή Του;

Ο Χριστός, ο μονογενής Υιός του Πατέρα, εκτιμά τον Θεό σαν τον μοναδικό Κυρίαρχο Κύριο. Ήρθε για να κάνει το θέλημα του Πατέρα Του. Το θέλημα του Πατέρα Του για κάθε άτομο είναι να γνωρίσει τον Θεό βαθιά και να έχει κοινωνία μαζί Του. Η ευθύνη του Χριστού πάνω στη γη ήταν να υπακούσει μέχρι θανάτου, για να πραγματοποιηθεί ο σκοπός του Θεού.
Ακόμα κι ο Πατέρας με τον Υιό έχουν μια σχέση Κεραμέα – Πηλού. Ο Χριστός υπάκουσε τον Κεραμέα. Σαν γήινο αγγείο, ο Ιησούς έπρεπε να εμπιστευθεί τελείως το θέλημα του Πατέρα Του. Αν κι η απόρριψη, η θλίψη, και η ντροπή ήταν μέρος της εμπειρίας Του, ο Χριστός αποδέχθηκε τη θεόδοτη διακονία Του σε κάθε δύσκολη καμπή, επειδή εμπιστεύθηκε την καρδιά του Πατέρα Του και εξέχεε τη ζωή Του για τον σκοπό του Πατέρα Του.
Πιστεύω ότι η αδιάκοπη υπακοή του Χριστού προς τον Πατέρα δεν προήλθε μόνο από αγάπη αλλά κι από δυο άλλα κίνητρα. Ήταν αφοσιωμένος στο δικαίωμα του Θεού να κυβερνά και ήταν πεπεισμένος ότι η διακυβέρνηση του Θεού είναι δίκαιη. Ας μελετήσουμε το δικαίωμα του Θεού να κυβερνά, και στο επόμενο μάθημά μας, θα ερευνήσουμε την ορθότητα της διακυβέρνησης του Θεού.
Έχουμε ήδη αποφασίσει ότι ένα από τα πιο σαφή μηνύματα του Βιβλίου του Ησαΐα είναι ότι η υπακοή είναι ένα εισιτήριο για την ελευθερία, και ότι η ανταρσία είναι ένα εισιτήριο για τη σκλαβιά. Όχι συμπτωματικά, ο Ησαΐας έχει επίσης να πει τόσα πολλά για το δικαίωμα του Θεού να κυβερνά και για την ορθότητα της διακυβέρνησής Του. Στα κεφάλαια 40, 45-46, ο Ησαΐας με δυναμικό τρόπο γράφει για την υπεροχή του Θεού πάνω στη φύση, στα είδωλα και στην ανθρωπότητα. Στα κεφάλαια αυτά περιέχονται επίσης προσωπικές διακηρύξεις για την απόλυτη μοναδικότητα του Θεού.

Παρακάτω γράψε φράσεις και παραπομπές στις 4 κατηγορίες απ’ τον Ησαΐα 40:12-28, 45:5-25, 46:1-13. Έχω δώσει παραδείγματα. Μην αγχώνεσαι για τις κατηγορίες! Ο σκοπός αυτής της άσκησης είναι σε βοηθήσει να αναπτύξεις μεγαλύτερη εκτίμηση για τη διακυβέρνηση του Θεού. Κανείς δεν θα βαθμολογηθεί για τις φράσεις, που έχουν μπει στις κατηγορίες. Απόλαυσε το να ερευνάς Εκείνον, που τον αποκαλείς Πατέρα!
Δημιουργία: Παράδειγμα – Μετράει τα ύδατα στην παλάμη Του (Ησ.40:12).
Είδωλα: Παράδειγμα – Τα ίδια τα είδωλα τα έχουν φτιάξει οι άνθρωποι (Ησ.40:19).
Ανθρωπότητα: Παράδειγμα – Κανένας δεν μπορεί να κατανοήσει ή να Τον συμβουλεύσει (Ησ.40:13).
Η απόλυτη μοναδικότητα του Θεού: Παράδειγμα – Ποιος είναι ίσος με μένα (Ησ.40:25).

Καθώς διαβάζω αυτά τα εδάφια, φρονιμεύω και γίνομαι ταπεινός και πάλι. Μερικές φορές αυτό που χρειαζόμαστε για να θεραπεύσει τον παχυλό μας εγωισμό είναι μια ισχυρή δόση του Θεού. Πολύ πριν κάποιος οραματιστής «ανακαλύψει» ότι η γη ήταν στρογγυλή, ο Θεός καθόταν ενθρονισμένος πάνω απ’ το γύρο της γης. Πολύ πριν οι άνθρωποι «διαφωτιστούν», ο Θεός δημιούργησε το φως και το σκοτάδι. Πολύ πριν τα πρώτα δισεκατομμύρια δολάρια επενδυθούν στην εξερεύνηση του διαστήματος, τα χέρια του ίδιου του Θεού εξέτειναν τους ουρανούς. Πολύ πριν υπάρξει μια «αρχή», ο Θεός είχε ήδη σχεδιάσει το τέλος. Σαν τον Πέτρο πάνω στο όρος της μεταμόρφωσης, είμαστε τόσο συνεπαρμένοι με τις σκηνές που θέλουμε να φτιάξουμε, ώστε μερικές φορές χάνουμε μια καινούργια αποκάλυψη της δόξας του Θεού, που είναι ακριβώς μπροστά στα μάτια μας.
Αν μπορούσαμε μόνο να αντιληφθούμε το πόσο πιο πολύπλοκη κάνουμε τη ζωή μας, όταν η προσέγγιση στη ζωή είναι «όλα γύρω από μένα». Ξέρεις γιατί; Επειδή ο υπόλοιπος κόσμος ποτέ δεν συνεργάζεται. Κανείς άλλος δεν φαίνεται να έχει πιάσει το υπόμνημα. Όταν βλέπουμε τον εαυτό μας σαν το κέντρο του σύμπαντος, τότε ζούμε σε διαρκή απόγνωση, γιατί η υπόλοιπη δημιουργία αρνείται να περιστραφεί γύρω από μας.
Η ζωή απλουστεύεται πάρα πολύ και η ικανοποίηση ενισχύεται πολύ, όταν αρχίζουμε να κατανοούμε τους επιβλητικούς μας ρόλους. Ο Θεός είναι Θεός. Ειλικρινά, τα πάντα είναι γύρω από Αυτόν. Δόξα τον Θεό, Αυτός είναι το κέντρο του σύμπαντος. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να ζούμε με μια τέτοια θεοκεντρική νοοτροπία; Ελεύθερα! Επειδή με τον Θεό, όλα είναι γύρω από μας. Ζητάμε να Τον ευχαριστήσουμε. Αυτός ζητάει να μας τελειοποιήσει, κι η ζωή προχωράει. Όχι χωρίς πόνο, αλλά με σκοπό.
Χωρίς τον Κεραμέα, ο πηλός είναι απλώς βρώμικος. «Κύριος ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο από το χώμα του εδάφους και εμφύσησε στα ρουθούνια του πνοή ζωής, και έγινε ο άνθρωπος ένα ζωντανό ον» (Γέν.2:7).

«Εγώ είμαι ο Θεός, και δεν υπάρχει άλλος.Εγώ είμαι ο Θεός, και κανένας δεν είναι όμοιος με μένα» (Ησ.46:9).


4. Η ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΗ

Έχω έναν χείριστο εφιάλτη, καθώς πρέπει να υπακούσω σε μια άδικη εξουσία. Σε περίπτωση που νομίζεις ότι η υπακοή μου είναι εύκολη, άσε να σου ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα. Δουλοπρέπεια κι υποταγή μου είναι τόσο εύκολες όσο το να αγκαλιάζω ένα μικρό σκαντζόχοιρο. Ένα παιδί που πιέστηκε για πράγματα που δεν ήθελε να κάνει, συνήθως μεγαλώνει με το να μη θέλει να του ειπωθεί ξανά τι πρέπει να κάνει, από κανέναν.
Μέχρι τη μέρα που πέθανε η μητέρα μου, κάθε φορά που διεκδικούσα τα δικαιώματά μου για κάτι, αυτή μου θύμιζε την εποχή που ο οικογενειακός γιατρός μας μου έλεγε ότι δεν μπορούσα να πάω για κολύμπι γιατί είχα μια λοίμωξη στο αυτί. Η μαμά έλεγε ότι αλληθώριζα τα μάτια μου, έδειχνα όσο το δυνατόν πιο μίζερη, και έλεγα, «Ω, ναι; Καλά, εσύ δεν είσαι το αφεντικό μου!» Δυστυχώς, ο γιατρός ήταν ο πρόεδρος της επαρχιακής λέσχης της κωμόπολής μας. Αυτός ανταπαντούσε με έντονο ύφος, «Όχι, αλλά είμαι το αφεντικό αυτής της πισίνας και καλύτερα να μη σε πιάσω εκεί μέσα». Αμέσως άρχισα να ζητάω να φτιάξουμε μια πισίνα στην πίσω αυλή για να μπορώ να είμαι το αφεντικό του εαυτού μου.
Το πρόβλημα είναι ότι ο Θεός δεν μας σχεδίασε να γίνουμε τα αφεντικά του εαυτού μας. Οι ψυχές μας διαμορφώθηκαν έτσι που να χρειάζονται εξουσία για το καλό μας, για να ζήσουμε στην ασφάλεια της προσεχτικής διακυβέρνησης του Θεού. Ο Σατανάς προσπαθεί να μας βγάλει έξω από την εξουσία του Θεού, με το να μας κάνει να νομίζουμε ότι μπορούμε να είμαστε ο παραγωγός κι ο διευθυντής του εαυτού μας. Ο απόστολος Παύλος λέει πως είναι αδύνατο να εξουσιάζουμε τη ζωή μας και τη μοίρα μας (Ρωμ.6:16).

Ποιες είναι οι επιλογές μας σύμφωνα με το Ρωμαίους 6:16;

Δε πρέπει να λυπόμαστε που το εδάφιο μας χαρακτηρίζει σαν σκλάβους. Επειδή είμαστε δημιουργήματα, πρέπει να εξουσιαζόμαστε. Η ερώτηση είναι ποιος θα μας εξουσιάζει; Όσο σπουδαίο κι αν ήταν το προηγούμενο μάθημα για μένα, το δικαίωμα του Θεού να κυβερνάει, δεν είναι το βασικό μου κίνητρο για ζήσω μια υπάκουη ζωή. Μετά την κακοποίησή μου στην παιδική ηλικία, έχω κατά κάποιον τρόπο αντίσταση στο να υπακούσω κάποιον αυστηρά και μόνον με βάση τη θέση του/της. Συχνά πρέπει, αλλά ποτέ δεν μου αρέσει. Είμαι μια επαναστάτρια στην καρδιά, πολύ περισσότερο από ότι θα μπορούσες να ξέρεις. Αυτό ίσως σε σοκάρει, αλλά πιθανόν να διακινδύνευα να περάσω την αιωνιότητα στην κόλαση, μάλλον, παρά να λυγίσω τα γόνατά μου σε οποιονδήποτε κυβερνήτη, επειδή αυτός είχε την ευθύνη.
Το βασικό μου κίνητρο για να ζήσω την υπάκουη ζωή είναι μια απόλυτη πίστη, ότι Εκείνος που έχει δικαίωμα να κυβερνάει είναι κι Εκείνος που η διακυβέρνησή του είναι δίκαιη. Προσπαθώ να υπακούσω το Θεό, επειδή μ’ όλη μου την καρδιά πιστεύω ότι Αυτός είναι πάντα καλός, πάντα δίκαιος και με αγαπά με τρόπους που δε μπορώ να κατανοήσω. Ο Θεός έχει αποδείξει την αξιοπιστία του σε μένα ξανά και ξανά.
Δε μπορείς πλήρως να εκτιμήσεις το συναίσθημα που με πλημμυρίζει καθώς προετοιμάζομαι να γράψω αυτές τις 3 επόμενες λέξεις: Εμπιστεύομαι τον Θεό. Μετά από μια ζωή με προβλήματα εμπιστοσύνης, ούτε καν μπορώ να καταλάβω το πως συνέβη σε μένα ένα τέτοιο θαύμα χάριτος, αλλά συνέβη. Αυτό μπορεί να φαίνεται ανόητο, αλλά Τον αγαπώ τόσο πολύ, ώστε μερικές φορές δεν μπορώ να περιμένω να μου ζητήσει να κάνω κάτι το ελαφρώς δύσκολο, επειδή θέλω να Τον υπακούσω. Όχι μόνον αγαπώ το Θεό και Τον εμπιστεύομαι, μου αρέσει να Τον εμπιστεύομαι. Αυτό αποτελεί μια διαρκή υπενθύμιση του συνεχούς θαύματος στη ζωή μου.
Τι γίνεται με όλους τους άλλους που στερούνται τον χαρακτήρα Του; Έχω φτάσει βαθμιαία στο να εμπιστεύομαι την κυριαρχία του Θεού αρκετά ώστε να πιστεύω ότι, οποιοσδήποτε στον οποίον πρέπει να υπακούσω πάνω σε αυτή τη γη, καλύτερα να είναι προσεχτικός μαζί μου, αλλιώς έχει να κάνει με τον Θεό! Το ίδιο ισχύει και για σένα!
Εδώ μεγάλωσα μ’ έναν θαυμάσιο ύμνο που έλεγε: «Εμπιστεύσου και υπάκουσε γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να είσαι ευτυχισμένος εν Χριστώ, από το να εμπιστευτείς και να υπακούς.» Η υπάκουη ζωή ρέει πιο όμορφα καθώς εμπιστεύεσαι. Όμως, αν δεν κάνουμε το πρώτο βήμα της σαφούς πίστης κι υπακοής, ποτέ δε θα αντιληφθούμε ότι μπορούμε να εμπιστευτούμε. Μπορούμε να γράψουμε ένα επιπλέον εδάφιο σε αυτόν τον θαυμάσιο παλαιό ύμνο που να λέει: «Υπάκουσε και μάθε να εμπιστεύεσαι, ένα βήμα πίστης είναι αναγκαίο, για να κερδίσεις πεποίθηση στον Ιησού, υπάκουσε και μάθε να εμπιστεύεσαι». Χιλιοειπωμένο, αλλά αληθινό.

Τώρα που ήμουν διάφανη μαζί σου, είναι η σειρά σου. Έχεις άραγε κι εσύ προβλήματα εξουσίας;
. Ναι
. Όχι. Αν είναι έτσι, με ποιον τρόπο τα αντιλήφθηκες;


Τι γίνεται με την εξουσία του Θεού; Πόσο πεπεισμένη είσαι ότι μπορείς να Τον εμπιστευτείς; Το σημερινό μας κείμενο μάς ενθαρρύνει να εμπιστευτούμε και να υπακούσουμε. Πιθανόν να πρέπει κάνεις ένα βήμα πίστης και να υπακούσεις, για να μπορείς να μάθεις να κτίσεις εμπιστοσύνη.

Διάβασε τον Ησαΐα 51:1-16. Το κεφάλαιο αρχίζει με την εντολή: «Ακούστε με». Στη Βίβλο σου, ψάξε τα υπόλοιπα 15 εδάφια και σημείωσε κάθε φορά που ο Θεός φαίνεται να προσπαθεί να κερδίσει την πλήρη προσοχή του αναγνώστη Του.

Γιατί τα εδάφια 1-2 ισχύουν τόσο για τους Εθνικούς Χριστιανούς, όσο και για τους Ιουδαίους (Γαλ.3:29);

Με βάση τη Γραφή, όσον αφορά τον Αβραάμ και τη Σάρρα, ποια από τα παρακάτω νομίζεις ότι θα μπορούσαμε να μάθουμε αν συμφωνούσαμε να κοιτάξουμε προς τον βράχο από τον οποίον αποκοπήκαμε; Σημείωσε όσο το δυνατόν περισσότερα πιστεύεις ότι ισχύουν. Μπορούμε…
. Να πιστέψουμε ότι ο Θεός θα κάνει το αδύνατο (Γέν.18:14).
. Να παραδεχτούμε τη ματαιότητα του να πάρουμε τα ζητήματα στα χέρια μας (Γέν.16).
. Να πιστέψουμε ότι ο Θεός ακόμα μας αγαπάει και μπορεί να μας χρησιμοποιήσει, ακόμα και όταν λοξοδρομούμε, αν συμφωνήσουμε να γυρίσουμε στο μονοπάτι Του (Γέν.17).
. Να πιστέψουμε ότι ο Θεός θα μπορούσε ακόμα να μας καλεί δίκαιους με βάση την πίστη μας σε Αυτόν, ακόμα και αν οι δίκαιες πράξεις μας είναι σαν βρώμικα κουρέλια (Γέν.15:6, Ησ.64:6).
. Να πιστέψουμε ότι η ευλογία τελικά έπεται της υπακοής (Γέν.22:18).

Ελπίζω να σημείωσες όλα τα μαθήματα που θα μπορούσαμε να μάθουμε, κοιτάζοντας προς τον βράχο από τον οποίον αποκοπήκαμε.

Επειδή ο Κύριος είναι τόσο σπλαγχνικός, τι μπορεί να κάνει με τα ερείπια, με τις ερημώσεις και τις χέρσες περιοχές της ζωής των παιδιών Του (Ησ. 51:3);

Έχεις άραγε νοιώσει σαν να σε κτυπούν τα κύματα της θάλασσας και εσύ να πνίγεσαι σε μια αμείλικτη πλημμύρα; Τι μπορεί να κάνει ο Θεός για σένα (Ησ.51:10);

Με ποιον τρόπο αποκαλύπτεται η κυριαρχία του Θεού καθώς συγκρίνεις το Ησαΐας 51:15 με το Ησαΐας 51:10;

Ξαναδιάβασε τον Ησαΐα 51:12-14. Γιατί δεν χρειάζεται να φοβόμαστε την οργή του καταπιεστή μας ακόμα και αν αυτός είναι πιο ισχυρός από μας;

Ένοιωσες ποτέ σαν ένας ζαρωμένος αιχμάλωτος; Εγώ, σίγουρα, ένοιωσα! Ένοιωσες σαν να μην απελευθερωνόσουν ποτέ; Μου αρέσουν τα λόγια στο εδάφιο 14: «Οι ζαρωμένοι αιχμάλωτοι σύντομα θα απελευθερωθούν». Αγαπητή φίλη, πίστεψέ το και απαίτησέ το! Υπάκουσε και δες ότι μπορείς να εμπιστευτείς! Μην επιτρέψεις στον εχθρό, τον κατήγορό μας, να έχει ακόμα μια επιτυχία, χρησιμοποιώντας το προηγούμενο μητρώο σου εναντίον σου.

Τι λέει ο Θεός ότι κάνει στον Ησαΐα 43:18-19; Συμπλήρωσε στο περιθώριο:
«Να, εγώ θα κάνω ένα ______ πράγμα!»


Το μόνο που θέλω είναι να φωνάξω αλληλούια! Ναι, φίλη συνταξιδιώτισσα, ο Θεός έχει το δικαίωμα να κυβερνάει. Αλλά ακόμα καλύτερα για όλα εμάς τα δημιουργήματα που ριχνόμαστε στο έλεός Του, η διακυβέρνηση του Θεού είναι δίκαιη! Η δικαιοσύνη Του ποτέ δεν θα αποτύχει, ούτε εμείς θα αποτύχουμε όταν επιλέγουμε να Τον υπακούσουμε (Ησ.51:6). Η δικαιοσύνη Του θα διαρκέσει για πάντα και εμείς το ίδιο, επειδή πιστώνει την πίστη μας με αιώνια δικαιοσύνη (εδ.8). Δεν μπορεί να μας ζητήσει να κάνουμε οποιοδήποτε λάθος, ούτε μπορεί να μας παραπλανήσει. Ο Κύριος που είναι ο Δημιουργός μας είναι και ο Υπερασπιστής μας. Ο καταπιεστής μας μια μέρα θα ζαρώσει στα πόδια Του. Ο Θεός που ταρακουνάει τη θάλασσα μπορεί να κάνει κι έναν δρόμο στα βάθη της για να μπορούμε να περνούμε απέναντι. Εκείνος που έβαλε τους ουρανούς στη θέση τους και έθεσε τα θεμέλια της γης, μάς καλύπτει με τη σκιά του χεριού Του. Ο Κύριος ο Παντοδύναμος είναι το όνομά Του! Και εμείς είμαστε ο λαός Του.
Ο Θεός ξέρει τους αγώνες μας. Ξέρει κάθε πρόβλημα εξουσίας που έχουμε. Ξέρει τους καιρούς, που η εμπιστοσύνη μας προδόθηκε. Σαν ένας πατέρας χουφτιάζοντας το πρόσωπο των ανυπότακτων παιδιών Του στα στιβαρά χέρια Του, λέει: «Ακούστε με… ακούστε με… Εγώ, εγώ είμαι που σας παρηγορώ… Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σου» (Ησ.51:1, 7, 12, 15).
Εγώ είμαι με σένα, Παιδί μου! Όχι εναντίον σου! Πότε θα πάψεις να Μου αντιστέκεσαι;

Καθώς τελειώνεις το σημερινό μάθημα, συλλογίσου για την ορθότητα της διακυβέρνησης του Θεού στη ζωή σου. Χρησιμοποίησε το παρακάτω διάστημα για να γράψεις μια προσευχή προς το Θεό, υπολογίζοντας ξανά διάφορους ιδιαίτερους καιρούς, όπου Αυτός αποδείχτηκε σαν τον Μοναδικό, που μπορείς να εμπιστεύεσαι και να υπακούς.

5. Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Αυτήν την εβδομάδα εξετάσαμε το κλειδί προς την ελευθερία: την υπακοή. Την 1η και 2η μέρα, είδαμε το πορτρέτο ενός ανυπότακτου. Μάθαμε γιατί η ανταρσία είναι μια ύβρις προς τον Θεό και υπερβολικά καταστρεπτική για μας. Την 3η μέρα, δυναμικά εδάφια από τον Ησαΐα μας υπενθύμισαν για το δικαίωμα του Θεού να κυβερνά. Τη 4η μέρα, λουστήκαμε στη σιγουριά της ορθότητας της διακυβέρνησης του Θεού. Σήμερα θα ανακαλύψουμε ότι η δίκαιη διακυβέρνηση του Θεού εφαρμόζεται στη καθημερινή ζωή. Μια υπάκουη ζωή αυξάνεται από υπάκουες ημέρες. Παρομοίως, μια νικηφόρα ζωή συγκροτείται απ’ τις νικηφόρες ημέρες. Δόξα τω Θεώ, εν Χριστώ, το πρώτο οδηγεί στο δεύτερο. Αυτοί που είναι υπάκουοι είναι εκείνοι που θα είναι και νικηφόροι.
Ένα απ’ τα πράγματα που απολαμβάνω πιο πολύ σχετικά με τον Θεό είναι η καθημερινότητά Του. Δεν αναπτύσσουμε μια εκτίμηση για τη παρουσία Του από κρίσιμα σημεία. Καθαρή εκτίμηση για τη παρουσία του Θεού αναδύεται στο καθημερινό βάδισμα, πιο πολύ στο γήινο παρά στο θαυματουργικό.
Την προηγούμενη χρονιά ο γλυκός μου πατέρας είχε ένα εγκεφαλικό, και ταξίδεψα μαζί του στο ασθενοφόρο από ένα μικρό κοινοτικό νοσοκομείο σε ένα μεγαλύτερο και καλύτερα στελεχωμένο. Το παραϊατρικό προσωπικό ήταν θαυμάσιο και, παρόλο που τους εκτίμησα, δεν ανταλλάξαμε τηλέφωνα ούτε σχεδιάσαμε να φάμε μαζί! Μερικές φορές έχουμε την τάση να πλησιάζουμε τον Θεό με τον ίδιο τρόπο. Μας περνάει μέσα από μια επείγουσα κατάσταση και, παρόλο που Τον εκτιμάμε, δεν έχουμε κατ’ ανάγκη μια στενή επαφή μαζί Του, μιας και περάσει η κρίση.
Όχι μόνο η απόλαυσή μας για τον Θεό θα παραμείνει ελλιπής, αν το βάδισμά μας μαζί Του δεν είναι καθημερινό, αλλά κι η προθυμία κι η ετοιμότητά μας για να Τον υπακούσουμε, θα παραμείνει ελλιπής. Πολύ απ’ την υπακοή βασίζεται στην εμπιστοσύνη κι η εμπιστοσύνη αυξάνεται απ’ τη καθημερινή σχέση.

Στο περπάτημα με τον Θεό, ποιο ερώτημα εκθέτει ο Αμώς 3:3;

Θυμάμαι όταν συνέβη μια βαθιά αλλαγή στην καθημερινή μου προσέγγιση προς το Θεό. Για χρόνια ζητούσα απ’ το Θεό να βαδίζει μαζί μου. Ξαφνικά, σαν κάποιος να τράβηξε το σχοινί στη λάμπα, κατάλαβα ότι ο Θεός ήθελε να περπατήσω μαζί Του. Για χρόνια ζητούσα από τον Θεό να ευλογήσει ό,τι έκανα. Μιλάμε για τον πηλό που προσπαθεί να γυρίσει γρήγορα τον Κεραμέα! Παλαιότερα, ήθελα να πάρω τα πήλινα πόδια μου και να βαδίσω όπου η καρδιά μου με οδηγούσε και να υπολογίζω ότι ο Κεραμέας θα ευλογήσει τη γλυκιά, αν και εγωιστική μικρή μου καρδιά. Τα πήλινα πόδια μου καίγονταν καθώς βάδιζα μέσ’ από κάποιες τρομερές φωτιές που σπινθηροβολούσαν απ’ το πλανεμένο πάθος της καρδιάς μου. Ξαφνικά κατάλαβα ότι η ευλογία του Θεού θα ερχόταν όταν έκανα ό,τι Αυτός έλεγε. Έμαθα με τον δύσκολο τρόπο ότι μπορώ να εμπιστευτώ την καρδιά μου, μόνον όταν ήταν πλήρως παραδομένη στο να υπακούσει την αλήθεια του Θεού. Από μόνη της, «η καρδιά μου είναι απατηλή περισσότερο από όλα» (Ιερ.17:9). Για τη δική μας ασφάλεια και για την καθαρή απόλαυση του Θεού ας είμαστε τόσο σοφοί κι ευλογημένοι στο να μάθουμε να βαδίζουμε με τον Θεό αντί να Τον παρακαλούμε να βαδίσει μαζί μας.

Συλλογίσου το Ιερεμίας 29:11-13. Γιατί το περπάτημα με τον Θεό θα ήταν πολύ περισσότερο σοφό και προσωπικά θα μας ολοκλήρωνε, απ’ το να ζητάμε απ’ τον Θεό να βαδίσει μαζί μας;

Ελπίζω να έγραψες ότι ο Θεός είναι Αυτός που έχει τα αγαθό σχέδιο! Εμείς δεν έχουμε καμιά ένδειξη για το που οδηγεί τελικά το μονοπάτι που διαλέξαμε. Δεν κατέχουμε παρά θεωρίες. Τα σχέδια του Θεού για τη ζωή μας οδηγούν στο δρόμο της Α' Κορινθίους (2:9), περισσότερα από ό,τι είδαμε, ακούσαμε ή φανταστήκαμε. Το περπάτημα με τον Θεό για την επιδίωξη της καθημερινής υπακοής είναι ο βέβαιος τρόπος για να εκπληρώσει καθένα απ’ τα υπέροχα σχέδιά Του.

Φαντάσου ότι πηγαίνεις στον Ουρανό και στέκεσαι δίπλα στον Θεό καθώς Αυτός τρυφερά σου δείχνει το ημερολόγιο των σχεδίων Του για τη γήινη ζωή σου. Αρχίζει με την ημέρα που γεννήθηκες. Μόλις δέχτηκες τον Χριστό σαν Σωτήρα, κάθε ημέρα που ακολουθεί είναι περικυκλωμένη με κόκκινο. Βλέπεις πατημασιές να υπάρχουν κάθε μέρα, κάθε βδομάδα της ζωής σου. Σε πολλές απ’ τις ημέρες, δυο ζευγάρια πατημασιές εμφανίζονται. Ζητάς να μάθεις: «Πατέρα, είναι αυτές οι πατημασιές μου στο ημερολόγιο της κάθε ημέρας κι είναι το δεύτερο ζευγάρι πατημασιών, όταν μου κάνεις παρέα;»
Αυτός απαντάει: «Όχι, πολύτιμο Παιδί Μου. Οι συνεπείς πατημασιές του ημερολογίου σου είναι οι δικές Μου. Το δεύτερο ζευγάρι πατημασιές είναι, όταν εσύ Μου κάνεις παρέα».
«Που πήγαινες, Πατέρα;»
«Προς τον προορισμό που σχεδίαζα για σένα, ελπίζοντας ότι θα ακολουθούσες».
«Αλλά, Πατέρα, που είναι οι πατημασιές μου όλες αυτές τις φορές;»
Αυτός απαντάει: «Μερικές φορές γύριζες πίσω για να κοιτάξεις παλιές μνησικακίες και συνήθειες, ενώ Εγώ συνέχιζα να προχωρώ μπροστά ελπίζοντας ότι θα Μου έκανες παρέα. Μερικές φορές, έφευγες απ’ το μονοπάτι Μου και διάλεγες αντίθετα το δικό σου ημερολόγιο. Άλλες φορές τις πατημασιές σου μπορούμε ακόμα να τις δούμε στο ημερολόγιο κάποιου άλλου ατόμου, γιατί νόμιζες ότι σου άρεσαν καλύτερα τα σχέδιά του. Άλλες φορές, απλά σταματούσες, γιατί δε θα αφηνόσουν σε κάτι που δεν θα μπορούσες να το πάρεις μέχρι την επόμενη ημέρα».
«Αλλά, Πατέρα, καταλήξαμε εντάξει, ακόμα κι αν δεν βάδισα μαζί Σου κάθε ημέρα, έτσι δεν είναι;»
Σε κρατάει σφικτά και χαμογελάει: «Ναι, Παιδί Μου, καταλήξαμε, εντάξει. Αλλά, βλέπεις, το εντάξει δεν ήταν ποτέ αυτό που είχα κατά νου για σένα».
«Πατέρα, τι είναι αυτά τα χρυσά κουτιά θησαυρού σε ορισμένες μέρες;»
«Ευλογίες, Παιδί Μου, είχα για σένα κατά μήκος του δρόμου. Αυτά που είναι ανοικτά είναι αυτά που έλαβες. Αυτά που είναι ακόμα κλειστά, ήταν οι ημέρες που δεν βάδισες μαζί Μου».

Μήπως το σενάριο φαίνεται παρατραβηγμένο; Στην ουσία, είναι τελείως Βιβλικό. Διάβασε Γένεση 3:8-9. Τι έκανε ο Θεός στον κήπο;

Τι νομίζεις ότι ήθελε να κάνουν ο Αδάμ και η Εύα;

Ποια ερώτηση έκανε ο Θεός;

Υποθέτοντας ότι γνώριζε ήδη το που βρίσκονταν και γιατί κρύβονταν, γιατί νομίζεις ότι ο Θεός έκανε την ερώτηση;

Διάβασε Β' Κορινθίους 2:14. Γιατί θα πρέπει να βαδίζουμε τον δρόμο του Θεού αντί τον δικό μας;

Αν κατά τύχη έχεις ένα Ταμείο της Βίβλου, σε προκαλώ να κοιτάξεις πόσες φορές ο Θεός μας δίνει εντολή να «βαδίζουμε στις οδούς Του». Επίσης, σε προκαλώ δες ξανά το ημερολόγιο της τελευταίας σου εβδομάδας. Ζήτα απ’ τον Θεό να σε βοηθήσει να θυμηθείς, όσο το δυνατόν περισσότερα για την εβδομάδα σου. Μπορείς να ρίξεις και μια ματιά στο δικό σου ημερολόγιο ή στο ημερολόγιο προσευχής σου αν κρατάς τέτοιο. Ποιες μέρες δείχνουν ότι βάδισες με τον Θεό; Αν δεν βάδισες με τον Θεό καμιά ημέρα, προσπάθησε να θυμηθείς που «ήσουν» τις μέρες εκείνες. Να χαίρεσαι για κάθε ανοιγμένο κουτί θησαυρού που έλαβες απ’ τον Θεό. Μήπως υποθέτεις ότι ο δρόμος σου μπορεί να αναστατωθεί από μη ανοιγμένα κουτιά θησαυρού κι από μέ-ρες με περιπλανώμενες πατημασιές;
Σου κάνω αυτές τις ερωτήσεις για 3 λόγους: Θέλω να δεις πόσο προσεκτικοί θέλει ο Θεός να γίνουμε στο να ζητάμε να βαδίσουμε μαζί Του. Θέλω να σκεφτείς για το που έχουμε την τάση να «πηγαίνουμε» όταν εγκαταλείπουμε το μονοπάτι Του, και θέλω να προσδιορίσεις τον αναντίρρητο δεσμό ανάμεσα στην ευλογία και στο καθημερινό βάδισμα με τον Θεό.
Θυμήσου, το να βαδίζεις με συνέπεια δεν σημαίνει ότι θα βαδίζεις τέλεια. Σημαίνει ότι μπορεί να σκοντάφτεις, αλλά ότι δε θα πέσεις! Τώρα ας δούμε τι έχει ο Θεός να μας πει με τον προφήτη Ησαΐα για τη καθημερινότητα του Θεού.

Διάβασε Ησαΐας 33:2-6. Θα δούμε 5 οφέλη ενός καθημερινού βαδίσματος με τον Θεό.

1. Ο Θεός μας προσφέρει τον καθημερινό θησαυρό της ισχύος Του (εδ.2).

Διάβασε έναν από τους αγαπημένους μου Ψαλμούς (84:5-7). Τι νομίζεις ότι σημαίνει η έκφραση: «στην καρδιά των οποίων είναι οι δρόμοι σου»;

Συ κι εγώ είμαστε κι οι δυο καθ’ οδόν προς τον ουρανό αν πιστεύουμε στον Χριστό. Μια απ’ τις μεγαλύτερες παρηγοριές στους καθημερινούς αγώνες μας είναι το να θυμόμαστε ότι αυτή η γη δεν είναι το σπιτικό μας.

Πόσο συχνά υπενθυμίζεις στον εαυτό σου ότι είμαστε απλώς σε ένα ταξίδι που οδηγεί σε μια ένδοξη ουράνια πόλη;
. Συχνά στη διάρκεια της ημέρας
. Περιπτωσιακά
. Σπάνια
. Σχεδόν ποτέ


Μπορεί να περνάμε από δοκιμασία σε δοκιμασία, αλλά σύμφωνα με τον Ψαλμό 84:7, περνάμε και από ______ σε ______ !

Τώρα, Θυμήσου ξανά το ημερολόγιό σου. Αν δεν βαδίζουμε με τον Θεό, όταν έρχονται δοκιμασίες, χάνουμε το πλήρες μέτρο της ισχύος που Αυτός έχει για μας στη διάρκεια της πορείας.

2. Ο Θεός μας προσφέρει τον καθημερινό θησαυρό του σίγουρου θεμελίου Του (εδ.6).
Τι μας λέει η Α' Κορινθίους 3:11 για ένα θεμέλιο για τη ζωή μας;

Κάθε «εποικοδομητική» ζωή είναι κτισμένη πάνω σ’ ένα θεμέλιο: τον Ιησού Χριστό. Σήμερα, όμως, μαθαίνουμε ότι οι υπάκουες ζωές ρέουν από ημέρες υπακοής κι οι νικηφόρες ζωές ρέουν από νικηφόρες ημέρες. Παρομοίως, οι εποικοδομητικές ζωές ρέουν από εποικοδομητικές μέρες που κτίστηκαν πάνω στο σίγουρο θεμέλιο του Υιού του Θεού. Η αγγλική μετάφραση του KJV χρησιμοποιεί τη λέξη stability (σταθερότητα) αντί τη λέξη βέβαιο θεμέλιο στον Ησαΐα 33:6. Μου αρέσει η σκέψη το να είναι ο Θεός η σταθερότητά μας μέσα σε τόσες ασταθείς εποχές, δεν νομίζεις;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που ένοιωσες ότι τα πάντα στη ζωή σου κλονίζονταν εκτός από τη σταθερότητα που είχες εν Χριστώ;

Και πάλι, λόγια από ένα γνωστό ύμνο αντηχούν στη ψυχή μου: «Στον Χριστό το Στερεό Βράχο στέκομαι. Κάθε άλλο έδαφος είναι άμμος που βουλιάζει. Κάθε άλλο έδαφος είναι άμμος που βουλιάζει».

3. Ο Θεός μας προσφέρει τον καθημερινό θησαυρό της σοφίας και της γνώσης (εδ.6). Μια από τις πιο θαυμαστές ευλογίες, που ο Θεός μπορεί να μας δώσει στη διάρκεια κάθε δοσμένης εβδομάδας του ημερολογίου μας, είναι ο θησαυρός της σοφίας και της γνώσης. Το θαύμα του Θεού είναι ότι κάθε μέρα που περπατάς μαζί Του είναι ένας θησαυρός! Όταν τρίβουμε τους ώμους μας με τον Χριστό μέρα με την μέρα, η σοφία Του και η γνώση Του τρίβεται πάνω μας λίγο – λίγο. Συχνά σκεφτόμαστε για ευλογίες με χειροπιαστούς όρους, αλλά η σοφία είναι μια άυλη ευλογία άπειρης αξίας. Η σοφία είναι η εφαρμογή της γνώσης. Σοφία είναι το να ξέρεις τι να κάνεις με αυτό που ξέρεις. Ο κόσμος θα μας έλεγε ότι ένας άνθρωπος δε χρειάζεται να ξέρει τον Θεό για να είναι σοφός και πληρο-φορημένος.

Τι μας λέει το Ησαΐας 47:10 για την ανθρώπινη σοφία και γνώση;

Ο Λόγος του Θεού είναι σαφής. Τις ημέρες που δεν βαδίζουμε με τον Θεό, ίσως διαλέγουμε ένα μονοπάτι βασισμένο στην ανθρώπινη λογική ή γνώση και να πλανηθούμε τελείως. Ο Θεός θέλει να μας οδηγεί κάθε μέρα στη δική Του σοφία και γνώση. Θυμήσου, Αυτός είναι Εκείνος που έχει το σχέδιο.

Διάβασε τον Ψαλμό 119:105.

Το εδάφιο αυτό ζωγραφίζει μια τόσο όμορφη λεκτική εικόνα για μας. Ο Λόγος Του είναι λυχνάρι στα πόδια μου, που σημαίνει ένας οδηγός για το «παρόν» μου, τα βήματα που κάνω άμεσα. Ο Λόγος Του είναι και ένα φως στο μονοπάτι μου, που σημαίνει ένας οδηγός για το άμεσο μέλλον μου.

Ζωγράφισε τον εαυτό σου σ’ ένα μονοπάτι τη νύχτα με ένα λυχνάρι που να ρίχνει φως στο επόμενο βήμα σου. Κατά προσέγγιση, πόσα πόδια προς τα μπροστά, νομίζεις ότι μπορεί να φωτίσει ένα λυχνάρι;

Ο Θεός κυρίαρχα διαλέγει μια παρόμοια πορεία για το Λόγο Του και το μονοπάτι σου. Δε θέλει να ανησυχείς για τον επόμενο και μεθεπόμενο χρόνο. Ο Θεός, κατά χάρη μας, λέει τι μας περιμένει στο τέλος της γήινης πορείας μας, αλλά στο μεταξύ θέλει να πάμε σ’ Αυτόν με συνέπεια. Ο Λόγος Του ρίχνει φως στο «παρόν» μονοπάτι μας και στο άμεσο μέλλον μας, για να ξέρουμε τι βήματα να κάνουμε, αλλά για παραπέρα οδηγία πρέπει να βαδίζουμε σήμερα και να κάνουμε επανέλεγχο! Αν είσαι σαν και μένα, ίσως να μη συνεχίσεις να ελέγχεις μαζί Του, αν ήξερες όλο το σχέδιο. Ας συνεχίσουμε με τα οφέλη 4 και 5 από ένα δεύτερο κείμενο.

Διάβασε τον Ησαΐα 50:4-11 και μελέτησε τα παρακάτω:

4. Ο Θεός μας προσφέρει τον καθημερινό θησαυρό ενός φρέσκου πρωινού λόγου (εδ.4). Με βάση αυτό το θαυμάσιο εδάφιο, αν και μπορούμε να Τον ακούμε κάθε στιγμή, πιστεύω με όλη μου την καρδιά ότι ο Θεός μας ξυπνάει το πρωί με μια υπερφυσική ικανότητα για να Τον ακούσουμε.

Μπορείς να σκεφτείς μερικούς λόγους γιατί μπορεί να έχουμε μια αυξημένη ικανότητα να ακούμε τον Θεό στην αρχή της ημέρας;

Τι είπε ο Χριστός στον Ματθαίο 6:33;

Κάθε ημέρα ο Θεός θέλει να στηρίζει κάποιον που είναι κουρασμένος. Εγώ είμαι αυτό το πρόσωπο. Μερικές φορές εσύ είσαι αυτό το πρόσωπο. Ο Θεός πάντα έχει έναν λόγο για να μιλήσει σε μας και μέσα από μας. Μακάρι, να μην ήμασταν ανυπότακτοι και να είχαμε πισωγυρίσματα (Ησ.50:5).

5. Ο Θεός μας προσφέρει τον καθημερινό θησαυρό της νίκης (εδ.7-8). Δεν μπορούμε να αποφύγουμε τη μάχη της χριστιανικής ζωής. Δυστυχώς, ο Σατανάς δεν κάνει ανάπαυλα για καλή συμπεριφορά. Βγαίνει στη γύρα καθημερινά.

Τι είπε ο Χριστός για την «κάθε ημέρα» στον Ματθαίο 6:34;

Η κάθε ημέρα μπορεί να φέρει προβλήματα, αλλά κάθε ημέρα έχουμε έναν ευλογημένο Κυνηγό Προβλημάτων. Ο Σατανάς ζητάει να μας ατιμάσει, να μας κατηγορήσει, και να μας καταδικάσει. Πρέπει καθημερινά να βάλουμε το πρόσωπό μας σαν τσακμακόπετρα πάνω στο πρόσωπο του Χριστού και να Τον ακολουθούμε βήμα – βήμα προς τη νίκη.

Ας τελειώσουμε ρίχνοντας ένα βλέμμα στον Ησαΐα 50:10-11. Διάβασέ το τώρα.

Ανεξάρτητα με το πόσο χρονικό διάστημα έχουμε βαδίσει με το Θεό, θα συνεχίσουμε να έχουμε μέρες που να φαίνονται σκοτεινές και περιστάσεις κατά τις οποίες ο δρόμος Του θα φαίνεται τρομερά σκοτεινός. Τις εποχές εκείνες ο Θεός μας λέει να εμπιστευθούμε το όνομά Του και να βασιστούμε στο Ποιος Αυτός είναι. Το Ιώβ 23:10 εξακολουθεί να είναι μια ευλογία σε μένα, όταν δε ξέρω τι να κάνω: «Γνωρίζει, όμως, τον δρόμο μου». Όποτε νιώθεις ότι έχεις χάσει το δρόμο σου ή δε ξέρεις που να πας από δω που βρίσκεσαι, Φίλη μου, πάρε θάρρος! Γνωρίζει το δρόμο που παίρνεις. Μείνε ήρεμη, φώναξε, και πες Του να έρθει σε σένα! Θα σε παρασύρει από εκεί και με θαυματουργικό τρόπο, όταν και πάλι δεις το φως, θα μπορείς να δεις τις πατημασιές που έκανες στο σκοτάδι. Ποτέ δε θα κρατάει το χέρι σου πιο σφικτά παρά όταν σε οδηγεί μέσ’ απ’ το σκοτάδι.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου πειρασμός, όταν δε νιώθεις ότι ο Θεός φωτίζει ξεκάθαρα τον δρόμο σου;

Ο δικός μου πειρασμός περιγράφτηκε τέλεια στον Ησαΐα 50:11. Έχω τη τάση να ανάβω τη δική μου φωτιά και να βαδίζω με τον φωτισμό του δικού μου δαυλού. Στο παρελθόν, τα δικά μου μονοπάτια πράγματι με οδήγησαν σε βάσανα, όταν βάδιζα με το φως των συναισθημάτων ή της λογικής μου. Δόξα το Θεό, ο Θεός ποτέ δε με άφησε εκεί όταν κατάλαβα την αναχώρησή μου και φώναξα για διάσωση. Ναι, συ κι εγώ θα συνεχίσουμε να φεύγουμε περιοδικά απ’ το μονοπάτι, ανεξάρτητα το πόσο υπάκουα θέλουμε να βαδίζουμε, γιατί είμαστε οδοιπόροι με πήλινα πόδια. Η ομορφιά του φωτός του Θεού είναι αυτή: Πάντα θα μας οδηγεί αμέσως πίσω στο μονοπάτι. Ανεξάρτητα το πόσο μακριά ήταν η παράκαμψη, η επιστροφή είναι μόλις ένας σύντομος δρόμος. «Δικός σου είμαι εγώ. Σώσε με!» (Ψαλμ.119:94).