Α) Ποιος δεν είναι Χριστιανός
1. Χριστιανός δεν είναι εκείνος που γεννήθηκε και καταχωρήθηκε στα μητρώα μιας χριστιανικής χώρας.
Υπάρχουν πολλές ονομαζόμενες χριστιανικές χώρες στον κόσμο, που οι κάτοικοί τους δε συμπεριφέρονται, ούτε ζουν ως πραγματικοί Χριστιανοί. Παράδειγμα, η δική μας χώρα. Τι βλέπουμε και τι ακούμε στις ειδήσεις, και τι διαβάζουμε στις εφημερίδες; Αποτρόπαιες πράξεις, ανατριχιαστικά εγκλήματα, «έξυπνες» ληστείες, πολλά διαζύγια, αδιανόητες απάτες και η λίστα δεν τελειώνει. Όσο για τον εκκλησιασμό, οι επίσημες στατιστικές λένε ότι μόνο οι 16% εκκλησιάζονται και από αυτούς λίγοι πηγαίνουν στην εκκλησία γιατί νιώθουν βαθιά την ανάγκη της επικοινωνίας με το Θεό. Κι αν προχωρήσουμε ακόμα περισσότερο, είναι γεγονός ότι η χώρα μας είναι από τις πρώτες όπου βρίζονται τα θεία. Κατά τα άλλα, αποκαλούμαστε ευσεβείς Χριστιανοί! Αυτό εξάλλου θέλουμε να το επιβεβαιώνει και η ταυτότητά μας!
2. Χριστιανός δεν είναι ο φανατικός στις θρησκευτικές του πεποιθήσεις.
Τέτοιος ήταν ο απόστολος Παύλος, πριν γίνει Χριστιανός. Ο ίδιος ομολογεί ότι είχε: «μεγαλύτερο ζήλο για τις προγονικές του παραδόσεις» (Γαλάτες 1:14). Ο μεγάλος του ζήλος τόσο πολύ τον φανάτισε, που καταδίωκε όλους τους οπαδούς του Χριστού, που με αφοσίωση λάτρευαν και υπηρετούσαν τον Σωτήρα και Κύριό τους. Σε μια απολογία του είπε: «Άντρες, αδελφοί και πατέρες... Αγωνίστηκα με ζήλο για τον Θεό, όπως κάνετε όλοι εσείς σήμερα. Την πίστη των Χριστιανών την καταδίωξα μέχρι θανάτου, συλλαμβάνοντας και κλείνοντας στις φυλακές άντρες και γυναίκες, όπως μπορεί να μαρτυρήσει και ο αρχιερέας και όλο το μέγα συνέδριο...» (Πράξεις 22:1-5). Η εκκλησιαστική ιστορία βεβαιώνει ότι οι δογματικά φανατισμένοι Χριστιανοί ενοχοποίησαν, κατηγόρησαν, βασάνισαν και έκαψαν περισσότερους Χριστιανούς από ό,τι οι εχθροί του Χριστιανισμού. Ο σκοτεινός Μεσαίωνας είναι ένα φρικτό παράδειγμα αυτής της τυφλής και μισαλλόδοξης εκστρατείας.
3. Χριστιανός δεν είναι αυτός που καυχιέται στην καλοσύνη του.
Χριστιανός δεν είναι ο άνθρωπος που απλώς δεν καπνίζει, δεν κλέβει, δεν κακολογεί, δεν αυθαδιάζει, δε χαρτοπαίζει, δε θυμώνει, δε λέει ψέματα κλπ. Τέτοιος «καλός» άνθρωπος ήταν και ο Φαρισαίος της βιβλικής παραβολής (Λουκάς 18:9-14). Προσπαθούσε να έχει καλή μαρτυρία προς τους έξω. Κατά την ομολογία του, δεν ήταν «άρπαγας», δεν ήταν «άδικος», ούτε και «μοιχός», όπως οι άλλοι, είχε ηθικές αρχές. Ακόμα, ήταν θρησκευόμενος. Προσευχόταν τακτικά, νήστευε δυο φορές την εβδομάδα και έδινε στον Θεό το 1/10 από τα υπάρχοντά του. Και όμως, αυτός ο άνθρωπος, κατά τη μαρτυρία του Χριστού, κάθε άλλο παρά άνθρωπος του Θεού ήταν. Είχε θρησκεία, αλλά όχι προσωπική σχέση με τον Θεό. Η πίστη του δεν είχε αιώνιο αντίκρισμα. Τι τραγικό αλήθεια, να νομίζεις ότι είσαι ένας «καλός» Χριστιανός, επειδή τηρείς ορισμένους τύπους και κανόνες, και να διαπιστώσεις την ημέρα της κρίσης ότι δε διαφέρεις καθόλου από τον θρησκευόμενο Φαρισαίο!
Β) Ποιος είναι Χριστιανός;
1. Κύριο γνώρισμα του πραγματικού Χριστιανού είναι, η αλλαγή της ζωής του.
...«Έτσι, όποιος ανήκει στο Χριστό είναι μια καινούργια δημιουργία. Τα παλιά - η παλιά ζωή - πέρασαν, όλα έγιναν καινούργια» (Β' Κορινθίους 5:17). Είναι ο άνθρωπος με νέα κίνητρα και προθέσεις. Ειλικρινά ομολογεί ότι κάποτε ζούσε μέσα στην αμαρτία. Αναγνωρίζει ότι βρισκόταν σ’ ένα βαθύ πνευματικό σκοτάδι. Αλλά τώρα, με τη χάρη του Θεού, ζει και βρίσκεται στο φως το αληθινό (Α' Πέτρου 2:9-11). Είναι εσωτερικά πληροφορημένος ότι από τέκνο οργής και κατάρας, έγινε παιδί του Θεού, δια του Ιησού Χριστού (Ιωάννης 1:12). Πεπεισμένος για την αλλαγή της ζωής του, ομολογεί: «Ήμουν τυφλός και τώρα βλέπω» (Ιωάννης 9:25). Και σαν τον Απόστολο Παύλο επαναλαμβάνει: «Ξέρω σε ποιον έχω στηρίξει την πίστη μου» (Β' Τιμόθεο 1:12).
2. Έχει επικοινωνία με τον Θεό.
Το μεγαλύτερο προνόμιο του συνειδητού Χριστιανού είναι, ότι έχει επικοινωνία με τον Θεό Πατέρα με την προσευχή. Η αληθινή του πίστη στο ζωντανό Θεό, επηρεάζει κάθε πτυχή της ζωής του. Καθημερινά πλησιάζει με προσευχή το θρόνο της χάρης του Θεού και λαμβάνει... «τη χάρη του, την ώρα που τη χρειαζόμαστε» (Εβραίους 4:14-16). Αγαπά τον Θεό που τον λύτρωσε και τον δικαίωσε. Επιθυμεί και αρέσκεται να ακούει τα λόγια Του και να αναγνωρίζει και να εκτελεί το θέλημά Του. Μελετά το Λόγο του Θεού τακτικά και βρίσκει σ’ αυτόν χαρά και αγαλλίαση, παρηγοριά και ελπίδα, φως και δύναμη. Επαναλαμβάνει: «Θα στοχαστώ πάνω στους νόμους σου, τους δρόμους σου θα μελετήσω» (Ψαλμός 119:15). Νιώθει σαν το ψάρι που δεν μπορεί να ζήσει έξω από το νερό. Έτσι κι αυτός δεν μπορεί να ζήσει χωρίς την επικοινωνία του με τον Θεό.
3. Γνωρίζει ότι έχει αιώνια ζωή.
Πολλοί νομίζουν ότι η αιώνια ζωή αρχίζει αφού αφήσουμε αυτόν τον μάταιο κόσμο. Λένε ότι θα βεβαιωθούν όταν φτάσουν στο τέρμα, δηλαδή όταν πεθάνουν. Όμως, αν το τέρμα σε φέρει στην απώλεια και, όπως το βεβαιώνει η Αγία Γραφή, στην κόλαση, τότε πώς θα γυρίσεις πίσω, για να επανορθώσεις, αφού «χάσμα μέγα» υπάρχει, όπως διαπίστωσε ο πλούσιος άνθρωπος της παραβολής; (Λουκάς 16:19-31). Ο άνθρωπος που γνώρισε και δέχτηκε τον Ιησού Χριστό προσωπικό Σωτήρα στη ζωή του, διατηρεί μια πραγματική ζωντανή σχέση μαζί Του και γνωρίζει από τώρα ότι έχει ζωή αιώνια. Ο Λόγος του Θεού μάς βεβαιώνει:... «Ο Θεός μάς χάρισε την αιώνια ζωή, κι αυτή η ζωή υπάρχει στην κοινωνία με τον Υιό Του. Όποιος έχει τον Υιό, αυτός μόνο έχει τη ζωή. Όποιος δεν έχει τον Υιό του Θεού, αυτός δεν έχει ούτε τη ζωή» (Α' Ιωάννου 5:11-12). Η αιώνια ζωή είναι η ασύλληπτη δωρεά του Θεού προς τον άνθρωπο (Ιωάννης 3:16).
Γ) Πώς γίνεσαι Χριστιανός;
Χριστιανός δεν γεννιέσαι, αλλά γίνεσαι, δια της θεϊκής, της άνωθεν γέννησης, της αναγέννησης (Ιωάννης 3:1-8). Αφού είδαμε ποιος δεν είναι και ποιος είναι κατ’ όνομα Χριστιανός, πρέπει τώρα να δούμε, πώς μπορεί κάποιος να γίνει πραγματικός Χριστιανός. Αλλά, αρχικά, μια διευκρίνιση. Οι οπαδοί του Χριστού πριν ονομαστούν Χριστιανοί, ονομάζονταν μαθητές. Να τι λέει η Αγία Γραφή: «Στην Αντιόχεια για πρώτη φορά ονομάστηκαν οι μαθητές του Ιησού Χριστιανοί» (Πράξεις 11:26). Χριστιανός, λοιπόν, είναι αυτός που ανήκει στον Χριστό και είναι μαθητής Του. Θέλει και επιθυμεί να μαθαίνει κάθε μέρα περισσότερα γι’ Αυτόν.
1. Πρέπει να αναγνωρίσεις ότι είσαι αμαρτωλός.
Η Αγία Γραφή βεβαιώνει, ότι ...«όλοι αμάρτησαν και βρίσκονται μακριά από τη δόξα του Θεού» (Ρωμαίους 3:23). «Και η αμαρτωλή μας φύση μας οδηγεί σε πράξεις που προκαλούν την οργή του Θεού» (Εφεσίους 2:3). Άρα, από τη μια η αμαρτωλή φύση και οι ροπές που κληρονομήσαμε και από την άλλη οι αμαρτωλές σκέψεις και πράξεις που συνειδητά διαπράττουμε, μας έχουν αποξενώσει και απομακρύνει από τον Δημιουργό μας. Η προσωρινή απόλαυση της αμαρτίας αφήνει στο τέλος πικρή γεύση. Πωρώνει τη συνείδηση, αποδυναμώνει τη θέληση, οδηγεί στην απελπισία και τέλος στο θάνατο. Πράγματι, η κατάσταση του ανθρώπου μακριά από τον Θεό είναι τρομερά απελπιστική και απογοητευτική. Γι’ αυτό, όσο κι αν προσπαθήσεις να βγεις μόνος σου από το βούρκο, το μόνο που πετυχαίνεις είναι να βυθιστείς ακόμα πιο βαθιά. Πρέπει κάποιος άλλος να σε βοηθήσει, και αυτός είναι ο Θεάνθρωπος Χριστός που πήρε τη θέση σου πάνω στο σκληρό Σταυρό του Γολγοθά (Ησαΐας 53:5).
2. Πρέπει να μετανοήσεις.
Μετάνοια σημαίνει αλλαγή πορείας στη ζωή. Η μόνη λύση για να απαλλαγείς από την ενοχή της αμαρτίας που σε βαραίνει, είναι να μετανοήσεις για τις αμαρτωλές σου πράξεις. Αυτή είναι η πείρα και η ιστορία όλων εκείνων που επέστρεψαν στον Χριστό και ελευθερώθηκαν από τα βαριά δεσμά της αμαρτίας. Ο άσωτος γιος μετανιωμένος είπε:... «Πατέρα, αμάρτησα στο Θεό και σε σένα, δεν είμαι άξιος να λέγομαι γιος σου» (Λουκάς 15:17-19). Ο τελώνης είπε: «Θεέ μου, σπλαχνίσου με τον αμαρτωλό» (Λουκάς 18:13). Κι ο ληστής πάνω στο σταυρό, αφού αναγνώρισε και ομολόγησε την ενοχή του, άκουσε τον Χριστό να του λέει: «Σε βεβαιώνω πως σήμερα κιόλας θα είσαι μαζί μου στον παράδεισο» (Λουκάς 23:43). Τη σωτηρία που ο Χριστός προσφέρει στη μετανιωμένη καρδιά την προσφέρει τώρα, σήμερα και όχι στο αβέβαιο αύριο. «Σήμερα, αν ακούσετε τη φωνή του Θεού, μη γίνετε σκληρόκαρδοι» (Εβραίους 3:7-8). Σήμερα μπορείς να γίνεις καινούργιος άνθρωπος, αν ειλικρινά το θελήσεις και το ζητήσεις.
3. Πρέπει να συμφιλιωθείς με τον Θεό.
Μερικοί συνιστούν στον αμαρτωλό μια λίστα από πράγματα που πρέπει ή δεν πρέπει να κάνει. Αμελούν να τονίσουν το έργο της σωτηρίας που ο Χριστός έχει ήδη κάνει για τον αμαρτωλό. Ο Απόστολος Παύλος γράφει:... «Εκείνος μας έσωσε και μας κάλεσε να γίνουμε λαός του όχι εξαιτίας των καλών μας έργων, αλλά γιατί ο ίδιος το θέλησε και μας έδωσε τη χάρη του δια του Ιησού Χριστού» (Β' Τιμοθέου 1:9). Και ο Απόστολος Πέτρος προσθέτει: «Ξέρετε καλά τι πληρώθηκε ως αντάλλαγμα για να απελευθερωθείτε από το μάταιο τρόπο ζωής... το ανεκτίμητο αίμα του Χριστού, που θυσιάστηκε σαν άμωμος και άσπιλος αμνός» (Α' Πέτρου 1:18-19). Οδηγούν τον αμαρτωλό σ’ ένα σωρό άλλες άνυδρες πηγές για να ξεδιψάσει και όχι στην πηγή των ζώντων υδάτων, που είναι ο Ιησούς Χριστός. Αν μπορούσε άλλος άνθρωπος ή άγγελος από τον ουρανό να προσφέρει σωτηρία στον αμαρτωλό, ο Θεός δε θα παρέδιδε το Γιο Του τον μονογενή στη φρικτή σταυρική θυσία του Γολγοθά. Μόνον Αυτός μπορεί να διαγράψει την ανθρώπινη ενοχή και να ικανοποιήσει τη θεία δικαιοσύνη. «Από κανέναν άλλο δεν μπορεί να προέλθει η σωτηρία, ούτε υπάρχει άλλο πρόσωπο κάτω από τον ουρανό δοσμένο στους ανθρώπους με το οποίο μπορούμε να σωθούμε» (Πράξεις 4:12).
Αν δεν είσαι, λοιπόν, Χριστιανός με αυτόν τον βιβλικό τρόπο,
μπορείς να γίνεις τώρα,
αν με συντριμμένη καρδιά έρθεις στον Χριστό,
τον φίλο των αμαρτωλών. Θα το κάνεις;
Για πληροφορίες: Τηλ.: 2310887087, 2310233581
