22/12/08

Ομορφιά από τις στάχτες

Θυμάσαι άραγε τα όνειρα της παιδικής σου ηλικίας; Τώρα θα εξερευνήσουμε μερικά απ’ αυτά τα όνειρα. Το προς απομνημόνευση εδάφιο ολοκληρώνει τη βασική περικοπή: Ησαΐας 61:1-4. Εργάσου πάνω στο εδ.3. Το εδάφιο φαίνεται λίγο μακρύ, αλλά ας μη σε τρομάξει. Αντίγραψε το σ’ ένα σημειωματάριο. Μάθε μια φράση κάθε φορά. Λέγε το τακτικά. Κάνε το κτήμα σου.

Στο Ησαΐα 61:3 θα βρεις ένα πολύτιμο θησαυρό:

«…για να καθορίσω σε αυτούς που πενθούν στη Σιών,
να τους δώσω ωραιότητα, αντί για στάχτες,
λάδι ευφροσύνης, αντί για πένθος,
στολή αίνεσης, αντί του πνεύματος της αδιαφορίας.
για να ονομάζονται δέντρα δικαιοσύνης,
φύτεμα του Κυρίου, για δική Του δόξα
».

Κοίταξε μόνο σ’ αυτό που ο Θεός έχει για σένα: «στέμμα ομορφιάς», «λάδι ευφροσύνης» και «στολή αίνεσης». Όταν ο Πατέρας σε κοιτάζει, βλέπει ένα «φύτεμα του Κυρίου για την εμφάνιση της δικής Του δόξας». Τι μπορεί να το ξεπεράσει αυτό;

Βασικές Ερωτήσεις:
Με ποιους τρόπους η Θάμαρ συμβολίζει και εκφράζει τη θλίψη της;
Τι έχει κάνει η νύφη του χριστού σύμφωνα με την Αποκάλυψη 19:4-8;
Σύμφωνα με την Εφεσίους 5:32, τι είναι πιο βαθύ από το να παντρευτούν ένας άνδρας και μια γυναίκα;
Πώς θα μπορούσε μια στείρα γυναίκα να έχει περισσότερα «τέκνα» από μια παντρεμένη γυναίκα που ουσιαστικά γέννησε;
Ποιο αποτέλεσμα εγγυήθηκε ο Χριστός αν οι ακόλουθοί Του βάλουν σε πράξη ό,τι Αυτός τους διακήρυξε;


Στις μελέτες αυτές μπορεί να ανακαλύψεις ότι έχεις παρατήσει μερικά όνειρά σου, αλλά ο Θεός δεν τα παράτησε. Θέλει να εκπληρώσει τα όνειρά σου με τρόπους που θα εντείνουν τις προσπάθειές σου. Σε αγαπάει τόσο πολύ.


1. ΣΤΑΧΤΕΣ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΙΜΗ

Έχω σοκαριστεί και έχω νιώσει μηδαμινή από τον αριθμό των ανδρών που έχουν συμπληρώσει μια ή περισσότερες από τις Βιβλικές συμμελέτες, που έχω γράψει για γυναίκες. Πολλοί λένε ότι, οι Βιβλικές συμμελέτες μας είναι εφαρμόσιμες τόσο για άνδρες όσο και για γυναίκες. Δεν είναι όμορφο; Όμως, φοβάμαι ότι αυτήν την εβδομάδα δεν θα είναι τόσο φιλική ως προς το γένος των ανδρών κι έτσι ζητώ εκ των προτέρων συγγνώμη από κάθε αγαπητό αδελφό που μας έχει παρακολουθήσει μέχρις εδώ. Δε σας δίνω, όμως, και μια βδομάδα άδεια. Πιστεύω ότι ένας άνδρας μπορεί να ωφεληθεί απ’ αυτό που θα μελετήσουμε. Οι άνδρες χρειάζονται να γνωρίζουν τους μοναδικούς αγώνες των γυναικών, όπως ακριβώς και μια γυναίκα χρειάζεται να γνωρίζει τους μοναδικούς αγώνες των ανδρών.
Θα μελετήσουμε την επιθυμία του Θεού να αποκαταστήσει την τιμή και την αξιοπρέπεια των γυναικών. Ούτε για μια στιγμή δεν είναι πρόθεσή μου να κατηγορήσω τους άνδρες για τη συμπεριφορά τους απέναντι στις γυναίκες. Θέλω να ρίξω φως στο σχέδιο του Σατανά στο να εξαχρειώσει τις γυναίκες και να τους κλέψει την δοσμένη απ’ τον Θεό αξιοπρέπειά τους. Πολλές γυναίκες βρίσκονται σε τρομερά δεσμά σ’ ένα κοινωνικό τέχνασμα του Πονηρού. Ελπίζω να προσδιορίσω την ταυτότητά του σήμερα και να τονίσω τις απελευθερωτικές προθέσεις του Θεού για μας στις ημέρες 2 έως 5.

Αυτή τη βδομάδα το εδάφιο απομνημόνευσης είναι Ησαΐας 61:3. Γράψε το εδάφιο στο περιθώριο.

Σημείωσε τη φράση: «για να τους δώσω ωραιότητα, αντί για στάχτη». Η έμφασή μας θα είναι η επιθυμία του Θεού να μας δώσει ωραιότητα. Προτού μπορέσουμε να καταλάβουμε την επιθυμία της καρδιάς Του όμως θα είμαστε συνετοί στο να μελετήσουμε τι θα αντικαταστήσει αυτή η «ωραιότητα».

Για καθένα απ’ τα παρακάτω εδάφια, προσδιόρισε γιατί οι άνθρωποι μερικές φορές σκεπάζονται με στάχτες:
Εσθήρ 3:8-9, 4:1
Ιώβ 42:1-6
Δανιήλ 9:1-3


Οι στάχτες συμβολίζουν θλίψη, αλλά η αιτία θα μπορούσε να διαφέρει δραματικά. Στην Εσθήρ, ο Μαραδοχαίος θρηνούσε για τη συνωμοσία που είχε σκοπό να εξοντώσει τους Ιουδαίους. Ο Ιώβ θρηνούσε για τη μικρή άποψη που είχε για το Θεό. Στον Δανιήλ, ο προφήτης του Θεού θρηνούσε για την όραση της 70χρονης ερήμωσης της Ιερουσαλήμ.
Και εμείς θρηνούμε για διάφορους λόγους. Μερικές φορές για τις αμαρτίες μας. Μερικές φορές για την καταστροφή λαών και χωρών που προσωπικά ποτέ δε γνωρίσαμε. Άλλες φορές για το μέλλον. Στην εποχή της Π. Διαθήκης, η συνήθεια να καλύπτονται με σάκους και στάχτες σαν σημάδι θλίψης, ήταν κάτι το πολύ κοινό. Ο σάκος ήταν ένα τρομερά εκνευριστικό κι άβολο είδος υφάσματος που φοριόταν για να υπενθυμίζει στο άτομο ότι πρέπει να θρηνεί.
Οι στάχτες σχετίζονταν με την εκ νέου υπενθύμιση της θνητότητας του ανθρώπου, ιδιαίτερα εν όψει του παντοδύναμου, αιώνιου Θεού του. Το να ρίξεις στάχτες στο κεφάλι κάποιου, ήταν το ταπεινωτικό σημάδι της απεγνωσμένης ανάγκης ενός ανθρώπου για το έλεος του Θεού και την πάντοτε εκκρεμούσα διαθήκη του με την καταστροφή. Εκείνοι που καλύπτονταν με στάχτες συμβολικά δήλωναν ότι, χωρίς τον Θεό, δεν θα ήταν τίποτε περισσότερο.

Τι είναι αυτό που κάνουμε στην κοινωνία μας και που συμβολίζει τη θλίψη;

Έχουμε μερικές αντίστοιχες δυτικές συνήθειες, και δεν είμαι σίγουρη ότι είμαστε καλύτεροι από αυτούς στο ζήτημα αυτό. Ακόμα και το να φοράμε μαύρα σε καιρούς θλίψης, έχει γίνει κάτι το ξεπερασμένο. Απτή απόδειξη μερικές φορές παρέχει μια επιπρόσθετη ελευθερία έκφρασης. Οι παλαιοί τρόποι μπορεί να ήταν πιο υγιείς από την άποψη αυτή.
Στην αρχαιότητα, οι άνθρωποι μετανοούσαν από την αμαρτία με φανερές εκδηλώσεις θλίψης. Δε μπορώ να θυμηθώ καμιά τέτοια συνήθεια στη σημερινή Εκκλησία. Στην πραγματικότητα, όλοι μας έχουμε την τάση να είμαστε πιο άνετοι όταν όλοι μας κρατάμε τη μετάνοια για τον εαυτό μας! Ίσως ο λόγος για τον οποίον είμαι υπέρ της άποψης κάποιων απ’ τις αρχαίες συνήθειες είναι επειδή είμαι τόσο εκδηλωτική, αλλά μου είναι δύσκολο να πιστέψω ότι δεν μπορούμε να βρούμε λίγη ελευθερία έκφρασης κατά καιρούς.

Και με σένα τι γίνεται; Με ποιους απτούς τρόπους φανερώνεις τον θρήνο σου για την αμαρτία, για μια απώλεια, ή το ενδιαφέρον σου για τους άλλους;

Επίτηδες τονίζω αυτό το θέμα, γιατί η κοινωνία μας έχει την τάση να μειώνει τρομακτικά τα συναισθήματα. Το να πλατσουρίζει στα συναισθήματα το μόνο που κάνει είναι να τα αποθηκεύει σε εκρηκτικά κιβώτια. Ο Λόγος του Θεού διαρκώς αναγνωρίζει τη συναισθηματική μας πλευρά.
Σήμερα θα δούμε μια σπαραξικάρδια έκφραση θλίψης στη Γραφή, με την οποία σε λίγες μέρες, θα ανακαλύψουμε ότι δυστυχώς μπορούμε να συσχετιστούμε. Μπορούμε να δούμε γυναίκες της αρχαιότητας, όπως και άνδρες, να φορούν σάκους και να ρίχνουν στάχτες στο κεφάλι τους καθώς θρηνούσαν. Η Βίβλος, όμως, περιγράφει με λεπτομέρεια μόνο μια φορά, όταν μια γυναίκα κάλυψε το κεφάλι της με στάχτες.

Διάβασε Β' Σαμουήλ 13:1-22. Ποια συναισθήματα διεγείρει μέσα σου αυτή η τραγωδία;

Με ποιους τρόπους η Θάμαρ συμβολίζει και εκφράζει τη θλίψη της;

Ποια είναι η προσωπική σου γνώμη για τη συμβουλή που έδωσε ο Αβεσσαλώμ στη Θάμαρ;

Διάβασε το εδάφιο 18. Ποια ήταν η σημασία του ποικιλόχρωμου χιτώνα;

Παρόλο που ο Αβεσσαλώμ, ο αδελφός της Θάμαρ, την αγαπούσε ειλικρινά, δεν μπορούσε να αποκαταστήσει την τιμή της. Πώς χαρακτηρίζει η Γραφή της ζωή της στο σπίτι του Αβεσσαλώμ;

Η Θάμαρ παρέμεινε κόρη του βασιλιά, που όμως έζησε ως χήρα. Οι πράξεις του Αμνών δεν μπορούσαν να αλλάξουν τη συγγένεια αίματος της Θάμαρ. Παρέμεινε κόρη του Βασιλιά Δαβίδ. Αλλά, προφανώς, έζησε την υπόλοιπη ζωή της πιστεύοντας, ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να αποκατασταθεί.
Η ποιότητα της ζωής μας δημιουργείται συνήθως από το τι και το ποιος πιστεύουμε ότι είμαστε. Ο πατέρας της Θάμαρ, ο βασιλιάς, ήταν ο κύριος υπεύθυνος για την αναλλοίωτη αίσθηση της χηρείας, που αυτή βίωνε. Ήταν αγριεμένος, αλλά δεν έκανε τίποτε το απτό και θετικό σχετικά με τα ανάρμοστα συναισθήματά της. Μπορείς να είσαι σίγουρος ότι κι ο Θεός μας είναι αγριεμένος όταν κακομεταχειρίζονται οι γυναίκες. Η διαφορά είναι ότι μπορούμε να Τον εμπιστευθούμε ότι θα κάνει κάτι σχετικά με αυτό, με το δικό Του τρόπο, στη δική Του ώρα. Φαντάσου τη ζωή της Θάμαρ μακροπρόθεσμα. Αν μπορούμε να υποθέσουμε ότι η τιμή της ποτέ δεν αποκαταστάθηκε, πως νομίζεις ότι θα έμοιαζε όταν θα ήταν 40 ετών;
Σου ζητώ να εξετάσεις το πόσο πολύ μοιάζουμε με τη Θάμαρ στη γενιά αυτή. Όσες από μας έχουν δεχθεί τον Χριστό, είναι κυριολεκτικά κόρες της βασιλικής οικογένειας. Στην πραγματικότητα πιστεύω μ’ όλη μου την καρδιά ότι κάθε γυναίκα που έχει αναγεννηθεί εν Χριστώ με πίστη και μετάνοια είναι πνευματικά μια παρθένα του Βασιλιά. Η Βιβλική εικόνα και ο σκοπός της γυναικείας φύσης είναι τιμή κι αγνότητα. Είτε έχεις υποστεί προσωπικά κακοποίηση είτε όχι, αγαπητή αδελφή, ζεις σε μια εποχή κακοποίησης των γυναικών.

Μπορείς να απαριθμήσεις κάποια γεγονότα που υπαινίσσονται την εξαχρείωση των γυναικών στην κοινωνία μας;

Ο Σατανάς δραστήρια και προοδευτικά επιταχύνει την εξαχρείωση των γυναικών. Μελέτησε μερικά παραδείγματα:
· Από το παράθυρο του γραφείου μου μπορώ να βλέπω διάφορες αφίσες και ταμπέλες που υπονοούν ότι οι γυναίκες πλάστηκαν για αισθησιακές απολαύσεις και τίποτα περισσότερο. Φαίνονται να υπαινίσσονται ότι οι γυναίκες απολαμβάνουν το να σχετίζονται εντελώς με τους πόθους της σάρκας. Ένας αυξανόμενος αριθμός διαφημίσεων, που δεν έχουν καμιά σχέση με γυναίκες προωθούν με κραυγαλέο τρόπο τα προϊόντα τους μέσω της σεξουαλικής έλξης. Ο σύζυγός μου ξαφνιάστηκε με την αυξανόμενη χρήση υπαινικτικών διαφημίσεων, στα περί ψαρέματος περιοδικά του! (Είναι ένας δήθεν καθαρολόγος του ψαρέματος και έτσι θεωρεί τη μέθοδο αυτή των πωλήσεων ουσιαστικά σαν ιεροσυλία!)
· Τα κορίτσια κυριολεκτικά πεθαίνουν της πείνας για να γίνουν αδύνατες σαν τα μοντέλα, ώστε να γίνουν παγκόσμια ελκυστικά. Ποτέ δεν θα ξεχάσω την εποχή που πήρα 2 ευτυχισμένες, ευπροσάρμοστου μεγέθους 6, κόρες στο εμπορικό κέντρο για να βρουν απλά φορέματα. Τρεις ώρες αργότερα έφερα σπίτι δυο ρημαγμένα κορίτσια με ταραγμένη αυτοπεποίθηση σχετικά με το πόσο «χοντρές» ήταν. Δε μπορούσα να το πιστέψω. Μπήκα σ’ ένα απ’ τα καταστήματα κι έλεγξα το μέγεθος του φορέματος στην κούκλα της βιτρίνας. Μαντεύετε τι μέγεθος ήταν; Νο 2!
· Ανησυχητικοί αριθμοί νεαρών εφήβων αναζητούν εμφυτεύσεις στήθους και λιποαναρροφήσεις με την έγκριση των γονέων τους.
· Πολλές γυναίκες μ’ επιρροή διδάσκουν το μίσος κατά των ανδρών σχεδόν σαν θρησκεία. Η νοοτροπία ότι όλοι οι άνδρες είναι κακοί κι επίμονοι δεν είναι ούτε σωστή ούτε υγιής. Τα άτομα είναι αυτά που διαπράττουν εγκλήματα, όχι το σύνολο του φύλου. Μίσος, αποστροφή, ή φόβος κατά των ανδρών είναι συμπτώματα κακής συναισθηματικής υγείας. Ένα κραυγαλέο σημάδι ανθυγιεινών συναισθημάτων ανάμεσα σε πολλές γυναίκες είναι η ανάγκη μερικών να επικαλεστούν ένα θηλυκό θεό. Μια Βίβλος έχει ξαναγραφτεί με θηλυκές, μάλλον, παρά ανδρικές αναφορές για τον Θεό!
· Οι ενήλικες γυναίκες πείθονται όλο και περισσότερο ότι πρέπει να εγκα-ταλείψουν τη θηλυκότητα για χάρη του επαγγελματισμού. Το να ενεργούν λιγότερο σαν γυναίκες δεν είναι αποτελεσματικός τρόπος για να παλέψουν τη συμπεριφορά των γυναικών.
· Γυναίκες που είναι νοικοκυρές μερικές φορές νιώθουν ότι τις κοιτάζουν αφ’ υψηλού σαν αποτυχημένες και χωρίς κίνητρα.
· Η αυξανόμενη αποδοχή του λεσβιασμού σαν ένας τρόπος για να χτυπήσουν την εξαχρείωση των γυναικών, είναι τώρα μια φωνή που ακούγεται. Αλήθεια τι εξαπάτηση! Τι θα μπορούσε να είναι πιο αχρείο από το να στραφούν στην ομοφυλοφιλία; Η απάντηση δεν είναι στην αποστροφή των ανδρών. Η απάντηση είναι στο να στραφούν στον Θεό.

Διάβασε Εφεσίους 6:12. Εναντίον ποιανού είναι η πάλη μας;

Αγαπητή μου αδελφή, μπορεί να νομίζεις ότι είσαι ανεπηρέαστη από την εξαχρείωση των γυναικών από τον εχθρό, αλλά σου ζητάω να μελετήσεις αυτήν την ερώτηση εκ μέρους του φύλου σου: Αν δεν δεχόμαστε τη νοοτροπία που η κοινωνία έχει για τις γυναίκες, τότε γιατί εργαζόμαστε τόσο σκληρά και ξοδεύουμε τόσα χρήματα για να είμαστε επιθυμητές; Ή νοιώθουμε τόσο ένοχες κι άσχημες αν δεν είμαστε; Πιστεύω ότι εσωτερικά είμαστε επηρεασμένες, ανεξάρτητα από το αν εξωτερικεύουμε την πάλη.
Εκείνες από μας που ατομικά και σωματικά πέσαμε θύματα γνωρίζουμε τη χηρεία που βίωσε η Θάμαρ. Πολλές από μας ήμασταν πεπεισμένες απ’ τον εχθρό ότι δε μας ταίριαζε πια να έχουμε τιμή κι αξιοπρέπεια. Στη περίπτωσή μου, με τον καιρό έμαθα τι ήταν παρθένα και ανατρίχιασα από το σοκ ότι εγώ δεν ήμουν μια παρθένα. Ποτέ δεν είχα την ευκαιρία. Αυτό που σου ζητώ να αναγνωρίσεις, όμως, είναι ότι και συ πληγώθηκες και επηρεάστηκες από τις τρομερές εμπειρίες άλλων γυναικών, ανεξάρτητα από το αν το αντιλαμβάνεσαι ή όχι.
Πριν μερικά χρόνια, στην τοπική μας εφημερίδα εμφανίστηκε ένα άρθρο που ξεσκέπαζε ένα μυστικό δίκτυο για τη διαφθορά μικρών κοριτσιών σε περιοχές της Ανατολής. Πολλοί Αμερικανοί ήταν πάτρωνες αυτού του φρικιαστικού εγκλήματος. Ήμουν ρημαγμένη για το φύλο μου. Επιπλέον, έτσι ένιωθε και κάθε άλλη γυναίκα που το διάβαζε, ακόμα κι εκείνες που ποτέ δεν είχαν προσωπικά βεβηλωθεί. Γιατί; Επειδή όλες μας ήμασταν αθώα μικρά κορίτσια κάποτε κι ο τρόμος που αντιμετωπίσαμε είναι αφάνταστος. Όλες μας έχουμε βεβηλωθεί από εγκλήματα σαν αυτά. Σίγουρα, πολλοί άνδρες, που διάβασαν το άρθρο, σοκαρίστηκαν και αυτοί. Πιστεύω ότι πολλοί αναγνωρίζουν σαφώς την εξαχρείωση των γυναικών και των παιδιών.
Βλέπετε, ο Σατανάς θέλει να έχει γυναίκες σ’ ένα οχύρωμα εκμετάλλευσης, σεξουαλικής εκμετάλλευσης, διαστροφής, κι ερήμωσης. Γνωρίζει πόσο αποτελεσματικές και σημαντικές μπορούν να γίνουν οι γυναίκες κι έτσι εργάζεται μέσα από την κοινωνία, για να μας πείσει ότι είμαστε πολύ μικρότερες απ’ ό,τι είμαστε.

Ρίξε μια ματιά στον Ησαΐα 6:1-4. Με ποιες άλλες περιγραφές θα μπορούσες να πεις «τον Κύριο να κάθεται επάνω σ’ έναν θρόνο», με βάση τη γνώση σου περί Γραφής;
Σημείωσε αυτά που είναι σωστά.
. Βασιλιάς βασιλιάδων
. Κύριος κυρίων
. Ο Άγιος
. Δημιουργός του Σύμπαντος
. Υπέρτατος Κυβερνήτης όλης της γης
. Ο προσωπικός σου Ουράνιος Πατέρας


Ω, αδελφή, ελπίζω να αισθάνεσαι τόσο ελεύθερη να Τον περιγράψεις σαν τον προσωπικό σου Ουράνιο Πατέρα όσο και με τα άλλα ονόματα. Χριστιανή, αν δεν ανήκεις στη βασιλική οικογένεια, τότε Αυτός δεν είναι Βασιλιάς. Ας μάθουμε πώς να αρχίσουμε να εκπληρώνουμε το πεπρωμένο μας. Η μελέτη αυτής της βδομάδας είναι πολύ σημαντική. Αν ο Σατανάς σ’ έχει πείσει να βλέπεις τον εαυτό σου σαν κάτι λιγότερο από αυτό που είσαι, δηλαδή η επίλεκτη κόρη του Βασιλιά των βασιλιάδων, τότε έχεις κάτι κοινό με τη Θάμαρ. Αν νομίζεις ότι θα μπορούσε να σου συμβεί κάτι που θα μπορούσε να κλέψει τη βασιλική σου κληρονομιά, τότε έχεις κάτι κοινό με τη Θάμαρ. Αν νομίζεις ότι αξίζεις κακοποίηση ή να μη σε σέβονται, τότε έχεις κάτι κοινό με τη Θάμαρ. Αυτό που ίσως έχεις κοινό είναι ένα οχύρωμα. Η προσευχή μου είναι το Άγιο Πνεύμα να είναι ελεύθερο να επιδιορθώσει τα σχισμένα πανωφόρια των θυγατέρων της βασιλικής οικογένειας. Και να αποκαταστήσει και τη χαμένη αξιοπρέπεια, να μας διδάξει την πραγματική μας ταυτότητα, και να μας απελευθερώσει για να ζούμε με αγνότητα.

Τέλειωσε το σημερινό σου μάθημά διαβάζοντας μεγαλόφωνα τον Ψαλμό 45:13-15.

Αυτό, αγαπητή μου αδελφή εν Χριστώ, είναι το πεπρωμένο σου.


2. ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΝΥΜΦΗ

Μελετάμε την τρυφερή, κι αν μου επιτρέπεται να πω, τη ρομαντική, διακονία του Χριστού, που Του δόθηκε στον Ησαΐα 61:3: «να τους δώσω ωραιότητα αντί για στάχτη». Τις περισσότερες φορές αυτός που θρηνούσε έχυνε τις στάχτες πάνω στο κεφάλι του /της, όπως και έκανε η Θάμαρ μετά το έγκλημα που διέπραξε ο Αμνών εναντίον της. Ελάτε μαζί μου για μια φανταστική αναπόληση.
Φαντάσου τη Θάμαρ: να πάσχει από πένθος, να κλαίει από αναφιλητά, να έχει στάχτες πάνω στο κεφάλι της. Το σώμα της, ένας σωρός πάνω στο κρύο πάτωμα. Κάπνα καλύπτει το όμορφο πρόσωπό της και πασαλείβει τον πολυποίκιλο σχισμένο χιτώνα της. Η εξωτερική της εμφάνιση αντηχεί το σπηλαιώδες σκοτάδι της ψυχής της. Η απελπισία κι ο θάνατος να αναβλύζει μέσα της. Δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας τάφος.
Η πόρτα του δωματίου της ανοίγει αργά τρίζοντας. Ένα ρεύμα σκόνης μαζί με φως του ηλίου χύνεται μέσα από την πόρτα. Η φιγούρα ενός ανθρώπου σχηματίζεται μέσα σ’ αυτήν. Δεν είναι ο Αβεσσαλώμ. Όχι, θα αναγνώριζε τον Αβεσσαλώμ οπωσδήποτε. Η καρδιά της χοροπηδά από αρρωστημένο τρόμο. Μετά η φιγούρα περνάει την πόρτα και το πρόσωπό Του γίνεται ξεκάθαρο. Η Θάμαρ ποτέ δεν Τον είχε δει πριν, όμως φαίνεται τόσο οικείος. Δεν τρομάζει. Κι έπρεπε να τρομάζει. Κανένας δεν έπρεπε να μπει στο δωμάτιό της. Θα έπρεπε να τρέξει, αλλά φαίνεται να μη μπορεί να τρέξει.
Κοιτάζει τα χέρια της που φαίνονται να έχουν παραλύσει στην ποδιά της, οι παλάμες της καλυμμένες με στάχτη. Ξαφνικά αρχίζει να συνειδητοποιεί με ντροπή την εμφάνισή της. Η αθλιότητα καίει την καρδιά της. Είναι σίγουρη ότι είναι φανερή η παραβιασμένη της περιουσία. Περιφρονεί τον εαυτό της.
«Θάμαρ», ο άνδρας μιλάει απαλά και με θερμή οικειότητα.
Η καρδιά της λέει με λυγμούς: «Είναι νεκρή!», μια ντροπιασμένη σκλάβα πήρε τη θέση της.
Αυτός πλησιάζει και παίρνει το πρόσωπό της στα χέρια Του. Κανείς ποτέ δε το έχει κάνει αυτό πριν. Η συντριπτική οικειότητα κάνει το πρόσωπό της να κοκκινίσει, όχι από ντροπή αλλά γιατί νιώθει τρωτή. Οι αντίχειρές Του απλώνονται πάνω από τα μάγουλά της και σκουπίζουν τα δάκρυα από το πρόσωπό της. Καθώς παίρνει τα χέρια Του από το πρόσωπό της και τα βάζει πάνω στο κεφάλι της, ο λαιμός της πονάει από καινούργια κλάματα καθώς βλέπει τη βρωμιά στα χέρια Του. Τη βρωμιά της. Αυτός αποτραβάει τα χέρια Του κι αυτή νιώθει κάτι πάνω στο κεφάλι της. Ίσως στο έλεός Του κουκούλωσε την ατίμωσή της.
Ο άνδρας της προσφέρει τα χέρια Του, που συνεχίζουν να είναι καλυμμένα με κάπνα και αυτή τα πιάνει. Ξαφνικά αυτή στέκεται. Τρεμουλιάζει. Αυτός την οδηγεί στον χάλκινο καθρέπτη που κρέμεται στον τοίχο. Αποστρέφει το πρόσωπό της. Αυτός σηκώνει το πηγούνι της. Αυτή ρίχνει μια ματιά μόνον στον καθρέπτη. Η καρδιά της ξαφνιάζεται. Αρχίζει να κοιτάζει επίμονα. Το πρόσωπό της είναι άσπρο σαν κρέμα. Τα μάγουλά της κοκκινίζουν από ομορφιά. Τα μάτια της είναι καθαρά και λαμπερά. Ένα στέμμα βρίσκεται πάνω στο κεφάλι της και ένα πέπλο πέφτει από τα πετράδια του πάνω στους ώμους της. Το σχισμένο πανωφόρι της έχει φύγει. Ένας χιτώνας από όμορφο άσπρο λινό τιμά το λαιμό της και στολίζει το κορμί της. Η κόρη του Βασιλιά, αγνή κι αμόλυντη. Ωραιότητα αντί για στάχτες.
Όχι, δεν πιστεύω σε παραμύθια. Αλλά πιστεύω πράγματι στον Θεό. Έστειλε τον Γιο Του για έναν τέτοιο ακριβώς σκοπό. Οποιοσδήποτε κι αν είναι η αιτία του πένθους μας, ο Χριστός μπορεί να ανασηκώσει τα κεφάλια μας και να μας δώσει ωραιότητα αντί για στάχτες. Αυτή δεν ήταν η ιστορία της Θάμαρ, αλλά θα μπορούσε να ήταν. Αγαπητή, μπορεί να είναι η δική σου. Μήπως σου φαίνεται πολύ ανόητη; Ω, αδελφή, έχεις άραγε δεχθεί τη σκληρότητα και τον κυνισμό αυτού του κόσμου; Στην προσπάθειά σου να εγκαταλείψεις τα κοριτσίστικα όνειρα, μπορεί να εγκατέλειψες μερικά που επρόκειτο να βγουν αληθινά.
Ο Θεός θέλει να αποκαταστήσει την αξιοπρέπεια, την αρετή και τη τιμή στις γυναίκες, σ’ έναν κόσμο που συνεχώς τις εξαχρειώνει. Δεν χρειάζεται να έχεις προσωπικά βεβηλωθεί, για να δεχθείς την αρνητική προπαγάνδα του κόσμου. Αν η ταπεινή αξιοπρέπεια του Χριστού δεν αποτελεί μια πραγματικότητα στην καθημερινή σου ζωή, τότε δεν ζεις σύμφωνα με τα δικαιώματά σου και τον προορισμό σου. Τη βδομάδα αυτή θα αναζητήσουμε την αποκατάσταση της γυναικείας τιμής κι αρετής. Η μέθοδός μας κάθε μέρα θα είναι να συλλάβουμε ξανά ένα κοριτσίστικο όνειρο, που ο Θεός μας έδωσε, για να μπορέσει να μας δείξει τη δόξα Του, με το να το ξεπεράσει.
Πιστεύω ότι πρακτικά κάθε μικρό κορίτσι έχει τουλάχιστον 4 όνειρα:
1) να γίνω νύφη,
2) να γίνω όμορφη,
3) να γίνω καρπερή (δηλαδή να αποκτήσω παιδιά),
4) να ζήσω ευτυχισμένη την υπόλοιπη ζωή μου.
Ο Σατανάς θέλει να καταστρέψει τα όνειρά μας. Ο Θεός θέλει να ξεπεράσει τα όνειρά μας. Πιστεύω ότι ο Θεός μας δίνει όνειρα έτσι ώστε να λαχταράμε για την πραγματικότητα του Θεού.
Θα εξετάσουμε και τα 4 κοινά κοριτσίστικα όνειρά μας.
Ξεκινάμε με το πρώτο όνειρο: να γίνω κάποια μέρα νύφη. Μπορώ σχεδόν να αισθανθώ μερικές μεμονωμένες ανατριχίλες ικανοποίησης πάνω μου. Θα μπορούσες να παραδεχτείς ότι είχες όνειρα να γίνεις νύφη, όταν ήσουν μικρό κορίτσι; Ο Θεός ίδρυσε τον γάμο, για να μπορούμε να κατανοήσουμε μια μεγαλύτερη σχέση (Εφεσ.5:25-33). Μόνο δυο άνθρωποι μπορούν να συγκροτήσουν έναν γάμο. Η ουράνια ένωσή μας με τον Χριστό είναι κοινή σε όλους τους πιστούς, αλλά η οικειότητα αυτής της σχέσης εκφράζεται ανάμεσα στον Χριστό και στον κάθε πιστό ατομικά. Ανεξάρτητα αν είμαστε άνδρας ή γυναίκα, είμαστε η νύφη του Χριστού.
Μου αρέσει ο όρος νύφη. Είναι ενδιαφέρον, ότι ο Λόγος του Θεού δεν αναφέρεται σε μας σαν σύζυγοι του Χριστού, αλλά σαν η νύφη. Ας δούμε ξανά τα συμφραζόμενα του Ησαΐα 61.

Εξάσκησε την απομνημόνευση εδαφίων γράφοντας το Ησαΐας 61:3 στο περιθώριο.

Το στέμμα της ωραιότητας στην αρχική του έννοια είναι ένα διακοσμητικό κάλυμμα του κεφαλιού, όπως ένα στεφάνι ή ένα γαμήλιο πέπλο. Ο αρχικός όρος προέρχεται απ’ την εβραϊκή λέξη «πα’άρ», που σημαίνει: «λάμπω, εκφράζομαι, καλλωπίζω» (Λεξικό Strong). Το είδος του καλύμματος του κεφαλιού που φορούσε μια γυναίκα, εξέφραζε το ποια ήταν. Στον Ησαΐα 61, το στέμμα της ωραιότητας συμβολίζει μια περίτεχνη διακόσμηση που ταυτίζει μια γυναίκα και σαν νύφη και σαν βασίλισσα. Στην αρχαιότητα, ο μόνος τρόπος με τον οποίον μια γυναίκα μπορούσε να γίνει βασίλισσα, ήταν να παντρευτεί έναν βασιλιά. Το Ησαΐας 61 απεικονίζει τον Θεό να διώχνει τις στάχτες του θρήνου και να τις αντικαθιστά με ένα στέμμα. Όχι ακριβώς ένα οποιοδήποτε στέμμα. Ένα στέμμα που ταυτίζει τη γυναίκα σαν νύφη του Βασιλιά. Στην περίπτωση αυτή, εμείς είμαστε η νύφη του Άρχοντα της Ει-ρήνης του Βιβλίου του Ησαΐα!

Διάβασε Ησαΐα 61:10, απολαμβάνοντας την κάθε λέξη. Αν έχεις δεχθεί τον Χριστό σαν Σωτήρα σου, να περιγράψεις τη συμβολική εμφάνιση.

Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίον σε βλέπει ο Χριστός. Πιστεύω κι ότι αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίον σε βλέπει ο εχθρός. Το μόνο που θέλει είναι να μη το γνωρίζεις εσύ. Η δουλειά του είναι να μας εξαπατά με να πιστεύουμε ότι είμαστε πολύ πιο ασήμαντοι απ’ ότι είμαστε. Γιατί; Επειδή ξέρει ότι θα ενεργήσουμε ανάλογα μ’ αυτό που νομίζουμε ότι είμαστε. Ανεξάρτητα με το τι μας έχει συμβεί, το τι έχουμε κάνει, ή το που ήμασταν εσύ κι εγώ είμαστε νύφες! Είναι καιρός να δούμε τους εαυτούς μας όπως πραγματικά είμαστε. Δεν ξέρω για σένα, αλλά η απλή υπενθύμιση για το ποιος είμαι εγώ εν Χριστώ, με κάνει να χαίρομαι πάρα πολύ εν Κυρίω! Αν δεν το έχεις ακόμα ανακαλύψει, μέρος της ελευθερίας, που ελπίζω να βρεις σε αυτή τη Βιβλική μελέτη, είναι η ελευθερία να αφήσεις την ψυχή σου να χαρεί εν τω Θεώ σου.

Στο περιθώριο γράψε μια προσευχή, εκφράζοντας στον Θεό αυτό που νοιώθεις αυτή τη στιγμή για το μέχρι τώρα μάθημά μας. Αν δεν νοιώθεις τίποτα, πες Του το! Μια έλλειψη αντίδρασης στην αλήθεια που ελευθερώνει μπορεί να υποδηλώνει ένα οχύρωμα! Όσο συντομότερα αναγνωρίσεις κάποια οχυρώματα, τόσο συντομότερα θα απελευθερωθείς.

Σκέψου για άλλη μια φορά τις σημασίες του όρου νύφη. Ποια είναι μερικά πράγματα που υποδηλώνει η λέξη νύφη και όχι η λέξη σύζυγος;

Φυσικά, αυτή η ερώτηση δεν σημαίνει ότι έχει μια σωστή απάντηση. Για μένα, η λέξη νύφη υποδηλώνει πολλά πράγματα που δεν υποδηλώνει η λέξη σύζυγος. Νύφη υπονοεί φρεσκάδα και δροσερότητα. Ένα τραγανό, όμορφο φόρεμα. Η ευωδιά αρώματος. Πολύ βαμμένα χείλη. Σπινθηροβόλα μάτια. Συνήθως απεικονίζει νεανικότητα. Ίσως αθωότητα. Πιστεύω ότι όλα αυτά τα πράγματα θα χαρακτηρίζουν τη σχέση μας με τον Χριστό και την τελική ολοκλήρωση του γάμου. Η Γραφή υπονοεί ότι η σχέση μας με τον Χριστό, αν και θα αντέξει για μια αιωνιότητα, θα παραμείνει φρέσκια και καινούργια. Ναι, νομίζω ότι με κάποιον τρόπο θα είμαστε πάντοτε νύφες, κάτι σαν την πεθερά μου. Οι γονείς του Keith ήταν παντρεμένοι εδώ και 45 χρόνια, αλλά ο πεθερός μου πάντοτε αναφερόταν στη σύζυγό του σαν τη νύφη του. Για μένα, η τρυφερή του έκφραση υπονοεί ένα διαρκές ειδύλλιο. Του αρέσει να της φέρνει δώρα. Ακόμα αγκαλιάζονται, φιλιούνται και κλείνουν ραντεβουδάκια!

Ας κοιτάξουμε 2 βαθιές αναφορές για τον λαό του Θεού σαν νύφη. Διάβασε τον Ιερεμία 2:2. Τι είναι αυτό που μια νεαρή ερωτευμένη νύφη είναι πρόθυμη να κάνει;

Ένα από τα χαρακτηριστικά μιας ερωτευμένης νύφης είναι η προθυμία της να ακολουθεί τον γαμπρό της σε μέρη που κατά καιρούς μοιάζουν σαν την έρημο. Ο Νυμφίος μας, μερικές φορές, μας οδηγεί σε δύσκολα μέρη, αλλά μπορούμε να Τον εμπιστευόμαστε πάντοτε ότι έχει σκοπό για τη διαμονή μας και ότι ποτέ δεν θα μας εγκαταλείψει. Θυμήσου, ο Χριστός δεν μπορεί να μας οδηγήσει κάπου που ο Ίδιος αρνείται να πάει.
Τη χρονιά αυτή ακολούθησα τον Νυμφίο μου σε ένα μέρος μοναξιάς. Τώρα ζω σε ένα μέρος ή μια φάση της σχέσης μου με τον Χριστό, όπου περνώ πολύ χρόνο μόνη. Όλες οι απώλειες της περασμένης χρονιάς με οδήγησαν σ’ ένα νέο κι άγνωστο μέρος. Απέκτησα μια πιο στενή σχέση με τον Νυμφίο μου από ό,τι προηγουμένως, η οποία με θαυμαστό τρόπο με κάνει να έχω μια στενότερη σχέση με τον επίγειο σύντροφό μου. Ναι, νιώθω ότι ακολούθησα τον Χριστό σε μια έρημο στην παρούσα περίοδο της ζωής μου, αλλά, με το να Τον αναζητώ πιο συχνά από ποτέ, βίωσα την πληρότητά Του, όπως στον Ησαΐα 41:18.

Διάβασε Ησαΐας 41:18. Τι μπορεί να κάνει ο Θεός σε μια έρημο;

Δεν μπορούμε ειλικρινά να εκτιμήσουμε μια πηγή μέχρις ότου βρούμε μια στην έρημο. Δεν νομίζω ότι θα είμαι πάντα σε αυτήν τη θέση. Τώρα μοιάζει όλο και λιγότερο σαν έρημος. Τέλος πάντων, πιθανόν να έχεις παρατηρήσει ότι ο Νυμφίος μας δεν μας επιτρέπει να μεγαλώσουμε πολύ αναπαυτικά σε ένα μέρος! Αλλά μαθαίνω να το απολαμβάνω όσο μπορώ.

Και με σένα τι γίνεται; Να περιγράψεις ένα μέρος όπου ακολούθησες τον Νυμφίο σου. Τι είχε για σένα εκεί;

Συνήθως ο λόγος για τον οποίον οι επίγειοι γαμπροί μας μετακινούν σε νέα μέρη είναι για να αναζητήσουμε μια ανώτερη ποιότητα ζωής. Πιστεύω ότι το ίδιο ισχύει και για τον Χριστό. Όλες οι μετακινήσεις που Αυτός παρακινεί είναι για να σου προσφέρει μια καλύτερη ποιότητα ζωής.
Τώρα διάβασε Αποκάλυψη 19:4-8. Τα εδάφια αυτά περιγράφουν τη σύσσωμη συγκέντρωση όλων των πιστών και του Χριστού στο γαμήλιο δείπνο του Αρνιού. Αν και αυτή η γαμήλια γιορτή είναι ένα μελλοντικό γεγονός, το εδάφιο 7 υπονοεί μια πολύ σημαντική ευθύνη της νύφης, μια που δεν μπορεί να περιμένει μέχρι το τελευταίο λεπτό!

Τι έχει κάνει η νύφη του Χριστού σύμφωνα με το Αποκάλυψη 19:4-8;

Παρατήρησε τον χαρακτηρισμό των πράξεων της νύφης: ετοίμασε τον εαυτό της. Χρόνος παρελθόντος. Δε μπορούμε να ετοιμαστούμε τη στιγμή που βλέπουμε τον Χριστό όπως και μια γυναίκα δεν μπορεί να είναι έτοιμη να συναντήσει τον γαμπρό της στην Εκκλησία, με μια τρίλεπτη παρατήρηση. Αν ανήκουμε στον Χριστό, θα Τον δούμε, ανεξάρτητα από τα αν έχουμε ή όχι προετοιμαστεί για να είμαστε κατάλληλες νύφες. Όμως, εγώ θέλω να είμαι έτοιμη. Εσύ δεν θέλεις; Δεν θέλω να πιαστώ με πνευματικές μπούκλες στα μαλλιά μου!

Τι νομίζεις ότι σημαίνει η έκφραση: «η νύφη ετοίμασε τον εαυτό της»;

Όταν ετοιμαζόμουν για τον γάμο μου, σκεφτόμουν συχνά το ότι θα γίνω σύζυγος. Όχι απλώς οποιαδήποτε σύζυγος. Η σύζυγος του Keith. Σκεφτείτε το, δεν παντρευόμαστε απλώς. Παντρευόμαστε με έναν άνδρα! Ένας γάμος δεν αφορά μια όμορφη τελετή, αλλά μια μακροπρόθεσμη σχέση. Δεν μπορούσα να σκεφτώ ότι θα παντρευόμουν, χωρίς να σκέφτομαι τον Keith.
Μερικές φορές σκεφτόμουν το πόσο διαφορετικοί ήμασταν. Αυτός ήταν άνθρωπος της υπαίθρου. Ειλικρινά, εγώ ένοιωθα καλύτερα σε κλιματιζόμενο χώρο. Σκεφτόμουν και τις λίγες ομοιότητες. Και στους δυο μας μάς άρεσε να έχουμε τον έλεγχο. Και στους δυο μας μάς άρεσε να έχουμε δίκιο. Τόσο όσον αφορά τα κοινά πράγματα. Αλλά ήταν ο πιο χαριτωμένος που είχα δει ποτέ μου και όταν γελούσε, η καρδιά μου έλιωνε. Και, στο κάτω – κάτω, κι οι δυο μας απολαμβάναμε ένα καυτό φλιτζάνι καφέ. Με την ελπίδα ότι και αυτός θα σκεφτόταν ότι και εγώ ήμουν χαριτωμένη, προετοιμαζόμουν όσο μπορούσα καλύτερα για να είμαι αξιαγάπητη και να κάνω ένα καλό φλιτζάνι καφέ. Κορόιδεψέ με αν θέλεις, αλλά 20 χρόνια αργότερα συνεχίζει και φέρνει αποτελέσματα! Συνεχίζω να τον ξεπροβοδίζω μ’ ένα φρέσκο φλιτζάνι καφέ το πρωί και βάζω λίγο κοκκινάδι, όταν επιστρέφει με το αυτοκίνητο το βράδυ.
Με πλήρη σοβαρότητα, το ίδιο ισχύει καθώς προετοιμαζόμαστε να γίνουμε αιώνιες νύφες. Δεν θέλουμε να είμαστε απλώς ένα κομμάτι μιας όμορφης τελετής. Θέλουμε να είμαστε η νύφη του Χριστού. Ο Λόγος του Θεού δεν υπονοεί ότι πρέπει να προετοιμαστούμε για τον γάμο, αλλά για τον Νυμφίο. Έτσι, δε μπορούμε να ετοιμαζόμαστε χωρίς να σκεφτόμαστε τα πάντα γύρω απ’ Αυτόν, σκεφτόμενες τις ομοιότητές μας (που ελπίζω να πολλαπλασιάζονται), σκεπτόμενες τις διαφορές μας και το πώς μπορούμε να ταιριάξουμε, απλά σκεφτόμενες το πόσο θαυμάσιος είναι Αυτός.
Χθες, σου ζήτησα να τελειώσεις διαβάζοντας τον Ψαλμό 45:13-15. Σκόπιμα απέφυγα να σου ζητήσω να διαβάσεις τα εδάφια 1-12, για να μπορέσεις να τελειώσεις μ’ αυτά σήμερα. Θυμήσου, ένα πολύ σπουδαίο κομμάτι της προετοιμασίας μας είναι το να μελετάμε και να γνωρίζουμε τον Νυμφίο μας.

Διάβασε τον Ψαλμό 45:1-15. Από αυτά τα 15 εδάφια, γράψε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ή τις περιγραφές του Νυμφίου σου, που αναγκάζουν καθένα από τα παρακάτω:
Την αγάπη σου για Αυτόν
Την εκτίμησή σου για Αυτόν
Το δέος σου για Αυτόν
Τη χαρά σου εν Αυτώ


Ιδού ο Νυμφίος σου. Αυτός είναι Εκείνος για τον Οποίον προετοιμάζεσαι. Ετοίμασε τον εαυτό σου!


3. ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΟΜΟΡΦΗ

Τα οφέλη που απορρέουν από τη σχέση της διαθήκης μας είναι εσωτερικά και πνευματικά ως προς τη φύση τους, αλλά εκείνοι που είναι ελεύθεροι να πιστεύουν στον Θεό, να Τον δοξάζουν, να βρίσκουν ικανοποίηση σ’ Αυτόν, βιώνουν την ειρήνη Του, και απολαμβάνουν την παρουσία Του, παρουσιάζουν μια αξιοσημείωτη διαφορά στη ζωή τους.
Θέλω να συμμεριστώ κάτι για τις γυναίκες που ζουν ελεύθερες που ελπίζω να είναι ενθαρρυντικό. Οι περισσότερες απ’ αυτές έχουν βιώσει ένα σοβαρό οχύρωμα ή εμπόδιο με το οποίο πάλεψαν για να το υπερνικήσουν. Πώς το ξέρω; Επειδή κάθε άτομο που έχω συναντήσει και που πραγματικά φαίνεται ελεύθερο να αγαπήσει, να απολαύσει, και να υπακούσει τον Θεό σαν τρόπο ζωής, έχει βρεθεί στο πεδίο της μάχης. Συνήθως εκτιμούν και εφαρμόζουν τη νίκη με μεγαλύτερη προθυμία, επειδή έχουν βιώσει τη μιζέρια της ήττας από πρώτο χέρι. Σπάνια συναντώ κάποιο άτομο που να έχει φτάσει στο σημείο να εμπιστεύεται τον Θεό πλήρως, χωρίς να έχει αντιμετωπίσει με οδυνηρό τρόπο το γεγονός ότι δεν μπορεί να εμπιστευτεί τον εαυτό της. Η ελευθερία ποτέ δεν έρχεται εύκολα.
Ο εχθρός είναι ένας έμπειρος τοξότης με πολύ εξάσκηση που ρίχνει φλογε-ρά βέλη. Όταν ο στόχος είναι γυναίκες, συχνά το κέντρο του στόχου είναι όνειρα ή προσδοκίες της παιδικής ηλικίας. Μεγαλώσαμε πιστεύοντας στην Σταχτοπούτα κι όμως, μερικές από μας, αισθάνονται σαν το παλάτι μας να κατέληξε να είναι δυάρι, ο πρίγκιπάς μας κατάληξε να είναι βάτραχος και η κακιά μητριά κατέληξε να είναι η πεθερά μας. Προφανώς η νονά μας η νεράιδα έχασε τις διευθύνσεις μας. Τέλος πάντων αυτό που θα θέλαμε να της κάνουμε λόγω της έλλειψής της, ίσως να μην ήταν ωραίο.
Ελπίζω να σου αποδείξω αυτή την εβδομάδα ότι μερικά από τα κοριτσίστικα όνειρά σου σκόπευαν να βγουν αληθινά εν Χριστώ, με τρόπους πολύ μεγαλύτερους απ’ τους προφανείς. Στην πραγματικότητα, μου αρέσει να υποβάλλω την ιδέα ότι ο Θεός μερικές φορές μας επιτρέπει να πέφτουμε και να απογοητευόμαστε στη ζωή, για να μάθουμε να εναποθέτουμε τις ελπίδες μας πλήρως σ’ Αυτόν.

Στο περιθώριο απαρίθμησε τα 4 κοριτσίστικα όνειρα του χθεσινού μαθήματός μας. Βάλε μια επαλήθευση δίπλα σε καθένα από τα όνειρα που θυμάσαι ότι είχες σαν κοριτσάκι.

Ακόμα κι οι φίλες μου που προτιμούσαν το baseball από τις κούκλες, ακόμα ονειρεύονταν να γίνουν νύφες, να είναι όμορφες, να έχουν γόνιμη ζωή, και να ζήσουν ευτυχισμένα στο εξής. Κάτω από τις αγορίστικες εμφανίσεις ή τάσεις και μπούκλες, τα κορίτσια συνήθως θέλουν να είναι κορίτσια. Συχνά εκείνες που λένε ότι δεν τους αρέσουν αυτά τα πράγματα ένιωσαν ότι έπεσαν θύματα, σ’ ένα προηγούμενο στάδιο, μιας αρνητικής επίδρασης που παραμόρφωσε τα όνειρά τους.
Σήμερα ας μελετήσουμε το δεύτερο όνειρο: Σχεδόν κάθε κοριτσάκι ονειρεύεται να γίνει όμορφο. Κάθε κοριτσάκι θέλει να είναι όμορφο. Όταν ενηλικιωθούμε αρκετά πληγωνόμαστε, αν νιώσουμε ότι κανένας δεν θεωρεί ότι είμαστε όμορφες.
Καθώς παρατηρώ τις κόρες μου να φοιτούν στο γυμνάσιο θυμάμαι τις δικές μου ανασφάλειες που ένιωθα στην ηλικία τους. Για να αισθανθώ ότι φαινόμουν ωραία, έπρεπε τα πάντα να είναι σωστά. Καμιά υγρασία, όμορφα μαλλιά, αρκετό makeup, όχι συστάδες στη μάσκαρα, χαριτωμένα ρούχα, κατά προτίμηση καινούργια. Κι αν κάποιος είχε τα ίδια εφόδια; Ω, ήταν δυστυχία! Αγωνιζόμουν τόσο σκληρά για να φαίνομαι όμορφη. Πολύ σκληρά. Πίστευα ότι τίποτε, σχετικά με μένα, δεν ήταν όμορφο εκ φύσεως.
Πόσο είμαι ευγνώμων για την όλο και μεγαλύτερη ελευθερία που ο Θεός μου έδωσε εν Χριστώ. Είμαι προς το τέλος της μέσης ηλικίας. Μια φίλη λέει: «ο χρόνος είναι μεγάλος θεραπευτής αλλά άθλιος καλλωπιστής». Όμως, είμαι πιο ευτυχισμένη και περισσότερο ικανοποιημένη από ό,τι ποτέ ήμουν. Είναι πάρα πολύ πιθανό να βγω χωρίς makeup ή να φορέσω σορτς, που να αποκαλύπτουν πόδια μιας σαραντάρας και βάλε. Το μυστικό; Μαθαίνω να βλέπω τον εαυτό μου σαν όμορφη εν Χριστώ. Μη προσπαθείς να με παραφουσκώσεις με εκφράσεις όπως: «Είσαι αδύνατη και τα μαλλιά σου πηγαίνουν μ’ όλων των ειδών τα στυλ. Φυσικά και αισθάνεσαι όμορφη!» Άκουσε εδώ. Είχα τα χειρότερα δάκτυλα ποδιών που έμοιαζαν μ’ αυτά των περιστε-ριών και τους χειρότερους τραπεζίτες στον κόσμο. Τα πόδια μου έμοιαζαν σαν βέργες με γρόμπους κι με τρίχωμα από πάνω τους. Μπορεί να φαίνομαι διαφορετική, αλλά ξέρω ποιος είναι μέσα μου! Χωρίς τον Χριστό κάθε γυναίκα έχει έντονες ανασφάλειες. Αν δεν βρούμε το ποιες είμαστε εν Χριστώ, οι Χριστιανές γυναίκες είναι τόσο επιρρεπείς σε ανασφάλειες όσον αφορά την εμφάνισή τους, όσο και οι μη πιστές.

Σκέψου μια εποχή της ζωής σου, όταν πάλευες με συναισθήματα ότι δεν ήσουν ελκυστική, ανεξάρτητα αν τα συναισθήματά σου ήταν σωστά ή όχι. Πότε ήταν αυτή η εποχή; Στο περιθώριο απαρίθμησε σημαίνουσες μεταβλητές στη ζωή σου, την εποχή εκείνη, που αύξησαν τα συναισθήματά σου ότι δεν ήσουν ελκυστική.

Προσπαθούμε να κάνουμε σαν να μη μας νοιάζει κι ότι συναίσθημα άσχημο δεν μας πληγώνει, αλλά μας πληγώνει. Σήμερα θα περπατήσουμε ξυπόλητες πάνω στα ύδατα του πιο προκλητικού βιβλίου της Βίβλου: Του Άσματος των Ασμάτων. Προτού ρίξουμε την πρώτη ματιά, επέτρεψέ μου να σου θυμίσω ότι το βιβλίο αυτό είναι τόσο θεϊκά εμπνευσμένο απ’ το Άγιο Πνεύμα, όσο το Ευαγγέλιο του Ματθαίου, του Μάρκου, του Λουκά και του Ιωάννη.

Διάβασε το Άσμα των Ασμάτων, κεφάλαια 2, 4. Απαρίθμησε κάθε όρο τρυ-φερότητας (όχι περιγραφές ή αλληγορία) που ο Αγαπημένος αποδίδει στην αγαπημένη Του Νύφη (π. χ. «αγαπημένη μου»).

Γράψε κάθε φράση που χρησιμοποιεί τη λέξη «όμορφος» στα 2 κεφάλαια και βρες τη Γραφική παραπομπή.

Αν πραγματικά πίστευα ότι κανείς άνθρωπος δεν θα τολμούσε να βαδίσει μέσ’ απ’ τα ύδατα αυτής της βδομάδας, θα τολμούσα να κάνω μερικά καλά, καθαρά αστεία μαζί σου για μερικά πράγματα στα κεφάλαια αυτά! Όμως, ξέρω κάτι σχετικά με την ανθρώπινη φύση. Αν έκανα μια συμμελέτη με τον Keith και το ένα κεφάλαιο έλεγε, «Μόνο για άνδρες», από αυτό ακριβώς το κεφάλαιο θα άρχιζα. Συνεπώς, θα περιορίσω τα σχόλια μου πάνω στις αρχαίες ανατολίτικες ποιητικές περιγραφές. Αρκεί να πω ότι αν ο Keith με κοιτούσε ρομαντικά στα μάτια μου κι έλεγε: «Τα δόντια σου είναι σαν ένα κοπάδι προβάτων που μόλις έχουν κουρευτεί», θα έτρεχα για το οδοντικό νήμα.

Χάνουμε μια απ’ τις πιο παραστατικές συγκρίσεις του Σολομώντα. Βρίσκεται στο 1:9. Με τι συγκρίνει την αγαπημένη του;
. Κύκνο
. Γαζέλα
. Άλογο
. Πλατύποδα

Πρέπει να καταλάβεις ότι οι άνθρωποι βρίσκονταν τότε μέσα σε οχήματα όπως ακριβώς και τώρα. Ο Keith έχοντας αρρώστια με το κλασσικό αμάξι του 1969, αγόρασε το μοντέλο Melissa για τα γενέθλιά του. Την άλλη μέρα του παραπονέθηκα ότι ήταν παλιό μοντέλο κι αυτός απάντησε εύστοχα: «Έτσι είναι το αυτοκίνητο της Melissa, αλλά εσύ είσαι τόσο όμορφη!» Δεν ήξερα αν έπρεπε να τον κτυπήσω ή να τον αγκαλιάσω. Οι άνθρωποι κάποιου επιπέδου την εποχή του Σολομώντα, είχαν άμαξες που τις οδηγούσαν όμορφα άλογα. Έλεγε λοιπόν της αγαπημένης του ότι ήταν τόσο ωραία όσο και το καλύτερο άλογο του Φαραώ!
Το Άσμα των Ασμάτων είναι ένα τόσο θαυμάσιο βιβλίο, δεν είναι; Με κάνει να γελάω, να κοκκινίζω, και να λαχταρώ για το αληθινό ειδύλλιο. Σχεδόν συγκλονιζόμαστε όταν αντιλαμβανόμαστε, ότι κι ο Θεός ξέρει αυτού του είδους τα πράγματα, πόσο μάλλον που γράφει για αυτά! Ο Θεός έφτιαξε την αγάπη ανάμεσα σ’ έναν άνδρα και μια γυναίκα. Η πλήρης έκφραση αυτής της αγάπης στη σεξουαλική ένωση ήταν δική Του ιδέα, δικά Του δώρα προς τον πρώτο άνδρα και την πρώτη γυναίκα και προσφέρεται δωρεάν με πλήρη ευλογία προς κάθε ζευγάρι που Αυτός ενώνει στον γάμο. Αλλά, για μια στιγμή. Ο γήινος γάμος αντιπροσωπεύει πολύ περισσότερα.

Δες το Εφεσίους 5:32. Τι είναι πιο βαθύ από το να έλθουν ένας άνδρας και μια γυναίκα εις γάμου κοινωνία;


Ο Θεός, συχνά, διδάσκει το άγνωστο μέσα από το γνωστό. Πιστεύω ότι το Άσμα των Ασμάτων γράφτηκε για να μας βοηθήσει να το συσχετίσουμε την ένωσή μας με το Χριστό. Το βιβλίο τελικά είναι μια ιστορία αναφορικά με το Χριστό και την αγαπημένη Του νύφη, εμάς. Θα συμμεριστούμε μαζί Του μια στενή σχέση που μπορούμε μόνο να αρχίσουμε να την κατανοούμε όταν τη συγκρίνουμε με τη μεγαλύτερη στενή σχέση πάνω στη γη. Αληθινό ειδύλλιο μας περιμένει όλους μας. Παντρεμένες κι ανύπαντρες γυναίκες αδιακρίτως μπορούν να πανηγυρίσουν ότι μερικά όνειρα πράγματι θα βγουν αληθινά. Ένα απ’ αυτά απεικονίζεται τέλεια σ’ αυτό το θεόπνευστο βιβλίο. Ο Χριστός έχει πλήρως ελκυστεί μαζί σου. Σε βλέπει σαν την αγαπημένη Του, τη νύφη Του. Ρίξε ακόμα μια ματιά σε μερικά όμορφα εκφραστικά εδάφια, που δείχνουν τα συναισθήματα του Χριστού για σένα:
«Εγώ είμαι το ρόδο του Σαρών, το κρίνο των κοιλάδων» (2:1). Παρατήρησε ότι αυτές είναι εκφράσεις για τη γυναίκα. Σύγκρινε την ανταπόκριση της αγάπης της στο 2:2. Δεν ήταν εγωιστική. Απλά έβλεπε τον εαυτό της όπως την έβλεπε ο αγαπημένος της. Ο καθρέπτης ήταν το πρόσωπο του συντρόφου της.
Ποια είναι η τωρινή βάση σου για το πως φαίνεσαι;

Αν άρχισες να αφήνεις τον Χριστό να γίνεται ο καθρέπτης σου, νομίζεις ότι σταμάτησες να φροντίζεις τον εαυτό σου;
. Ναι
. Όχι. Εξήγησε σύντομα την απάντησή σου.

«Η σημαία Του πάνω από μένα είναι αγάπη» (2:4). Η λέξη σημαία προέρχεται από την εβραϊκή λέξη «ντιγκάλ», που σημαίνει: «κυματίζω, σηκώνω μια σημαία». Μεταφορικά σημαίνει: «είμαι περίβλεπτος» (Λεξικό Strong). Ήσουν ποτέ αρκετά σίγουρη, ότι κάποιος σε αγάπησε, αλλά λαχτάρησες να σου το δείξουν πιο πολύ; Το Άσμα των Ασμάτων προμηνύει το είδος της σχέσης με την οποία η αγάπη του Χριστού για την καθεμία μας θα είναι τελείως περίβλεπτη. Θα κυματίζει την αγάπη Του για μας. Η οπτική παράσταση της σημαίας μπορεί να απεικονίζει το ότι ο Ιησούς κουνάει το χέρι Του πάνω από σένα, κάνοντας σήμα εν όψει όλων, ότι εσύ είσαι εκείνη που Αυτός αγαπάει. Αλληλούια!

Ποιος είναι αυτός, για τον οποίον είσαι απόλυτα σίγουρη ότι σε αγαπάει;
Ποιοι είναι μερικοί τρόποι που το ξέρεις ότι σε αγαπάει;

Αγωνίζεσαι να φανταστείς τον Χριστό να γίνεται ο τελικός σύντροφος της ψυχής σου; Μπορείς να φανταστείς ότι Αυτός θα περπατά στο πλάι σου, θα κρατά το χέρι σου, και θα συνομιλεί μαζί σου;
Πάνω σε αυτή τη γη, Αυτός έγινε σαν εμάς, αλλά τι μας λέει η Α' Ιωάννου (3:2), ότι θα γίνουμε όταν δούμε τον Χριστό;
. Σαν άγγελοι
. Σαν πνευματικά όντα
. Σαν δοξασμένοι άνθρωποι
. Σαν τον Χριστό


Διάβασε το Άσμα Ασμάτων 5:10-16. Ενόψει της αγαπημένης Του, ποιος θα είσαι, πως θα μοιάζει ο Χριστός; Δώσε τις περιγραφές σου με βάση αυτά τα εδάφια.

Το Ησαΐας 53:2 περιγράφει την εμφάνιση του Χριστού κατά τη διάρκεια της Α' Έλευσης Του με τα εξής λόγια: «Δεν είχε ωραιότητα, ώστε να τον επιθυμούμε». Πόσο θαυμάσια ταιριαστό, ότι ο Χριστός θα είναι η πληρότητα της λαμπρότητας και της ομορφιάς, όταν Τον δούμε.

Σύγκρινε το Έξοδος 33:18-23 με το Άσμα Ασμάτων 2:14. Τι το κοινό έχουν αυτές οι δυο περικοπές;
Τώρα αντιπαράθεσε αυτές τις δυο περικοπές:

Τι ένδοξες εικόνες του Χριστού που κρύβει του δικούς Του στη σχισμή του βράχου! Τώρα σκέψου Τον να έρχεται για τη νύφη που Αυτός προστάτεψε με το χέρι Του. Λαχταρά να δει το πρόσωπό της και να ακούσει τη φωνή της.
Το πρόσωπο της νύφης ήταν πάντα καλυμμένο στον αρχαίο ανατολίτικο κόσμο. Συχνά ο γαμπρός δεν είχε δει ποτέ το πρόσωπο της νύφης του ακάλυπτο. Είχε μόνο ακούσει για την ομορφιά της. Το σήκωμα του πέπλου από το πρόσωπο ήταν μια από τις πιο οικείες στιγμές της γαμήλιας νύχτας. Δεν είναι αυτό ρομαντικό; Το Άσμα των Ασμάτων υπαινίσσεται ότι ο Χριστός θα λαχταρά να αντικρίσει το ωραίο πρόσωπο της νύφης Του, της αγαπημένης Του. Και δε θα απογοητευθεί. Εσύ θα είσαι μια όμορφη νύφη. Η στενή σχέση που θα συμμεριστούμε με το Χριστό είναι πέρα από κάθε αντίληψη. Δεν γνωρίζουμε ποια μορφή θα πάρει. Απλώς ξέρουμε ότι θα πειραματιστούμε ενότητα με Αυτόν, εν πλήρη αγιότητα και αγνότητα. Ίσως ένα πλέξιμο μαζί δυο πνευμάτων. Μέχρι τότε, παρακαλώ αναπάψου στη βεβαιότητα, ότι ο Χριστός σε βλέπει σαν όμορφη και επιθυμητή, μ’ έναν άγιο και αγνό τρόπο, που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε.
Ένα απ’ τα μεγαλύτερα θαύματα του να έχουμε μια θαυμάσια σχέση με τον Χριστό που εκπληρώνεται τώρα αντί να περιμένουμε μέχρι τον ουρανό, είναι η ένταση που ο Χριστός μπορεί να απαλύνει από άλλες σχέσεις. Το να αγαπώ τον Χριστό δεν με κάνει να αγαπώ λιγότερο τον Keith. Αντίθετα, δια του Χριστού τον αγαπώ περισσότερο. Ο Χριστός με βοηθάει να βλέπω τους άλλους, όπως τους βλέπει Αυτός. Ο Χριστός αφαιρεί τη νωθρότητα σε ατελείς σχέσεις και μας υπενθυμίζει ότι η ιδεώδης συντροφικότητα είναι ακόμα μπροστά. Μέχρι τότε οι προκλήσεις μας βοηθούν να αυξηθούμε και να προετοιμαστούμε για την αιωνιότητα. Επιπλέον, το να είμαι όμορφη στον Χριστό αυτό δε με κάνει να θέλω να είμαι λιγότερο ελκυστική για τον σύζυγό μου. Αντίθετα, είμαι ελεύθερη να δείχνω το καλύτερό μου χωρίς να νιώθω τα δεσμά, ότι θα έπρεπε να φαίνομαι καλύτερη.

Μια από τις πιο αγαπημένες μου περικοπές στο θέμα αυτό είναι Εκκλ.8:1. Συμπλήρωσε τα κενά:
«Η σοφία του ανθρώπου _________ το πρόσωπό του και __________ του προσώπου του θα μεταβληθεί».


Τι θαυμάσια σχέση σε περιμένει! Ο Βασιλιάς είναι σαγηνεμένος από την ομορφιά σου.
Ανύπαντρη γυναίκα, δε θα είσαι για πάντα ανύπαντρη. Αν είσαι εν Χριστώ, έχεις την έσχατη σχέση μπροστά σου. Αν ο Θεός σε καλεί σε μια ζωή αγαμίας, νιώσε ξεχωριστή! Φύλαξε τον εαυτόν σου μόνο γι’ Αυτόν! Ο Βασιλιάς είναι σαγηνεμένος από την ομορφιά σου.
Παντρεμένη γυναίκα με κοινές απογοητεύσεις, δώσε χώρο στο σύζυγό σου να είναι ανθρώπινος. Συγχώρεσέ τον, γιατί δεν είναι Θεός. Συγχώρεσέ τον, γιατί δε λέει πάντα αυτά που χρειάζεσαι να ακούς. Ο Βασιλιάς είναι σαγηνευμένος από την ομορφιά σου.Μέχρι να φτάσει η τελική σχέση, άσε η εικόνα που βλέπεις στον καθρέπτη σου να είναι το πρόσωπο του Χριστού. Για Αυτόν, η πιο όμορφη γυναίκα πάνω στη γη είναι η νύφη που σταθερά προετοιμάζεται για τον Νυμφίο της. Το νυφικό σου πορτραίτο ζωγραφίζεται μέρα με την μέρα κάθε φορά. Όταν θα ολοκληρωθεί, θα είναι ένα συναρπαστικό αριστούργημα.


4. ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΡΠΟΦΟΡΑ

Αρχίσαμε την τρέχουσα εστίασή μας στην ομορφιά αντί για στάχτες με ένα βλέμμα στη μοναδική γυναίκα που ξεχωρίζει στη Γραφή, επειδή κάλυψε το κεφάλι της με στάχτες θλίψης. Η Θάμαρ έριξε στάχτες στο κεφάλι της και ξέσχισε τον χιτώνα της, επειδή η ντροπή της τής έλεγε ότι ποτέ δε θα μπορούσε να γίνει νύφη, ούτε όμορφη, ούτε καρπερή και να ζήσει ευτυχισμένα στο εξής. Πίστεψε την ντροπή της. Απ’ ότι ξέρουμε ποτέ ξανά δεν εκπλήρωσε τη νόμιμη θέση της σαν κόρη του βασιλιά. Δυστυχώς ο πατέρας της ο Βασιλιάς Δαβίδ, αποδέχτηκε κι αυτός την επαίσχυντη τύχη της κι επέτρεψε η ιστορία να καταλήξει σε τραγωδία. Ο Πατέρας μας, ο Βασιλιάς, ούτε καν αναγνωρίζει την ύπαρξη της τύχης. Ενώ ο κόσμος συνεχίζει την προκατάληψή του απέναντι σε οτιδήποτε είναι ασθενές ή έχει πέσει θύμα, η στάση του Θεού είναι σαφής.

Διάβασε Πράξεις 10:15. Σε ποιο πράγμα είπε ο Θεός στον Πέτρο να διορθώσει την προκατάληψή του;


Αγαπητή σε παρακαλώ ν’ αποδεχτείς το γεγονός αυτό: Τίποτε απ’ αυτό που μπορεί να σου κάνει οποιοσδήποτε, δεν μπορεί να σε κάνει ακάθαρτη. Το μόνο πράγμα που μας κηλιδώνει είναι η αμαρτία μας και συνέχεια αυτό που χρειάζεται είναι μια απλή προσευχή μετάνοιας για να καθαριστούμε. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να αποκαλεί κάτι ή κάποιον ακάθαρτο, «που ο Θεός έχει καθαρίσει».
Ο εχθρός δε σπέρνει ντροπή μόνο μέσα από φανερές κακοποιήσεις, αλλά εργάζεται και με πολύ πανούργους τρόπους. Στα δυο προηγούμενα μαθήματα δίνω παραδείγματα. Πολλές ανύπαντρες γυναίκες νιώθουν ωραία με την αγαμία τους μέχρις ότου κάποιος τις ρωτήσει καχύποπτα, γιατί δεν παντρεύτηκαν. Πρόσφατα, μια φίλη μου έλεγε ότι η 21χρονη κόρη της, που σπουδάζει σε κολέγιο, ήδη αισθάνεται ότι κάτι πάει στραβά με αυτήν επειδή οι άνθρωποι συνεχίζουν να ρωτάνε, γιατί στην ηλικία της δεν έχει κάποιο «ερωτικό ενδιαφέρον»! Το όνειρο της παιδικής ηλικίας που θα συζητήσουμε, σήμερα, είναι εκείνο που και ο Σατανάς πλαστογραφεί για να σπείρει ντροπή.

Ποιο είναι το τρίτο όνειρο που έχουν τα περισσότερα κορίτσια;

Χωρίς αμφιβολία, μερικές απ’ τις πιο δυστυχισμένες γυναίκες που έχω ποτέ γνωρίσει, ήταν εκείνες που ήθελαν παιδιά και δεν μπόρεσαν να τα αποκτήσουν. Θυμήσου, η ντροπή είναι το παιχνίδι του Σατανά. Μπορεί να σπέρνει ουσιαστικά πάνω σε κάθε έδαφος. Η στειρότητα προσφέρει γόνιμο έδαφος για την ντροπή. Οι φίλες μου που έχουν υποφέρει αυτό το πλήγμα, έκαναν στον εαυτό τους ερωτήσεις όπως, «Γιατί εγώ;» «Γιατί ο σύζυγός μου;» «Τι έκανα για να το αξίζω;» «Είναι άραγε αυτή η τιμωρία μου για τη σεξουαλική μου συμπεριφορά πριν το γάμο;» «Είναι αυτή η τιμωρία μου γιατί έκανα έκτρωση;» «Θα ήμουν άραγε τόσο τρομερή μητέρα;» «Γιατί οι μητέρες που κακοποιούν έχουν παιδιά; Εγώ ποτέ δεν θα κακοποιούσα ένα παιδί!» Και οι ερωτήσεις συνεχίζονται.
Ήμουν μάρτυρας γάμων που καταστράφηκαν λόγω της ανικανότητας να αποκτήσουν παιδιά. Κι έχω δει μερικές γυναίκες να υποφέρουν από ντροπή επειδή δεν ήθελαν πραγματικά να αποκτήσουν παιδιά. Οι άνθρωποι έχουν την τάση να απορούν για το τι στραβό συμβαίνει σε μια γυναίκα, που δεν θέλει να έχει παιδιά.
Η στειρότητα δεν υπονοεί αμαρτωλότητα.

Με ποιον τρόπο το Λουκάς 1:5-7 προσφέρει μια βιβλική απόδειξη;

Καρδιές, που παραδόθηκαν εντελώς στον Θεό, μπορούμε κανονικά να τις εμπιστευτούμε. Πιστεύω ότι, αν η καρδιά μιας γυναίκας ανήκει τελείως στο Θεό και δεν λαχταρά να παντρευτεί ή να έχει παιδιά, ίσως να έχει κληθεί σε αγαμία ή σε ατεκνία για να επιδιώξει άλλους σκοπούς για τον Θεό.

Πώς θα μπορούσε να μεταφραστεί ο Ψαλμός 37:4, για να υποστηρίξει αυτή τη δήλωση;

Καρδιές που δεν παραδόθηκαν στον Θεό σπάνια μπορούμε να τις εμπιστευτούμε. Μέχρις ότου παραδώσουμε τις ελπίδες μας και τα όνειρά μας στον Χριστό, δεν έχουμε τρόπο να ξέρουμε στην πραγματικότητα τι θα μας γέμιζε. Όλες μας έχουμε γνωρίσει γυναίκες που ισχυρίζονταν ότι θα ήταν «ευτυχισμένες», αν ήταν παντρεμένες, είχαν παιδιά, είχαν μεγάλο σπίτι, ή σωστή δουλειά. Οι πιο πολλές γυναίκες που στηρίζονται σε περιστασιακή ικανοποίηση, βρίσκουν τον εαυτό τους σε συναισθηματική πτώχευση αργά ή γρήγορα. Δυστυχισμένες γυναίκες δεν γίνονται ευτυχισμένες με τον γάμο, ούτε με τα παιδιά. Μια δυστυχισμένη γυναίκα συνήθως χρειάζεται μια αλλαγή της καρδιάς, παρά μια αλλαγή περιστάσεων. Το ξέρω αυτό εκ πείρας.

Έχεις άραγε ποτέ δεχτεί κάτι που ήθελες απεγνωσμένα αλλά ακόμα ένιωθες μια ανικανοποίητη λαχτάρα που δεν μπορούσες να την προσδιορίσεις;
. Ναι
. Όχι. Αν είναι έτσι, εξήγησε το γιατί
.

Ο Θεός έφτιαξε την κάθε ζωή για να γίνει καρπερή και να πληθύνεται, αλλά θυμήσου: τα όνειρα που ο Θεός δίνει είναι η σφαίρα απ’ την οποία ο Θεός μπορεί να φέρει μια ακόμα μεγαλύτερη πραγματικότητα! Τα πιο πολλά κοριτσάκια ονειρεύονται να έχουν παιδιά, αλλά τα όνειρα που δίνει ο Θεός αντιπροσωπεύουν κάτι περισσότερο από φυσικό απόγονο.

Ας το συλλογιστούμε αυτό για μια στιγμή. Γιατί οι περισσότερες γυναίκες θέλουν να έχουν παιδιά; Απαρίθμησε όσο περισσότερους λόγους μπορείς.

Πιστεύω ότι τα κοριτσίστικα όνειρά μας να έχουμε παιδιά αντιπροσωπεύουν πολύ περισσότερα απ’ το προφανές. Αντιπροσωπεύουν μια επιθυμία να έχουμε καρποφόρες ζωές, να επενδύσουμε τον εαυτό μας σε κάτι που αξίζει, που επηρεάζει, που αυξάνει. Αλλιώς, δεν θα ήταν ο Θεός σκληρός να επιτρέπει σε κάθε γυναίκα να ονειρεύεται παιδιά που όμως είναι ανίκανη να τα αποκτήσει; Δεν πιστεύω ότι ο Θεός επιτρέπει σε καρδιές που έχουν παραδοθεί, να συνεχίζουν να λαχταρούν πράγματα που Αυτός τελικά δε θα δώσει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Η απογοήτευσή μας με τον Θεό συχνά είναι το αποτέλεσμα της μικρής μας διάνοιας. Το υπόλοιπο του σημερινού μαθήματος θα αφιερωθεί σε μια βιβλική βάση για αυτό το σύστημα πίστης.

Διάβασε Ησαΐας 54:1-5. Πώς θα μπορούσε μια στείρα γυναίκα να έχει πιο πολλά «παιδιά» από μια παντρεμένη γυναίκα που μπορούσε να γεννήσει;

Επιτρέψτε μου να σας δώσω μερικά παραδείγματα. Η αγαπητή μου φίλη, η Johnnie Haines, έχει δυο ωραίους γιους που είναι το καμάρι της και η χαρά της. Πάντα λαχταρούσε να αποκτήσει μια κόρη, εκτός από τους γιους της, αλλά, ποτέ δεν την απέκτησε. Μια μέρα μου είπε: «Τα αγόρια μου έχουν ουσιαστικά μεγαλώσει και τα αγαπάω τόσο πολύ, αλλά ακόμα απορώ κατά καιρούς, γιατί ο Θεός δεν μου έδωσε ποτέ και την κόρη που λαχταρούσα». Όμως, βλέπεις, την έδωσε! Για 10 χρόνια οδηγούσε τη διακονία γυναικών σε μια μεγάλη εκκλησία στο Χιούστον του Τέξας. Περιποιήθηκε σαν μητέρα πολυάριθμες νεαρές γυναίκες! Όσες γυναίκες ήταν υπό την οδηγία της, είναι τώρα ώριμες πιστές, που υπηρετούν τον Θεό με αποτελεσματικό τρόπο στα σπίτια τους, στους εργασιακούς τους χώρους, και στις εκκλησίες τους.
Έχω μια άλλη φίλη με το όνομα Dr. Rhonda Kelley, συγγραφέα του βιβλίου «Μαθήματα Ζωής από Γυναίκες στη Βίβλο». Ο Θεός ποτέ δεν έδωσε στους Kelley φυσικούς απογόνους, αλλά τους έδωσε πιο πολλούς απογόνους από οποιουσδήποτε γονείς ξέρω! Ο άνδρας της είναι πρόεδρος σεμιναρίου και η ίδια διδάσκει και συμβουλεύει στο πανεπιστήμιο κι επαγγελματικά και κατ’ ιδίαν. Μόνον ο ουρανός θα υπερηφανεύεται για τον αριθμό των απογόνων, που στην πραγματικότητα έχουν ο Chuck και η Rhonda. Η έλλειψή τους ήταν το κέρδος της Δόξας. Στο σημείο αυτό πιστεύω ότι κι οι δυο τους θα δοκίμασαν ότι ο Θεός δεν τους περιόρισε τελικά από την τεκνοποιία. Μάλλον, έλυσε τους περιορισμούς και τους έκανε να εκτείνουν τις σκηνές τους! Η δυνατότητα για πνευματικούς απογόνους στη ζωή εκείνων που είναι σωματικά άτεκνοι είναι ουσιαστικά απεριόριστη. Αν Αυτός σε περιορίζει από το να έχεις φυσικούς απογόνους, είναι γιατί θέλει να σε ελευθερώσει απ’ όλους τους περιορισμούς για να γεννήσεις πνευματικούς απογόνους.
Ο Θεός σε δημιούργησε για να φέρεις πολύ καρπό.

Ο Θεός συχνά εφαρμόζει τις φυσικές αλήθειες της Π. Διαθήκης σαν πνευματικές αλήθειες στη Κ. Διαθήκη. Οι απόγονοι είναι ένα τέλειο παράδειγμα. Σύγκρινε και παράβαλλε τις παρακάτω περικοπές:
Γένεση 9:1 και Ματθαίο 28:18-19
Έξοδος 1:6-13 και Πράξεις 8:1-8

Στην Π. Διαθήκη ο Θεός υποσχέθηκε μεγάλους αριθμούς φυσικών απογόνων. Ο Θεός δεν μιλάει συχνά από την άποψη φυσικών απογόνων στην Κ. Διαθήκη. Η έμφασή Του είναι σαφώς για πνευματικούς απογόνους: «Πορευθέντες λοιπόν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη» (Ματθ.28:19) είναι το ισοδύναμό της Π. Διαθήκης: «Αυξάνεστε και πληθύνεστε και γεμίσατε τη γη» (Γέν.1:28).
Η στειρότητα δε μπορεί Γραφικά να ερμηνευτεί κατά κάποιον τρόπο φυσικά για τους πιστούς της Κ. Διαθήκης. Στην πραγματικότητα, όσοι είναι πρόθυμοι να έχουν τα μάτια τους ανοικτά, μπορούν να δουν την ευκαιρία του να είναι σωματικά άτεκνοι να αποδίδει. Όπως είδαμε σήμερα, ακόμα και το βιβλίο του Ησαΐα λέει ότι αυτοί που είναι στείροι μπορούν να έχουν πιο πολλούς απογόνους απ’ αυτούς που μπορούν να συλλάβουν και να γεννήσουν. Στην πραγματικότητα, η στειρότητα σε κάθε σημείο της ζωής αποτελεί μεγάλη ευκαιρία για πνευματικούς απογόνους. Αν ζήσουμε αρκετά χρόνια, ο καθένας μας θα είναι στείρος. Άραγε θα υποθέσουμε ότι η γονιμότητά μας έχει παύσει; Μήπως ζούμε με αναμνήσεις και μεγάλες δόσεις παραμυθιών μέχρι το θάνατό μας; Γιατί τότε, έρχεται η στειρότητα σε όλες τις γυναίκες γύρω στα 50; Σκοπεύαμε να καθίσουμε για τα επόμενα 20 με 30 χρόνια και να στριφογυρίζουμε τους αντίχειρές μας που θα πάσχουν από αρθρίτιδα; Ο Θεός έχει πολύ περισσότερα σχέδια από αυτό!

Τι μπορούν να κάνουν οι ηλικιωμένες γυναίκες σύμφωνα με το Τίτος 2:3-5, 11-15;

Όταν οι ηλικιωμένες γυναίκες εκχέουν τη ζωή τους στις νεώτερες και στα παιδιά τους, τότε γεννούν πνευματικούς απογόνους! Οι ηλικιωμένες γυναίκες είναι μια αναγκαιότητα στο σώμα του Χριστού! Δεν βλέπω να υπάρχει ο μικρότερος υπαινιγμός ότι οι ηλικιωμένοι θα πρέπει να παύουν να υπηρετούν τον Θεό ή να μαρτυρούν στους χαμένους. Εντελώς αντίθετα, έχουν ευκαιρίες που ξεπερνούν κατά πολύ εκείνες των νεωτέρων ανδρών και γυναικών. Ο Θεός μας καλεί να είμαστε γόνιμοι και να πληθυνόμαστε, μέχρι να μας καλέσει στην πατρίδα.
Αν είσαι 20-40 ετών απαρίθμησε στο περιθώριο μερικούς ανθρώπους που ο Θεός χρησιμοποίησε για να σε ανορθώσει πνευματικά. Αν είσαι πάνω από 40 ετών απαρίθμησε μερικούς ανθρώπους στους οποίους επένδυσες τη ζωή σου, σαν πνευματικός γονέας ή δάσκαλος.

Όταν ήμουν μικρό κοριτσάκι, ήθελα να γίνω μαμά πιο πολύ από οτιδήποτε στον κόσμο. Τώρα τα παιδιά μου έχουν μεγαλώσει. Πρόσφατα η μεγαλύτερη κόρη μου κι εγώ απολαύσαμε μαζί ένα διάστημα άφθονης κοινωνίας, όταν σταμάτησε και με ρώτησε, «Μαμά, όταν η Melissa κι εγώ μεγαλώσουμε κι ίσως φύγουμε ακόμα και μακριά από σένα και τον μπαμπά, θα νιώθεις εντάξει;»
Ένας κόμπος ανέβηκε στο λαιμό μου αλλά μπόρεσα κι απάντησα με σιγουριά, «Ναι, αγάπη μου. Οι περισσότεροι άνθρωποι χρειάζονται μόνο να νιώθουν χρήσιμοι. Όσο έχω τον Χριστό, πάντα θα νιώθω χρήσιμη, ακόμα κι αν πότε – πότε νιώθω μόνη».
Προσπάθησα με κόπο να εμποδίσω τα παιδιά μου από το να μεγαλώσουν, αλλά όλες μου οι προσπάθειες απέτυχαν. Μερικές φορές σκέφτομαι, «Τι θα κάνω από δω και πέρα; Γεννήθηκα για να γίνω μαμά!» Τότε θυμήθηκα ότι ο Θεός με κάλεσε βασικά στη διακονία των γυναικών και ότι θα έχω πάντα την ευκαιρία να «περιποιούμαι σαν μητέρα» μερικούς πνευματικούς απογόνους όσο θα είμαι πρόθυμη να επενδύω τον εαυτό μου.

Κι εσύ; Ανακαλύπτεις άραγε μερικές ευκαιρίες για να μεγαλώσεις πνευματικά παιδιά;
. Ναι
. Όχι. Αν είναι έτσι, δώσε μια εξήγηση
.

Την εποχή αυτή στη ζωή μου εξασκώ τη μεγαλύτερη επιρροή μου μέσω της διδασκαλίας μου και του γραψίματός μου. Όμως, έχω πράγματι μια ή δυο πνευματικές θυγατέρες στις οποίες ο Θεός με κάλεσε να επενδύσω τη ζωή μου. Η χαρά αυτών των θυγατέρων είναι απερίγραπτη! Η μια έχει ένα καθαρό και γοητευτικό πνεύμα. Είναι μια χαρισματική δασκάλα της Βίβλου, μόλις 27 ετών και πολύ σπάνια χάνει την ευκαιρία να με πειράξει στοργικά για την ηλικία μου. Κάποτε της συστήθηκα σαν πνευματική θυγατέρα και αργότερα είπε: «Αφού συ έφερες στον Κύριο το πρόσωπο εκείνο που με τη σειρά του, με οδήγησε στον Κύριο, αυτό δεν σε κάνει πνευματική μου γιαγιά;» Αφού την αποκάλεσα έξυπνη, γελάσαμε πολύ κι από κει και πέρα κάθε κάρτα ή δώρο που της έστελνα είχε την υπογραφή: Με αγάπη, η γιαγιά.
Τι ευλογία έρχεται απ’ το σώμα του Χριστού! Αν ο Θεός διάλεξε για σένα να αποκτήσεις φυσικά παιδιά, προετοιμάσου! Θα μεγαλώσουν! Μετά είναι καιρός να μεγαλώσεις τη σκηνή σου και να επενδύσεις σε πνευματικά παιδιά! Αν ο Θεός διαλέγει να μην αποκτήσεις ποτέ φυσικά παιδιά, σε έχει καλέσει για μια πολύ μεγαλύτερη οικογένεια!
Ο Θεός βάζει εσκεμμένα το όνειρο της καρποφόρας ζωής στην καρδιά κάθε μικρού κοριτσιού. Πόσο μου αρέσουν οι παράδοξοι τρόποι με τους οποίους εργάζεται ο ένδοξος ουράνιος Πατέρας μας. Μόνον Αυτός μπορεί να φέρει κέρδος από απώλεια. Μόνον Αυτός μπορεί να μας κάνει πιο καρποφόρους, ενώ είμαστε στείροι!Μια τελευταία σκέψη. Σε ρώτησα προηγουμένως γιατί οι περισσότερες γυναίκες θέλουν να αποκτήσουν παιδιά. Έτσι όπως έθεσα την ερώτηση, σκέφτηκα τις δικές μου απαντήσεις. Αναμφίβολα ένας από τους λόγους, γιατί ήθελα παιδιά ήταν να γεννήσω απογόνους που να ήταν η εικόνα του άντρα μου. Ήθελα μικρούς Keith και μικρές Keith! Δεν ήθελα να μου μοιάσουν. Πάντα θεωρούσα ότι ο Keith ήταν πολύ ωραιότερος από μένα. Βλέπεις, το ίδιο αληθεύει και για τους πνευματικούς μας απογόνους. Άπαξ κι ερωτευτήκαμε τον Χριστό, είμαστε τόσο συνεπαρμένοι με την ομορφιά Του, που θέλουμε παιδιά που να μοιάζουν ακριβώς σαν κι Αυτόν. Δηλαδή, πνευματική μητρότητα σε καρυδόφλουδα που αναθρέφει πνευματικούς γιους και θυγατέρες που να μοιάζουν ακριβώς σαν τον Πατέρα τους. Τι θα μπορούσε να είναι πιο σημαντικό;


5. ΓΙΑ ΝΑ ΖΕΙΣ ΣΤΟ ΕΞΗΣ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ

Κάθε κοριτσάκι έχει όνειρα, και αν εμπιστεύεται τον Χριστό με όλη της την καρδιά, τίποτε δε μπορεί να εμποδίσει το Θεό να ξεπεράσει μια παιδική ηλικία πλούσια με θειική πραγματικότητα. Η αυτοκτονία του άντρα της, δεν μπορούσε να εμποδίσει το Θεό να υπερβεί τα όνειρα της Kay Arthur. Η ξαφνική της παράλυση δεν μπορούσε να εμποδίσει τον Θεό να υπερβεί τα όνειρα της Joni Erekson Tada. Η φρικιαστική παραμονή της σε στρατόπεδο συγκέντρωσης δε μπορούσε να εμποδίσει τον Θεό να υπερβεί τα όνειρα της Corrie Ten Boom. Ο κόσμος της φτώχειας και των βασάνων στον οποίον έζησε δε μπορούσε να εμποδίσει το Θεό να ξεπεράσει τα όνειρα της Μητέρας Τερέζας.
Ο Θεός υπερβαίνει τα όνειρά μας, όταν εμείς ξεπερνάμε τα προσωπικά μας σχέδια και προγράμματα για να αρπάξουμε το χέρι του Χριστού και να βαδίσουμε το μονοπάτι που διάλεξε για μας. Είναι υποχρεωμένος να μας κρατάει ανικανοποίητες, μέχρις ότου έρθουμε σε Αυτόν και στα σχέδια Του, για να έχουμε πλήρη ικανοποίηση.

Στο σημείο αυτό της μελέτης μας, θα μπορούσες άραγε να πεις ότι έχεις βιώσει κάποια περιοχή της Α' Κορινθίων 2:9 στη ζωή σου; Τι έχει κάνει ο Θεός στη ζωή σου που να υπερέβη οτιδήποτε είχες δει, ακούσει, ή φανταστεί;

Αν η εμπειρία μας πάνω στο καυτό πεζοδρόμιο της γης μπορεί να είναι πότε –πότε εξαιρετική, μπορείς να φανταστείς με το πώς θα μοιάζει ο ουρανός; Βλέπεις, η ζωή, στην καλύτερη περίπτωση, για τους πιστούς πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη είναι μόνο μια χοντροκομμένη σκιά, μιας πολύ μεγαλύτερης μελλοντικής πραγματικότητας. Εκείνες οι σποραδικές μεγάλες στιγμές που συμμεριζόμαστε με τον Χριστό όταν δυο θελήσεις συγκλίνουν σαν μια είναι φευγαλέες ματιές δόξας. Οι σκέψεις μας σήμερα θα επικεντρωθούν στο 4ο όνειρο σχεδόν κάθε κοριτσιού (το υλικό των παραμυθιών): να ζήσει στο εξής ευτυχισμένα.
Το να ζήσει στο εξής ευτυχισμένα δεν υπήρχε αρχικά με την Σταχτοπούτα. Άρχισε με τον Θεό. Επιπλέον, δεν υπάρχουν τέτοια όντα, όπως νεράιδες. Οι άγγελοι, όμως, είναι μια διαφορετική ιστορία. Όχι, κίτρινος πλακόστρωτος δρόμος αλλά χρυσαφένιοι δρόμοι. Όχι, εξοχικά σπίτια στο δάσος, αλλά διαμερίσματα στη δόξα. Όχι, στέμματα πάνω στα κεφάλια μας, αλλά στέμματα στα πόδια Του. Ίσως νομίζεις ότι φαντάζομαι πράγματα, αλλά στην πραγματικότητα εσύ ή εγώ δεν θα μπορούσαμε να το φανταστούμε ούτε στα πιο άγρια όνειρά μας. Όταν ο Θεός εκπληρώσει το Α’ Κορινθίους 2:9 στη ζωή ενός πρόθυμου προσώπου πάνω στη γη αυτή, είναι απλά η χοντροκομμένη σκιά μιας μεγαλύτερης πραγματικότητας.

Ας αρχίσουμε το κυνήγι του θησαυρού, έχοντας σαν θέμα το κείμενο του Ησαΐα 61. Διάβασε τα εδάφια 1-3 πάλι και συμπλήρωσε στα κενά:
«Πνεύμα Κυρίου του Θεού είναι πάνω μου,…με απέστειλε…να παρηγορήσω όλους αυτούς που πενθούν, για να καθορίσω σε αυτούς που πενθούν στη Σιών, να τους δώσω ωραιότητα, αντί για πένθος, λάδι ευφροσύνης αντί για ______ , στολή _______ , αντί του _______».


Η διακονία του Χριστού ήταν να ανταλλάξει το πένθος του πρόθυμου ατόμου μ’ ευφροσύνη και να δώσει δοξολογία αντί για απόγνωση. Μου αρέσουν όλα αυτά τα «αντί», δεν σου αρέσουν και σένα; Αυτό το εδάφιο, δεν σημαίνει ότι ποτέ δεν θα πενθήσουμε ή δεν θα νιώσουμε απόγνωση. Αλλά ο Χριστός με χαρά θα διακονήσει την ευφροσύνη Του σε μας και πάλι. Θα μας δώσει καρδιά δοξολογίας αν Τον αφήσουμε και μια μέρα όλο το πένθος κι η απόγνωση θα είναι πίσω μας. Συλλογίσου τη λέξη ευφροσύνη για μια στιγμή.

Μπορείς να θυμηθείς μια εποχή όπου ήσουν πεπεισμένη ότι ποτέ ξανά δεν θα πειραματιζόσουν ευφροσύνη, αλλά εξαιτίας του Χριστού την βίωσες;
. Ναι
. Όχι

Σίγουρα, αν κάποια ομάδα ανθρώπων στον κόσμο θα έπρεπε να βιώσει ευφροσύνη, αυτή θα έπρεπε να είναι οι Χριστιανοί! Αλλά τι θα συμβεί αν πιέζαμε την ιδέα λίγο παραπέρα; Μου άρεσε να υποθέτω ότι ο Θεός χαίρεται πότε – πότε και να μας βλέπει, τολμώ να πω, χαρούμενες; Είτε το πιστεύεις είτε όχι, ευτυχισμένος είναι μια βιβλική λέξη, αλλά πρέπει πράγματι να είμαστε σοφοί για να τη διακρίνουμε από δυο πολύ σχετιζόμενες λέξεις στη Γραφή. Ας κάνουμε μια μικρή έρευνα.

Διάβασε το Ιωάννης 13:3-17. Ποιο αποτέλεσμα εγγυάται ο Χριστός αν οι ακόλουθοί Του θέσουν σε πράξη αυτό που τους διακηρύττει (εδ.17);

Η λέξη που χρησιμοποιεί το κείμενο είναι η λέξη μακάριος. Ο όρος αυτός σημαίνει «έχω την εύνοια του Θεού». Αυτή η κατάσταση σημαδεύεται από την πληρότητα του Θεού.
Έχω ανακαλύψει τη διαφορά ανάμεσα στο ευλογημένος και ευτυχισμένος εμπειρικά όπως και πνευματικά. Λίγες από τις φορές όταν αντιλαμβανόμουν την πληρότητα και την εύνοια του Θεού, ήμουν τελείως διαλυμένη. Σίγουρα η μακαριότητα κι η ευτυχία δεν συμπίπτουν πάντα. Όταν, όμως, συμπίπτουν, αποτελούν ένα καταπληκτικό ζευγάρι.

Και με σένα τι γίνεται; Μπορείς να θυμηθείς μια εποχή, όπου ένιωθες την πληρότητα και την εύνοια του Θεού αλλά δεν θα χαρακτήριζες την εποχή αυτή σαν ευτυχισμένη; Δώσε μια εξήγηση.

Μακαριότητα κι ευτυχία είναι θαυμάσιες λέξεις, αλλά δεν είναι εναλλάξιμες με όση φαντασία και αν βάλλει κανείς. Ας δούμε έναν άλλον πολύ σχετικό όρο.

Διάβασε το Ιωάννης 15:1-11. Ποιο αποτέλεσμα εγγυάται ο Χριστός στους μαθητές του αν Τον υπακούσουν και συνεχίσουν να μένουν στην αγάπη Του (εδ.11);


Η ελληνική λέξη του κειμένου χαρά αντανακλά το να απολαμβάνεις και να πειραματίζεσαι το βάθος της χαράς.

Διάβασε το Ιάκωβος 1:2-4. Ποια είναι η προφανής διαφορά ανάμεσα στην ευτυχία και στη χαρά;


Άραγε αρχίζεις να βλέπεις τη διαφορά ανάμεσα στις λέξεις μακάριος, χαρά, και ευτυχισμένος; Μπορούμε να είμαστε μακάριοι από τον Θεό και πλήρεις με την εύνοια Του, σε μερικές από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μας. Μπορούμε να θυμηθούμε εποχές όπου δεν ήμασταν κατ’ ανάγκη χαρούμενοι που υπακούγαμε, αλλά ξέραμε πως ο Θεός είχε την εύνοιά Του πάνω μας. Παρομοίως, μπορούμε να χαιρόμαστε σ’ εποχές θλίψης γιατί μπορούμε είτε να δούμε την πρόοδο που κάνει ο Θεός μέσα μας είτε να πιστέψουμε ότι αυτή η πρόοδος θα λάβει χώρα. Ένα απ’ τα πράγματα που μου αρέσουν περισσότερο σχετικά με τη λέξη χαρά είναι η παραπλήσιά της λέξη χάρις. Η βιβλική χαρά μπορεί να προέλθει απ’ την καθαρή αντίληψη της χάριτος του Θεού.
Ευφροσύνη, χαρά, ευτυχία. Και οι τρεις αυτοί όροι είναι θαυμάσιες βιβλικές λέξεις. Η προφανής διαφορά είναι ότι η ευφροσύνη κι η χαρά δεν είναι περιστασιακές, ενώ η ευτυχία σαφώς είναι. Παρακαλώ κατάλαβε όμως ότι αυτή η διαφορά δεν κάνει την ευτυχία μικρότερη, αλλά πιο σπάνια. Στην πραγματικότητα, είμαι εδώ για να πω ότι η λέξη ευτυχισμένος έχει κακό αντίκτυπο, κι έτσι ας έχουμε τις λέξεις χαρά κι ευφροσύνη για να την ξεκαθαρίσουν!
Φοβάμαι ότι έχουμε γίνει τόσο νομικιστές σε πολλούς από τους χριστιανικούς μας κύκλους, ώστε έχουμε παραλείψει τη λέξη ευτυχισμένος από το θρησκευτικό μας λεξιλόγιο, ακόμα κι όταν ταιριάζει. Μερικές φορές η στάση μας υπονοεί ότι μπορούμε και να χωρίσουμε τους άνδρες από τα αγόρια της πίστης με τη χρήση ευυπόληπτων λέξεων, όπως χαρά και ευφροσύνη αντί για ευτυχία. Επιτρέψτε μου να το βγάλω αυτό απ’ τα σωθικά μου μια για πάντα: Μερικές φορές ο Θεός με κάνει σαφώς ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ! Αυτό ήταν. Το είπα. Πέστε με ανώριμη, αλλά ζωγραφίστε με να χαμογελώ.
Ο Θεός με κάνει να νιώθω ευτυχισμένη αρκετές φορές. Για παράδειγμα, όταν βλέπω τη Melissa να σκύβει το κεφάλι της να προσευχηθεί, όταν είναι στη γραμμή των ελευθέρων βολών, μετά παρατηρώ τη μπάλα του Μπάσκετ να βγαίνει απ’ τα χέρια της και να περνά μέσα από το δίχτυ σαν μετάξι. Δεν συμβαίνει πάντοτε, αλλά όταν συμβαίνει, νιώθω ευτυχισμένη εν Ιησού! Και βέβαια ξέρω ότι οι άνθρωποι λιμοκτονούν στην άλλη πλευρά του κόσμου. Ανησυχώ βαθιά για πληγωμένους ανθρώπους και προσεύχομαι για τα άλλα έθνη κάθε μέρα, αλλά κι απολαμβάνω μια ευτυχισμένη στιγμή εν Χριστώ, όταν αυτή έρχεται. Η ευτυχία είναι ακατάλληλη όταν γίνεται στόχος μας, αλλά κατάλληλη, όταν είναι ένα στιγμιαίο δώρο του Θεού. Άνοιξέ το. Απόλαυσέ το. Και θυμήσου το όταν οι καιροί γίνονται σκληροί. Παραδέξου το! Φαντάζομαι ότι τον Χριστό Τον γνώρισες για να σε κάνει και μερικές φορές ευτυχισμένη.

Συμμερίσου ένα πρόσφατο παράδειγμα μιας στιγμής ευτυχίας.

Έτσι, Τι πρέπει να κάνουμε όταν νιώθουμε ευτυχισμένες; Διάβασε Ιάκωβο 5:13, μετά διάλεξε τη σωστή απάντηση.
. Μη το λες σε κανέναν που είναι βαθιά πνευματικός.
. Μη το δείχνεις αλλιώς οι άνθρωποι θα γίνουν καχύποπτοι.
. Προσπέρασέ το γρήγορα. Ίσως προσπαθήσεις να σκεφτείς κάτι νοσηρό.
. Ψάλλε ύμνους δοξολογίας!


Τη βδομάδα αυτή μιλήσαμε για παιδικά όνειρα, που ο Θεός θέλει πρώτα να μας δείξει μέσα μας, και μετά τα προσπερνά. Μιλήσαμε για τα όνειρά μας, να γίνουμε νύφες, όμορφες και καρπερές. Αλλά πόσο ρεαλιστικό είναι το όνειρο, του να ζήσουμε ευτυχισμένες από κει και πέρα; Δες για τον εαυτό σου.

Ποια είναι η πρόσκληση στον Ματθαίο 25:21;

Εδώ το έχεις. Ο Χριστός είναι ευτυχισμένος. Θέλει να συμμεριστείς την ευτυχία Του, να ζεις στο εξής ευτυχισμένη. Μέχρι τότε, μας δίνει ένα ξαφνικό πιτσίλισμα ευτυχίας εδώ κι εκεί και έτσι μπορούμε να βρέξουμε τα δάκτυλά μας σε αυτό, μέσα στο οποίο θα κολυμπάμε για όλη την αιωνιότητα! Καθώς τελειώνουμε την 6η εβδομάδα της μελέτης μας, σου ζητώ να συλλογιστείς όλα όσα μελετήσαμε. Ρίξε μια ματιά στις ημέρες 1-4 και ζήτα από το Άγιο Πνεύμα να σε βοηθήσει να απομονώσεις και να εκφράσεις μια σημαντική στιγμή που πέρασες με τον Θεό στη μελέτη αυτής της εβδομάδας.
Θα μου άρεσε να τελειώσω με μια στιγμή που προσωπικά βίωσα με τον Θεό μέσα από το εν λόγω θέμα. Πριν το κάνω, θέλω να συμμεριστώ μαζί σου ότι πάντα ήμουν μια ονειροπαρμένη. Δεν έχω ιδέα γιατί. Είχα μερικές παιδικές στιγμές που ήταν περισσότερο σαν εφιάλτες, αλλά κατά κάποιον τρόπο ο Θεός κράτησε την ελπίδα μου ανέπαφη. Ένα από τα πράγματα που μου αρέσουν πιο πολύ σχετικά με το Θεό είναι ότι Αυτός ποτέ δεν αποδοκιμάζει τα όνειρά μας. Απλώς λαχταρά να τα προσπεράσουμε. Ονειρευόμουν ένα ειδύλλιο κι συνεχίζω να είμαι ρομαντική, αλλά όχι μια απελπισμένη ρομαντική. Η ελπίδα μου είναι οικοδομημένη πάνω στον Ιησού, τον αιώνιο Νυμφίο μου, τον Αγαπημένο της ψυχής μου και της δικής σου.

Τα πιο αγαπημένα εδάφια που αυτή η ενότητα χάραξε στην καρδιά μου είναι Άσμα Ασμάτων 2:10-11. Διάβασε αυτά τα εδάφια και επιτρέψτε μου να συμμεριστώ μερικές σκέψεις που μου έδωσε ο Θεός καθώς τα έφερνα στο νου μου. Εκτιμώ πολύ το τρωτό που απαιτούσε η μελέτη μας αυτή τη βδομάδα. Συνέχιζε να αφήνεις την αλήθεια να σε ελευθερώνει!

Ήταν τα 90α γενέθλιά της. Δεν το είχε σχεδιάσει να ζήσει τόσο πολύ. Δεν μπορούσε άλλωστε να το κάνει. Απλά συνέχιζε να σηκώνεται. Το ευρύχωρο σπίτι του μικρότερου γιου της παραγέμιζε με μια μεγάλη οικογένεια. Αντέδρασε με τόση έκπληξη στο πάρτι της όσο μπορεί να αντιδράσει μια 90χρονη. Κακάριζε στον εαυτό της. Προφανώς νόμιζαν ότι η αυξανόμενη έλλειψη συνομιλίας ήταν απόδειξη μιας αυξανόμενης έλλειψης αίσθησης. Γιατί θα έπρεπε να εκπλαγεί; Της είχαν κάνει ένα πάρτι έκπληξη για τα 5 προηγούμενα χρόνια. Υπέθετε, ότι φαντάζονταν, πως το είχε ξεχάσει. Αυτό που το πάρτι σήμαινε πραγματικά, ήταν ότι είχαν εκπλαγεί που αυτή ήταν ακόμα ζωντανή. Παρόλα αυτά, αυτή τους αγαπούσε πράγματι. Τον καθένα τους. Όμορφα δέματα και φιόγκοι συνωστίζονταν πάνω στο τραπέζι. Τώρα, τι θα έκανε μ’ ένα μάτσο δώρα; Και πόσα ζευγάρια κάλτσες αλήθεια χρειάζεται μια γυναίκα; Αλλά η τούρτα φαινόταν να είναι πολύ νόστιμη. Το δισέγγονά της είχαν προτείνει να βάλλουν και τα 90 κεράκια πάνω στην τούρτα.
Το μικρότερο δισέγγονο την έπιασε από το χέρι. «Έλα, Γιαγιά! Είναι ώρα να σβήσεις τα κεράκια». Έκανε έναν μορφασμό και παρακάλεσε τον Θεό να τη βοηθήσει να συγκρατήσει τα δόντια της. Ξαφνικά ο χρόνος φάνηκε να παγώνει. Κοίταξε το δωμάτιο τριγύρω και εξέταζε τα πρόσωπα. Η ζωή υπήρξε καλή, μερικές φορές οδυνηρή, αλλά ο Θεός ήταν πάντα πιστός. Η ίδια είχε χηρέψει εδώ και 23 χρόνια. Τα τελευταία της χρόνια ήταν ευχάριστα. Η οικογένειά της τής το εξασφάλιζε. Αλλά γινόταν όλο και πιο ανίκανη στο να συμμετάσχει. Ως επί το πλείστον εύρισκε τον εαυτό της απλά να παρατηρεί τη ζωή.
Η πνιχτή επιμονή της ανυπόμονης 5χρονης τελικά έγινε σαφής: «Γιαγιά, ΈΛΑ!» Πριν προλάβει να πάρει ανάσα, όλα τα μικρά έσβησαν τα κεριά. Μόνο οι εξ αίματος συγγενείς θα μπορούσαν να φάνε την τούρτα μετά τον ψεκασμό που δέχτηκε. Αργότερα κάθισε στην παλιά της ματαιοδοξία, καθώς η νύφη της έβγαζε τις καρφίτσες από τα τσουλούφια των άσπρων μαλλιών της. Κάρφωσε τα μάτια της στον κίτρινο καθρέπτη. Πότε μεγάλωσε τόσο; Που πήγαν τα χρόνια; Η νύφη της βούρτσιζε απαλά τις πλεξούδες, φλυαρώντας ακατάπαυστα για τη βραδιά. Καθώς τη βοηθούσε να φορέσει τη ρόμπα της και να ξαπλώσει, η ηλικιωμένη γυναίκα ένιωσε τόσο κουρασμένη. Το σώμα της πονούσε και μόνο που ήταν ξαπλωμένη.
Το μαλακό στρώμα φαινόταν να καταπίνει το κορμί της. Ξεκούραζε το μικρό της βάρος και κοίταζε επίμονα τα άστρα έξω από το παράθυρο. Άκουγε τον γνωστό ήχο του τρένου των 10:00, που περνούσε πάνω απ’ τη γέφυρα και σχεδόν ρίγησε, καθώς θυμήθηκε τη βάπτισή της στα κρύα αυτά νερά από κάτω της. Χαμογέλασε κι είπε μια προσευχή καληνύχτας στον Σωτήρα που την είχε αγαπήσει απ’ τα παιδικά της χρόνια. Δεν είπε πολλά. «Σ’ ευχαριστώ Ιησού, σ’ ευχαριστώ». Σχεδόν πριν μπορέσει να κλείσει τα μάτια της, την πήρε βαθύς ύπνος. Ξαφνικά, ο ύπνος της αιφνιδιάστηκε από την πιο όμορφη φωνή που είχε ποτέ ακούσει, που ερχόταν από έναν άντρα που στεκόταν από πάνω της. «Σήκω, αγαπητή μου, όμορφή μου, και έλα. Επειδή, να! Ο χειμώνας πέρασε, η βροχή πέρασε, έφυγε… η εποχή του τραγουδιού έφτασε».

Ομορφιά αντί για στάχτες.



19/11/08

Επιδένοντας τον συντριμμένο

Ακούμε συχνά ότι «ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για να σώσει τους αμαρτωλούς» (Α' Τιμ.1:15). Άραγε συλλογιζόμαστε ότι Αυτός ήρθε για να επιδιορθώσει συντριμμένες καρδιές; Αυτήν την εβδομάδα θα δούμε μια τρυφερή πλευρά του Μεσσία μας. Αυτός ήρθε για να παρηγορήσει όσους θρηνούν.
Θα απομνημονεύσετε ένα άλλο τμήμα του βασικού μας εδαφίου της Πορείας προς την αποδέσμευση. Κάνε το Ησαΐας 61:2 τμήμα της κάθε μέρας και μη ξεχνάς να εξασκείσαι στα προηγούμενα εδάφια απομνημόνευσης.

«…
για να κηρύξω χρόνο ευπρόσδεκτο στον Κύριο,
και ημέρα εκδίκησης του Θεού μας.
για να παρηγορήσω όλους αυτούς που πενθούν
».

Όταν τελειώσεις αυτήν τη μελέτη, θέλω τα εδάφια από τον Ησαΐα και τα οφέλη της σωτηρίας να γίνουν μόνιμα τμήματα της ζωής σας.

Βασικές Ερωτήσεις:
Σύμφωνα με τον Ησαΐα 61:1, για ποιους έστειλε ο Θεός τον Ιησού να τους «απελευθερώσει»;
Με βάση τη δήλωση του Χριστού στον Ματθαίο 18:6, με ποιον τρόπο νομίζεις ότι μπορεί κάποιος να κάνει κάποιον άλλον να αμαρτήσει;
Σύμφωνα με τη Β' Τιμοθέου 2:26, γιατί ο διάβολος προσπαθεί να παγιδέψει τους ανθρώπους;
Γιατί νομίζεις ότι ο Χριστός θεώρησε μόνον τον Ιούδα σαν προδότη, παρόλο που όλοι οι μαθητές τον εγκατέλειψαν και έφυγαν;
Με ποιον τρόπο η απώλεια της πίστης μετατρέπεται σε μια μορφή σκλαβιάς;


Θα σε προκαλέσω να κάνεις κάποια προσωπική εργασία. Θα ήθελα να μπορούσα να είμαι εκεί μαζί σου, αλλά το Πνεύμα του Θεού θα μας συνδέσει. Να έχεις μια ευλογημένη ημέρα. Θα προσεύχομαι για σένα.


1. ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ

Μπορείς να θυμηθείς, όταν έχασες το πρώτο σου δόντι; Όταν έκανες την πρώτη σου βόλτα με το ποδήλατο; Όταν πέρασες την πρώτη σου μέρα στο γυμνάσιο; Μνημειώδεις εμπειρίες, που όμως μπορεί να τις θυμάσαι ή να τις ξεχνάς. Αλλά, αν σε ρωτήσω για την πρώτη εμπειρία, που σύντριψε την καρδιά σου, το πιθανότερο είναι να θυμάσαι τα πάντα, μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια. Καθώς σκέφτομαι για συντριμμένη καρδιά, δε σκέφτομαι το να είναι κατά κάποιον τρόπο ανάστατη για κάτι. Ούτε κι εννοώ το να είναι ανάστατη για ένα απόγευμα. Κατά κάποιον τρόπο, το να έχεις την καρδιά σου συντριμμένη, είναι ένα τραύμα αυτό καθ’ εαυτό. Ο βασιλιάς Αρταξέρξης διέκρινε τη διαφορά στο Νεεμίας 2:2. Η λέξη λύπη προέρχεται από την εβραϊκή λέξη «ρα’α», που σημαίνει: «καταστρέφω σπάζοντας σε κομμάτια, σπάζω».

Τι γίνεται με σένα; Ποιος ήταν ο πρώτος σου πραγματικός σπαραγμός στη ζωή;

Όταν ξαναθυμάμαι μερικούς απ’ τους δικούς μου σπαραγμούς, μπορώ σχεδόν να αισθανθώ και πάλι τον πόνο σ’ όλο μου το σώμα. Μια συντριμμένη καρδιά δεν είναι μόνον κάτι το αναπόφευκτο από καιρό σε καιρό, αλλά και μια απ’ τις πρωταρχικές ιεροτελεστίες περάσματος στην ωριμότητα. Δυστυχώς, πολλά άτομα μπαίνουν σε συναισθηματική ωρίμανση πολύ πρωτύτερα από ότι θα έπρεπε.
Οι πρώτες σου αντιδράσεις σε καιρούς συντριπτικής τραγωδίας έχουν την τάση να είναι: «Δεν Σε νοιάζει, Θεέ;» Παρόλο που ο νους μας μπορεί ποτέ να μην το κατανοήσει, τα πρησμένα από δάκρυα μάτια μας και οι πρόθυμες καρδιές μας μπορούν να δεχτούν τα λόγια: «Με έστειλε για να γιατρέψω τους συντριμμένους στην καρδιά».
Ο όρος συντριμμένος στην καρδιά στην αρχική γλώσσα δεν σημαίνει τίποτα το διανοητικό. Ούτε σημαίνει κάτι το βαθιά πνευματικό. Σημαίνει ακριβώς αυτό που λέει: ένας από τους πρωταρχικούς λόγους που ο Θεός έστειλε το Γιο Του σ’ αυτή τη Γη ήταν για να φέρει μια μαλακτική αλοιφή και μια απελευθέρωση σ’ αυτούς που οι καρδιές τους ήταν συντριμμένες.
Από τη 2η μέχρι και την 5η ημέρα, θα μελετήσουμε παραδείγματα από την Κ. Διαθήκη για τη διακονία του Χριστού στους συντριμμένους στην καρδιά. Σήμερα, όμως, θα δούμε μερικά μέρη στην Π. Διαθήκη, όπου ο Θεός έδειξε τη διακονία Του στους συντριμμένους στην καρδιά. Οι άνθρωποι συχνά αντιπαραθέτουν τον Θεό της Π. Διαθήκης με Αυτόν της Κ. Διαθήκης. Στην ουσία είναι ο ίδιος Θεός. Ο θάνατος του Χριστού στο σταυρό κι η ανάστασή Του από τους νεκρούς εκπλήρωσε τις απαιτήσεις του Νόμου και άνοιξε τις πύλες της απεριόριστης χάρης, αλλά ο Θεός πάντα αγαπούσε και ήταν εύσπλαχνος.

Οι παρακάτω περικοπές, καταγράφουν τα περιστατικά και πως ο Θεός γιάτρεψε τους συντριμμένους στην καρδιά.
Παραπομπή - Περιστατικά - Γιατρειά
Γένεση 16:1-13
Γένεση 39:11-23
Ρουθ 1:3-18
Β' Σαμουήλ 12:15-25

Πιστεύω ότι μόνο ο Θεός μπορεί πραγματικά κι ολοκληρωτικά να γιατρέψει κατεστραμμένες καρδιές. Χρησιμοποιεί διάφορες μεθόδους, αλλά σύμφωνα με τον Ησαΐα (61:1), μια από τις μεγαλύτερες προτεραιότητές Του είναι να γιατρεύει τους συντριμμένους στην καρδιά.
Τώρα που είχαμε μια ευκαιρία να δούμε τη συνέπεια της στοργικής και τρυφερής καρδιάς του Θεού προς τον συναισθηματικά πληγωμένο ή κατεστραμμένο, ας ρίξουμε μια εις βάθος ματιά στο θαυμαστό αυτό κομμάτι της διακονίας που έδωσε στον Υιό Του: «Πνεύμα Κυρίου είναι πάνω μου… με έστειλε για να γιατρέψω τους συντριμμένους στην καρδιά». Προσεύχομαι να ευλογηθείς τόσο όσο και εγώ, με τις πρωταρχικές έννοιες που ο Θεός μου επέτρεψε να ανακαλύψω. Μη προχωράς γρήγορα. Βάλε μέσα σου τις παρακάτω αλήθειες αργά. Συλλογίσου τις και νοιώσε απέραντα διακονημένος κι αγαπημένος.

Διάβασε ξανά τον Ψαλμό 61:1.

Σημείωσε το δεύτερο ενεργητικό ρήμα του εδαφίου: «Με έστειλε». Η εβραϊκή λέξη για το στέλνω σημαίνει «ρίχνω (προς τα εμπρός)» (Λεξικό Strong).

Διάβασε τον Ψαλμό 127:3-4. Πώς περιγράφουν τα εδάφια αυτά τους «γιους»;

Διάβασε το Ιωάννης 3:16. Ο Ιησούς καλείται...

Το Ιωάννης 3:17 μας λέει ότι ο Θεός έδωσε τον Υιόν Του για τη σωτηρία των ανθρώπων με το να Τον στείλει στον κόσμο. Βλέπεις, Αγαπητή, ο Θεός είχε μόνον ένα βέλος στην φαρέτρα Του. Το πιο τέλειο βέλος που υπήρξε ποτέ. Αυτό το βέλος ήταν ένα αριστούργημα, ανεκτίμητο γι’ Αυτόν. Λατρευτό πολύ πιο πάνω από όλα τα στρατεύματα του ουρανού. Τίποτε δεν μπορούσε να συγκριθεί μαζί Του. Η μόνη Του κληρονομιά. Ο μόνος Του Υιός. Αλλά καθώς ο Θεός κοίταξε τον χαμένο κόσμο (σε απόγνωση κι ανάγκη και στα νύχια του εχθρού) η καρδιά Του συντρίφθηκε. Αν και ο κόσμος είχε αμαρτήσει μ’ έναν ελεεινό τρόπο απέναντί Του και λίγοι μόνον Τον αναζητούσαν, ο Θεός τους δημιούργησε με αγάπη και δε μπορούσε να τους αγαπάει λιγότερο.
Η αγάπη με διάθεση θυσίας άπλωσε το χέρι της στη φαρέτρα και έβγαλε το μοναδικό βέλος. Η φαρέτρα τώρα θα ήταν άδεια. Το λατρευτό Του βέλος στα χέρια μισητών ανθρώπων. Ναι, ο Θεός τόσο αγάπησε τον κόσμο. Αλλά ο Θεός αγάπησε και το μονογενή Του Υιό με απερίγραπτη, θεϊκή αγάπη. Το θεϊκό δίλημμα: δυο αγάπες. Κι η μια απαιτούσε τη θυσία της άλλης. Μόνον ένα όπλο μπορούσε να νικήσει τον εχθρό της ψυχής, το βέλος της ψυχής. Τοποθέτησε το βέλος, λύγισε το τόξο, σταθεροποίησε τη λαβή Του, στόχευσε κατευθείαν στην καρδιά: «Και γέννησε τον γιο της τον πρωτότοκο, και τον σπαργάνωσε, και τον έβαλε να πλαγιάσει μέσα στη φάτνη» (Λουκάς 2:7).
Ω, τι ανεξιχνίαστη αγάπη! Τι θυσία! Όλοι όσοι χαμηλώσουν τις προστατευτικές ασπίδες της απιστίας και αφήσουν το θεραπευτικό βέλος να τους διαπεράσει, θα σωθούν. Δεν ξέρω αν νιώθεις αυτό που νιώθω τώρα δα, αλλά έπρεπε να σταματήσω να απεικονίζω, να κάνω περισυλλογή και να ανταποκριθώ στον Θεό.

Χρησιμοποίησε το παρακάτω διάστημα, αν θα ήθελες να ευχαριστήσεις τον Θεό, που από τον ουρανό κοίταξε κάτω, είδε την ανάγκη σου ανάμεσα στις εκατομμύριες ανάγκες, στόχευσε το ανεκτίμητο βέλος Του κατευθείαν στην καρδιά σου κι έστειλε τον Χριστό μόνο για σένα.

Η επόμενη εβραϊκή λέξη που θα ήθελα να δεις είναι το επίθετο που συνεχώς χρησιμοποιούμε σήμερα για την καρδιά.

Ησαΐας 61:1! «Με απέστειλε για να γιατρέψω τους _________ στην καρδιά».

Σήμερα είδαμε παραδείγματα συντριμμένων καρδιών στη Βίβλο, αλλά τώρα ας δούμε αυτό, που ο Θεός χαρακτηρίζει σαν συντριμμένη καρδιά. Η εβραϊκή λέξη για «συντριμμένη» στον Ησαΐα 61:1 είναι «σαβάρ», που σημαίνει: «σκάζω, σπάζω σε κομμάτια, σμπαραλιάζω, συντρίβω, κομματιάζω. Ξεσκίζω, αποσπώ σε κομμάτια (όπως ένα άγριο ζώο)…»

Άραγε περιγράφουν αυτές οι λέξεις την καρδιά σου;
. Ναι
. Όχι

Αυτές σίγουρα περιγράφουν την δική μου και με πληγώνει ακόμα και να το σκέφτομαι! Ο αρχικός ορισμός λέει επίσης «Το ρήμα αυτό απαντάται με μια ευρεία κλίμακα βίαιων εννοιών». Παρακαλώ μη με παρεξηγήσετε. Αυτό το τμήμα του ορισμού δε σημαίνει ότι μια συντριμμένη καρδιά απαντάται μόνο όταν σου συμβαίνει κάτι το βίαιο. Όπως ξέρουμε κι οι δυο μας, συντριμμένες καρδιές μπορούν να προέρθουν πιο συχνά από λόγια, παρά από πράξεις. Η ιδέα είναι ότι μια καρδιά είναι σχεδόν πάντα συντριμμένη σε μια συγκεκριμένη στιγμή για μια μεμονωμένη πράξη. Άσε με να σου το εξηγήσω με ένα παράδειγμα:
Ο Δαβίδ κι η Τερέζα πάλευαν στο γάμο τους σχεδόν από την αρχή. Ο Δαβίδ φοβόταν ότι η Τερέζα τον παντρεύτηκε για να εξασφαλιστεί μάλλον, παρά από αγάπη, αλλά την αγαπούσε τόσο πολύ που δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Ήλπιζε ότι αυτή θα μάθαινε να τον αγαπάει αλλά, δυστυχώς, αυτή δεν το έμαθε. Γινόταν όλο και πιο κρύα. Επί 6 χρόνια πάλευε για τον γάμο και κουβαλούσε το περισσότερο βάρος της σχέσης τους. Μια μέρα ήρθε στο σπίτι από τη δουλειά και μπαίνοντας μέσα, βρήκε τα ρούχα της κι ένα σημείωμα πάνω στο τραπέζι. «Λυπάμαι, Δαβίδ. Δε μπορώ να βοηθήσω έτσι όπως αισθάνομαι. Δεν σ’ αγαπώ και ποτέ δεν σε αγάπησα. Προσπάθησα όσο μπορούσα. Θα είναι καλύτερα και για τους δυο μας να χωρίσουμε».
Με βάση τον ορισμό της λέξης συντριμμένος στον Ησαΐα (61:1), σε ποιο σημείο φαντάζεσαι ότι η καρδιά του Δαβίδ «κομματιάστηκε», ή «συντρίφτηκε»;
Αν η απάντησή σου είναι: «όταν κατάλαβε ότι η Τερέζα τον εγκατέλειψε», σύμφωνα με τη σημερινή μας ιστορία, ίσως να έχεις δίκιο. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είχε πληγωθεί πιο πριν, ούτε σημαίνει ότι δεν είχε υποφέρει μια μακροπρόθεσμη δυστυχία. Η λέξη σαβάρ απλώς σημαίνει ότι με την πιο τεχνολογική έννοια, μπορούμε συνήθως να ανακαλύψουμε μια εποχή σπαραγμού σε μια μεμονωμένη στιγμή. Η καρδιά μπορεί να παραμένει συντριμμένη για χρόνια, με έναν τραγικό τρόπο, ακόμα και για την υπόλοιπη ζωή μας. Αλλά ο σπαραγμός μπορεί συνήθως να ανακαλυφθεί σ’ ένα συγκεκριμένο σημείο του παρελθόντος.

Μπορείς να σχετιστείς μ’ αυτόν τον ορισμό; Σκέψου μια εποχή που υπέφερες για ένα χρονικό διάστημα με μια συντριμμένη καρδιά. Μπορείς να θυμηθείς μια συγκεκριμένη στιγμή που, μεταφορικά μιλώντας, ένοιωσες την καρδιά σου να σπάει;
. Ναι
. Όχι


Άραγε καταλάβαινες την εποχή εκείνη, ότι ο Θεός νοιαζόταν τόσο πολύ για σένα, ώστε στόχεψε τον Υιόν Του κατευθείαν στην καρδιά σου;
. Ναι
. Όχι

Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι που να σε πληγώνει, όπως μια συντριμμένη καρδιά. Έχω βιώσει εποχές σπαραγμού, που είναι ακόμα πολύ οδυνηρές για μένα να τις συμμεριστώ. Μια που μπορώ να συμμεριστώ συνέβη όταν η για πολύ καιρό φίλη μου και συνεργάτιδα με αποχαιρέτησε. Ο σκοπός του Θεού για μας ήταν να μας χωρίσει και να πολλαπλασιάσει τη διακονία μας. Και οι δυο μας διακρίναμε την οδηγία του Θεού μερικούς μήνες νωρίτερα. Καθώς ο Θεός έκανε το θέλημά Του όλο και πιο ξεκάθαρο, ο πόνος στην καρδιά μας μεγάλωνε. Τότε μια μέρα η φίλη μου με φώναξε και μου είπε όσο πιο τρυφερά μπορούσε: «Μετά από πολύ προσευχή, πιστεύω ότι ο θεός με απομακρύνει από το Living Proof την εποχή αυτή». Προσπάθησα να δείξω καρτερία όπως κι αυτή. Αφού μπορέσαμε τελικά να συνέλθουμε αρκετά απ’ όλα τα πολύπλοκα συναισθήματα που νοιώσαμε, καθίσαμε και προσπαθήσαμε να δουλέψουμε.
Τελικά, στη μέση της ταξινόμησης των λεπτομερειών της αναχώρησής της, ξεσπάσαμε κι οι δυο μας σε κλάματα. Αναμνήσεις τόσο πολύ γέλιου, τόσων πολλών καλών και σημαντικών στιγμών που περάσαμε μαζί, τόσης πολλής προσευχής και τέτοιας βαθιάς συντροφικότητας πλημμύρισαν το μυαλό μας κι ήρθε πέφτοντας σαν ένα παλιρροϊκό κύμα πάνω στις καρδιές μας. Παρόλο που ήξερα ότι ο Θεός είχε δίκιο, εκείνη τη στιγμή η καρδιά μου έγινε κομμάτια. Δεν αμφιβάλλω ότι και η δική της έγινε το ίδιο. Δεν έχω πολλές ευκαιρίες να κάνω στενές σχέσεις κι έτσι η απώλεια μιας στενής σχέσης είναι για μένα πελώρια. Στους μήνες που ακολούθησαν, ο Θεός συναρμολόγησε ξανά τις καρδιές μας ξεχωριστά, αλλά με πιστότητα. Πότε – πότε μπορεί να εξακολουθώ να κλαίω γι’ αυτό. Φαντάζομαι ότι κι εσύ η ίδια μπορεί να κλαις στην ανάμνηση μιας ή δυο συντριμμένων καρδιών.
Στη διάρκεια αυτών των δύσκολων μηνών που ακολούθησαν, ο Θεός με διακόνησε τόσο τρυφερά. Στην πραγματικότητα, εργάστηκε με τους ίδιους τρόπους που τόσο όμορφα απεικονίζονται στον τελευταίο εβραϊκό ορισμό που θα ήθελα να δεις σήμερα.

Ησαΐας 61:1: «Με απέστειλε για να ______ τους συντριμμένους στην καρδιά».

Η εβραϊκή λέξη για το «γιατρεύω» είναι «χαβάς», που σημαίνει: «επιδένω, περιτυλίγω. Δένω όπως μια πληγή, καλύπτω, περιβάλλω, περικλείω». Το Λεξικό του Strong προσθέτει έναν πολύ οπτικό ορισμό για την ίδια λέξη: «συμπιέζω, σταματώ». Με ποιον τρόπο μπορούμε βιβλικά να χαρακτηρίσουμε τη διαφορά μεταξύ μιας πονεμένης καρδιάς και μιας συντριμμένης καρδιάς; Ο Θεός προσδιορίζει μια συντριμμένη καρδιά στη σημερινή μας περικοπή σαν μια καρδιά που αιμορραγεί.
Πρόσεξε, ο Θεός διακονεί τα παιδιά Του πρόθυμα και γενναιόδωρα είτε η πληγή μας είναι μικρή είτε ανυπόφορη. Αλλά όλοι μας ίσως χαρακτηρίζαμε μια συντριμμένη καρδιά σαν μια από τις πιο οδυνηρές εμπειρίες της ζωής. Απλώς θέλω να δεις ότι και ο Θεός την χαρακτηρίζει σαν τέτοια. Η ιδέα της συμπίεσης της καρδιάς που αιμορραγεί μοιάζει πάρα πολύ με την πρακτική της εφαρμογής πίεσης σε μια πληγή που αιμορραγεί πολύ. Τι θαυμάσια εικόνα του Χριστού! Ένα συντριπτικό κτύπημα έρχεται στην καρδιά μας και το συμπονετικό, σημαδεμένο χέρι του Χριστού πιέζει την πληγή. Και για μια και μόνο στιγμή, ο πόνος φαίνεται τόσο έντονος, αλλά τελικά η αιμορραγία σταματάει. Ω, φίλη μου, άραγε αρχίζεις να βλέπεις τη βαθιά δραστηριότητα του Χριστού, όταν είμαστε ρημαγμένοι; Και να σκεφτείς ότι Αυτός είναι ο Ίδιος Τον Οποίον κατηγορούμε ότι δε νοιάζεται όταν έρχονται οι συντριπτικές στιγμές.
Ας τελειώσουμε το μάθημά μας με μια τελευταία σκέψη πάνω στην επίδεση από τον Χριστό της συντριμμένης καρδιάς. Σημείωσε ότι ο πρώτος ορισμός περιέχει τις έννοιες του καλύπτω, περιβάλλω, και περικλείω. Έχεις άραγε ποτέ παρατηρήσει ότι όταν η καρδιά σου είναι συντριμμένη, έχεις την τάση να νοιώθεις εκτεθειμένος και ότι ελέγχεις λιγότερο τα συναισθήματά σου; Εγώ σίγουρα έχω, και ειλικρινά σιχαίνομαι το να χάνω τον έλεγχο των συναισθημάτων μου μπροστά σε κόσμο! Λίγα είναι αυτά που νοιώθουν πιο ευάλωτα, από μια συντριμμένη καρδιά. Ο τρόπος αντίδρασης της ζωής σε μια συντριμμένη καρδιά είναι να τυλίγει ανθεκτικές σάρκινες ίνες γύρω απ’ αυ-τήν και μας βάζει σε πειρασμό να υποσχεθούμε ότι ποτέ δε θα επιτρέψουμε στον εαυτό μας να τραυματιστεί ξανά. Αυτός δεν είναι ο τρόπος του Θεού. Θυμήσου, αυτοδημιούργητα φρούρια, φτιαγμένα για να προστατέψουν την καρδιά μας, δεν εμποδίζουν μόνον την αγάπη από το να βγει έξω, αλλά και την αγάπη να μπει μέσα. Διακινδυνεύουμε να γίνουμε αιχμάλωτοι μέσα στα ίδια τα προστατευτικά μας φρούρια. Μόνον ο Θεός μπορεί να συναρμολογήσει και πάλι τα κομμάτια στην καρδιά μας, να κλείσει όλες τις πληγές, και να τις επιδέσει μ’ έναν πορώδη επίδεσμο που προστατεύει απ’ τη μόλυνση, αλλά αφήνει την καρδιά ελεύθερη στο να εισπνέει και να εκπνέει αγάπη.Βρίσκεσαι άραγε στα δεσμά μιας συντριμμένης αγάπης που δεν έχει αφήσει τον Χριστό να τη δέσει και να την γιατρεύσει; Τώρα αμέσως, θα μπορούσες να τελειώσεις το σημερινό μάθημα με έναν επίδεσμο αντί με δεσμά. Προχώρα. Φανέρωσε την καρδιά σου για άλλη μια φορά, μόνον σε Αυτόν. Στο κάτω – κάτω, αυτό είναι που ο Πατέρας Του Τον έστειλε να κάνει. Το τόξο είναι λυγισμένο και το Βέλος είναι έτοιμο. Αλλά από σένα εξαρτάται να τραβήξεις την ασπίδα σου.


2. ΣΥΝΤΡΙΜΜΕΝΕΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Την υπόλοιπη εβδομάδα θα επικεντρωθούμε σε συντριμμένες καρδιές που απορρέουν από 3 διαφορετικούς καταλυτικούς παράγοντες: κακοποίηση στην παιδική ηλικία, προδοσία κι απώλεια. Θα ασχοληθούμε μ’ έναν 4ο καταλυτικό παράγοντα. Νομίζω ότι μπορούμε να μάθουμε τόμους ολόκληρους σχετικά με τη διακονία του Χριστού προς τις συντριμμένες καρδιές μέσα απ’ αυτά τα 4 παραδείγματα. Θα ξοδέψουμε τη σημερινή ημέρα και την 3η ημέρα πάνω στο θέμα συντριμμένες καρδιές λόγω κακοποίησης στην παιδική ηλικία.
Ο Θεός δεν ελαχιστοποιεί τα πράγματα που μας συντρίβουν την καρδιά. Δε μας κοιτάζει σκεφτόμενος το πόσο ωραίοι είμαστε, επειδή μερικά πράγματα μας πληγώνουν τόσο πολύ. Αν είμαστε τόσο «ουρανό-φρονούντες», ώστε να μεγαλώνουμε χωρίς να μας αγγίζουν οι γήινες δυσκολίες, κάπου έχουμε χάσει μια σημαντική προτεραιότητα του Χριστού. Ο Θεός άφησε τα γυμνά μας πόδια πάνω στο καυτό πεζοδρόμιο της γης, για να μπορούμε να αυξηθούμε μέσα από τις πληγές μας, χωρίς να τις αγνοούμε και να αρνηθούμε να προχωρήσουμε ψηλαφητά μέσα από αυτές.

Άρχισε το διάβασμά σου σήμερα με τον Ματθαίο 18:1-11. Απαρίθμησε κάθε αποδεικτικό στοιχείο που μπορείς να βρεις για να υποστηρίξεις τη δήλωση: «ο Χριστός αγαπάει τα παιδιά».

Με βάση τη δήλωση του Χριστού στο εδάφιο 6, με ποιον τρόπο νομίζεις ότι θα μπορούσε κάποιος να κάνει κάποιον άλλον να αμαρτήσει;

Στον Ματθαίο 18:5-9, πιστεύω ότι τα λόγια του Χριστού εφαρμόζονται ιδιαίτερα στην κακοποίηση του παιδιού, επειδή κατά τη γνώμη μου, οτιδήποτε κάνει άμεσα ένα παιδί να έχει μια αυξανόμενη τάση προς αμαρτία, μπορεί να χαρακτηριστεί σαν κακοποίηση.

Στα περιθώρια να περιγράψεις γιατί νομίζεις ότι θα ήταν καλύτερο για έναν που έκανε ένα παιδί να αμαρτήσει να κρεμάσει μια μυλόπετρα γύρω από το λαιμό του και να πέσει στη θάλασσα;

Έλεγξε ποιες από τις παρακάτω δηλώσεις αντανακλούν καλύτερα αυτό που λέει ο Χριστός στα εδάφια 8-9;
. Το δικαστικό μας σύστημα θα έπρεπε να έχει αυστηρότερες τιμωρίες για τα εγκλήματα.
. Πρέπει να πάρουμε στα σοβαρά τα προβλήματα προσωπικής αμαρτίας, ιδιαίτερα αμαρτίες που επηρεάζουν τόσο εύκολα τους άλλους.
. Ο ακρωτηριασμός του σώματος θα μας βοηθήσει να πάψουμε να αμαρτάνουμε
.

Ποτέ δεν συμμερίζομαι την κακοποίηση της παιδικής μου ηλικίας και αυτό για δυο λόγους: πρώτον, θέλω να δοξαστεί ο Θεραπευτής, όχι η πληγή. Και δεύτερον, ένας μεγαλύτερος αριθμός ατόμων μπορούν να σχετίζονται με πιο γενικούς όρους. Εντούτοις, δεν διάλεξα αυτό το θέμα για τη μελέτη μας λόγω της δικής μου εμπειρίας. Οι συγκλονιστικές στατιστικές εκείνων που αντιμετώπισαν κακοποίηση στην παιδική ηλικία με οδήγησε στο θέμα αυτό. Δυστυχώς, πολλοί από σας έχετε υποφέρει κακοποιήσεις παρόμοιες με τις δικές μου. Αν δεν έχετε υποφέρει, θα ξέρετε κάποιον που έχει. Αν ρωτήσετε όσους από μας έχουμε κακοποιηθεί, ανεξάρτητα από το αν η εμπειρία χαρακτηρίζεται σαν σπαρακτική, θα σας απαντούσαμε με ένα ηχηρό ναι!
Ο Θεός χρησιμοποίησε το Ματθαίος 18 μ’ έναν δυνατό τρόπο, για να μου απαντήσει σε μερικές ερωτήσεις. Άφησέ με να σου πω πώς αντιμετωπίζω τα «γιατί;», για τα οποία δεν μπορώ να βρω απαντήσεις: Βρίσκω όσο το δυνατόν περισσότερες απαντήσεις στο Λόγο του Θεού, γεμίζω εκείνα τα κενά, και Τον εμπιστεύομαι για τα υπόλοιπα. Ακούγεται απλό αλλά δεν είναι. Είναι κάτι που το εξασκώ με πίστη κάθε μέρα στη ζωή μου, και η καρδιά μου βρίσκει παρηγοριά και ανακούφιση στη μέθοδο αυτή.

Ας εξετάσουμε μαζί προσεχτικά το Ματθαίος 18:1-9, κι ας δούμε αν μπορούμε να γεμίσουμε αρκετά κενά σχετικά με την κακοποίηση στην παιδική ηλικία και να εμπιστευθούμε τον Θεό για τα υπόλοιπα.

1. Τα παιδιά είναι η κόρη του οφθαλμού του Θεού.

Με βάση την αφήγηση του Λουκά της ίδιας σκηνής στο 9:46, ποιο ήταν το κίνητρο των μαθητών όταν ρώτησαν για το ποιος ήταν ο μεγαλύτερος;

Οι μαθητές προσπάθησαν συχνά να κάνουν τον Ιησού να δείξει την εύνοιά Του και να διαλέξει ποιος απ’ αυτούς ήταν ο μεγαλύτερος. Αντί, όμως, να υποδείξει έναν απ’ αυτούς, όταν του έκαναν αυτήν την ερώτηση, ο Ιησούς «προσκάλεσε ένα παιδάκι και το έστησε στο μέσον τους» (Ματθ.18:2). Ο Χριστός στην ουσία έλεγε: «Θέλετε να δείτε τι ιδέα έχω για το μεγαλείο; Δέστε αυτό το παιδί».

Γιατί ίσως οι μαθητές να προσβλήθηκαν λίγο από την απάντηση του Χριστού, με βάση την αντίληψη που μπορείς να αποκτήσεις από το Μάρκος 10:13-16;

Η τρυφερότητα του Σωτήρα Χριστού προς τα παιδιά. Θα μπορούσε να πει απλώς μια ευλογία για τα παιδιά, αλλά αντί για αυτό, ποιον τρόπο διάλεξε για να επιδείξει την αγάπη Του για αυτά, στον Μάρκο 10:16;

Πιστεύω ότι ο Χριστός όχι μόνο αγαπούσε τα παιδιά, αλλά κι αυτά Τον αγαπούσαν. Άραγε πόσα παιδιά θα ήταν πρόθυμα να αφήσουν το παιχνίδι τους και να σταθούν μπροστά σε 13 άνδρες για να χρησιμοποιηθούν σαν παράδειγμα; Όχι και πολλά, εκτός κι αν αγαπούν κι εμπιστεύονται πλήρως Εκείνον που τα προσκάλεσε.
Νομίζω ότι ο Χριστός ήταν ένας από τους ανθρώπους που προσέλκυε όλα τα παιδιά στη γειτονιά. Νομίζω ότι ίσως να ήταν λίγα τα μέρη εκείνα που να μην στροβιλίζονταν γύρω Του διάφορα παιδιά σε μια γρήγορη έκδοση του παιχνιδιού ο «Ιπτάμενος Ολλανδός». Στην πραγματικότητα, η έλξη που τα παιδιά εξασκούσαν στον Χριστό ίσως να ήταν ο λόγος ακριβώς που οι μαθητές τα επιτίμησαν στον Μάρκο 10:13. Οι μαθητές ίσως να είχαν αηδιάσει να μανουβράρουν διαρκώς γύρω τους ένα μάτσο παιδιά.
Ίσως να κάνω λάθος, αλλά με βάση τα κενά που μπορούμε να γεμίσουμε, έχω ένα προαίσθημα ότι τα κενά που δεν γεμίσαμε είναι υπέρ των παιδιών. Βρίσκω αστείο το γεγονός ότι ο Χριστός έβγαλε ένα αληθινό παιδί μπροστά, για να εκφράσει την ιδέα που είχε για το μεγαλείο, ενώ οι 12 εκλεγμένοι μαθητές Του ενεργούσαν σαν ένα μάτσο παιδιά.

2. Τα παιδιά συνοδεύονται με ένα μοναδικό τρόπο από τον Χριστό.

Τι νομίζετε ότι εννοεί ο Χριστός στον Ματθαίο 18:5;

Ο Χριστός βασικά έλεγε: «Ό,τι κάνετε για αυτά, το κάνετε για μένα». Ποιος είναι ένας τρόπος με τον οποίον ο Θεός φροντίζει τα παιδιά, σύμφωνα με το Ματθαίος 18:10;


3. Κακοποίηση σε παιδιά μπορεί επίσης να εφαρμόζεται προσωπικά στον Χριστό. Με βάση τα συμφραζόμενα του Ματθαίου 18:6 και 10, πιστεύω ότι μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο Χριστός δε λέει μόνο: «Ό,τι κάνετε για ένα παιδί, το κάνετε για Μένα,» αλλά: «Ό,τι κάνετε σε ένα παιδί, το κάνετε σε Μένα». Προφανώς το κακό που γίνεται σε παιδιά το θεωρεί ότι γίνεται σε Αυτόν προσωπικά.

Αν υπέστης κακοποίηση σαν παιδί, σκέφτηκες άραγε ποτέ το πώς ο Χριστός αισθάνθηκε για αυτό που σου συνέβη;
. Ναι
. Όχι

Με ποιον τρόπο μπορεί ο εχθρός να επωφεληθεί από το να σε βάλει σε πειρασμό να πιστέψεις λανθασμένα για το ποια είναι η στάση του Χριστού απέναντι στην κακοποίησή σου σαν παιδί;

Με βάση αυτό που διάβασες σήμερα, ποια είναι η αλήθεια για τη στάση του Χριστού απέναντι στα παιδιά και σε όλα όσα τους συμβαίνουν;

Με ποιον τρόπο το Ζαχαρίας 2:8 δηλώνει την υπεράσπιση του Θεού απέναντι στους δικούς Του;

4. Ο Χριστός δεν είναι ποτέ ο αίτιος της κακοποίησης. Η Βίβλος μας διδάσκει ότι μερικές δυσκολίες είναι ιδιαίτερα διορισμένες από τον Θεό με σκοπό την αύξησή μας και τον καθαρισμό μας. Η παιδική κακοποίηση δεν είναι μια από αυτές. Όταν προσπαθείς να διακρίνεις αν ο Θεός ή ο Σατανάς είναι ο αίτιος της δυσκολίας, μια από τις καλύτερες αποδείξεις σου είναι το αν εμπλέκεται ή όχι η αμαρτία. Ο Θεός ποτέ δεν μας παρασύρει να αμαρτήσουμε ούτε χρησιμοποιεί την αμαρτία ή τη διαστροφή σαν μέσα για να μας κάνει σύμμορφους με την εικόνα του Χριστού. Αδύνατον!
Επέτρεψέ μου να χρησιμοποιήσω την εμπειρία μου σαν παράδειγμα. Δύο από τους παράγοντας, που επηρέασαν πάρα πολύ την παιδική μου ηλικία, ήταν η κακοποίηση κι ένα πέσιμο που στραπατσάρισε τα δόντια μου. Τα δόντια μου έγιναν πηγή ανασφάλειας και αμηχανίας για χρόνια. Ξέρω χωρίς καμιά αμφιβολία ότι ο Σατανάς ήταν ο αίτιος της παιδικής μου κακοποίησης επειδή ήταν μπλεγμένη μια τόσο ειδεχθής αμαρτία κι επειδή είχε σαν αποτέλεσμα την ντροπή. Θυμήσου, η ντροπή είναι «η σφραγίδα της έγκρισης» του Σατανά. Από την άλλη μεριά, το πέσιμό μου έβαλε πολλές δύσκολες προκλήσεις μπροστά μου, αλλά η αμαρτία δεν έπαιξε κανένα ρόλο στην υπόθεση. Σαν αποτέλεσμα του πεσίματος, ο Θεός μου επέτρεψε να βιώσω αυτό που αποκαλώ το «υποκυνικό σύνδρομο» κι έβαλε μέσα μου μια βαθιά συμπόνια για ανθρώπους που τους ενοχλούν με σκληρότητα και τους μεταχειρίζονται χωρίς έλεος. Ο Θεός κατά κάποιον τρόπο έκανε να γραφεί στη νεανική μου καρδιά η αλήθεια ότι Αυτός θεωρούσε ότι εγώ ήμουν όμορφη. Χωρίς αμφιβολία, κέρδισα άφθονα πράγματα από αυτήν την παιδική μου καταστροφή.

Θυμήσου την δική σου παιδική ηλικία. Αναγνώρισε μια εμπειρία που θα ήταν χαρακτηριστική για τον:
. Θεό
. Σατανά


Την 7η βδομάδα θα μελετήσουμε την κυριαρχία του Θεού. Αλλά τώρα θέλω να τονίσω κάτι που μπορεί να είναι δύσκολο, αλλά αναγκαίο για την απελευθέρωσή μας. Θα το προσωποποιήσω στη δική μου εμπειρία για να γίνει πιο σαφές: Ο Θεός επέτρεψε και τις δυο αυτές εμπειρίες της παιδικής ηλικίας ανεξάρτητα απ’ το αν τις προκάλεσε ή όχι Αυτός. Όχι, ο Θεός δε μπορεί να προκάλεσε την κακοποίηση της παιδικής μου ηλικίας, αλλά προφανώς την επέτρεψε. Γιατί; Μπορεί να είχε άλλους λόγους που ακόμα δε γνωρίζω. Αλλά μέχρι ότου συμπληρωθούν αυτά τα κενά, ξέρω τα εξής:
1) Ήξερε ότι θα έπρεπε να Τον αναζητήσω επιμελώς για θεραπεία. Και στη θεραπεία, επρόκειτο να γνωρίσω τον Θεραπευτή μου.
2) Ήξερε ότι θα ερχόταν δόξα στο όνομά Του μέσα από το θαύμα της αποκατάστασης και της επακόλουθης διακονίας.
3) Ήξερε ότι θα γινόμουν συμπονετική απέναντι σε ανθρώπους που έχουν πληγωθεί στην παιδική ηλικία.
4) Ήξερε ότι το έγκλημα της κακοποίησης στη παιδική ηλικία θα «έβγαινε απ’ το καμαράκι» στη γενιά αυτή και επιθυμούσε να επιστρατεύσει Χριστιανούς ομιλητές για να μιλήσουν γι’ αυτό από τον Λόγο Του.
5) Ήθελε να με διδάξει πως να κάνω την ελευθερία εν Χριστώ μια πραγματικότητα στη ζωή από το πάθος της προσωπικής εμπειρίας.

Αγαπητή, δεν ξέρω καλύτερο τρόπο για να το πω. Μέχρι να συμπληρωθούν τα κενά, αυτά είναι για μένα αρκετά. Το αγαθό του Θεού για το κακό της ζωής είναι μια από τις πιο απελευθερωτικές έννοιες, σε ολόκληρο τον Λόγο Του. Δεν θα είμαστε ποτέ ελεύθερες, μέχρι να πιστέψουμε ειλικρινά, ότι ο Θεός μπορεί να κάνει κάτι με οτιδήποτε. Ο Θεός υποσχέθηκε να βγάλει καλό από οτιδήποτε εμείς αντιμετωπίζουμε, καθώς Τον αγαπάμε κι αν Τον αφήσουμε να το χρησιμοποιήσει για τον σκοπό Του (Ρωμ.8:28).
Σε ενθαρρύνω πάρα πολύ να παραδώσεις ολοκληρωτικά την πληγή σου σε Αυτόν, χωρίς να κρατήσεις τίποτα και προσκάλεσέ Τον να δημιουργήσει θαύματα από τη δυστυχία σου. Μετά πρέπει να έχεις υπομονή να Τον γνωρίσεις και μέσα από τη διαδικασία της θεραπείας. Θα δεις καρπό. Σου το υπόσχομαι! Αλλά πολύ περισσότερο, ο Χριστός σου το υπόσχεται.

Μπορεί να έχεις ή να μην έχεις βιώσει κακοποίηση στην παιδική σου ηλικία, αλλά στην ουσία ο καθένας έχει υποφέρει κάποιου είδους πληγή στην παιδική ηλικία. Έχεις ποτέ παραδώσει σ’ Αυτόν κάθε μεμονωμένο κομμάτι αυτής της πληγής;
. Ναι
. Όχι


Αν όχι, θα ήθελες να παραδώσεις αυτή την πληγή τώρα; Χρησιμοποίησε το παρακάτω διάστημα για να γράψεις μια σύντομη προσευχή, προσφέροντας κάτι που σε πλήγωσε σαν παιδί, σ’ Αυτόν που αγαπάει τα παιδιά τόσο πολύ. Είσαι το παιδί Του, ανεξάρτητα από την ηλικία σου.

Η σημερινή μελέτη είναι ατελής χωρίς την 3η μέρα. Παρακαλώ μη παραλήψεις να συμπληρώσεις το επόμενο μάθημά σου. Το Ματθαίος 18 έχει πολύ περισσότερα να μας διδάξει για το Χριστό και την παιδική κακοποίηση. Μέχρι τότε, σε ευχαριστώ που ήσουν αρκετά θαρραλέα στο να μελετήσεις ένα δύσκολο θέμα μαζί μου. Για να είμαστε ελεύθεροι είναι που μας ελευθέρωσε ο Χριστός. Εσύ κι εγώ ποτέ δεν θα είμαστε ελεύθεροι μέχρις ότου δεχθούμε το πόσο πολύ ο Χριστός νοιάζεται για μας και περιφρονεί τους ζυγούς, που μας έχουν κρατήσει αιχμαλώτους.

3. ΚΑΡΔΙΕΣ ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Σήμερα συνεχίζουμε τη μελέτη μας για τη διακονία του Θεού σ’ αυτούς των οποίων οι καρδιές είχαν συντριφθεί από κακοποίηση στην παιδική ηλικία. Παρακαλώ διάβασε πάλι τον Ματθαίο 18:1-11.
Ο Χριστός θεράπευσε με πολλούς διαφορετικούς τρόπους στη διάρκεια της ενσάρκωσής Του. Μερικές φορές μέσα από άγγιγμα. Άλλες φορές μέσα από λόγο. Το Ματθαίος 18 είναι ένα τέλειο παράδειγμα του Χριστού που προσφέρει θεραπεία μέσ’ από αλήθεια. Εγώ βρήκα σημαντική θεραπεία στη μελέτη της Γραφής. Έμαθα πόσο σημαντική ήμουν για τον Χριστό όταν ήμουν παιδί και δέχτηκα το πόσο περιφρονούσε αυτό που μου συνέβαινε. Η Γραφή είναι ο ισχυρότερος επίδεσμος που χρησιμοποιεί ο Θεός για να επιδένει τις καρδιές όσων έχουν συντριφθεί στην παιδική ηλικία. Πιστεύω ότι όσοι έχουν πέσει θύματα κακοποίησης είναι λιγότερο πιθανόν να βρουν ακαριαία θεραπεία. Είναι πιο πιθανόν να βρουν προοδευτική θεραπεία από τη μελέτη και την εφαρμογή της αλήθειας. Η ανανέωση του νου και οι θετικές συνήθειες είναι μια αναγκαιότητα για τις ζωές, που προχωρούν μπροστά για τη νίκη.

Εφόσον σήμερα είναι μια συνέχεια της προηγούμενης μελέτης μας, ανανέωσε τη μνήμη σου πάνω στις τέσσερις πρώτες αλήθειες της 2ης ημέρας, συμπληρώνοντας τα κενά στο περιθώριο.
Τα παιδιά είναι...
Τα παιδιά είναι μοναδικά...
Κακοποιήσεις σε παιδιά μπορεί επίσης να είναι...
Ο Χριστός ποτέ δεν είναι...


Ας συνεχίσουμε με το υπόλοιπο των θεραπευτικών μας αληθειών.

1. Ο Χριστός εκδικείται για τη κακοποίηση των παιδιών (Ματθ.18:6).
Ο Θεός ποτέ δεν ήταν κάποιος που κάνει απειλές κενές περιεχομένου. Μισεί την κακομεταχείριση. Πιστεύω ότι ο Χριστός αναφέρεται στην κακοποίηση της παιδικής ηλικίας (Ματθ.18:6-10), τουλάχιστον για δυο λόγους:
· Συνάγει συγκεκριμένα κάτι που κάποιος μπορεί να κάνει σε κάποιον άλλον. Στην περίπτωση αυτή, ο «άλλος» είναι ένα παιδί.
· Μιλάει για μια πράξη που «κάνει ένα από αυτά τα μικρά…να αμαρτήσει».
Πιστεύω ότι ο καθένας μας μπορεί να βεβαιώσει ότι, σαν αποτέλεσμα της κακοποίησης που έχει υποστεί στην παιδική ηλικία, οι τάσεις προς ορισμένες αμαρτίες αυξάνουν δραματικά. Σαν τμήμα της θεραπείας μου, έπρεπε να αναλάβω την ευθύνη για τη δική μου αμαρτία, ανεξάρτητα από το αν οι πράξεις κάποιου άλλου με συνόδευσαν ή όχι σ’ αυτές τις αμαρτίες. Ίσως να είσαι όπως ήμουν και εγώ κάποτε. Δεν θέλεις να αναλάβεις την ευθύνη για τις αμαρτίες σου, επειδή δε νομίζεις ότι ήταν δικό σου λάθος. Ίσως να απορείς: «Πώς αλλιώς θα αντιδρούσα, αφού το σημείο αναφοράς μου είχε τόσο παραμορφωθεί;» Αλλά, βλέπεις, δεν νομίζω ότι η ομολογία αμαρτίας, που προκύπτει από κακοποίηση, είναι πρωταρχικά για λάθος. Είναι για ελευθερία!
Ναι, οι αμαρτίες μου ήταν δικό μου λάθος. Αλλά πιο σπουδαίο για τον Θεό, πιστεύω, ήταν η προθυμία μου να ομολογήσω το πόσο πολύ μισούσα αυτές τις αμαρτίες και το πόσο επιθυμούσα να είμαι ελεύθερος απ’ τη δύναμη που η κακοποίηση εξασκούσε στις αποφάσεις μου. Η εξομολόγηση μου επιτρέπει να φέρω στην επιφάνεια αμαρτωλές συμπεριφορές προς ανοικτή συζήτηση με τον Θεό. Αυτός αυτοστιγμεί με συγχώρεσε και με καθάρισε τελείως, μετά άρχισε να με διδάσκει μέρα με την ημέρα πώς να αλλάζω τις αντιδράσεις μου.
Ίσως να σκέφτεσαι, «Αλλά οι επιπλοκές και οι αντίκτυποι της κακοποίησης είναι τόσο συντριπτικές. Είναι τόσο δύσκολο να ασχοληθείς μ’ αυτές!» Συμφωνώ. Και αυτός, φίλη μου, είναι ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους θα ήταν καλύτερο για καθένα που μεταχειρίζεται κάποιον σαν εξιλαστήριο θύμα «να κρεμάσει μια μυλόπετρα γύρω από τον τράχηλό του και να ριχτεί στη θάλασσα». Χωρίς αμφίβολα, η κακοποίηση της παιδικής ηλικίας είναι ένας γίγαντας με τον οποίον πρέπει να παλέψεις. Πιστεύω ότι μπορούμε να πούμε με ασφάλεια, ότι είναι ένας από τους μεγαλύτερους γίγαντες, ιδίως αν ήταν κάποιος που θεωρείτο ότι σε προστάτευε. Όμως, ακριβώς όπως ο Θεός ενδυνάμωσε το νεαρό Δαβίδ για να σκοτώσει τον Γολιάθ, θα ενδυναμώσει και σένα αν Τον αφήσεις. Θυμήσου μόνον ότι τα λόγια του Δαβίδ: «Διότι η μάχη είναι του Κυρίου» (Α' Σαμουήλ 17:47), αναφέρονται και στο θύμα που γνωρίζει τον Κύριο.

Διάβασε Θρήνοι 3:58-59. Παράφρασε την περικοπή με δικά σου λόγια.

Το να συγχωρώ αυτόν που μου έκανε κακό δε σημαίνει ξαφνικά ότι σηκώνω τους ώμους μου με αδιαφορία, μουρμουρίζοντας, «Εντάξει, συγχωρώ», και συνεχίζω να ζω, σαν να μη μου συνέβηκαν αυτά τα πράγματα. Αυτά τα πράγματα συνέβηκαν πράγματι. Και πήραν έναν τρομερό φόρο από τη ζωή μου. Η συγχώρηση συνεπάγεται το να παραδώσω στον Θεό την ευθύνη για δικαιοσύνη. Όσο περισσότερο σφικτά κρατιέμαι απ’ αυτό, τόσο περισσότερο τα δεσμά στραγγαλίζουν τη ζωή από μένα. Ο Θεός είδε κάθε κομματάκι απ’ αυτό, και μπορεί πολύ καλύτερα να με αντιπροσωπεύσει και να υποστηρίξει την υπόθεσή μου. Η συγχώρηση σημαίνει να παραδώσω την υπόθεση στον Χριστό και να αποφασίσω να είμαι ελεύθερος από το συνεχιζόμενο βάρος της πικρίας και της κατηγορίας.
Πολλοί άνθρωποι, που τους κακοποίησαν στη παιδική ηλικία, με έχουν ρωτήσει: «Αισθάνεσαι πράγματι εντάξει όταν κανείς δεν είναι τριγύρω ή προσποιείσαι ότι κάνεις μια καλή πράξη;» Όχι, δεν προσποιούμαι ότι κάνω μια πράξη. Οι αναμνήσεις συνεχίζουν να μου είναι οδυνηρές κατά καιρούς, αλλά αυτή είναι η απόλυτη αλήθεια: Τελικά έφτασα σ’ ένα σημείο όπου ένοιωσα περισσότερη λύπη γι’ αυτόν που με κακοποίησε, από ό,τι ένοιωσα για τον εαυτό μου. Μπορώ να σου πω ότι, αν έπρεπε να είμαι στο σενάριο του Ματθαίου 18:6, θα ήμουν μάλλον το αξιαγάπητο και λατρευτό θύμα παρά ο θύτης.

2. Μπορούμε δυστυχώς να υποθέσουμε ότι η κακοποίηση θα συνεχιστεί σ’ αυτό το κοσμικό σύστημα.
Μερικές πολύ σημαντικές ενδείξεις για να κατανοήσουμε το γεγονός της παιδικής κακοποίησης στον κόσμο μας είναι κρυμμένες στον Ματθαίο 18:7.
Πρώτα συμπλήρωσε το παρακάτω κενό: «Τα σκάνδαλα ________ ________ , όμως αλίμονο στον άνθρωπο εκείνον, διαμέσου του οποίου έρχεται το σκάνδαλο!»

Η λέξη στο κείμενο για το πρέπει είναι ανάγκη που σημαίνει: «αναγκαστική δύναμη, αντίθετη προς την προθυμία… σαν αποτέλεσμα της διαφθοράς και της κακίας των ανθρώπων, υπάρχει ένα ηθικό αναπόφευκτο ότι τα σκάνδαλα θα πρέπει να έρθουν».

Πες με δικά σου λόγια, γιατί κάποιο επίπεδο παιδικής κακοποίησης πιθανόν να συνεχίζεται να συμβαίνει στον κόσμο μας, όπως την ξέρουμε;

Έναν άλλο λόγο για την παιδική κακοποίηση είναι αδύνατον να τον υπερεκτιμήσουμε. Ποιες άλλες δυνάμεις βρίσκονται επί το έργον σύμφωνα με το Εφεσίους 6:12;

Αν δεν πιστεύεις στην ύπαρξη και στη φλογερή δραστηριότητα του απαίσιου άρχοντα του κοσμικού τούτου συστήματος (Ιωάν.12:31) και στα πονηρά τσιράκια του, δε θα κατανοήσεις ποτέ την προέλευση και το συνεχιζόμενο πρόβλημα της παιδικής κακοποίησης. Μέχρι να έρθει η βασιλεία του Χριστού, μπορούμε και πρέπει να απλώσουμε το χέρι στα θύματα και να υποστηρίξουμε νόμους που περιορίζουν το κακό και «εκθέτουν τις πράξεις του σκότους», αλλά ποτέ δε θα μπορούμε να το σταματήσουμε πλήρως. Ενόσω είναι ο άρχοντας αυτού του κόσμου, ο Σατανάς έχει πάρα πολλά να κερδίσει απ’ αυτό. Η επόμενη λέξη μπορεί να σε βοηθήσει να καταλάβεις το γιατί ο εχθρός ωφελείται τόσο αισχρά από τις πληγές που αναφέρουμε.
Το Ματθαίος 18:7 λέει: «Αλίμονο στον κόσμο για τα σκάνδαλα! Επειδή, τα σκάνδαλα είναι ανάγκη να έρθουν, όμως, αλίμονο στον άνθρωπο εκείνον διαμέσου του οποίου έρχεται το σκάνδαλο». Ας δούμε τη σημασία της λέξης σκάνδαλο: «Η σκανδάλη μιας παγίδας πάνω στην οποία είναι βαλμένο το δόλωμα, και η οποία, όταν την αγγίζει το ζώο, τινάσσεται και κάνει την παγίδα να κλείσει παγιδεύοντάς το. Σκάνδαλο εμπεριέχει επίσης μια αναφορά στην επαφή του προσώπου που έχει παγιδευτεί με αυτό τον τρόπο. Το σκάνδαλο πάντοτε δηλώνει έναν δελεασμό στην επαφή, που θα μπορούσε να καταστρέψει το προκείμενο άτομο». Δεν είναι ανάγκη να έχετε πάρει το διδακτορικό σας στις Βιβλικές σπουδές, για να αναγνωρίσετε το έργο του εχθρού στην κακοποίηση. Κατά ειρωνικό τρόπο, ο οικοδεσπότης του παιχνιδιού της ντροπής είναι αδιάντροπος.

Σύγκρινε Β' Τιμοθέου 2:26. Σύμφωνα με αυτό το εδάφιο, γιατί ο διάβολος προσπαθεί να παγιδεύσει τους ανθρώπους; Διάλεξε έναν λόγο.
. Να τους πειράξει για να στρέψουν την πλάτη τους στον Θεό
. Να τους κάνει να μισήσουν την ίδια τη ζωή τους
. Να τους πάρει μακριά από τον Θεό
. Να κάνει το θέλημά του

Ο Σατανάς μας έχει παρασύρει όλους στην αμαρτία, αλλά άραγε έχεις βιώσει μια εποχή όταν, εκ των υστέρων, πιστεύεις ότι ο Σατανάς προσπαθεί να «σε καταστρέψει»;
. Ναι
. Όχι. Αν είναι έτσι, εξήγησέ το με γενικούς και διακριτικούς όρους
.

Το γεγονός ότι έχεις μια εις βάθος μελέτη της Βίβλου μου λέει ότι ο Σατανάς δεν πέτυχε μακροπρόθεσμα. Γιατί δεν πέτυχε;

Κατά τη γνώμη σου, με ποιον τρόπο θα μπορούσε η παιδική κακοποίηση τελικά να παγιδεύσει κάποιον μέσω δελεαστικής επαφής που θα μπορούσε να καταστρέψει το αναφερόμενο πρόσωπο;

Γνωρίζουμε από έρευνα ότι μεγάλοι αριθμοί ανδρών και γυναικών που στράφηκαν σε σκανδαλώδεις συμπεριφορές, όπως πορνεία, σεξουαλική ασυδοσία και ομοφυλοφιλία υπήρξαν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης στην παιδική ηλικία. Δεν προσπαθώ να δικαιολογηθώ, αλλά μερικές φορές εξηγήσεις για μια τέτοια έλλειψη αυτοσεβασμού μάς βοηθούν να καταλάβουμε και να μάθουμε πώς να ανταποκριθούμε σε τέτοιες καταστρεπτικές συμπεριφορές. Παρακαλώ κατάλαβε ότι ο Σατανάς πάντοτε προσβλέπει για ένα σκάνδαλο. Απολαμβάνει τα σκάνδαλα, ιδιαίτερα όπου εμπλέκονται πιστοί στον Χριστό, επειδή θέλει να καταστρέψει τις μαρτυρίες μας.
Ο Σατανάς θέλει να εμποδίσει τους ανθρώπους να δεχθούν τον Χριστό σαν Σωτήρα τους. Σίγουρα, η κακοποίηση στην παιδική ηλικία είναι μια αποφασιστική ανάσχεση, αφού πολλά θύματα αισθάνονται ότι «δεν μπορούν να πιστέψουν στον Θεό που επέτρεψε να συμβεί ένα τέτοιο πράγμα». Αν ήξεραν μόνο το πόσο ανήσυχος είναι ο Πατέρας στο να θεραπεύσει και να υπερασπίσει! Ο εχθρός μπορεί να προσπαθήσει να τους κρατήσει τυφλούς, αλλά αν αυτοί ανταποκριθούν στην κλήση του Αγίου Πνεύματος, το πέπλο θα μετακινηθεί και ο Χριστός θα γίνει δικός τους (Β' Κορ.4). Εφόσον ο εχθρός δε μπορεί να εμποδίσει τη σωτηρία σε κανέναν που θέλει να πιστέψει, προσπαθεί να εξασφαλίσει ότι αυτοί είτε θα είναι πολύ μειονεκτικοί συναισθηματικά για να έχουν μια αποτελεσματική μαρτυρία, ή ίσως ακόμα καλύτερα, πολύ χτυπημένοι από την καταστροφή για να αποφύγουν ένα σκάνδαλο. Η ελπίδα του εχθρού για Χριστιανούς είναι να είμαστε είτε τόσο αναποτελεσματικοί στο να έχουμε μια μαρτυρία, ή να καταστρέψουμε και εκείνη που έχουμε.
Άραγε, δεν είναι το κέρδος του εχθρού ένας επιπλέον λόγος, ότι πρέπει να αρνηθούμε να τον αφήσουμε να κατέχει ακόμα ένα πόντο εδάφους σε κάτι που ανήκει στο παρελθόν μας; Είναι καιρός να κατευθύνουμε την αγανάκτησή μας ενάντια στον δημιουργό της κακοποίησης: τον ίδιο τον Σατανά. Θέλω να κάνω μια δήλωση, που πιστεύω με όλη την καρδιά μου σχετικά με την κακοποίηση στην παιδική ηλικία: Τελικά ο κατήγορος είναι αυτός που κυρίως κακοποιεί.

Ποιος είναι ο «κατήγορος» σύμφωνα με την Αποκάλυψη 12:10;
Γιατί ο κατήγορος μπορεί να είναι αυτός που κυρίως κακοποιεί;

Εγώ κακοποιήθηκα περισσότερες φορές από ό,τι θα μπορούσα να μετρήσω, αλλά κατηγορήθηκα κάθε μέρα της ζωής μου από τότε, μέχρις ότου τελικά είπα: «Αρκετά!» και συμφώνησα να αφήσω τον Θεό να φέρει γιατρειά και συγχώρηση. Φίλη μου, διάβασε αυτά τα λόγια προσεκτικά και δέξου τα με όλη σου την καρδιά. Δεν καθορίζεσαι από ό,τι σου συνέβη ή από ό,τι έχεις κάνει. Καθορίζεσαι από το ποια είσαι εν Χριστώ. Είσαι το αγαπητό παιδί του Θεού. Αυτός έχει δει κάθε κακό που σου έχουν κάνει και θα υποστηρίξει την υπόθεσή σου. Κι όσον αφορά τον δράστη; Θα έχει μεγάλο πρόβλημα.
Μιλήσαμε για ένα δύσκολο θέμα, αλλά μέχρις ότου οι αλήθειες του παρελθόντος μας συγκλίνουν με την Αλήθεια του Λόγου του Θεού, ποτέ δεν θα είμαστε πλήρεις. Όταν ο Χριστός είπε: «Θα γνωρίσετε την αλήθεια και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει», αναφερόταν στη δική Του αλήθεια, στο Λόγο του Θεού. Αν είμαι πιστός εν Χριστώ, δεν μπορώ να γνωρίσω την αλήθεια για τον εαυτό μου μέχρις ότου γνωρίσω την αλήθεια του Λόγου του Θεού. Παρακαλώ υποσχέσου μου κάτι. Μην επιτρέψεις στον Σατανά να έχει ούτε έναν πόντο εδάφους απ’ αυτό το μάθημα. Το τελευταίο πράγμα που ο εχθρός σου θέλει για σένα είναι το να είσαι ελεύθερος. Θυμήσου, ο Χριστός ήρθε για να ελευθερώσει τους αιχμαλώτους κι ο Σατανάς ήρθε για να αιχμαλωτίσει τους ελεύθερους. Μπορεί να προσπαθήσει να πλαστογραφήσει ό,τι έχουμε μάθει προσπαθώντας να σπείρει μέσα σου φόβο σχετικά με τα παιδιά σου ή βάρος λόγω θλιβερών αναμνήσεων. Αρνήσου να τον αφήσεις να μαζέψει κάποιον από αυτούς τους σπόρους που ο Θεός έσπειρε σήμερα. Άσε αυτές τις αλήθειες να βγάλουν ρίζες μέσα στην καρδιά σου, μετά πότιζέ τις και καλλιέργησέ τις με πίστη.
Καθώς τελειώνουμε το σημερινό μάθημα, μπορεί να σκέφτεσαι: «Αλλά εξακολουθώ να μην έχω όλες τις απαντήσεις». Ούτε και εγώ, αλλά ο Θεός έχει συμπληρώσει αρκετά από τα κενά και μας προσκαλεί να Τον εμπιστευθούμε για τα υπόλοιπα.

Τελειώνοντας, συμπλήρωσε καθένα από τα παρακάτω κενά με το μικρό σου όνομα:
Παιδί μου, ________, σε αγάπησα προτού γεννηθείς. Σε διαμόρφωνα στην κοιλιά της μητέρας σου και ήξερα ποια θα ήταν τα πρώτα και τα τελευταία λόγια σου. Ήξερα την κάθε δυσκολία, ______, που θα αντιμετώπιζες. Υπέφερα κάθε φορά μαζί σου. Ακόμα κι εκείνες που δεν υπέφερες μαζί Μου. Είχα ένα σχέδιο για τη ζωή σου προτού γεννηθείς. Το σχέδιο δεν έχει αλλάξει, ______, ανεξάρτητα του τι συνέβη ή του τι έκανες. Βλέπεις, γνώριζα ήδη τα πάντα αναφορικά με σένα προτού σε διαμορφώσω. Ποτέ δεν θα επιτρέψω να έρθει οποιαδήποτε πληγή στη ζωή σου, που δεν θα την χρησιμοποιούσα για την αιωνιότητα, ________. Θα με αφήσεις; Η αλήθειά σου είναι ατελής εκτός αν τη δεις με φόντο τη δική Μου Αλήθεια. Η ιστορία σου, ________, θα παραμένει για πάντα ημιτελής, εκτός αν Με αφήσεις να κάνω το άλλο μισό Μου με την καρδιά σου. Άσε με να τελειοποιήσω αυτό που σε αφορά.
Παραμένω,
Ο Πιστός σου Πατέρας

4. ΚΑΡΔΙΕΣ ΣΥΝΤΡΙΜΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

Ο Χριστός επιδένει αυτόν που έχει μια συντριμμένη καρδιά. Το να διαλέξεις οποιοδήποτε άλλο μέσο εκτός από το έργο του Μεγάλου Γιατρού για να θεραπεύσεις τη συντριβή της καρδιάς σου, αποτελεί μια πρόσκληση σε δεσμά. Μπορούμε να συμπυκνώσουμε αυτήν την ενότητα σ’ ένα ρητό: Επίδεσμος ή δεσμά; Έχουμε γράψει για καρδιές συντριμμένες στην παιδική ηλικία. Ο Ψαλμός 107:20 μας δίνει μια τέλεια σύνοψη της βασικής συνταγής του Θεού για να υπερνικήσουμε τον κατατρεγμό της παιδικής ηλικίας: «Αποστέλλει τον λόγο Του και τους γιατρεύει». Μετά την περίοδο θεραπείας μου από την κακοποίηση της παιδικής ηλικίας, η μαρτυρία μου από τη Γραφή έγινε ο Ψαλμός 119:92.

Στο περιθώριο γράψε τη δική σου παράφραση του Ψαλμού 119:92.

Προσεύχομαι εσύ και εγώ να μπορούμε πάντα να καυχόμαστε στον Χριστό μέσα απ’ τις θλίψεις μας. Δεν μου αρέσει η θλίψη περισσότερο από ό,τι σε σένα. Αλλά όχι συμπτωματικά, τα σημάδια του δρόμου που σημειώνουν μια θετική αλλαγή στο προσωπικό μου ταξίδι εμφανίζονται όλα σε περιοχές που υπάρχει δυσκολία. Σήμερα θα επικεντρωθούμε σ’ έναν άλλον οδυνηρό καταλύτη για μια συντριμμένη καρδιά. Θέλω ο Ψαλμωδός να παρουσιάσει το περιεχόμενο, πριν επικεντρωθούμε στην αντίστοιχη διακονία του Χριστού.

Διάβασε τον Ψαλμό 55:1-11. Πώς θα περιέγραφες το πλαίσιο σκέψης του Δαβίδ σ’ αυτό το σημείο της ζωής του;

Χωρίς να κοιτάξεις παρακάτω στον Ψαλμό 55, απαρίθμησε 3-4 περιστάσεις που θα μπορούσαν να προκαλέσουν αυτό το πλαίσιο σκέψης.

Ο Δαβίδ είχε 2 βασικά συναισθήματα που τον διακατείχαν: φόβο κι αγωνία. Ο φόβος είναι ένα πολύ οδυνηρό συναίσθημα και κάτι που πρέπει με σοφία να εξομολογηθούμε στον Θεό επειγόντως, ακριβώς όπως έκανε ο Δαβίδ. Ο φόβος στην περίπτωση αυτή όμως, δεν ήταν το πρόβλημα του Δαβίδ. Ήταν η αγωνία. Η καρδιά του ήταν προφανώς συντριμμένη από μια εμπειρία που ξεπερνούσε τον φόβο για τους εχθρούς του.

Διάβασε τώρα τον υπόλοιπο Ψαλμό. Σύμφωνα με το εδάφιο 12, ο Δαβίδ έβρισκε την τωρινή του κατάσταση σχεδόν ανυπόφορη. Ο λόγος για την αγωνία της καρδιάς του κι η ανικανότητά του να «αντέξει» μπορεί να σ’ εκπλήττουν. Ποιος ήταν αυτός ο λόγος;
. Η απειλή για τη ζωή του
. Η προδοσία ενός στενού φίλου
. Η απώλεια της εκτίμησης του γιου του
. Άλλος


Να περιγράψεις το είδος της σχέσης που είχε κάποτε ο Δαβίδ με τον φίλο του.

Με ποιον τρόπο περιγράφει ο Δαβίδ τον στενό του φίλο στο εδάφιο 20;

Μόνον κάποιος που είχε βαθιά πρόσβαση στην καρδιά σου, μπορεί να σε προδώσει με τον τρόπο που περιγράφει ο Δαβίδ. Το βαθιά ζημιογόνο είδος της προδοσίας που προκαλεί αγωνία στην καρδιά, είναι εκείνο το είδος που μπορεί να κομματιάσει την καρδιά σου. Αν αντιμετώπισες αυτό το είδος της προδοσίας, το πιο πιθανόν είναι, η απλή ανάμνησή της να μαχαιρώνει ξανά την καρδιά σου, ανεξάρτητα από το πόσο παλιά την αντιμετώπισες. Όπως ακριβώς βλέπουμε με τον Δαβίδ, η προδοσία κάποιου που είναι πολύ κοντά μας μπορεί να είναι τόσο συγκλονιστική κι ανησυχητική που μπορεί να νιώσουμε στιγμιαία ότι μας έχει παραλύσει.
Και τα 2 παραδείγματα που βλέπουμε σήμερα, ξεχωρίζουν την προδοσία σε μια φιλία, αλλά το σημείο που θα αναφέρουμε και θα εφαρμόσουμε δεν είναι τόσο το είδος όσο το βάθος της σχέσης. Αν κάποτε προδόθηκες από ένα γονιό, σύζυγο, παιδί ή έναν καλό φίλο, ίσως να έζησες το είδος εκείνο της αγωνίας, που τώρα συζητάμε.

Άραγε έχεις προδοθεί ποτέ από κάποιον που ήταν πολύ κοντά σου;
. Ναι
. Όχι

Σε παρακαλώ να μην υποχωρήσεις συναισθηματικά σε αυτήν την ερώτηση. Δε θα σου ζητήσω να αναφέρεις την ταυτότητα του προσώπου ή το ακριβές περιστατικό. Όμως, σου ζητώ να εργαστείς με το Άγιο Πνεύμα καθώς Αυτός διαπερνά την καρδιά μας σχετικά με το θέμα της προδοσίας για να σιγουρευτεί ότι έχουμε γιατρευτεί σωστά. Αν δεν έχουμε γιατρευτεί τότε το σημερινό μάθημα θα βοηθήσει.
Φέρε στο νου σου τον ορισμό της συντριμμένης καρδιάς από την 1η ημέρα. Θυμήσου ότι ο αρχικός σκοπός προϋπόθετε μια στιγμή όπου μια βίαιη ρήξη ήρθε στην καρδιά.

Στη δική σου περίπτωση, μπορείς να θυμηθείς τη στιγμή που η καρδιά σου έσπασε για την προδοσία; Αν θυμάσαι, συμπλήρωσε τα κενά παρακάτω με επίθετα που περιγράφουν ακριβώς το πώς αισθάνθηκες όταν η ρήξη ήρθε στην καρδιά σου.

Ανεξάρτητα από το αν έπεσες ή όχι στον πειρασμό, υπήρξαν οι κατάλληλες ευκαιρίες που μπήκες στον πειρασμό ν’ αντιδράσεις με καταστροφικό τρόπο τις μέρες, εβδομάδες ή ακόμα και μήνες που ακολούθησαν. Ποια είναι μερικά πράγματα που ένοιωσες σαν να έκανες ανεξάρτητα από το αν τα έκανες ή όχι;

Σύμφωνα με το Εβραίους 4:14-16, πάνω σε ποια βάση και με ποια βεβαιότητα μπορείς να πας στο θρόνο της χάριτος όταν είσαι οδυνηρά προδομένος;

Βλέπω τουλάχιστον 4 λόγους γιατί ο Χριστός είναι η τέλεια επιλογή για να στραφώ προς Αυτόν, όταν είμαι προδομένη και θέλω να αντιδράσω με καταστρεπτικό τρόπο:
1. Αυτός έχει συμπάθεια. Δεν μπορούμε πάντα να υπολογίζουμε στη συμπάθεια των άλλων, όταν ξαφνικά έχουμε γίνει κομμάτια. Ο σπαραγμός της καρδιάς μας, δεν είναι κανενός άλλου ευθύνη. Είναι του Χριστού. Θυμήσου, Αυτός ήρθε για επιδέσει αυτούς που έχουν συντριμμένη καρδιά. Το μόνο που μπορεί κάποιος να κάνει είναι να καθίσει μαζί μας και να παρακολουθεί την καρδιά μας να ματώνει! Άλλοι μπορούν να αναλάβουν αυτού του είδους τη σχέση για ένα σύντομο χρονικό διάστημα!
2. Γνωρίζει ότι είμαι αδύναμη. Αντίθετα με τους ανθρώπους, ο Χριστός ποτέ δεν τρομοκρατείται από το βάθος της ανάγκης μου και την επίδειξη της αδυναμίας μου. Είμαι τόσο χαρούμενη που δεν πρέπει να είμαι ένα καλό παράδειγμα που κι οι άλλοι πρέπει να ακολουθούν όταν είμαι ολομόναχη με το Θεό και πληγωμένη.
3. Αυτός μπήκε σε πειρασμό σ’ όλα όπως κι εγώ. Κοίταξε για άλλη μια φορά την απάντησή σου στην προηγούμενη ερώτηση, Ποια είναι μερικά πράγματα που ένοιωσες σαν να έκανες ανεξάρτητα από το αν τα έκανες ή όχι; Διαβάζω το Εβραίους 4:15. Ο Χριστός μπήκε κι Αυτός στον πειρασμό να αντιδράσει, ακριβώς όπως κι εσύ. Βρίσκω μεγάλη παρηγοριά στο να γνωρίζω ότι ο Χριστός δεν βάζει το χέρι Του μπροστά στο στόμα Του από έκπληξη, όταν εγώ εύχομαι να μπορούσα να αντιδράσω μ’ ένα συγκεκριμένο τρόπο.
4. Αυτός αντιμετώπισε τους ίδιους πειρασμούς μου χωρίς αμαρτία. Ανεξάρτητα από το πώς αντέδρασα στην προδοσία ή σε κάποιο άλλο είδος σπαραγμού καρδιάς στο παρελθόν, είμαι τόσο χαρούμενη που ξέρω ότι υπάρχει ένας τρόπος για να είμαι νικήτρια. Ο Χριστός το έχει κάνει ήδη. Αν Τον ακολουθήσω μέσα από την κατάστασή μου, και εγώ μπορώ να το κάνω. Αν δεν το κάνω ή αν αντιδράσω με λάθος τρόπο αμέσως μόλις πληγωθώ, μπορώ να διαλέξω να Τον ακολουθήσω για τον υπόλοιπο δρόμο, και Αυτός στο έλεός Του θα εξακολουθήσει να ευλογεί και να τιμά την επιλογή μου. Αγαπητή, ποτέ δεν είναι πολύ αργά για να αρχίσεις να ακολουθείς την καθοδήγησή Του μέσα στην κρίση σου.
Αποδείξαμε το γεγονός ότι ο Ιησούς βάδισε με τα σανδάλια εκείνων που βυθίζονται στην άμμο της προδοσίας. Τώρα, ας ρίξουμε μια ματιά σε κάτι συγκεκριμένο. Προφανώς γνωρίζεις την ιστορία, αλλά μην αφήσεις η εξοικείωσή σου να σε κάνει να χάσεις μια καινούργια εφαρμογή.

Διάβασε Ματθαίος 26:14-56 προσεχτικά. Τώρα σύγκρινε τα εδάφια 21 και 31. Συμπλήρωσε τα παρακάτω κενά: Ο Χριστός είπε ότι ένας θα _______ και ότι όλοι θα _______ με Αυτόν. Εδώ υπάρχει μια ερώτηση που προκαλεί κάποια σκέψη. Γιατί νομίζεις ότι ο Χριστός θεώρησε προδότη μόνον τον Ιούδα παρόλο που όλοι οι μαθητές Τον εγκατέλειψαν κι έφυγαν; (εδ.56).

Ούτε και εγώ γνωρίζω τη σωστή απάντηση στην ερώτηση αυτή, αλλά μια ένδειξη απέμεινε στη σκηνή. Σαφώς οι ενέργειες του Ιούδα ήταν σχεδιασμένες και μελετημένες, ενώ οι υπόλοιποι μαθητές ενήργησαν από φόβο. Ο Ιούδας έδειξε προμελέτη. Συνήθως σκέφτομαι την προδοσία σαν κάτι που ο υποτιθέμενος προδότης ήξερε ότι θα έφερνε καταστροφή, αλλά δεν φρόντισε αρκετά για να ενεργήσει διαφορετικά. Πράγματι, αυτός δεν είναι ένας μεγάλος λόγος που νοιώθουμε τόσο προδομένοι κατά καιρούς; Επειδή το άτομο ήξερε ότι οι πράξεις του /της θα προκαλούσαν καταστροφή και όμως το έκανε;

Αν ένοιωσες κάποτε προδομένη, ήταν μέρος του πληγώματός σου να ξέρεις ότι το άλλο πρόσωπο ήταν ενήμερο του πόσο θα πληγωνόσουν;
. Ναι
. Όχι


Βλέπεις ο Ιούδας ήταν ένας προδότης, με όλη τη σημασία της λέξης. Ένας πραγματικός προδότης κινείται από ιδιοτέλεια. Θέτοντάς το απλά, το κέρδος του /της αξίζει περισσότερο από την απώλεια του άλλου. Ο Ιούδας ήξερε το τι θα κόστιζε στον Ιησού η προδοσία του, αλλά η προμελέτη του αποκαλύπτει ότι αποφάσισε πως άξιζε τον κόπο. Ένας δεύτερος λόγος που ο Χριστός ίσως να θεώρησε τις πράξεις του Ιούδα σαν προδοσία και τις πράξεις των άλλων μαθητών σαν αποσκίρτηση, φαίνεται στον Ματθαίο 9:4.

Τι μπορούσε να κάνει ο Χριστός;

Ποιο από τα παρακάτω νομίζεις ότι παρακίνησε την αποσκίρτηση των μαθητών;
. Φόβος
. Πονηρία
. Αδιαφορία
. Απροσεξία

Ο Χριστός μπορούσε να δει πονηρία στην καρδιά του Ιούδα. Δε πιστεύω ότι είδε πονηρία στους μαθητές. Μάλλον, νομίζω ότι είδε φόβο. Μεγάλη διαφορά. Πιστεύω ότι κάθε προδοσία παρακινείται από ιδιοτέλεια, αλλά όχι πάντα από πονηρία. Δε πιστεύω ότι κάθε σύζυγος που έχει μια εξωσυζυγική σχέση θέλει να καταστρέψει τον προδομένο σύντροφό του. Πράγματι, ένας προδότης μπορεί να είναι ειλικρινά περίλυπος για τον πόνο που προκάλεσε η ιδιοτέλειά του. Επιπλέον, δε βλέπει κάθε υποτιθέμενος προδότης τον εαυτό του, σαν προδότη. Μερικές φορές η προδοσία είναι θέμα αντίληψης. Στην περίπτωση του Χριστού όμως η προδοσία του Ιούδα ήταν η χειρότερη όλων των ειδών.
Παρόλο που ο Χριστός ήξερε ότι ο Ιούδας θα Τον πρόδιδε, πιστεύω ότι εξακολουθούσε να είναι ερημωμένος απ’ αυτήν. Ήρθε στη γη με τη μορφή ανθρώπινης σάρκας όχι μόνο για να πεθάνει για χάρη μας, αλλά και να ζήσει όπως εμείς. Η προδοσία που κάνει κομμάτια την καρδιά είναι μια απ’ τις πιο δύσκολες εμπειρίες που συναντάμε ποτέ απροσδόκητα. Για να γνωρίσει καλύτερα πώς να επιδένει την καρδιά που έχει συντριφτεί από προδοσία, διάλεξε να τη βιώσει. Αυτό είναι στο οποίο αναφέρεται το Εβραίους 4:14-16. Ο Χριστός διακονεί τον προδομένο μέσα απ’ το δικό Του παράδειγμα.

Θα τελειώσουμε το μάθημα, προσπαθώντας να εκτελέσουμε την προτροπή που μας δίνεται στην Φιλιππησίους 2:5. Ποια είναι αυτή;

Ας δούμε αν μπορούμε να προσδιορίσουμε τη στάση του Χριστού, καθώς αντιμετώπισε την προδοσία «χωρίς αμαρτία».

Διάβασε ξανά το Ματθαίος 26:53-56. Προφανώς, ο Χριστός είχε τη δύναμη να ανοίξει τη γη και να καταπιεί αυτόν που Του αντιστεκόταν, αλλά δεν το έκανε. Γιατί δεν το έκανε;

Ο Χριστός εμπιστευόταν την κυριαρχία του Πατέρα Του. Όταν περνάμε μέσ’ από δύσκολους καιρούς που φαίνονται να αψηφούν τις εξηγήσεις, βοηθιόμαστε πάρα πολύ, όταν διαλέγουμε να εμπιστευτούμε την κυριαρχία του Θεού. Το να εμπιστευτούμε την κυριαρχία του Θεού, σημαίνει ότι, αν Αυτός επέτρεψε να συμβεί κάτι δύσκολο και συνταρακτικό σ’ ένα από τα παιδιά Του, σχεδιάζει να το χρησιμοποιήσει μ’ ένα δυναμικό τρόπο αν το παιδί Του Τον αφήσει. Ο Θεός δεν έκανε τον Ιούδα να είναι κλέφτης και προδότης, αλλά χρησιμοποίησε τον δόλιο μαθητή να ολοκληρώσει ένα πολύ σπουδαίο έργο στη ζωή του Χριστού.
Η Γραφή σαφώς μας λέει ότι ο Σατανάς χρησιμοποίησε τον Ιούδα, αλλά ο Θεός τελικά το ανέλαβε για το καλό Του έργο. Αν ο σύζυγός σου σε έχει προδώσει με απιστία, η καρδιά μου πονάει για σένα. Ξέρω ότι τα λόγια μου μπορεί να διαβαστούν με δυσκολία, αλλά πιστεύω ότι ο Θεός μπορεί να χρησιμοποιήσει την προδοσία για να ολοκληρώσει ένα πολύ σπουδαίο έργο και στη δική σου ζωή. Με ποιον τρόπο; Μόνον εσύ μπορείς να το ανακαλύψεις. Έχω δει αρκετές φορές να αναπτύσσεται τελικά καλό από αφανισμούς απιστίας. Ποτέ δε σταματώ να μένω έκπληκτος με το κακό που ο Θεός μπορεί να χρησιμοποιήσει για καλό.

Διάβασε το Φιλιππησίους 3:10 και Κολοσσαείς 1:24.

Προσεύχομαι συνεχώς να είμαι σαν τον Χριστό. Τότε όταν μου επιτρέπει να «κοινωνώ» σε μερικές από τις ειδικές «θλίψεις» Του, έχω την τάση να κλαψουρίζω και να φέρομαι παράξενα. Ο Χριστός βίωσε την προδοσία. Αν πρόκειται να έχουμε κοινωνία στις θλίψεις Του, θα πειραματιστούμε και την προδοσία. Εδώ είναι η ερώτηση που τραβάει την τελική γραμμή. Λίγοι από μας θα ξεφύγουν την προδοσία με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, αλλά θα διαλέξουμε να έχουμε κοινωνία με το Χριστό εν μέσω αυτής; Θα επιλέξουμε να εμπιστευτούμε την κυριαρχία του Ουράνιου Πατέρα μας που την επέτρεψε; Η προδοσία μπορεί είτε να πληγώνει και να πληγώνει. Είτε να πληγώνει και να βοηθάει. Η επιλογή εξαρτάται από μας.

5. ΚΑΡΔΙΕΣ ΣΥΝΤΡΙΜΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ

Ο Θεός εισήγαγε στη ζωή μου μια περίοδο απώλειας, που κάλυψε την πιο δύσκολη δίχρονη περίοδο της ενηλικίωσής μου μέχρι σήμερα. Αυτή η οδυνηρή περίοδος άρχισε με τη φριχτή απώλεια του γιου μας του Μιχάλη προς τη φυσική του μητέρα, μια απώλεια τόσο δύσκολη που εξακολουθώ να βρίσκομαι στη διαδικασία του να θεραπευτώ απ’ αυτήν. Αμέσως μετά την αναχώρηση του Μιχάλη ήρθαν τα νέα ότι ο καρκίνος της μητέρας μου έκανε μετάσταση στα οστά κι ήταν αθεράπευτος. Τους επόμενους μήνες παρακολουθούσαμε ανήμποροι, καθώς η μικροσκοπική μας «Βασίλισσα του Κάθε τι», όπως την λέγαμε, υπέφερε τρομερά.
Ο Θεός μετακίνησε μια από τις δυο στενότερες φίλες μου, αφήνοντας στη ζωή μου ένα τρομερό κενό γέλιου και ανοησίας. Η αρρώστια της μητέρας μου συνεχίστηκε, για να της κλέψει όλο και περισσότερο απ’ τον εαυτό της, μέχρις ότου ο Θεός, στο τρυφερό Του έλεος, την πήρε σπίτι. Μια εβδομάδα μετά, η άλλη στενότερη φίλη μου μετακόμισε στον Μισισιπή. Τη δεύτερη εβδομάδα, πήγα τη μεγαλύτερη κόρη μου στο δωμάτιο της στον κοιτώνα του κολεγίου και αποχαιρέτησα με ένα φιλί μια πολύτιμη περίοδο της ζωής μου. Ποτέ πριν δεν κατέγραψα τις εμπειρίες στη σειρά. Το κάτω χείλος μου πρακτικά τρεμουλιάζει, αλλά μιλάω σε ανθρώπους που η θλίψη τους ξεπερνάει κατά πολύ οποιαδήποτε φαντασία μου.
Η καλή μου φίλη η Shirley λέει ότι δεν μπορούμε να συγκρίνουμε τις απώλειες. Οτιδήποτε συντρίβει την καρδιά, είναι ένας νόμιμος λόγος για να αναζητήσουμε τη θεραπεία που μόνον ο Χριστός μπορεί να φέρει.

Έχεις ποτέ βιώσει μια περίοδο, όπου φαινόταν να αντιμετωπίζεις τη μια απώλεια μετά την άλλη; Αν ναι, πότε ήταν και τι ή ποιος μπλεκόταν;

Μαθαίνω τόσα πολλά πράγματα από το Θεό μέσ’ απ’ αυτή την περίοδο που δεν μπορώ να τα παραβλέψω. Γνωρίζω ότι η ώρα του Θεού σκόπιμα αντιστοιχεί με τη συγγραφή αυτής της μελέτης. Πολλά συναισθήματα έχουν περάσει από πάνω μου στη διάρκεια των 2 τελευταίων ετών. Αλλά αν ρωτούσες, ποιο συναίσθημα χρησίμευσε σαν κοινός παρονομαστής, δε θα δίσταζα να πω: η θλίψη. Στην πραγματικότητα, ήμουν κατά κάποιον τρόπο σαστισμένη για τα αισθήματα θλίψης, που συνόδευαν τη μετακίνηση των δυο πιο στενών μου φιλενάδων. Η θλίψη μου φαινόταν άτοπη σε σχέση με τις άλλες απώλειες, κι όμως παράξενα αναπόφευκτη.

Και με σένα τι γίνεται; Άραγε έχεις ποτέ βιώσει αισθήματα θλίψης, που σε εξέπληξαν ή φαίνονταν σχεδόν ανάρμοστα μέσ’ από μια αλλαγή στη δουλειά, στο σπίτι, στην υγεία, ή στις σχέσεις;
. Ναι
. Όχι. Αν είναι έτσι, εξήγησε στο περιθώριο
.

Ο Θεός τελικά άνοιξε τα μάτια μου για να δω ότι η θλίψη δεν ήταν ανάρμοστη. Κάθε μια απ’ τις εμπειρίες μου αντιπροσώπευε κάποιου είδους θάνατο. Με την απώλεια του Μιχάλη βίωσα τον θάνατο του να είμαι η μητέρα τριών παιδιών, η μητέρα ενός γιου, ένα όνειρο. Και πάνω από όλα, τον θάνατο μιας σχέσης που ουσιαστικά με είχε καταναλώσει επί επτά χρόνια. Με την αναχώρηση των δυο πιο στενών φιλενάδων μου βίωσα το θάνατο της στιγμιαίας συντροφικότητας, της προσδοκώμενης συντροφιάς σε περιπτώσεις πολλών γυναικών, των σχέσεων που μου ήταν γνωστές για πολλά χρόνια, και της αγνής κοινωνίας. Στενές φιλίες με μακρό ιστορικό δεν είναι εύκολο να τις αντικαταστήσεις. Ο θάνατος της μητέρας μου, ήταν ο θάνατος της κορυφαίας αρχηγού του κεφιού, της γιαγιάς των παιδιών μου και της στενότερη φίλη τους, μιας καθημερινής σχέσης με κάποιον που αναμφίβολα μ’ αγαπούσε μ’ όλη την καρδιά της. Στην ουσία, ο δικός της ήταν ο θάνατος μιας σχέσης, που είναι αδύνατον να την αντικαταστήσεις. Δυο εβδομάδες αργότερα όταν έφευγα με το αυτοκίνητο μου από το Πανεπιστήμιο Α & Μ του Τέξας αφήνοντας πίσω τον πρωτότοκό μου, ήξερα ότι αντιμετώπιζα τον θάνατο στην οικογενειακή ζωή όπως την ξέραμε. Ήξερα ότι πολλές θαυμάσιες εποχές μας βρίσκονται μπροστά και πίστευα ότι η Amanda και εγώ θα ήμασταν πάντα στενές φίλες, αλλά ήξερα ότι η φύση του ρόλου μου έπρεπε να αλλάξει. Μένει μόνο 1,5 ώρα μακριά, αλλά αυτή η απόσταση είναι μακρύτερη απ’ ό,τι το ανέβασμα των σκαλιών όπου έμενε όλ’ αυτά τα χρόνια!
Η ζωή συνεπάγεται αλλαγή. Η αλλαγή συνεπάγεται απώλεια. Η απώλεια συνεπάγεται θάνατο με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Προτού τελειώσουμε το σημερινό μάθημα, πιστεύω ότι θα ανακαλύψουμε ένα νέο τρόπο για να εφαρμόσουμε προσωπικά τα λόγια του αποστόλου Παύλου στη Β' Κορινθίους: «Επειδή, εμείς που ζούμε παραδινόμαστε πάντοτε στο θάνατο για χάρη του Ιησού, για να φανερωθεί κι η ζωή του Ιησού στη θνητή μας σάρκα» (4:11).
Κάθε φορά που παραδινόμαστε σε θάνατο οποιουδήποτε είδους, αντιμετωπίζουμε την πρόκληση να επιτρέψουμε στην απώλεια να φέρει κέρδος για χάρη του Ιησού. Φέρνουμε σε πέρας αυτό το έργο με το να επιτρέπουμε να φανερωθεί η ζωή Του στα θνητά μας σώματα. Ελπίζω να αποδείξω αυτήν την υπόθεση μέσα από μια καινούργια ματιά, σε μια από τις παλιές, παλιές ιστορίες.

Διάβασε το Ιωάννης 11:1-44. Απαρίθμησε κάθε απόδειξη που μπορείς να βρεις για να προτείνεις τη στενότητα της σχέσης μεταξύ Χριστού, Λαζάρου, Μάρθας, και Μαρίας.

Ποιους λόγους παρέθεσε ή υπαινίχθη ο Χριστός για να περιμένει μέχρι να πεθάνει ο Λάζαρος προτού να επιστρέψει στη Βηθανία;
Εδάφιο 4:
Εδάφιο 11:
Εδάφιο 15:
Εδάφιο 40:

Ποιους άλλους λόγους μπορείς με σιγουριά να υποθέσεις με βάση τα εδάφια 19 και 45;

Φαντάσου ο Χριστός να ερχόταν τη στιγμή που η Μαρία κι η Μάρθα Τον ειδοποιούσαν, θεραπεύοντας αμέσως το Λάζαρο απ’ την απειλητική αρρώστια του. Πως νομίζεις ότι θα συγκρίνονταν τα αποτελέσματα με το γεγονός ότι ο Ιησούς ανάστησε τον Λάζαρο από τους νεκρούς;
Έχω να προσφέρω τρεις δροσερές ανάσες ζωής για εκείνες τις εποχές που βιώνουμε το θάνατο κάποιου ανθρώπου ή πράγματος που αγαπάμε.
1. Ο Χριστός ποτέ δεν επιτρέπει να συντριφτούν οι καρδιές των δικών Του χωρίς να υπάρχουν έξοχοι λόγοι και αιώνιοι σκοποί. Σίγουρα ένας από τους λόγους που ο Θεός εξέθεσε με λεπτομέρειες την ιστορία του Λάζαρου είναι για να μπορούμε να ψάξουμε για ένα προηγούμενο, που να μας βοηθάει στις απώλειές μας. Ο Χριστός αγαπούσε πολύ τη Μαρία και τη Μάρθα, όμως σκόπιμα τους επέτρεψε να υποφέρουν μια απώλεια. Ο Πατέρας μας ποτέ δε θα επέτρεπε να συντριφτούν οι καρδιές μας για ασήμαντους λόγους. Μπορεί ποτέ να μη μάθουμε τους λόγους όπως κι η Μαρία κι η Μάρθα, αλλά θα μπορούσαμε να βαδίσουμε με πίστη και να εμπιστευθούμε το καλύτερο απ’ το Χριστό; Βλέπεις, η απώλεια που εξασθενεί πιο πολύ ένα Χριστιανό, δεν είναι η απώλεια ενός αγαπητού προσώπου, αλλά η απώλεια της πίστης.

Με ποιον τρόπο νομίζεις ότι η απώλεια της πίστης θα μπορούσε να μετατραπεί σε μια μορφή σκλαβιάς;

Έχει άραγε ο εχθρός μετατρέψει κάποιες από τις απώλειές σου σε σκλαβιά; Αν ναι, με ποιον τρόπο;

2. Ο Χριστός δεν επιτρέπει ποτέ οποιαδήποτε αρρώστια να καταλήξει σε θάνατο για ένα Χριστιανό. Ο θάνατος φαίνεται τόσο οριστικός. Ακόμα κι αν πιστεύουμε ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος, οι καρδιές μας συχνά μένουν πολύ πίσω. Όλοι οι πιστοί εν Χριστώ θα εγερθούν απ’ τον θάνατο. Αυτό που έκανε τον Λάζαρο μοναδικό, ήταν ότι επέστρεψε στη θνητή ζωή. Σας παρακαλώ μη νομίσετε ότι είμαι νοσηρή, αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι ο Λάζαρος κέρδισε τελικά το καλύτερο απ’ όλη αυτήν την υπόθεση! Όταν πεθαίνω, μάλλον δεν θα ξυπνούσα και να κάνω τα ίδια πάλι απ’ την αρχή! Είτε έτσι είτε αλλιώς, όμως, ο θάνατος δεν είναι ποτέ το τέλος της ζωής κάποιου που είναι εν Χριστώ. Ούτε χρειάζεται να είναι το τέλος της ζωής του αγαπημένου μας προσώπου που έμεινε πίσω, αλλά πολύ συχνά, αυτό συμβαίνει. Ο πρωταρχικός μου σκοπός στο μάθημα αυτό είναι να πείσω οποιαδήποτε αισθάνεται ότι μόλις και μετά βίας μπορεί να συνεχίσει ζει, ότι ο Χριστός επιθυμεί να σε αναστήσει απ’ τους ζωντανούς νεκρούς.

Με ποιο νέο όνομα αποκάλυψε ο Χριστός τον Εαυτό Του στη Μάρθα, στον Ιωάννη 11:25;

3. Κάθε είδος «θανάτου» είναι μια πρόσκληση σε αναστημένη ζωή προς τον πιστό. Δόξα τω Θεώ, η απώλεια κάτι ή κάποιου αγαπημένου ποτέ δεν σημαίνει το τέλος της άφθονης, αποτελεσματικής, ή ακόμα και χαρούμενης ζωής για κάθε Χριστιανό. Η χαρά ή η αποτελεσματικότητα μπορεί να φαίνονται ότι σταματούν για λίγο καθώς ακολουθεί η θλίψη, αλλά εκείνοι που επιτρέπουν στη συντριμμένη τους καρδιά να γιατρευτεί απ’ τον Χριστό θα τις βιώσουν και πάλι. Ο Σωτήρας μας είναι ο Θεός της αναστημένης ζωής, ανεξάρτητα απ’ το είδους του θανάτου που συνέβη στη ζωή κάθε πιστού!
Τίποτα δεν είναι πιο φυσικό απ’ τη θλίψη μετά από μια καταστροφική απώλεια, αλλά εκείνοι από μας που είναι εν Χριστώ μπορούν να βιώσουν και πάλι μια ζωή που να τους ικανοποιεί. Όταν η καρδιά μας έχει γίνει κομμάτια απ’ την απώλεια, εμείς έχουμε μια ευκαιρία να καλωσορίσουμε μια υπερφυσική δύναμη στη ζωή μας. Αυτή δεν έρχεται με κανέναν άλλον τρόπο. Η δύναμη είναι η δύναμη για να ζήσουμε και πάλι πάνω σε αυτήν τη γη όταν στην πραγματικότητα έχουμε μάλλον πεθάνει. Είναι μια δύναμη που φανερώνει τη ζωή του Χριστού μέσα μας, όπως κανένας άλλος, επειδή αψηφάει όλες τις ανισότητες. Ο Θεός γίνεται η μόνη εξήγηση για τη συναισθηματική μας επιβίωση και αναζωπύρωση. Ίσως το πιο βαθύ θαύμα από όλα είναι το να επιζήσουμε από κάτι που νομίζαμε ότι θα μας σκότωνε. Και όχι απλώς να ζήσουμε, αλλά να ζήσουμε άφθονα κι αποτελεσματικά, αναστημένοι απ’ το ζωντανό θάνατο σε μια νέα ζωή. Μια ζωή απ’ την οποία πράγματι απουσιάζει κάτι ή κάποιος που μας ήταν αγαπητός αλλά που είναι γεμάτη με την παρουσία της Ανάστασης και της Ζωής.
Όχι, η ζωή μου ποτέ δεν θα είναι πια η ίδια. Δεν έχω πια ένα γιο. Η μητέρα μου είναι στον ουρανό. Οι δυο καλύτερες φίλες μου έχουν μετακομίσει. Η πρωτότοκος κόρη μου έχει φύγει στο κολέγιο. Αλλά, βλέπεις, η ζωή ενός Χριστιανού δεν αφορά ποτέ την ομοιότητα. Πάντοτε αφορά την αλλαγή. Γι’ αυτό πρέπει να μάθουμε να επιβιώνουμε και πάλι να ευδοκιμούμε, όταν η αλλαγή περιέχει απώλεια που συντρίβει την καρδιά μας. Πρέπει να συμμορφωνόμαστε προς την εικόνα του Χριστού. Όταν η καρδιά μας αιμορραγεί από θλίψη και απώλεια, ποτέ μη ξεχνάμε ότι ο Χριστός την επιδένει και την συμπιέζει με ένα χέρι που φέρει ουλές από καρφιά. Η ζωή ποτέ δεν θα είναι η ίδια, αλλά έχω την πρόσκληση από τον Χριστό να αναστηθώ σε μια νέα ζωή, μια πιο συμπονετική ζωή, μια πιο σοφή ζωή, μια πιο παραγωγική ζωή. Και, ναι, μια ακόμα καλύτερη ζωή. Μήπως άραγε ακούγεται αδύνατο; Πράγματι είναι αδύνατο χωρίς τον Χριστό.Καθώς τελειώνουμε το μάθημά μας σήμερα, μόλις και μπορώ να ακούσω τον Χριστό να καλεί ένα όνομα. Είναι άραγε το δικό σου; Μήπως κατά τύχη βρίσκεσαι ανάμεσα στους ζωντανούς νεκρούς; Η πέτρα έχει μετακινηθεί. Η ζωή της ανάστασης σε περιμένει. Θα συνεχίσεις άραγε να κάθεσαι μέσα σε ένα σκοτεινό τάφο ή θα περπατήσεις στο φως της αναστημένης ζωής; Λάζαρε, έβγα έξω!